ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.232
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.232.1
जित्वा तु पृथिवीं दैत्यौ निःसपत्नौ गतव्यथौ ।
कृत्वा त्रैलोक्यमव्यग्रं कृतकृत्यौ बभूवतुः ॥ १.२३२.१ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯರೂ ಶತ್ರುರಹಿತರೂ ದುಃಖರಹಿತರೂ ಆದರು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಭಯಗೊಳಿಸಿ ಅವರು ಕೃತಕೃತ್ಯರಾದರು.
1.232.2
देवगन्धर्वयक्षाणां नागपार्थिवरक्षसाम् ।
आदाय सर्वरत्नानि परां तुष्टिमुपागतौ ॥ १.२३२.२ ॥
ದೇವ, ಗಂಧರ್ವ, ಯಕ್ಷ, ನಾಗ, ರಾಜ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವರು ಪರಮ ತೃಪ್ತಿ ಹೊಂದಿದರು.
1.232.3
यदा न प्रतिषेद्धारस्तयोः सन्तीह केचन ।
निरुद्योगौ तदा भूत्वा विजह्रातेऽमराविव ॥ १.२३२.३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ತಡೆಯುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಾಗ, ಅವರು ಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ವಿಹರಿಸಿದರು.
1.232.4
स्त्रीभिर्माल्यैश्च गन्धैश्च भक्ष्यभोज्यैः सुपुष्कलैः ।
पानैश्च विविधैर्हृद्यैः परां प्रीतिमवापतुः ॥ १.२३२.४ ॥
ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ, ಮಾಲೆಗಳಿಂದ, ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ, ಹೇರಳ ಭಕ್ಷ್ಯ-ಭೋಜ್ಯಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಮನೋಹರ ಪಾನೀಯಗಳಿಂದ ಅವರು ಪರಮ ಆನಂದ ಪಡೆದರು.
1.232.5
अन्तःपुरवनोद्याने पर्वतेषु वनेषु च ।
यथेप्सितेषु देशेषु विजह्रातेऽमराविव ॥ १.२३२.५ ॥
ಅಂತಃಪುರ, ವನ, ಉದ್ಯಾನ, ಪರ್ವತ, ಕಾಡು ಮತ್ತು ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ವಿಹರಿಸಿದರು.
1.232.6
ततः कदाचिद्विन्ध्यस्य प्रस्थे समशिलातले ।
पुष्पिताग्रेषु सालेषु विहारमभिजग्मतुः ॥ १.२३२.६ ॥
ಆಗ ಒಮ್ಮೆ ವಿಂಧ್ಯದ ಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ, ಸಮವಾದ ಶಿಲಾತಲದಲ್ಲಿ, ಹೂ ಬಿಟ್ಟ ತುದಿಗಳ ಸಾಲ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಅವರು ವಿಹರಿಸಲು ಹೋದರು.
1.232.7
दिव्येषु सर्वकामेषु समानीतेषु तावुभौ ।
वरासनेषु संहृष्टौ सह स्त्रीभिर्निषीदतुः ॥ १.२३२.७ ॥
ದಿವ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಬಯಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತರಲಾಗಲು, ಇಬ್ಬರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತರು.
1.232.8
ततो वादित्रनृत्ताभ्यामुपातिष्ठन्त तौ स्त्रियः ।
गीतैश्च स्तुतिसंयुक्तैः प्रीत्या समुपजग्मिरे ॥ १.२३२.८ ॥
ಆಗ ಸ್ತ್ರೀಯರು ವಾದ್ಯ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯದಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು; ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಗೀತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
1.232.9
ततस्तिलोत्तमा तत्र वने पुष्पाणि चिन्वती ।
वेषं सा क्षिप्तमाधाय रक्तेनैकेन वाससा ॥ १.२३२.९ ॥
ಆಗ ತಿಲೋತ್ತಮೆ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ಯುತ್ತಾ, ತನ್ನ ವೇಷವನ್ನು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿ ಧರಿಸಿ ಒಂದೇ ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಳು.
