ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.229
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.229.1
शणु मे विस्तरेणेममितिहासं पुरातनम् ।
भ्रातृभिः सहितः पार्थ यथा वृत्तं युधिष्ठिर ॥ १.२२९.१ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಪೃಥೆಯ ಮಗನೇ, ಸಹೋದರರೊಡನೆ ನಡೆದ ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಕೇಳು.
1.229.2
महासुरस्यान्ववाये हिरण्यकशिपोः पुरा ।
निकुम्भो नाम दैत्येन्द्रस्तेजस्वी बलवानभूत् ॥ १.२२९.२ ॥
ಹಿಂದೆ ಮಹಾಸುರ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ನಿಕುಂಭ ಎಂಬ ತೇಜಸ್ವಿ ಮತ್ತು ಬಲಶಾಲಿ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು.
1.229.3
तस्य पुत्रौ महावीर्यौ जातौ भीमपराक्रमौ ।
सुन्दोपसुन्दौ दैत्येन्द्रौ दारुणौ क्रूरमानसौ ॥ १.२२९.३ ॥
ಅವನಿಗೆ ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಗಳೂ ಭಯಂಕರ ಶೌರ್ಯವುಳ್ಳವರೂ ಆದ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿದರು — ಸುಂದ ಮತ್ತು ಉಪಸುಂದ, ದೈತ್ಯೇಂದ್ರರು, ಕ್ರೂರರೂ ಕ್ರೂರಮನಸ್ಸಿನವರೂ ಆಗಿದ್ದರು.
1.229.4
तावेकनिश्चयौ दैत्यावेककार्यार्थसंमतौ ।
निरन्तरमवर्तेतां समदुःखसुखावुभौ ॥ १.२२९.४ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯರು ಒಂದೇ ನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳವರು, ಒಂದೇ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮತರಾದವರು; ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದು, ದುಃಖ ಸುಖಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು.
1.229.5
विनाऽन्योन्यं न भुञ्जाते विनाऽन्योन्यं न जल्पतः ।
अन्योन्यस्य प्रियकरावन्योन्यस्य प्रियंवदौ ॥ १.२२९.५ ॥
ಒಬ್ಬರಿಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಒಬ್ಬರಿಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಪರಸ್ಪರರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವವರೂ ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರೂ ಆಗಿದ್ದರು.
1.229.6
एकशीलसमाचारौ द्विधैवैकोऽभवत्कृतः ।
तौ विवृद्धौ महावीर्यौ कार्येष्वप्येकनिश्चयौ ॥ १.२२९.६ ॥
ಒಂದೇ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ನಡತೆಯುಳ್ಳ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಎರಡು ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಒಬ್ಬರಂತೆಯೇ ಆದರು; ಮಹಾಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆದರು, ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ನಿಶ್ಚಯವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು.
1.229.7
त्रैलोक्यविजयार्थाय समाधायैकनिश्चयम् ।
दीक्षां कृत्वा गतौ विन्ध्यं तावुग्रं तेपतुस्तपः ॥ १.२२९.७ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಏಕನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.
1.229.8
तौ तु दीर्घेण कालेन तपोयुक्तौ बभूवतुः ।
क्षुत्पिपासापरिश्रान्तौ जटावल्कलधारिणौ ॥ १.२२९.८ ॥
ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಹಸಿವು ಬಾಯಾರಿಕೆಗಳಿಂದ ದಣಿದು, ಜಟೆಯನ್ನೂ ನಾರುಡುಗೆಯನ್ನೂ ಧರಿಸಿದರು.
1.229.9
मलोपचितसर्वाङ्गौ वायुभक्षौ बभूवतुः ।
आत्ममांसानि जुह्वान्तौ पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठितौ।
ऊर्ध्वबाहू चानिमिषौ दीर्घकालं धृतव्रतौ ॥ १.२२९.९ ॥
ಅವರ ಸರ್ವಾಂಗಗಳು ಕೊಳೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡವು; ಅವರು ಕೇವಲ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮದೇ ಮಾಂಸವನ್ನು ಆಹುತಿ ನೀಡುತ್ತಾ, ಪಾದದ ಹೆಬ್ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ, ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚದೆ, ದೀರ್ಘಕಾಲ ವ್ರತ ಧರಿಸಿದರು.
1.229.10
तयोस्तपःप्रभावेण दीर्घकालं प्रतापितः ।
धूमं प्रमुमुचे विन्ध्यस्तद्भुतमिवाभवत् ॥ १.२२९.१० ॥
ಅವರಿಬ್ಬರ ತಪಃ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಬಿಸಿಯಾದ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತವು ಹೊಗೆಯನ್ನು ಹೊರಸೂಸಿತು; ಅದು ಅದ್ಭುತದಂತೆ ತೋರಿತು.
