ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.230.1
उत्सवे वृत्तमात्रे तु त्रैलोक्याकाङ्क्षिणावुभौ ।
मन्त्रयित्वा ततः सेनां तावज्ञापयतां तदा ॥ १.२३०.१ ॥
ଉତ୍ସବ ସରିବା ମାତ୍ରେ ତ୍ରିଲୋକ ଇଚ୍ଛୁକ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ମନ୍ତ୍ରଣା କରି ତା'ପରେ ସେନାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
1.230.2
सुहृद्भिरप्यनुज्ञातौ दैत्यैर्वृद्धैश्च मन्त्रिभिः ।
कृत्वा प्रास्थानिकं रात्रौ मघासु ययतुस्तदा ॥ १.२३०.२ ॥
ବନ୍ଧୁ, ଦୈତ୍ୟ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ରାତ୍ରିରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସେତେବେଳେ ମଘା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଗଲେ।
1.230.3
गदापिट्टशधारिण्या शूलमुद्गरहस्तया ।
प्रस्थितौ सह वर्मिण्या महत्या दैत्यसेनया ॥ १.२३०.३ ॥
ଗଦା ଓ ପଟ୍ଟିଶ ଧାରଣକାରୀ, ଶୂଳ ଓ ମୁଦ୍ଗର ହସ୍ତରେ ଧରିଥିବା, କବଚଧାରୀ ମହତ୍ ଦୈତ୍ୟ ସେନା ସହ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
1.230.4
मङ्गलैः स्तुतिभिश्चापि विजयप्रतिसंहितैः ।
चारणैः स्तूयमानौ तौ जग्मतुः परया मुदा ॥ १.२३०.४ ॥
ମଙ୍ଗଳ ସ୍ତୁତି ଓ ବିଜୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଶଂସାରେ, ଚାରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ଗଲେ।
1.230.5
तावन्तरिक्षमुत्प्लुत्य दैत्यौ कामगमावुभौ ।
देवानामेव भवनं जग्मतुर्युद्दुर्मदौ ॥ १.२३०.५ ॥
ଆକାଶକୁ ଡେଇଁ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନକାରୀ ସେହି ଦୁଇ ଦୈତ୍ୟ, ଯୁଦ୍ଧମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କ ଭବନ ଆଡ଼କୁ ହିଁ ଗଲେ।
1.230.6
तयोरागमनं ज्ञात्वा वरदानं च तत्प्रभोः ।
हित्वा त्रिविष्टपं जग्मुर्ब्रह्मलोकं ततः सुराः ॥ १.२३०.६ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଆଗମନ ଓ ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବରଦାନ ଜାଣି, ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଛାଡ଼ି ତା'ପରେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଗଲେ।
1.230.7
ताविन्द्रलोकं निर्जित्य यक्षरक्षोगणांस्तदा ।
खेचराण्यपि भूतानि जघ्नतुस्तीव्रविक्रमौ ॥ १.२३०.७ ॥
ସେ ଦୁଇଜଣ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକ ଜୟ କରି, ସେତେବେଳେ ଯକ୍ଷ-ରାକ୍ଷସ ଗଣମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଆକାଶଗାମୀ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କଲେ; ସେମାନେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପରାକ୍ରମୀ ଥିଲେ।
1.230.8
अन्तर्भूमिगतान्नागाञ्जित्वा तौ च महारथौ ।
समुद्रवासिनीः सर्वा म्लेच्छजातीर्विजिग्यतुः ॥ १.२३०.८ ॥
ପୃଥିବୀ ଭିତରେ ବାସ କରୁଥିବା ନାଗମାନଙ୍କୁ ଜିତି ସେ ଦୁଇ ମହାରଥୀ ସମୁଦ୍ରବାସୀ ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଜାତିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କଲେ।
1.230.9
ततः सर्वां महीं जेतुमारब्धावुग्रशासनौ ।
सैनिकांश्च समाहूय सुतीक्ष्णं वाक्यमूचतुः ॥ १.२३०.९ ॥
