మహాభారతం · అధ్యాయం 1.229
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.229.1
शणु मे विस्तरेणेममितिहासं पुरातनम् ।
भ्रातृभिः सहितः पार्थ यथा वृत्तं युधिष्ठिर ॥ १.२२९.१ ॥
యుధిష్ఠిరా, పృథ కుమారా, సోదరులతో కలిసి జరిగిన ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని నా నుండి విస్తారంగా విను.
1.229.2
महासुरस्यान्ववाये हिरण्यकशिपोः पुरा ।
निकुम्भो नाम दैत्येन्द्रस्तेजस्वी बलवानभूत् ॥ १.२२९.२ ॥
పూర్వం మహాసురుడు హిరణ్యకశిపుని వంశంలో నికుంభుడు అనే తేజస్వి, బలవంతుడైన దైత్యేంద్రుడు జన్మించాడు.
1.229.3
तस्य पुत्रौ महावीर्यौ जातौ भीमपराक्रमौ ।
सुन्दोपसुन्दौ दैत्येन्द्रौ दारुणौ क्रूरमानसौ ॥ १.२२९.३ ॥
అతనికి మహావీర్యులు, భయంకర పరాక్రమం కలవారు అయిన ఇద్దరు కుమారులు జన్మించారు — సుందుడు మరియు ఉపసుందుడు, దైత్యేంద్రులు, క్రూరులు, కఠిన మనసు కలవారు.
1.229.4
तावेकनिश्चयौ दैत्यावेककार्यार्थसंमतौ ।
निरन्तरमवर्तेतां समदुःखसुखावुभौ ॥ १.२२९.४ ॥
ఆ ఇద్దరు దైత్యులు ఏకనిశ్చయులు, ఒకే పని కోసం ఏకీభవించిన వారు; నిరంతరం కలిసి ఉండి, కష్టసుఖాలను సమానంగా పంచుకున్నారు.
1.229.5
विनाऽन्योन्यं न भुञ्जाते विनाऽन्योन्यं न जल्पतः ।
अन्योन्यस्य प्रियकरावन्योन्यस्य प्रियंवदौ ॥ १.२२९.५ ॥
ఒకరు లేకుండా మరొకరు భోజనం చేయరు, ఒకరు లేకుండా మరొకరు మాట్లాడరు; వారు ఒకరికొకరు ప్రియం చేసేవారు, ఒకరితో ఒకరు ప్రియంగా మాట్లాడేవారు.
1.229.6
एकशीलसमाचारौ द्विधैवैकोऽभवत्कृतः ।
तौ विवृद्धौ महावीर्यौ कार्येष्वप्येकनिश्चयौ ॥ १.२२९.६ ॥
ఒకే స్వభావం, ఒకే ప్రవర్తన కలవారు; ఇద్దరైనా ఒకరిగా అయ్యారు; మహావీర్యులై పెరిగారు, కార్యాలలో కూడా ఏకనిశ్చయులుగా ఉన్నారు.
1.229.7
त्रैलोक्यविजयार्थाय समाधायैकनिश्चयम् ।
दीक्षां कृत्वा गतौ विन्ध्यं तावुग्रं तेपतुस्तपः ॥ १.२२९.७ ॥
మూడు లోకాలను జయించాలనే లక్ష్యంతో, ఏకనిశ్చయంతో దీక్ష తీసుకుని ఆ ఇద్దరూ వింధ్య పర్వతానికి వెళ్లి ఘోర తపస్సు చేశారు.
1.229.8
तौ तु दीर्घेण कालेन तपोयुक्तौ बभूवतुः ।
क्षुत्पिपासापरिश्रान्तौ जटावल्कलधारिणौ ॥ १.२२९.८ ॥
దీర్ఘకాలం తపస్సులో నిమగ్నులైన ఆ ఇద్దరూ ఆకలిదప్పులతో అలసిపోయి, జటలు ధరించి, వల్కలాలు కట్టుకున్నారు.
