మహాభారతం · అధ్యాయం 1.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.230.1
उत्सवे वृत्तमात्रे तु त्रैलोक्याकाङ्क्षिणावुभौ ।
मन्त्रयित्वा ततः सेनां तावज्ञापयतां तदा ॥ १.२३०.१ ॥
ఉత్సవం ముగిసిన వెంటనే, మూడు లోకాలను కోరిన ఆ ఇద్దరూ ఆలోచించి, అప్పుడు తమ సైన్యానికి ఆజ్ఞ ఇచ్చారు.
1.230.2
सुहृद्भिरप्यनुज्ञातौ दैत्यैर्वृद्धैश्च मन्त्रिभिः ।
कृत्वा प्रास्थानिकं रात्रौ मघासु ययतुस्तदा ॥ १.२३०.२ ॥
మిత్రులు, దైత్యులు, వృద్ధులు, మంత్రుల అనుమతి పొంది, రాత్రి ప్రయాణ కార్యం చేసి, అప్పుడు మఘా నక్షత్రంలో వారిద్దరూ బయలుదేరారు.
1.230.3
गदापिट्टशधारिण्या शूलमुद्गरहस्तया ।
प्रस्थितौ सह वर्मिण्या महत्या दैत्यसेनया ॥ १.२३०.३ ॥
గదలు, పట్టిశాలు ధరించి, శూలాలు, ముద్గరాలు చేతబట్టి, కవచధారులైన మహా దైత్య సైన్యంతో కలిసి వారిద్దరూ బయలుదేరారు.
1.230.4
मङ्गलैः स्तुतिभिश्चापि विजयप्रतिसंहितैः ।
चारणैः स्तूयमानौ तौ जग्मतुः परया मुदा ॥ १.२३०.४ ॥
మంగళ స్తుతులతో, విజయాన్ని కోరే పొగడ్తలతో, చారణులచే కీర్తించబడుతూ వారిద్దరూ మహదానందంతో వెళ్లారు.
1.230.5
तावन्तरिक्षमुत्प्लुत्य दैत्यौ कामगमावुभौ ।
देवानामेव भवनं जग्मतुर्युद्दुर्मदौ ॥ १.२३०.५ ॥
ఆకాశంలోకి ఎగిరి, ఇష్టానుసారం సంచరించే ఆ ఇద్దరు దైత్యులు, యుద్ధమదంతో దేవతల నివాసం వైపే వెళ్లారు.
1.230.6
तयोरागमनं ज्ञात्वा वरदानं च तत्प्रभोः ।
हित्वा त्रिविष्टपं जग्मुर्ब्रह्मलोकं ततः सुराः ॥ १.२३०.६ ॥
వారి రాకను, ఆ ప్రభువు ఇచ్చిన వరాన్ని తెలుసుకుని, దేవతలు స్వర్గాన్ని విడిచి బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లారు.
1.230.7
ताविन्द्रलोकं निर्जित्य यक्षरक्षोगणांस्तदा ।
खेचराण्यपि भूतानि जघ्नतुस्तीव्रविक्रमौ ॥ १.२३०.७ ॥
వారిద్దరూ ఇంద్రలోకాన్ని జయించి, అప్పుడు యక్ష-రాక్షస గణాలను, ఆకాశంలో సంచరించే జీవులను కూడా సంహరించారు; వారు తీవ్ర పరాక్రమం కలవారు.
1.230.8
अन्तर्भूमिगतान्नागाञ्जित्वा तौ च महारथौ ।
समुद्रवासिनीः सर्वा म्लेच्छजातीर्विजिग्यतुः ॥ १.२३०.८ ॥
భూమి లోపల నివసించే నాగులను జయించి, ఆ ఇద్దరు మహారథులు సముద్రతీరవాసులైన అన్ని మ్లేచ్ఛ జాతులను కూడా జయించారు.
1.230.9
ततः सर्वां महीं जेतुमारब्धावुग्रशासनौ ।
सैनिकांश्च समाहूय सुतीक्ष्णं वाक्यमूचतुः ॥ १.२३०.९ ॥
అప్పుడు కఠిన పాలన కలిగిన ఆ ఇద్దరు భూమినంతటినీ జయించడం ప్రారంభించారు; సైనికులను పిలిచి అతి కఠినమైన మాటలు పలికారు.
