மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.230.1
उत्सवे वृत्तमात्रे तु त्रैलोक्याकाङ्क्षिणावुभौ ।
मन्त्रयित्वा ततः सेनां तावज्ञापयतां तदा ॥ १.२३०.१ ॥
விழா முடிந்ததும், மூவுலகையும் விரும்பிய அவ்விருவரும் ஆலோசித்த பின் அப்போது தம் படைக்கு ஆணையிட்டனர்.
1.230.2
सुहृद्भिरप्यनुज्ञातौ दैत्यैर्वृद्धैश्च मन्त्रिभिः ।
कृत्वा प्रास्थानिकं रात्रौ मघासु ययतुस्तदा ॥ १.२३०.२ ॥
நண்பர்கள், தைத்தியர், பெரியோர், அமைச்சர்கள் ஆகியோரின் அனுமதி பெற்று, இரவில் புறப்படும் சடங்கை முடித்து, அப்போது மகா நட்சத்திரத்தின் கீழ் அவ்விருவரும் சென்றனர்.
1.230.3
गदापिट्टशधारिण्या शूलमुद्गरहस्तया ।
प्रस्थितौ सह वर्मिण्या महत्या दैत्यसेनया ॥ १.२३०.३ ॥
கதை, பட்டிசம் ஏந்தி, சூலம், முத்கரம் கையில் கொண்டு, கவசம் அணிந்த பெரிய தைத்தியப் படையுடன் அவ்விருவரும் புறப்பட்டனர்.
1.230.4
मङ्गलैः स्तुतिभिश्चापि विजयप्रतिसंहितैः ।
चारणैः स्तूयमानौ तौ जग्मतुः परया मुदा ॥ १.२३०.४ ॥
மங்கல துதிகளாலும் வெற்றியை வாழ்த்தும் புகழுரைகளாலும், சாரணர்களால் புகழப்பட்டு அவ்விருவரும் பேரானந்தத்துடன் சென்றனர்.
1.230.5
तावन्तरिक्षमुत्प्लुत्य दैत्यौ कामगमावुभौ ।
देवानामेव भवनं जग्मतुर्युद्दुर्मदौ ॥ १.२३०.५ ॥
வானத்தில் பாய்ந்து, விருப்பம்போல் செல்லும் அவ்விரு தைத்தியர்கள், போரில் மதம்பிடித்தவர்களாய், தேவர்களின் இருப்பிடத்தையே நோக்கிச் சென்றனர்.
1.230.6
तयोरागमनं ज्ञात्वा वरदानं च तत्प्रभोः ।
हित्वा त्रिविष्टपं जग्मुर्ब्रह्मलोकं ततः सुराः ॥ १.२३०.६ ॥
அவர்களின் வருகையையும், அந்த இறைவனின் வரத்தையும் அறிந்து, தேவர்கள் சுவர்க்கத்தை விட்டு அப்போது பிரம்மலோகத்திற்குச் சென்றனர்.
1.230.7
ताविन्द्रलोकं निर्जित्य यक्षरक्षोगणांस्तदा ।
खेचराण्यपि भूतानि जघ्नतुस्तीव्रविक्रमौ ॥ १.२३०.७ ॥
அவ்விருவரும் இந்திரலோகத்தை வென்று, அப்போது யக்ஷ-ராக்ஷஸ கணங்களையும், ஆகாயத்தில் திரியும் உயிரினங்களையும் கொன்றனர்; அவர்கள் கடும் வீரம் கொண்டவர்கள்.
1.230.8
अन्तर्भूमिगतान्नागाञ्जित्वा तौ च महारथौ ।
समुद्रवासिनीः सर्वा म्लेच्छजातीर्विजिग्यतुः ॥ १.२३०.८ ॥
பூமிக்குள் வசிக்கும் நாகர்களை வென்ற அந்த இரு மகாரதர்களும், கடலில் வாழும் எல்லா மிலேச்ச இனங்களையும் வென்றனர்.
1.230.9
ततः सर्वां महीं जेतुमारब्धावुग्रशासनौ ।
सैनिकांश्च समाहूय सुतीक्ष्णं वाक्यमूचतुः ॥ १.२३०.९ ॥
அதன்பின் கடுமையான ஆட்சி செய்த அவ்விருவரும் முழு பூமியையும் வெல்லத் தொடங்கினர்; வீரர்களை அழைத்து மிகக் கடுமையான சொற்களைக் கூறினர்.