1.232.10
नदीतीरेषु जातान्सा कर्णिकारान्प्रचिन्वती ।
शनैर्जगाम तं देशं यत्रास्तां तौ महासुरौ ॥ १.२३२.१० ॥
ನದಿ ತೀರಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಕರ್ಣಿಕಾರ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ಯುತ್ತಾ ಅವಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದಳು; ಅಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಸುರರು ಇದ್ದರು.
1.232.11
तौ तु पीत्वा वरं पानं मदरक्तान्तलोचनौ ।
दृष्ट्वैव तां वरारोहां व्यथितौ संबभूवतुः ॥ १.२३२.११ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಉತ್ತಮ ಮದ್ಯ ಕುಡಿದು, ಮದದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಅಂಚುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು; ಆ ತೆಳ್ಳನೆಯ ಸೊಂಟದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆ ಅವರು ಕಳವಳಗೊಂಡರು.
1.232.12
तावुत्थायासनं हित्वा जग्मतुर्यत्र सा स्थिता ।
उभौ च कामसंमत्तावुभौ प्रार्थयतश्च ताम् ॥ १.२३२.१२ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಎದ್ದು ಆಸನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವಳು ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು; ಕಾಮದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತರಾದ ಇಬ್ಬರೂ ಅವಳನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು.
1.232.13
दक्षिणे तां करे सुभ्रूं सुन्दो जग्राह पाणिना ।
उपसुन्दोपि जग्राह वामे पाणौ तिलोत्तमाम् ॥ १.२३२.१३ ॥
ಸುಂದನು ಆ ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬಿನ ಸ್ತ್ರೀಯ ಬಲಗೈಯನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದನು; ಉಪಸುಂದನೂ ತಿಲೋತ್ತಮೆಯ ಎಡಗೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
1.232.14
वरप्रदानमत्तौ तावौरसेन बलेन च ।
धनरत्नमदाभ्यां च सुरापानमदेन च ॥ १.२३२.१४ ॥
ವರ ಪ್ರದಾನದಿಂದ ಮತ್ತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಹಜ ಬಲದ ಮದ, ಧನರತ್ನಗಳ ಮದ, ಮದ್ಯಪಾನದ ಮದವೂ ಇತ್ತು.
1.232.15
सर्वैरेतैर्मदैर्मत्तावन्योन्यं भ्रुकुटीकृतौ ।
मदकामसमाविष्टौ परस्परमथोचतुः ॥ १.२३२.१५ ॥
ಈ ಎಲ್ಲ ಮದಗಳಿಂದ ಮತ್ತರಾಗಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿ ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕಿ, ಮದ ಮತ್ತು ಕಾಮದಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು.
1.232.16
मम भार्या तव गुरुरिति सुन्दोऽभ्यभाषत ।
मम भार्या तव वधूरुपसुन्दोऽभ्यभाषत ॥ १.२३२.१६ ॥
"ಇವಳು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ; ನಿನಗೆ ಇವಳು ಗುರುಪತ್ನಿಯಂತೆ" ಎಂದು ಸುಂದನು ಹೇಳಿದನು. "ಇವಳು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ; ನಿನಗೆ ಇವಳು ಸೊಸೆಯಂತೆ" ಎಂದು ಉಪಸುಂದನು ಹೇಳಿದನು.
1.232.17
नैषा तव ममैषेति ततस्तौ मन्युराविशत् ।
तस्या रूपेण संमत्तौ विगतस्नेहसौहृदौ ॥ १.२३२.१७ ॥
"ಇವಳು ನಿನ್ನವಳಲ್ಲ, ಇವಳು ನನ್ನವಳು" ಎಂದು ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಕೋಪ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಅವಳ ರೂಪದಿಂದ ಮತ್ತರಾಗಿ, ಸ್ನೇಹ ಸೌಹಾರ್ದ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಉನ್ಮತ್ತರಾದರು.
1.232.18
तस्या हेतोर्गदे भीमे संगृह्णीतामुभौ तदा ।
प्रगृह्य च गदे भीमे तस्यां तौ काममोहितौ ॥ १.२३२.१८ ॥
ಅವಳ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಭೀಕರ ಗದೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದರು. ಭೀಕರ ಗದೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಕಾಮಮೋಹಿತರಾದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅವಳ ಮೇಲೆಯೇ ಧಾವಿಸಿದರು.