ତା'ପରେ କଠୋର ଶାସନକାରୀ ସେ ଦୁଇଜଣ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଜିତିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ; ସୈନିକମାନଙ୍କୁ ଡାକି ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
1.230.10
राजर्षयो महायज्ञैर्हव्यकव्यैर्द्विजातयः ।
तेजो बलं च देवानां वर्धन्ति श्रियं तथा ॥ १.२३०.१० ॥
ରାଜର୍ଷି ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମହାଯଜ୍ଞ ଓ ହବ୍ୟ-କବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ତେଜ, ବଳ ଓ ଶ୍ରୀ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି।
1.230.11
तेषामेवं प्रवृत्तानां सर्वेषामसुरद्विषाम् ।
संभूय सर्वैरस्माभिः कार्यः सर्वात्मना वधः ॥ १.२३०.११ ॥
ଏପରି ପ୍ରବୃତ୍ତ ଅସୁର-ଦ୍ୱେଷୀ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ମିଳି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ବଧ କରିବା ଉଚିତ।
1.230.12
एवं सर्वान्समादिश्य पूर्वतीरे महोदधेः ।
क्रूरां मतिं समास्थाय जग्मतुः सर्वतोमुखौ ॥ १.२३०.१२ ॥
ଏପରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଇ, ମହାସମୁଦ୍ରର ପୂର୍ବ ତୀରରେ କ୍ରୂର ସଂକଳ୍ପ ଧାରଣ କରି, ସର୍ବଦିଗକୁ ମୁଖ କରି ସେ ଦୁଇଜଣ ଚାଲିଗଲେ।
1.230.13
यज्ञैर्यजन्ति ये केचिद्याजयन्ति च ये द्विजाः ।
तान्सर्वान्प्रसभं हत्वा बलिनौ जग्मतुस्ततः ॥ १.२३०.१३ ॥
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ କରାଉଥିବା ସବୁ ଦ୍ବିଜଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ବଧ କରି ସେହି ଦୁଇ ବଳବାନ ପରେ ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
1.230.14
आश्रमेष्वग्निहोत्राणि मुनीनां भावितात्मनाम् ।
गृहीत्वा प्रक्षिपन्त्यप्सु विश्रब्धं सैनिकास्तयोः ॥ १.२३०.१४ ॥
ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ମୁନିଙ୍କ ଆଶ୍ରମର ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ନେଇ ସେମାନଙ୍କ ସୈନିକମାନେ ନିର୍ଭୟରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପାଣିରେ ପକାଉଥିଲେ।
1.230.15
तपोधनैश्च ये क्रुद्धैः शापा उक्ता महात्मभिः ।
नाक्रामन्त तयोस्तेऽपि वरदाननिराकृताः ॥ १.२३०.१५ ॥
ତପୋଧନ, କ୍ରୋଧିତ ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଦେଇଥିବା ଶାପ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଇପାରିଲା ନାହିଁ; ବରଦାନ ଯୋଗୁଁ ସେଗୁଡ଼ିକ ନିଷ୍ଫଳ ହୋଇଗଲା।
1.230.16
नाक्रामन्त यदा शापा बाणा मुक्ताः शिलास्विव ।
नियमान्संपरित्यज्य व्यद्रवन्त द्विजातयः ॥ १.२३०.१६ ॥
ଶିଳା ଉପରେ ଛାଡ଼ିଥିବା ବାଣ ପରି ଶାପ ପ୍ରଭାବ ପକାଇ ନ ପାରିଲେ, ଦ୍ବିଜାତିମାନେ ନିୟମ ଛାଡ଼ି ପଳାଇଲେ।
1.230.17
पृथिव्यां ये तपःसिद्धा दान्ताः शमपरायणाः ।
तयोर्भयाद्दुद्रुवुस्ते वैनतेयादिवोरगाः ॥ १.२३०.१७ ॥
ପୃଥିବୀରେ ତପସ୍ୟାରେ ସିଦ୍ଧ, ଦାନ୍ତ, ଶାନ୍ତିପରାୟଣ ଯେଉଁମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସେହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଭୟରେ ଗରୁଡ଼ଠାରୁ ସର୍ପ ପଳାଇବା ପରି ପଳାଇଲେ।
1.230.18
मथितैराश्रमैर्भग्नैर्विकीर्णकलशस्रुवैः ।
शून्यमासीज्जगत्सर्वं कालेनेव हतं तदा ॥ १.२३०.१८ ॥