1.229.11
ततो देवा भयं जग्मुरुग्रं दृष्ट्वा तयोस्तपः ।
तपोविघातार्थमथो देवा विघ्नानि चक्रिरे ॥ १.२२९.११ ॥
ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರ ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಭಯಗೊಂಡರು; ಅವರ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯುಂಟು ಮಾಡಲು ದೇವತೆಗಳು ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು.
1.229.12
रत्नैः प्रलोभयामासुः स्त्रीभिश्चोभौ पुनःपुनः ।
न च तौ चक्रतुर्भङ्गं व्रतस्य सुमहाव्रतौ ॥ १.२२९.१२ ॥
ದೇವತೆಗಳು ರತ್ನಗಳಿಂದಲೂ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದಲೂ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಪದೇಪದೇ ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಆ ಮಹಾವ್ರತಿಗಳಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ವ್ರತವನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ.
1.229.13
अथ मायां पुनर्देवास्तयोश्चक्रुर्महात्मनोः ।
भगिन्यो मातरो भार्यास्तयोश्चात्मजनस्तथा ॥ १.२२९.१३ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು — ಅವರ ಸಹೋದರಿಯರು, ತಾಯಂದಿರು, ಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು.
1.229.14
प्रपात्यमाना विस्रस्ताः शूलहस्तेन रक्षसा ।
भ्रष्टाभरणकेशान्ता भ्रष्टाभरणवाससः ॥ १.२२९.१४ ॥
ಶೂಲ ಹಿಡಿದ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಕೆದರಿದ ಕೂದಲು, ಕಳಚಿದ ಆಭರಣ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರು.
1.229.15
अभिभाष्य ततः सर्वास्तौ त्राहीति विचुक्रुशुः ।
न च तौ चक्रतुर्भङ्गं व्रतस्य सुमहाव्रतौ ॥ १.२२९.१५ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಕರೆದು 'ರಕ್ಷಿಸಿ!' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಆ ಮಹಾವ್ರತಿಗಳಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ವ್ರತವನ್ನು ಭಂಗಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
1.229.16
यदा क्षोभं नोपयाति नार्तिमन्यतरस्तयोः ।
ततः स्त्रियस्ता भूतं च सर्वमन्तरधीयत ॥ १.२२९.१६ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಕ್ಷೋಭೆ ಅಥವಾ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗದಾಗ, ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಆ ಎಲ್ಲ ಮಾಯೆಯೂ ಮಾಯವಾಯಿತು.
1.229.17
ततः पितामहः साक्षादभिगम्य महासुरौ ।
वरेण च्छ्दयामास क्वलोकहितः प्रभुः ॥ १.२२९.१७ ॥
ಆಗ ಲೋಕಹಿತನಾದ ಪ್ರಭು ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಸ್ವತಃ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಸುರರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ವರದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
1.229.18
ततः सुन्दोपसुन्दौ तौ भ्रातरौ दृढविक्रमौ ।
दृष्ट्वा पितामहं देवं तस्थतुः प्राञ्जली तदा ॥ १.२२९.१८ ॥
ಆಗ ದೃಢ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಆ ಸಹೋದರರು ಸುಂದ ಮತ್ತು ಉಪಸುಂದರು ದೇವ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ನೋಡಿ ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತರು.
1.229.19
ऊचतुश्च प्रभुं देवं ततस्तौ सहितौ तदा ।
आवयोस्तपसाऽनेन यदि प्रीतः पितामहः ॥ १.२२९.१९ ॥
ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪ್ರಭುವಾದ ದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ನಮ್ಮ ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಿತಾಮಹರು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿದ್ದರೆ.
1.229.20
मायाविदावस्त्रविदौ बलिनौ कामरूपिणौ ।
उभावप्यमरौ स्यावः प्रसन्नो यदि नौ प्रभुः ॥ १.२२९.२० ॥
ಮಾಯೆ ಬಲ್ಲವರು, ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ಬಲಶಾಲಿಗಳು, ಇಚ್ಛೆಯ ರೂಪ ಧರಿಸುವವರು ಆದ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಅಮರರಾಗೋಣ, ಪ್ರಭು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾದರೆ.
1.229.21
ऋतेऽमरत्वं युवयोः सर्वमुक्तं भविष्यति ।
अन्यद्वृणीतं मृत्योश्च विधानममरैः सम् ॥ १.२२९.२१ ॥
ನಿಮಗೆ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ಮೃತ್ಯುವಿನ ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಬೇರೊಂದು ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ.
