ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.230.1
उत्सवे वृत्तमात्रे तु त्रैलोक्याकाङ्क्षिणावुभौ ।
मन्त्रयित्वा ततः सेनां तावज्ञापयतां तदा ॥ १.२३०.१ ॥
ಉತ್ಸವ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಯಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆಲೋಚಿಸಿ ಆಗ ತಮ್ಮ ಸೇನೆಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದರು.
1.230.2
सुहृद्भिरप्यनुज्ञातौ दैत्यैर्वृद्धैश्च मन्त्रिभिः ।
कृत्वा प्रास्थानिकं रात्रौ मघासु ययतुस्तदा ॥ १.२३०.२ ॥
ಗೆಳೆಯರು, ದೈತ್ಯರು, ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಗಳ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಯಾಣದ ವಿಧಿ ಮಾಡಿ, ಆಗ ಮಘಾ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಹೊರಟರು.
1.230.3
गदापिट्टशधारिण्या शूलमुद्गरहस्तया ।
प्रस्थितौ सह वर्मिण्या महत्या दैत्यसेनया ॥ १.२३०.३ ॥
ಗದೆ, ಪಟ್ಟಿಶ ಧರಿಸಿ, ಶೂಲ, ಮುದ್ಗರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಕವಚ ಧರಿಸಿದ ಮಹಾ ದೈತ್ಯ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಹೊರಟರು.
1.230.4
मङ्गलैः स्तुतिभिश्चापि विजयप्रतिसंहितैः ।
चारणैः स्तूयमानौ तौ जग्मतुः परया मुदा ॥ १.२३०.४ ॥
ಮಂಗಳ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ, ಜಯಾಶಂಸೆಯ ಹೊಗಳಿಕೆಗಳಿಂದ, ಚಾರಣರಿಂದ ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟು ಇಬ್ಬರೂ ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೋದರು.
1.230.5
तावन्तरिक्षमुत्प्लुत्य दैत्यौ कामगमावुभौ ।
देवानामेव भवनं जग्मतुर्युद्दुर्मदौ ॥ १.२३०.५ ॥
ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯರು, ಯುದ್ಧದ ಮದದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸದತ್ತಲೇ ಹೋದರು.
1.230.6
तयोरागमनं ज्ञात्वा वरदानं च तत्प्रभोः ।
हित्वा त्रिविष्टपं जग्मुर्ब्रह्मलोकं ततः सुराः ॥ १.२३०.६ ॥
ಅವರ ಆಗಮನವನ್ನು ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರಭುವಿನ ವರವನ್ನು ತಿಳಿದು, ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
1.230.7
ताविन्द्रलोकं निर्जित्य यक्षरक्षोगणांस्तदा ।
खेचराण्यपि भूतानि जघ्नतुस्तीव्रविक्रमौ ॥ १.२३०.७ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಆಗ ಯಕ್ಷ-ರಾಕ್ಷಸ ಗಣಗಳನ್ನೂ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿದರು; ಅವರು ತೀವ್ರ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.
1.230.8
अन्तर्भूमिगतान्नागाञ्जित्वा तौ च महारथौ ।
समुद्रवासिनीः सर्वा म्लेच्छजातीर्विजिग्यतुः ॥ १.२३०.८ ॥
ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವ ನಾಗರನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾರಥರು ಸಮುದ್ರತೀರದ ನಿವಾಸಿಗಳಾದ ಎಲ್ಲಾ ಮ್ಲೇಚ್ಛ ಜಾತಿಗಳನ್ನೂ ಗೆದ್ದರು.
1.230.9
ततः सर्वां महीं जेतुमारब्धावुग्रशासनौ ।
सैनिकांश्च समाहूय सुतीक्ष्णं वाक्यमूचतुः ॥ १.२३०.९ ॥
ಆಗ ಕಠಿಣ ಆಡಳಿತವುಳ್ಳ ಆ ಇಬ್ಬರು ಇಡೀ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು; ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕರೆಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
1.230.10
राजर्षयो महायज्ञैर्हव्यकव्यैर्द्विजातयः ।
तेजो बलं च देवानां वर्धन्ति श्रियं तथा ॥ १.२३०.१० ॥
ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳಿಂದ, ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ತೇಜಸ್ಸು, ಬಲ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.
