મહાભારત · અધ્યાય 1.232
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.232.1
जित्वा तु पृथिवीं दैत्यौ निःसपत्नौ गतव्यथौ ।
कृत्वा त्रैलोक्यमव्यग्रं कृतकृत्यौ बभूवतुः ॥ १.२३२.१ ॥
પૃથ્વી જીતીને બંને દૈત્યો શત્રુરહિત અને દુઃખરહિત થયા. ત્રણે લોકને નિશ્ચિંત કરીને તેઓ કૃતકૃત્ય થયા.
1.232.2
देवगन्धर्वयक्षाणां नागपार्थिवरक्षसाम् ।
आदाय सर्वरत्नानि परां तुष्टिमुपागतौ ॥ १.२३२.२ ॥
દેવો, ગંધર્વો, યક્ષો, નાગો, રાજાઓ અને રાક્ષસોના સર્વ રત્નો લઈને તેઓ પરમ સંતોષ પામ્યા.
1.232.3
यदा न प्रतिषेद्धारस्तयोः सन्तीह केचन ।
निरुद्योगौ तदा भूत्वा विजह्रातेऽमराविव ॥ १.२३२.३ ॥
જ્યારે તેમને રોકનાર અહીં કોઈ ન રહ્યું, ત્યારે તેઓ પ્રયત્નરહિત થઈ દેવોની જેમ વિહાર કરવા લાગ્યા.
1.232.4
स्त्रीभिर्माल्यैश्च गन्धैश्च भक्ष्यभोज्यैः सुपुष्कलैः ।
पानैश्च विविधैर्हृद्यैः परां प्रीतिमवापतुः ॥ १.२३२.४ ॥
સ્ત્રીઓ, માળાઓ, સુગંધો, પુષ્કળ ભક્ષ્ય-ભોજ્ય અને વિવિધ મનોહર પેયોથી તેમને પરમ પ્રીતિ મળી.
1.232.5
अन्तःपुरवनोद्याने पर्वतेषु वनेषु च ।
यथेप्सितेषु देशेषु विजह्रातेऽमराविव ॥ १.२३२.५ ॥
અંતઃપુર, વન, ઉદ્યાન, પર્વતો, જંગલો અને જ્યાં ઈચ્છા થાય ત્યાં તેઓ દેવોની જેમ વિહાર કરતા.
1.232.6
ततः कदाचिद्विन्ध्यस्य प्रस्थे समशिलातले ।
पुष्पिताग्रेषु सालेषु विहारमभिजग्मतुः ॥ १.२३२.६ ॥
ત્યારબાદ એક વખત વિંધ્યના પઠાર પર, સમતળ શિલાતલ પર, ફૂલેલા અગ્રવાળા સાલ વૃક્ષોની વચ્ચે તેઓ વિહાર કરવા ગયા.
1.232.7
दिव्येषु सर्वकामेषु समानीतेषु तावुभौ ।
वरासनेषु संहृष्टौ सह स्त्रीभिर्निषीदतुः ॥ १.२३२.७ ॥
દિવ્ય સર્વ કામ્ય વસ્તુઓ લાવવામાં આવતાં, બંને પ્રસન્ન થઈને શ્રેષ્ઠ આસનો પર સ્ત્રીઓ સાથે બેઠા.
1.232.8
ततो वादित्रनृत्ताभ्यामुपातिष्ठन्त तौ स्त्रियः ।
गीतैश्च स्तुतिसंयुक्तैः प्रीत्या समुपजग्मिरे ॥ १.२३२.८ ॥
પછી સ્ત્રીઓ વાદ્ય અને નૃત્યથી તેમની સેવા કરવા લાગી; સ્તુતિયુક્ત ગીતો સાથે પ્રેમથી તેમની પાસે આવી.
1.232.9
ततस्तिलोत्तमा तत्र वने पुष्पाणि चिन्वती ।
वेषं सा क्षिप्तमाधाय रक्तेनैकेन वाससा ॥ १.२३२.९ ॥
પછી તિલોત્તમા ત્યાં વનમાં ફૂલો ચૂંટતી, વેશ અસ્તવ્યસ્ત કરીને એક જ લાલ વસ્ત્ર પહેરીને આવી.
1.232.10
नदीतीरेषु जातान्सा कर्णिकारान्प्रचिन्वती ।
शनैर्जगाम तं देशं यत्रास्तां तौ महासुरौ ॥ १.२३२.१० ॥
નદીકિનારે ઊગેલાં કર્ણિકાર ફૂલો ચૂંટતી તે ધીમે ધીમે તે સ્થળે ગઈ, જ્યાં તે બે મહાસુરો હતા.
1.232.11
तौ तु पीत्वा वरं पानं मदरक्तान्तलोचनौ ।
दृष्ट्वैव तां वरारोहां व्यथितौ संबभूवतुः ॥ १.२३२.११ ॥
તે બંનેએ ઉત્તમ મદિરા પીધી હતી, મદથી તેમની આંખોના ખૂણા લાલ થયા હતા; એ પાતળી કમરવાળી સ્ત્રીને જોતાં જ તેઓ વ્યથિત થયા.