1.230.10
राजर्षयो महायज्ञैर्हव्यकव्यैर्द्विजातयः ।
तेजो बलं च देवानां वर्धन्ति श्रियं तथा ॥ १.२३०.१० ॥
రాజర్షులు, ద్విజులు మహాయజ్ఞాలతో, హవ్య-కవ్యాలతో దేవతల తేజస్సును, బలాన్ని, శ్రీని పెంచుతారు.
1.230.11
तेषामेवं प्रवृत्तानां सर्वेषामसुरद्विषाम् ।
संभूय सर्वैरस्माभिः कार्यः सर्वात्मना वधः ॥ १.२३०.११ ॥
ఇలా పనిచేస్తున్న అసురద్వేషులందరినీ మనమంతా కలిసి పూర్తి మనసుతో సంహరించాలి.
1.230.12
एवं सर्वान्समादिश्य पूर्वतीरे महोदधेः ।
क्रूरां मतिं समास्थाय जग्मतुः सर्वतोमुखौ ॥ १.२३०.१२ ॥
ఇలా అందరికీ ఆజ్ఞాపించి, మహాసముద్రం తూర్పు తీరంలో క్రూర సంకల్పాన్ని ధరించి, అన్ని దిక్కులకు ముఖం తిప్పి ఆ ఇద్దరు వెళ్లారు.
1.230.13
यज्ञैर्यजन्ति ये केचिद्याजयन्ति च ये द्विजाः ।
तान्सर्वान्प्रसभं हत्वा बलिनौ जग्मतुस्ततः ॥ १.२३०.१३ ॥
యజ్ఞాలు చేసిన, లేదా చేయించిన ద్విజులందరినీ బలవంతంగా చంపి, ఆ ఇద్దరు బలవంతులు అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయారు.
1.230.14
आश्रमेष्वग्निहोत्राणि मुनीनां भावितात्मनाम् ।
गृहीत्वा प्रक्षिपन्त्यप्सु विश्रब्धं सैनिकास्तयोः ॥ १.२३०.१४ ॥
పవిత్రాత్ములైన మునుల ఆశ్రమాలలోని అగ్నిహోత్రాలను తీసుకొని, వారి సైనికులు నిర్భయంగా వాటిని నీటిలో పారవేశారు.
1.230.15
तपोधनैश्च ये क्रुद्धैः शापा उक्ता महात्मभिः ।
नाक्रामन्त तयोस्तेऽपि वरदाननिराकृताः ॥ १.२३०.१५ ॥
తపోధనులైన క్రుద్ధ మహాత్ములు పలికిన శాపాలు కూడా వారిపై పనిచేయలేదు; వరదానాలతో అవి నిరర్థకమయ్యాయి.
1.230.16
नाक्रामन्त यदा शापा बाणा मुक्ताः शिलास्विव ।
नियमान्संपरित्यज्य व्यद्रवन्त द्विजातयः ॥ १.२३०.१६ ॥
శిలలపై వేసిన బాణాల వలె శాపాలు పనిచేయనప్పుడు, ద్విజులు తమ నియమాలను విడిచి పారిపోయారు.
1.230.17
पृथिव्यां ये तपःसिद्धा दान्ताः शमपरायणाः ।
तयोर्भयाद्दुद्रुवुस्ते वैनतेयादिवोरगाः ॥ १.२३०.१७ ॥
భూమిపై తపస్సుతో సిద్ధిపొందిన, దాంతులు, శాంతపరాయణులు, ఆ ఇద్దరి భయంతో వినతాపుత్రుని (గరుత్మంతుని) నుండి పాములు పారిపోయినట్లు పారిపోయారు.
1.230.18
मथितैराश्रमैर्भग्नैर्विकीर्णकलशस्रुवैः ।
शून्यमासीज्जगत्सर्वं कालेनेव हतं तदा ॥ १.२३०.१८ ॥
అప్పుడు నాశనం చేయబడి, ధ్వంసమైన ఆశ్రమాలలో కలశాలు, స్రువాలు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉండగా, లోకమంతా కాలం చేత హతమైనట్లు శూన్యమైంది.