1.230.10
राजर्षयो महायज्ञैर्हव्यकव्यैर्द्विजातयः ।
तेजो बलं च देवानां वर्धन्ति श्रियं तथा ॥ १.२३०.१० ॥
ராஜரிஷிகளும் இருபிறப்பாளர்களும் பெரும் யாகங்களாலும், ஹவ்ய-கவ்யங்களாலும் தேவர்களின் தேஜஸையும் பலத்தையும் செல்வத்தையும் வளர்க்கிறார்கள்.
1.230.11
तेषामेवं प्रवृत्तानां सर्वेषामसुरद्विषाम् ।
संभूय सर्वैरस्माभिः कार्यः सर्वात्मना वधः ॥ १.२३०.११ ॥
இவ்வாறு செயல்படும் அசுர-விரோதிகள் அனைவரையும், நாம் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து முழு மனதோடு வதைக்க வேண்டும்.
1.230.12
एवं सर्वान्समादिश्य पूर्वतीरे महोदधेः ।
क्रूरां मतिं समास्थाय जग्मतुः सर्वतोमुखौ ॥ १.२३०.१२ ॥
இவ்வாறு அனைவருக்கும் கட்டளையிட்டு, பெருங்கடலின் கிழக்குக் கரையில் கொடிய உறுதி கொண்டு, எல்லாத் திசைகளையும் நோக்கிய அவ்விருவரும் சென்றனர்.
1.230.13
यज्ञैर्यजन्ति ये केचिद्याजयन्ति च ये द्विजाः ।
तान्सर्वान्प्रसभं हत्वा बलिनौ जग्मतुस्ततः ॥ १.२३०.१३ ॥
யாகங்களைச் செய்த, அல்லது செய்வித்த எல்லா துவிஜர்களையும் வலுக்கட்டாயமாகக் கொன்று, அந்த இரு பலசாலிகளும் பின்னர் சென்றனர்.
1.230.14
आश्रमेष्वग्निहोत्राणि मुनीनां भावितात्मनाम् ।
गृहीत्वा प्रक्षिपन्त्यप्सु विश्रब्धं सैनिकास्तयोः ॥ १.२३०.१४ ॥
பரிசுத்த ஆன்மாக்களான முனிவர்களின் ஆசிரமங்களில் அக்னிஹோத்ரங்களை எடுத்து, அவர்களின் படைவீரர்கள் அச்சமின்றி அவற்றை நீரில் எறிந்தனர்.
1.230.15
तपोधनैश्च ये क्रुद्धैः शापा उक्ता महात्मभिः ।
नाक्रामन्त तयोस्तेऽपि वरदाननिराकृताः ॥ १.२३०.१५ ॥
தவவளம் நிறைந்த, கோபம் கொண்ட மகாத்மாக்கள் சொன்ன சாபங்களும் அவர்களை பாதிக்கவில்லை; அவை வரதானங்களால் பலனற்றுப் போயின.
1.230.16
नाक्रामन्त यदा शापा बाणा मुक्ताः शिलास्विव ।
नियमान्संपरित्यज्य व्यद्रवन्त द्विजातयः ॥ १.२३०.१६ ॥
கற்பாறைகளின் மேல் எய்த அம்புகள் போல சாபங்கள் பாதிக்காதபோது, துவிஜ இனத்தவர் தங்கள் நியமங்களைத் துறந்து ஓடினர்.
1.230.17
पृथिव्यां ये तपःसिद्धा दान्ताः शमपरायणाः ।
तयोर्भयाद्दुद्रुवुस्ते वैनतेयादिवोरगाः ॥ १.२३०.१७ ॥
பூமியில் தவத்தால் சித்தி பெற்ற, அடக்கமுள்ள, அமைதியில் நிலைத்தவர்கள், அவ்விருவரின் பயத்தால் வினதையின் மகனிடமிருந்து பாம்புகள் ஓடுவது போல ஓடினர்.
1.230.18
मथितैराश्रमैर्भग्नैर्विकीर्णकलशस्रुवैः ।
शून्यमासीज्जगत्सर्वं कालेनेव हतं तदा ॥ १.२३०.१८ ॥
அப்போது நசுக்கப்பட்டு உடைக்கப்பட்ட ஆசிரமங்களில் கலசங்களும் ஸ்ருவங்களும் சிதறிக் கிடக்க, உலகம் முழுவதும் காலத்தால் தாக்கப்பட்டது போல வெறுமையாயிற்று.