1.230.11
तेषामेवं प्रवृत्तानां सर्वेषामसुरद्विषाम् ।
संभूय सर्वैरस्माभिः कार्यः सर्वात्मना वधः ॥ १.२३०.११ ॥
ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲ ಅಸುರ-ದ್ವೇಷಿಗಳನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಧಿಸಬೇಕು.
1.230.12
एवं सर्वान्समादिश्य पूर्वतीरे महोदधेः ।
क्रूरां मतिं समास्थाय जग्मतुः सर्वतोमुखौ ॥ १.२३०.१२ ॥
ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಮಹಾಸಾಗರದ ಪೂರ್ವ ತೀರದಲ್ಲಿ ಕ್ರೂರ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಹೊರಟರು.
1.230.13
यज्ञैर्यजन्ति ये केचिद्याजयन्ति च ये द्विजाः ।
तान्सर्वान्प्रसभं हत्वा बलिनौ जग्मतुस्ततः ॥ १.२३०.१३ ॥
ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಅಥವಾ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕೊಂದು, ಆ ಇಬ್ಬರು ಬಲಶಾಲಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು.
1.230.14
आश्रमेष्वग्निहोत्राणि मुनीनां भावितात्मनाम् ।
गृहीत्वा प्रक्षिपन्त्यप्सु विश्रब्धं सैनिकास्तयोः ॥ १.२३०.१४ ॥
ಶುದ್ಧಾತ್ಮರಾದ ಮುನಿಗಳ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿನ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅವರ ಸೈನಿಕರು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಸೆದರು.
1.230.15
तपोधनैश्च ये क्रुद्धैः शापा उक्ता महात्मभिः ।
नाक्रामन्त तयोस्तेऽपि वरदाननिराकृताः ॥ १.२३०.१५ ॥
ತಪೋಧನರಾದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹಾತ್ಮರು ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪಗಳೂ ಅವರ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಲಿಲ್ಲ; ವರದಾನಗಳಿಂದ ಅವು ನಿಷ್ಫಲವಾದವು.
1.230.16
नाक्रामन्त यदा शापा बाणा मुक्ताः शिलास्विव ।
नियमान्संपरित्यज्य व्यद्रवन्त द्विजातयः ॥ १.२३०.१६ ॥
ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಿದ ಬಾಣಗಳಂತೆ ಶಾಪಗಳು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರದಾದಾಗ, ದ್ವಿಜರು ತಮ್ಮ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದರು.
1.230.17
पृथिव्यां ये तपःसिद्धा दान्ताः शमपरायणाः ।
तयोर्भयाद्दुद्रुवुस्ते वैनतेयादिवोरगाः ॥ १.२३०.१७ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧರಾದ, ದಮಿತರಾದ, ಶಾಂತಿಪರಾಯಣರಾದವರು ಆ ಇಬ್ಬರ ಭಯದಿಂದ ವೈನತೇಯನಿಂದ ಸರ್ಪಗಳು ಓಡುವಂತೆ ಓಡಿದರು.
1.230.18
मथितैराश्रमैर्भग्नैर्विकीर्णकलशस्रुवैः ।
शून्यमासीज्जगत्सर्वं कालेनेव हतं तदा ॥ १.२३०.१८ ॥
ಆಗ ನಾಶವಾದ, ಧ್ವಂಸಗೊಂಡ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಶ ಮತ್ತು ಸ್ರುವಗಳು ಚೆಲ್ಲಾಡಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು; ಕಾಲನಿಂದ ಹತವಾದಂತೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಶೂನ್ಯವಾಯಿತು.
1.230.19
ततो राजन्नदृश्यद्भिर्ऋषिभिश्च महासुरौ ।
उभौ विनिश्चयं कृत्वा विकुर्वाते वधैषिणौ ॥ १.२३०.१९ ॥
ಆಗ ಅರಸನೇ, ಕಾಣದ ಋಷಿಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಸುರರು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ತಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡರು.