1.230.19
ततो राजन्नदृश्यद्भिर्ऋषिभिश्च महासुरौ ।
उभौ विनिश्चयं कृत्वा विकुर्वाते वधैषिणौ ॥ १.२३०.१९ ॥
అప్పుడు రాజా, కనిపించని ఋషుల సమక్షంలోనే, వధించాలనే కోరికతో ఆ ఇద్దరు మహాసురులు నిశ్చయించుకుని రూపాలు మార్చుకున్నారు.
1.230.20
प्रभिन्नकरटौ मत्तौ भूत्वा कुञ्जररूपिणौ ।
संलीनमपि दुर्गेषु निन्यतुर्यमसादनम् ॥ १.२३०.२० ॥
మదించిన ఏనుగుల రూపం ధరించి, కోటల్లో దాగి ఉన్నవారిని కూడా ఆ ఇద్దరు యముని నివాసానికి పంపారు.
1.230.21
सिंहौ भूत्वा पुनर्व्याघ्रौ पुनश्चान्तर्हितावुभौ ।
तैस्तैरुपायैस्तौ क्रूरावृषीन्दृष्ट्वा निजघ्नतुः ॥ १.२३०.२१ ॥
సింహాలుగా, మళ్లీ పులులుగా మారి, మరలా అదృశ్యమై, ఆ క్రూరులిద్దరూ వివిధ ఉపాయాలతో ఋషులను చూసి చంపారు.
1.230.22
निवृत्तयज्ञस्वाध्याया प्रनष्टनृपतिद्विजा ।
उत्सन्नोत्सवयज्ञा च बभूव वसुधा तदा ॥ १.२३०.२२ ॥
యజ్ఞాలు, స్వాధ్యాయం ఆగిపోయాయి; రాజులు, బ్రాహ్మణులు నశించారు; ఉత్సవాలు, యజ్ఞాలు అంతరించాయి — అప్పుడు భూమి అలా అయింది.
1.230.23
हाहाभूता भयार्ता च निवृत्तविपणापणा ।
निवृत्तदेवकार्या च पुण्योद्वाहविवर्जिता ॥ १.२३०.२३ ॥
హాహాకారాలతో, భయంతో బాధపడుతూ, వ్యాపారాలు మూసివేయబడి, దేవకార్యాలు ఆగిపోయి, శుభ వివాహాలు లేకుండా ఉంది.
1.230.24
निवृत्तकृषिगोरक्षा विध्वस्तनगराश्रमा ।
अस्थिकङ्कालसंकीर्णा भूर्बभूवोग्रदर्शना ॥ १.२३०.२४ ॥
వ్యవసాయం, గోరక్షణ ఆగిపోయాయి; నగరాలు, ఆశ్రమాలు ధ్వంసమయ్యాయి; ఎముకలు, అస్థిపంజరాలతో నిండిన భూమి భయంకరంగా కనిపించింది.
1.230.25
निवृत्तपितृकार्यं च निर्वषट्कारमङ्गलम् ।
जगत्प्रतिभयाकारं दुष्प्रेक्ष्यमभवत्तदा ॥ १.२३०.२५ ॥
అప్పుడు పితృకార్యాలు ఆగిపోయాయి, వషట్కారం మరియు మంగళం లేకుండా పోయాయి; లోకాన్ని భయపెట్టే ఆ రూపం చూడలేనిదిగా మారింది.
1.230.26
चन्द्रादित्यौ ग्रहास्तारा नक्षत्राणि दिवौकसः ।
जग्मुर्विषादं तत्कर्म दृष्ट्वा सुन्दोपसुन्दयोः ॥ १.२३०.२६ ॥
చంద్రుడు, సూర్యుడు, గ్రహాలు, తారలు, నక్షత్రాలు, స్వర్గవాసులు సుందుడు, ఉపసుందుల ఆ కర్మను చూసి విషాదం పొందారు.
1.230.27
एवं सर्वा दिशो दैत्यौ जित्वा क्रूरेण कर्मणा ।
निःसपत्नौ कुरुक्षेत्रे निवेशमभिचक्रतुः ॥ १.२३०.२७ ॥
ఇలా క్రూరమైన కర్మలతో అన్ని దిక్కులను జయించి, శత్రువులు లేకుండా ఆ ఇద్దరు దైత్యులు కురుక్షేత్రంలో నివాసం ఏర్పరచుకున్నారు.