1.232.12
तावुत्थायासनं हित्वा जग्मतुर्यत्र सा स्थिता ।
उभौ च कामसंमत्तावुभौ प्रार्थयतश्च ताम् ॥ १.२३२.१२ ॥
તે બંને ઊઠીને આસન છોડીને જ્યાં તે ઊભી હતી ત્યાં ગયા; કામથી ઉન્મત્ત બનીને બંનેએ તેની પ્રાર્થના કરી.
1.232.13
दक्षिणे तां करे सुभ्रूं सुन्दो जग्राह पाणिना ।
उपसुन्दोपि जग्राह वामे पाणौ तिलोत्तमाम् ॥ १.२३२.१३ ॥
સુંદે તે સુંદર ભ્રમરવાળી સ્ત્રીનો જમણો હાથ પોતાના હાથે પકડ્યો; ઉપસુંદે પણ તિલોત્તમાનો ડાબો હાથ પકડ્યો.
1.232.14
वरप्रदानमत्तौ तावौरसेन बलेन च ।
धनरत्नमदाभ्यां च सुरापानमदेन च ॥ १.२३२.१४ ॥
વરદાનથી મત્ત થયેલા તે બંનેને સ્વાભાવિક બળનો, ધન અને રત્નોનો તથા સુરાપાનનો મદ હતો.
1.232.15
सर्वैरेतैर्मदैर्मत्तावन्योन्यं भ्रुकुटीकृतौ ।
मदकामसमाविष्टौ परस्परमथोचतुः ॥ १.२३२.१५ ॥
આ બધા મદોથી મત્ત થઈને, એકબીજા તરફ ભ્રમર ચડાવીને, મદ અને કામથી ઘેરાયેલા તે બંને પરસ્પર બોલ્યા.
1.232.16
मम भार्या तव गुरुरिति सुन्दोऽभ्यभाषत ।
मम भार्या तव वधूरुपसुन्दोऽभ्यभाषत ॥ १.२३२.१६ ॥
"આ મારી પત્ની છે; તારા માટે તે ગુરુપત્ની સમાન છે" એમ સુંદે કહ્યું. "આ મારી પત્ની છે; તારા માટે તે પુત્રવધૂ છે" એમ ઉપસુંદે કહ્યું.
1.232.17
नैषा तव ममैषेति ततस्तौ मन्युराविशत् ।
तस्या रूपेण संमत्तौ विगतस्नेहसौहृदौ ॥ १.२३२.१७ ॥
"આ તારી નથી, આ મારી છે" એમ કહેતાં તેમનામાં ક્રોધ પ્રવેશ્યો. તેના રૂપથી મોહિત થઈને, સ્નેહ અને સૌહાર્દ ગુમાવીને તે બંને ઉન્મત્ત બન્યા.
1.232.18
तस्या हेतोर्गदे भीमे संगृह्णीतामुभौ तदा ।
प्रगृह्य च गदे भीमे तस्यां तौ काममोहितौ ॥ १.२३२.१८ ॥
તેના કારણે જ બંનેએ ભયંકર ગદાઓ પકડી. ભયંકર ગદાઓ ઉપાડીને, કામથી મોહિત તે બંને તેના પર જ ધસ્યા.
1.232.19
अहंपूर्वमहंपूर्वमित्यन्योन्यं निजघ्नतुः ।
तौ गदाभिहतौ भीमौ पेततुर्धरणीतले ॥ १.२३२.१९ ॥
"હું પહેલો, હું પહેલો" એમ કહીને તેઓ એકબીજા પર પ્રહાર કરવા લાગ્યા. ગદાઓથી ઘવાયેલા એ ભયંકર બંને ધરતી પર પડ્યા.
1.232.20
रुधिरेणावसिक्ताङ्गौ द्वाविवार्कौ नभश्च्युतौ ।
ततस्ता विद्रुता नार्यः स च दैत्यगणस्तथा ॥ १.२३२.२० ॥
લોહીથી લથબથ શરીરવાળા એ બંને આકાશમાંથી પડેલા બે સૂર્ય જેવા લાગ્યા. પછી એ સ્ત્રીઓ ભાગી ગઈ, અને દૈત્યોનો સમૂહ પણ એમ જ ભાગ્યો.
1.232.21
पातालमगमत्सर्वो विषादभयकम्पितः ।
ततः पितामहस्तत्र सहदेवैर्महर्षिभिः ॥ १.२३२.२१ ॥
વિષાદ અને ભયથી કંપતા સૌ પાતાળમાં ગયા. ત્યારે પિતામહ દેવો અને મહર્ષિઓ સાથે ત્યાં આવ્યા.
1.232.22
आजगाम विशुद्धात्मा पूजयंश्च तिलोत्तमाम् ।
वरेण च्छन्दयामास भगवान्प्रपितामहः ॥ १.२३२.२२ ॥
વિશુદ્ધાત્મા ત્યાં આવ્યા અને તિલોત્તમાનું સન્માન કરતાં ભગવાન પ્રપિતામહે તેને વરદાનથી પ્રસન્ન કરી.