1.230.20
प्रभिन्नकरटौ मत्तौ भूत्वा कुञ्जररूपिणौ ।
संलीनमपि दुर्गेषु निन्यतुर्यमसादनम् ॥ १.२३०.२० ॥
ಮದವೇರಿದ ಆನೆಗಳ ರೂಪ ಧರಿಸಿ, ಕೋಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದವರನ್ನೂ ಆ ಇಬ್ಬರು ಯಮಸದನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು.
1.230.21
सिंहौ भूत्वा पुनर्व्याघ्रौ पुनश्चान्तर्हितावुभौ ।
तैस्तैरुपायैस्तौ क्रूरावृषीन्दृष्ट्वा निजघ्नतुः ॥ १.२३०.२१ ॥
ಸಿಂಹಗಳಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಹುಲಿಗಳಾಗಿ, ಮರೆಯಾಗಿ, ಆ ಕ್ರೂರರಿಬ್ಬರು ನಾನಾ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು ವಧಿಸಿದರು.
1.230.22
निवृत्तयज्ञस्वाध्याया प्रनष्टनृपतिद्विजा ।
उत्सन्नोत्सवयज्ञा च बभूव वसुधा तदा ॥ १.२३०.२२ ॥
ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ನಿಂತುಹೋದವು; ರಾಜರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ನಾಶವಾದರು; ಉತ್ಸವ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳು ಅಳಿದವು — ಆಗ ಭೂಮಿ ಹಾಗಾಯಿತು.
1.230.23
हाहाभूता भयार्ता च निवृत्तविपणापणा ।
निवृत्तदेवकार्या च पुण्योद्वाहविवर्जिता ॥ १.२३०.२३ ॥
ಹಾಹಾಕಾರದಿಂದ ಕೂಡಿ, ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿ, ಅಂಗಡಿ-ಮುಂಗಟ್ಟುಗಳು ಮುಚ್ಚಿ, ದೇವಕಾರ್ಯಗಳು ನಿಂತು, ಶುಭ ವಿವಾಹಗಳಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು.
1.230.24
निवृत्तकृषिगोरक्षा विध्वस्तनगराश्रमा ।
अस्थिकङ्कालसंकीर्णा भूर्बभूवोग्रदर्शना ॥ १.२३०.२४ ॥
ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಗೋರಕ್ಷಣೆ ನಿಂತವು; ನಗರ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮಗಳು ನಾಶವಾದವು; ಮೂಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸ್ಥಿಪಂಜರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
1.230.25
निवृत्तपितृकार्यं च निर्वषट्कारमङ्गलम् ।
जगत्प्रतिभयाकारं दुष्प्रेक्ष्यमभवत्तदा ॥ १.२३०.२५ ॥
ಆಗ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳು ನಿಂತುಹೋದವು, ವಷಟ್ಕಾರವೂ ಮಂಗಳವೂ ಇಲ್ಲವಾದವು; ಜಗತ್ತನ್ನು ಭಯಪಡಿಸುವ ಆ ರೂಪ ನೋಡಲಾಗದಂತಾಯಿತು.
1.230.26
चन्द्रादित्यौ ग्रहास्तारा नक्षत्राणि दिवौकसः ।
जग्मुर्विषादं तत्कर्म दृष्ट्वा सुन्दोपसुन्दयोः ॥ १.२३०.२६ ॥
ಚಂದ್ರ ಸೂರ್ಯರು, ಗ್ರಹಗಳು, ತಾರೆಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಸುಂದ-ಉಪಸುಂದರ ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ವಿಷಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.
1.230.27
एवं सर्वा दिशो दैत्यौ जित्वा क्रूरेण कर्मणा ।
निःसपत्नौ कुरुक्षेत्रे निवेशमभिचक्रतुः ॥ १.२३०.२७ ॥
ಹೀಗೆ ಕ್ರೂರ ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯರು, ಶತ್ರುರಹಿತರಾಗಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಸ್ಥಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.