ସେତେବେଳେ ଭଗ୍ନ, ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଆଶ୍ରମରେ କଳସ ଓ ସ୍ରୁବ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ପଡ଼ିଥିଲା; କାଳଙ୍କ ଦ୍ବାରା ହତ ହୋଇଥିବା ପରି ସମଗ୍ର ଜଗତ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
1.230.19
ततो राजन्नदृश्यद्भिर्ऋषिभिश्च महासुरौ ।
उभौ विनिश्चयं कृत्वा विकुर्वाते वधैषिणौ ॥ १.२३०.१९ ॥
ତା'ପରେ ହେ ରାଜନ୍, ଅଦୃଶ୍ୟ ଋଷିମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବଧ ଇଚ୍ଛୁକ ସେହି ଦୁଇ ମହାସୁର ସଂକଳ୍ପ କରି ରୂପ ବଦଳାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ।
1.230.20
प्रभिन्नकरटौ मत्तौ भूत्वा कुञ्जररूपिणौ ।
संलीनमपि दुर्गेषु निन्यतुर्यमसादनम् ॥ १.२३०.२० ॥
ମଦମତ୍ତ, ଗଣ୍ଡରୁ ମଦ ଝରୁଥିବା ହାତୀ ରୂପ ଧରି ସେ ଦୁହେଁ ଦୁର୍ଗରେ ଲୁଚିଥିବାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯମଲୋକ ପଠାଇଲେ।
1.230.21
सिंहौ भूत्वा पुनर्व्याघ्रौ पुनश्चान्तर्हितावुभौ ।
तैस्तैरुपायैस्तौ क्रूरावृषीन्दृष्ट्वा निजघ्नतुः ॥ १.२३०.२१ ॥
ସିଂହ ହୋଇ, ପୁଣି ବାଘ ହୋଇ, ପୁଣି ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହୋଇ, ସେହି କ୍ରୂର ଦୁହେଁ ନାନା ଉପାୟରେ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ବଧ କଲେ।
1.230.22
निवृत्तयज्ञस्वाध्याया प्रनष्टनृपतिद्विजा ।
उत्सन्नोत्सवयज्ञा च बभूव वसुधा तदा ॥ १.२३०.२२ ॥
ଯଜ୍ଞ ଓ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ବନ୍ଦ ହେଲା; ରାଜା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ; ଉତ୍ସବ ଓ ଯଜ୍ଞ ଲୁପ୍ତ ହେଲା — ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଏପରି ହେଲା।
1.230.23
हाहाभूता भयार्ता च निवृत्तविपणापणा ।
निवृत्तदेवकार्या च पुण्योद्वाहविवर्जिता ॥ १.२३०.२३ ॥
ହାହାକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ, ବଜାର ଓ ଦୋକାନ ବନ୍ଦ, ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ଥମିଯାଇଛି, ଶୁଭ ବିବାହରହିତ।
1.230.24
निवृत्तकृषिगोरक्षा विध्वस्तनगराश्रमा ।
अस्थिकङ्कालसंकीर्णा भूर्बभूवोग्रदर्शना ॥ १.२३०.२४ ॥
କୃଷି ଓ ଗୋରକ୍ଷା ବନ୍ଦ ହେଲା; ନଗର ଓ ଆଶ୍ରମ ଧ୍ୱଂସ ହେଲା; ହାଡ଼ ଓ କଙ୍କାଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଗଲା।
1.230.25
निवृत्तपितृकार्यं च निर्वषट्कारमङ्गलम् ।
जगत्प्रतिभयाकारं दुष्प्रेक्ष्यमभवत्तदा ॥ १.२३०.२५ ॥
ସେତେବେଳେ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଦ ହେଲା, ବଷଟ୍କାର ଓ ମଙ୍ଗଳ ଲୁପ୍ତ ହେଲା; ଜଗତକୁ ଭୟ ଦେଉଥିବା ସେ ରୂପ ଦେଖିବା କଷ୍ଟକର ହେଲା।
1.230.26
चन्द्रादित्यौ ग्रहास्तारा नक्षत्राणि दिवौकसः ।
जग्मुर्विषादं तत्कर्म दृष्ट्वा सुन्दोपसुन्दयोः ॥ १.२३०.२६ ॥
ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗ୍ରହ, ତାରା, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ସୁନ୍ଦ ଓ ଉପସୁନ୍ଦଙ୍କ ସେହି କର୍ମ ଦେଖି ବିଷାଦରେ ପଡ଼ିଲେ।
1.230.27
एवं सर्वा दिशो दैत्यौ जित्वा क्रूरेण कर्मणा ।
निःसपत्नौ कुरुक्षेत्रे निवेशमभिचक्रतुः ॥ १.२३०.२७ ॥
ଏହିପରି କ୍ରୂର କର୍ମରେ ସବୁ ଦିଗ ଜିତି ସେହି ଦୁଇ ଦୈତ୍ୟ ଶତ୍ରୁହୀନ ହୋଇ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ବାସ ସ୍ଥାପନ କଲେ।