1.232.23
वरं दित्सुः स तत्रैनां प्रीतः प्राह पितामहः ।
आदित्यचरिताँल्लोकान्विचरिष्यसि भामिनि ॥ १.२३२.२३ ॥
વરદાન આપવાની ઇચ્છાથી પિતામહે પ્રસન્ન થઈને તેને કહ્યું, "હે ભામિની, તું સૂર્યના માર્ગે ચાલતા લોકોમાં વિચરીશ."
1.232.24
तेजसा च सुदृष्टां त्वां न करिष्यति कश्चन ।
एवं तस्यै वरं दत्वा सर्वलोकपितामहः ॥ १.२३२.२४ ॥
તારા તેજથી અતિ સુંદર એવી તને કોઈ હાનિ નહીં કરી શકે." આ રીતે તેને વરદાન આપીને સર્વલોકપિતામહે...
1.232.25
इन्द्रे त्रैलोक्यमाधाय ब्रह्मलोकं गतः प्रभुः ।
एवं तौ सहितौ भऊत्वा सर्वार्थेष्वेकनिश्चयौ ॥ १.२३२.२५ ॥
ઇન્દ્રને ત્રણે લોક સોંપીને પ્રભુ બ્રહ્મલોક ગયા. આ રીતે તે બંને એકસાથે મળીને સર્વ કાર્યોમાં એક નિશ્ચયવાળા થયા.
1.232.26
तिलोत्तमार्थं संक्रुद्धावन्योन्यमभिजघ्नतुः ।
तस्माद्ब्रवीमि वः स्नेहात्सर्वाभरतसत्तमाः ॥ १.२३२.२६ ॥
તિલોત્તમા માટે ક્રોધિત થઈને તે બંનેએ એકબીજાને પ્રહાર કર્યો. તેથી, હે ભરતશ્રેષ્ઠો, સ્નેહથી હું તમને કહું છું.
1.232.27
यथा वो नात्र भेदः स्यात्सर्वेषां द्रौपदीकृते ।
तथा कुरुत भद्रं वो मम चेत्प्रियमिच्छथ ॥ १.२३२.२७ ॥
દ્રૌપદીને કારણે તમારામાં કોઈ ભેદ ન થાય તેમ કરો. તમારું કલ્યાણ થાઓ; જો તમે મારું પ્રિય ઇચ્છતા હો, તો તેમ જ કરો.
1.232.28
एवमुक्ता महात्मानो नारदेन महर्षिणा ।
समयं चक्रिरे राजंस्तेऽन्योन्यवशमागताः।
समक्षं तस्य देवर्षेर्नारदस्यामितौजसः ॥ १.२३२.२८ ॥
મહર્ષિ નારદે આમ કહ્યા પછી, હે રાજન્, તે મહાત્માઓએ પરસ્પર સંમતિથી અમિતતેજસ્વી દેવર્ષિ નારદની સાક્ષીએ એક કરાર કર્યો.
1.232.29
एकैकस्य गृहे कृष्णा वसेद्वर्षमकल्मषा ।
द्रौपद्या नः सहासीनानन्योन्यं योऽभिदर्शयेत्।
स नो द्वादश मासानि ब्रह्मचारी वने वसेत् ॥ १.२३२.२९ ॥
દરેકના ઘરે કૃષ્ણા એક વર્ષ નિષ્કલંક રીતે વસે. આપણામાંથી જે દ્રૌપદી સાથે બેઠો હોય ત્યારે બીજાને જુએ, તેણે બાર મહિના બ્રહ્મચારી થઈને વનમાં રહેવું.
1.232.30
कृते तु समये तस्मिन्पाण्डवैर्धर्मचारिभिः ।
नारदोऽप्यगमत्प्रीत इष्टं देशं महामुनिः ॥ १.२३२.३० ॥
ધર્મનું આચરણ કરનારા પાંડવોએ તે કરાર પૂર્ણ કર્યા પછી, મહામુનિ નારદ પણ પ્રસન્ન થઈને પોતાના ઇષ્ટ દેશે ગયા.
1.232.31
एवं तैः समयः पूर्वं कृतो नारदचोदितैः ।
न चाभिद्यन्त ते सर्वे तदान्योन्येन भारत ॥ १.२३२.३१ ॥
આ રીતે નારદ દ્વારા પ્રેરિત થઈને તેમણે પહેલાં આ કરાર કર્યો હતો. હે ભારત, તેઓ સૌએ તેને એકબીજા સાથે તોડ્યો નહીં.
1.232.32
अभ्यनन्दन्त ते सर्वे तदान्योन्यं च पाण्डवाः ।
एतद्विस्तरशः सर्वमाख्यातं ते नराधिप ॥ १.२३२.३२ ॥
પાંડવોએ સૌએ તે કરારનું અને એકબીજાનું આનંદપૂર્વક સ્વાગત કર્યું. હે નરાધિપ, આ સર્વ તમને વિસ્તારથી કહેવામાં આવ્યું છે.
1.232.33
काले च तस्मिन्संपन्ने यथावज्जनमेजय ॥ १.२३२.३३ ॥
તે સમય આવ્યે, હે જનમેજય, સર્વ યથાવત્ થયું.