1.229.9
मलोपचितसर्वाङ्गौ वायुभक्षौ बभूवतुः ।
आत्ममांसानि जुह्वान्तौ पादाङ्गुष्ठाग्रधिष्ठितौ।
ऊर्ध्वबाहू चानिमिषौ दीर्घकालं धृतव्रतौ ॥ १.२२९.९ ॥
వారి అవయవాలన్నీ మలినంతో నిండిపోయాయి; వారు గాలి మాత్రమే ఆహారంగా తీసుకున్నారు. తమ స్వంత మాంసాన్నే హోమంలో ఆహుతిగా వేస్తూ, పాదాల బొటనవేళ్ల కొనలపై నిలిచి, చేతులు పైకెత్తి, కనురెప్ప వాల్చకుండా, దీర్ఘకాలం వ్రతం పాటించారు.
1.229.10
तयोस्तपःप्रभावेण दीर्घकालं प्रतापितः ।
धूमं प्रमुमुचे विन्ध्यस्तद्भुतमिवाभवत् ॥ १.२२९.१० ॥
వారిద్దరి తపః ప్రభావంతో దీర్ఘకాలం వేడెక్కిన వింధ్య పర్వతం పొగను విడుదల చేసింది; అది ఒక అద్భుతంలా అయింది.
1.229.11
ततो देवा भयं जग्मुरुग्रं दृष्ट्वा तयोस्तपः ।
तपोविघातार्थमथो देवा विघ्नानि चक्रिरे ॥ १.२२९.११ ॥
అప్పుడు వారిద్దరి ఘోర తపస్సును చూసి దేవతలు భయపడ్డారు; వారి తపస్సును భంగపరచడానికి దేవతలు విఘ్నాలు కల్పించారు.
1.229.12
रत्नैः प्रलोभयामासुः स्त्रीभिश्चोभौ पुनःपुनः ।
न च तौ चक्रतुर्भङ्गं व्रतस्य सुमहाव्रतौ ॥ १.२२९.१२ ॥
దేవతలు రత్నాలతో, స్త్రీలతో ఆ ఇద్దరిని మళ్లీ మళ్లీ ప్రలోభపెట్టారు; కానీ ఆ మహావ్రతులిద్దరూ తమ వ్రతాన్ని భంగం చేసుకోలేదు.
1.229.13
अथ मायां पुनर्देवास्तयोश्चक्रुर्महात्मनोः ।
भगिन्यो मातरो भार्यास्तयोश्चात्मजनस्तथा ॥ १.२२९.१३ ॥
అప్పుడు దేవతలు ఆ ఇద్దరు మహాత్ములకు మళ్ళీ మాయను సృష్టించారు — వారి సోదరీమణులు, తల్లులు, భార్యలు, వారి సంతానం కూడా.
1.229.14
प्रपात्यमाना विस्रस्ताः शूलहस्तेन रक्षसा ।
भ्रष्टाभरणकेशान्ता भ्रष्टाभरणवाससः ॥ १.२२९.१४ ॥
శూలం చేతపట్టిన రాక్షసుడు తోసివేయగా, చెదిరిన కేశాలు, జారిపోయిన ఆభరణాలు, వస్త్రాలతో వారు పడిపోతూ ఉండగా.
1.229.15
अभिभाष्य ततः सर्वास्तौ त्राहीति विचुक्रुशुः ।
न च तौ चक्रतुर्भङ्गं व्रतस्य सुमहाव्रतौ ॥ १.२२९.१५ ॥
అప్పుడు వారందరూ ఆ ఇద్దరినీ పిలిచి 'రక్షించండి!' అని ఆక్రందించారు; కానీ ఆ మహావ్రతులిద్దరూ తమ వ్రతాన్ని భంగం చేసుకోలేదు.
1.229.16
यदा क्षोभं नोपयाति नार्तिमन्यतरस्तयोः ।
ततः स्त्रियस्ता भूतं च सर्वमन्तरधीयत ॥ १.२२९.१६ ॥
ఆ ఇద్దరిలో ఎవరికీ క్షోభ గానీ బాధ గానీ కలగనప్పుడు, ఆ స్త్రీలు, ఆ మాయ అంతా అదృశ్యమయ్యాయి.