1.230.19
ततो राजन्नदृश्यद्भिर्ऋषिभिश्च महासुरौ ।
उभौ विनिश्चयं कृत्वा विकुर्वाते वधैषिणौ ॥ १.२३०.१९ ॥
அப்போது அரசே, கண்ணுக்குத் தெரியாத முனிவர்கள் முன்னிலையில், கொல்ல விரும்பிய அந்த இரு பெரும் அசுரர்களும் உறுதி கொண்டு தங்கள் உருவத்தை மாற்றிக்கொண்டனர்.
1.230.20
प्रभिन्नकरटौ मत्तौ भूत्वा कुञ्जररूपिणौ ।
संलीनमपि दुर्गेषु निन्यतुर्यमसादनम् ॥ १.२३०.२० ॥
மதம் பொழியும் மத்தகங்களுடன், வெறிகொண்ட யானை வடிவம் எடுத்து, கோட்டைகளில் ஒளிந்திருந்தவர்களையும் அவ்விருவரும் யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அனுப்பினர்.
1.230.21
सिंहौ भूत्वा पुनर्व्याघ्रौ पुनश्चान्तर्हितावुभौ ।
तैस्तैरुपायैस्तौ क्रूरावृषीन्दृष्ट्वा निजघ्नतुः ॥ १.२३०.२१ ॥
சிங்கங்களாகவும், பின்னர் புலிகளாகவும் உருமாறி, மறைந்துகொண்டு, அக்கொடியவர்கள் பல்வேறு உபாயங்களால் முனிவர்களைக் கண்டு கொன்றனர்.
1.230.22
निवृत्तयज्ञस्वाध्याया प्रनष्टनृपतिद्विजा ।
उत्सन्नोत्सवयज्ञा च बभूव वसुधा तदा ॥ १.२३०.२२ ॥
வேள்வியும் வேத ஓதலும் நின்றன; அரசர்களும் அந்தணர்களும் அழிந்தனர்; விழாக்களும் வேள்விகளும் அற்றுப்போயின — அப்போது பூமி அவ்வாறு ஆனது.
1.230.23
हाहाभूता भयार्ता च निवृत्तविपणापणा ।
निवृत्तदेवकार्या च पुण्योद्वाहविवर्जिता ॥ १.२३०.२३ ॥
ஓலமிட்டுக் கலங்கியும் பயத்தால் வருந்தியும், கடைகளும் சந்தைகளும் மூடப்பட்டு, தெய்வச் சடங்குகள் நின்று, மங்கலத் திருமணங்கள் இல்லாமல் போயிருந்தது.
1.230.24
निवृत्तकृषिगोरक्षा विध्वस्तनगराश्रमा ।
अस्थिकङ्कालसंकीर्णा भूर्बभूवोग्रदर्शना ॥ १.२३०.२४ ॥
உழவும் பசுப் பாதுகாப்பும் நின்றன; நகரங்களும் ஆசிரமங்களும் சிதைந்தன; எலும்புகளும் எலும்புக்கூடுகளும் நிறைந்து பூமி பயங்கரமாகத் தோன்றியது.
1.230.25
निवृत्तपितृकार्यं च निर्वषट्कारमङ्गलम् ।
जगत्प्रतिभयाकारं दुष्प्रेक्ष्यमभवत्तदा ॥ १.२३०.२५ ॥
அப்போது முன்னோர் சடங்குகள் நின்றன, வஷட்கார மங்கலம் அற்றுப்போனது; உலகை அஞ்சச்செய்யும் வடிவமாக அது காண்பதற்கு கொடியதாயிற்று.
1.230.26
चन्द्रादित्यौ ग्रहास्तारा नक्षत्राणि दिवौकसः ।
जग्मुर्विषादं तत्कर्म दृष्ट्वा सुन्दोपसुन्दयोः ॥ १.२३०.२६ ॥
சந்திரனும் சூரியனும், கோள்களும் நட்சத்திரங்களும் விண்ணுலகவாசிகளும் சுந்தன், உபசுந்தனின் அந்தச் செயலைக் கண்டு துயரம் அடைந்தனர்.
1.230.27
एवं सर्वा दिशो दैत्यौ जित्वा क्रूरेण कर्मणा ।
निःसपत्नौ कुरुक्षेत्रे निवेशमभिचक्रतुः ॥ १.२३०.२७ ॥
இவ்வாறு கொடிய செயல்களால் எல்லாத் திசைகளையும் வென்ற அவ்விரு அசுரர்களும், எதிரியற்றவர்களாய் குருக்ஷேத்திரத்தில் தங்குமிடம் அமைத்தனர்.