1.229.22
प्रभविष्याव इति यन्महदभ्युद्यतं तपः ।
युवयोर्हेतुनानेन नामरत्वं विधीयते ॥ १.२२९.२२ ॥
'ನಾವು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಗಳಾಗಬೇಕು' ಎಂದು ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಕೈಗೊಂಡ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಮರತ್ವ ನೀಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
1.229.23
त्रैलोक्यविजयार्थाय भवद्भ्यामास्थितं तपः ।
हेतुनाऽनेन दैत्येन्द्रौ न वां कामं करोम्यहम् ॥ १.२२९.२३ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಈ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದೀರಿ. ದೈತ್ಯೇಂದ್ರರೇ, ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಆಸೆಯನ್ನು ನಾನು ಪೂರೈಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.229.24
सुन्दोपसुन्दावूचतुः ।
त्रिषु लोकेषु यद्भूतं किंचित्स्थावरजङ्गमम्।
सर्वस्मान्नौ भयं न स्यादृतेऽन्योन्यं पितामह ॥ १.२२९.२४ ॥
ಸುಂದ ಮತ್ತು ಉಪಸುಂದ ಹೇಳಿದರು: ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾವರ ಅಥವಾ ಜಂಗಮವಾದ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಯಿಂದಲೂ ನಮಗೆ ಭಯವಿರಬಾರದು; ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪಿತಾಮಹರೇ.
1.229.25
यत्प्रार्थितं यथोक्तं च काममेतद्ददानि वाम् ।
मृत्योर्विधानमेतच्च यथावद्वा भविष्यति ॥ १.२२९.२५ ॥
ನೀವು ಕೇಳಿದ್ದು ಮತ್ತು ಹೇಳಿದ್ದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಈಗ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಮರಣದ ವಿಧಾನವೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಇರುವುದು.
1.229.26
ततः पितामहो दत्त्वा वरमेतत्तदा तयोः ।
निवर्त्य तपसस्तौ च ब्रह्मलोकं जगाम ह ॥ १.२२९.२६ ॥
ಆಗ ಪಿತಾಮಹರು ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಈ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅವರನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು.
1.229.27
लब्ध्वा वराणि दैत्येन्द्रावथ तौ भ्रातरावुभौ ।
अवध्यौ सर्वलोकस्य स्वमेव भवनं गतौ ॥ १.२२९.२७ ॥
ವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ ಸಹೋದರರು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಂದಲೂ ವಧಿಸಲಾಗದವರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಭವನಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು.
1.229.28
तौ तु लब्धवरौ दृष्ट्वा कृतकामौ मनस्विनौ ।
सर्वः सुहृञ्जनस्ताभ्यां प्रहर्षमुपजग्मिवान् ॥ १.२२९.२८ ॥
ವರ ಪಡೆದ, ಇಚ್ಛೆ ಈಡೇರಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮನಸ್ವಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಬಂಧುಗಳೂ ಅವರಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
1.229.29
ततस्तौ तु जटा भित्त्वा मौलिनौ संबभूवतुः ।
महार्हाभरणोपेतौ विरजोम्बरधारिणौ ॥ १.२२९.२९ ॥
ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಜಟೆಗಳನ್ನು ಸೀಳಿ, ಕಿರೀಟಧಾರಿಗಳಾಗಿ, ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ, ನಿರ್ಮಲ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದರು.
1.229.30
अकालकौमुदीं चैव चक्रतुः सार्वकालिकीम् ।
नित्यः प्रमुदितः सर्वस्तयोश्चैव सुहृञ्जनः ॥ १.२२९.३० ॥
ಅವರು ಅಕಾಲದ ಕೌಮುದಿ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಸದಾ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು; ಅವರ ಎಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಬಂಧುಗಳೂ ನಿತ್ಯವೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದರು.
1.229.31
भक्ष्यतां भुज्यतां नित्यं दीयतां रम्यतामिति ।
गीयेतां पीयतां चेति शभ्दश्चासीद्गृहे गृहे ॥ १.२२९.३१ ॥
"ತಿನ್ನಿರಿ, ಅನುಭವಿಸಿರಿ, ಸದಾ ದಾನ ಮಾಡಿರಿ, ಸಂತೋಷಪಡಿರಿ" ಎಂದು, "ಹಾಡಿರಿ, ಕುಡಿಯಿರಿ" ಎಂದು ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಶಬ್ದವಿತ್ತು.
1.229.32
तत्रतत्र महानादैरुत्कृष्टतलनादितैः ।
हृष्टं प्रमुदितं सर्वं दैत्यानामभवत्पुरम् ॥ १.२२९.३२ ॥
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮಹಾ ನಾದಗಳಿಂದ, ಎತ್ತರದ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾ ದೈತ್ಯರ ಇಡೀ ನಗರವು ಹರ್ಷ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿತು.
1.229.33
तैस्तैर्विहारैर्बहुभिर्दैत्यानां कामरूपिणाम् ।
समाः संक्रीडतां तेषामहरेकमिवाभवत् ॥ १.२२९.३३ ॥
ಕಾಮರೂಪಿಗಳಾದ ದೈತ್ಯರ ಆ ಆ ಅನೇಕ ವಿಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ, ವರ್ಷಗಳು ಒಂದೇ ದಿನದಂತೆ ಕಳೆದವು.