1.229.17
ततः पितामहः साक्षादभिगम्य महासुरौ ।
वरेण च्छ्दयामास क्वलोकहितः प्रभुः ॥ १.२२९.१७ ॥
అప్పుడు లోకహితుడైన ప్రభువు పితామహుడు (బ్రహ్మ) స్వయంగా ఆ ఇద్దరు మహాసురుల దగ్గరకు వెళ్లి వరంతో వారిని శాంతింపజేశాడు.
1.229.18
ततः सुन्दोपसुन्दौ तौ भ्रातरौ दृढविक्रमौ ।
दृष्ट्वा पितामहं देवं तस्थतुः प्राञ्जली तदा ॥ १.२२९.१८ ॥
అప్పుడు దృఢ పరాక్రమశాలురైన ఆ సోదరులు సుందుడు, ఉపసుందుడు దేవుడైన పితామహుడిని చూసి అప్పుడు చేతులు జోడించి నిలిచారు.
1.229.19
ऊचतुश्च प्रभुं देवं ततस्तौ सहितौ तदा ।
आवयोस्तपसाऽनेन यदि प्रीतः पितामहः ॥ १.२२९.१९ ॥
అప్పుడు వారిద్దరూ కలిసి ప్రభువైన దేవునితో ఇలా అన్నారు: ఈ మా తపస్సుకు పితామహుడు ప్రసన్నుడైతే.
1.229.20
मायाविदावस्त्रविदौ बलिनौ कामरूपिणौ ।
उभावप्यमरौ स्यावः प्रसन्नो यदि नौ प्रभुः ॥ १.२२९.२० ॥
మాయావిద్య తెలిసినవారము, అస్త్రవిద్యలో నిపుణులము, బలవంతులము, కోరిన రూపం ధరించగలవారము అయిన మేము ఇద్దరూ అమరులమయ్యేలా, ప్రభువు మాపై ప్రసన్నుడైతే.
1.229.21
ऋतेऽमरत्वं युवयोः सर्वमुक्तं भविष्यति ।
अन्यद्वृणीतं मृत्योश्च विधानममरैः सम् ॥ १.२२९.२१ ॥
మీకు అమరత్వం తప్ప మీరు కోరినదంతా జరుగుతుంది. మృత్యువు విధానానికి బదులుగా దేవతలతో సమానమైన మరొక వరాన్ని కోరుకోండి.
1.229.22
प्रभविष्याव इति यन्महदभ्युद्यतं तपः ।
युवयोर्हेतुनानेन नामरत्वं विधीयते ॥ १.२२९.२२ ॥
'మేము శక్తిమంతులం కావాలి' అని మీరిద్దరూ చేపట్టిన మహా తపస్సు కారణంగా అమరత్వం ఇవ్వబడదు.
1.229.23
त्रैलोक्यविजयार्थाय भवद्भ्यामास्थितं तपः ।
हेतुनाऽनेन दैत्येन्द्रौ न वां कामं करोम्यहम् ॥ १.२२९.२३ ॥
ముల్లోకాలను జయించడం కోసం మీరిద్దరూ ఈ తపస్సు చేపట్టారు. దైత్యేంద్రులారా, ఈ కారణం చేత మీ కోరికను నేను తీర్చను.
1.229.24
सुन्दोपसुन्दावूचतुः ।
त्रिषु लोकेषु यद्भूतं किंचित्स्थावरजङ्गमम्।
सर्वस्मान्नौ भयं न स्यादृतेऽन्योन्यं पितामह ॥ १.२२९.२४ ॥
సుందుడు, ఉపసుందుడు ఇలా అన్నారు: ముల్లోకాలలో స్థిరంగా లేదా చరంగా ఉన్న ఏ భూతము నుండైనా మాకు భయం ఉండకూడదు; ఒకరినొకరు తప్ప, పితామహా.
1.229.25
यत्प्रार्थितं यथोक्तं च काममेतद्ददानि वाम् ।
मृत्योर्विधानमेतच्च यथावद्वा भविष्यति ॥ १.२२९.२५ ॥
మీరు కోరినది, చెప్పినది అంతా మీ ఇష్టప్రకారం ఇప్పుడు మీ ఇద్దరికీ ఇస్తున్నాను. మరణ విధానం కూడా అలాగే ఉంటుంది.
1.229.26
ततः पितामहो दत्त्वा वरमेतत्तदा तयोः ।
निवर्त्य तपसस्तौ च ब्रह्मलोकं जगाम ह ॥ १.२२९.२६ ॥
అప్పుడు పితామహుడు వారిద్దరికీ ఈ వరాన్ని ఇచ్చి, వారిని తపస్సు నుండి మరల్చి బ్రహ్మలోకానికి వెళ్ళాడు.
1.229.27
लब्ध्वा वराणि दैत्येन्द्रावथ तौ भ्रातरावुभौ ।
अवध्यौ सर्वलोकस्य स्वमेव भवनं गतौ ॥ १.२२९.२७ ॥
వరాలు పొందిన ఆ ఇద్దరు దైత్యేంద్ర సోదరులు, సర్వలోకాలచేతా అవధ్యులై, తమ సొంత భవనానికి తిరిగి వెళ్ళారు.
1.229.28
तौ तु लब्धवरौ दृष्ट्वा कृतकामौ मनस्विनौ ।
सर्वः सुहृञ्जनस्ताभ्यां प्रहर्षमुपजग्मिवान् ॥ १.२२९.२८ ॥
వరాలు పొందిన, కోరికలు నెరవేరిన ఆ ఇద్దరు మనస్వులను చూసి, సుహృజ్జనులందరూ వారివల్ల ఎంతో సంతోషించారు.
1.229.29
ततस्तौ तु जटा भित्त्वा मौलिनौ संबभूवतुः ।
महार्हाभरणोपेतौ विरजोम्बरधारिणौ ॥ १.२२९.२९ ॥
అప్పుడు వారిద్దరూ తమ జడలను చీల్చుకుని, కిరీటధారులై, విలువైన ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, నిర్మలమైన వస్త్రాలు ధరించారు.
1.229.30
अकालकौमुदीं चैव चक्रतुः सार्वकालिकीम् ।
नित्यः प्रमुदितः सर्वस्तयोश्चैव सुहृञ्जनः ॥ १.२२९.३० ॥
వారు అకాల కౌముదిని, అంటే సర్వకాలాలకూ వర్తించే వెన్నెల ఉత్సవాన్ని చేశారు; వారి సుహృజ్జనులందరూ నిత్యం ఆనందంగా ఉన్నారు.
1.229.31
भक्ष्यतां भुज्यतां नित्यं दीयतां रम्यतामिति ।
गीयेतां पीयतां चेति शभ्दश्चासीद्गृहे गृहे ॥ १.२२९.३१ ॥
"తినండి, అనుభవించండి, ఎల్లప్పుడూ దానం చేయండి, ఆనందించండి" అని, "పాడండి, తాగండి" అని ప్రతి ఇంటిలోనూ ధ్వని ఉండేది.
1.229.32
तत्रतत्र महानादैरुत्कृष्टतलनादितैः ।
हृष्टं प्रमुदितं सर्वं दैत्यानामभवत्पुरम् ॥ १.२२९.३२ ॥
అక్కడక్కడ గొప్ప నాదాలతో, ఎత్తైన చప్పట్ల ధ్వనులతో మారుమోగుతూ దైత్యుల నగరం అంతా హర్షంతో, ఆనందంతో నిండిపోయింది.
1.229.33
तैस्तैर्विहारैर्बहुभिर्दैत्यानां कामरूपिणाम् ।
समाः संक्रीडतां तेषामहरेकमिवाभवत् ॥ १.२२९.३३ ॥
కామరూపులైన దైత్యుల ఆ ఆ అనేక విహారాలలో ఆడుతూ గడిపిన వారికి, సంవత్సరాలు ఒకే రోజులా గడిచిపోయాయి.