1.232.19
अहंपूर्वमहंपूर्वमित्यन्योन्यं निजघ्नतुः ।
तौ गदाभिहतौ भीमौ पेततुर्धरणीतले ॥ १.२३२.१९ ॥
"ನಾನು ಮೊದಲು, ನಾನು ಮೊದಲು" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದರು. ಗದೆಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಭೀಮರು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು.
1.232.20
रुधिरेणावसिक्ताङ्गौ द्वाविवार्कौ नभश्च्युतौ ।
ततस्ता विद्रुता नार्यः स च दैत्यगणस्तथा ॥ १.२३२.२० ॥
ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದ ದೇಹಗಳುಳ್ಳ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಎರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಇದ್ದರು. ಆಗ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಓಡಿಹೋದರು, ಆ ದೈತ್ಯಗಣವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಓಡಿಹೋಯಿತು.
1.232.21
पातालमगमत्सर्वो विषादभयकम्पितः ।
ततः पितामहस्तत्र सहदेवैर्महर्षिभिः ॥ १.२३२.२१ ॥
ವಿಷಾದ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಆಗ ಪಿತಾಮಹನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.
1.232.22
आजगाम विशुद्धात्मा पूजयंश्च तिलोत्तमाम् ।
वरेण च्छन्दयामास भगवान्प्रपितामहः ॥ १.२३२.२२ ॥
ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಬಂದು ತಿಲೋತ್ತಮೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾ, ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಪಿತಾಮಹನು ಅವಳನ್ನು ವರದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
1.232.23
वरं दित्सुः स तत्रैनां प्रीतः प्राह पितामहः ।
आदित्यचरिताँल्लोकान्विचरिष्यसि भामिनि ॥ १.२३२.२३ ॥
ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದ ಪಿತಾಮಹನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಕೆಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಸೂರ್ಯನು ಸಂಚರಿಸುವ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ವಿಹರಿಸುವೆ."
1.232.24
तेजसा च सुदृष्टां त्वां न करिष्यति कश्चन ।
एवं तस्यै वरं दत्वा सर्वलोकपितामहः ॥ १.२३२.२४ ॥
ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಳಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾರೂ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ." ಹೀಗೆ ಆಕೆಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ, ಸರ್ವಲೋಕ ಪಿತಾಮಹನು...
1.232.25
इन्द्रे त्रैलोक्यमाधाय ब्रह्मलोकं गतः प्रभुः ।
एवं तौ सहितौ भऊत्वा सर्वार्थेष्वेकनिश्चयौ ॥ १.२३२.२५ ॥
ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ ಪ್ರಭು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ಹೀಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳವರಾದರು.
1.232.26
तिलोत्तमार्थं संक्रुद्धावन्योन्यमभिजघ्नतुः ।
तस्माद्ब्रवीमि वः स्नेहात्सर्वाभरतसत्तमाः ॥ १.२३२.२६ ॥
ತಿಲೋತ್ತಮೆಗಾಗಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆದುಕೊಂಡರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
1.232.27
यथा वो नात्र भेदः स्यात्सर्वेषां द्रौपदीकृते ।
तथा कुरुत भद्रं वो मम चेत्प्रियमिच्छथ ॥ १.२३२.२७ ॥
ದ್ರೌಪದಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಭೇದ ಉಂಟಾಗದಂತೆ ಮಾಡಿ. ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ನೀವು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿ.
1.232.28
एवमुक्ता महात्मानो नारदेन महर्षिणा ।
समयं चक्रिरे राजंस्तेऽन्योन्यवशमागताः।
समक्षं तस्य देवर्षेर्नारदस्यामितौजसः ॥ १.२३२.२८ ॥
ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಪರಸ್ಪರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
1.232.29
एकैकस्य गृहे कृष्णा वसेद्वर्षमकल्मषा ।
द्रौपद्या नः सहासीनानन्योन्यं योऽभिदर्शयेत्।
स नो द्वादश मासानि ब्रह्मचारी वने वसेत् ॥ १.२३२.२९ ॥
ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ನಿರ್ಮಲಳಾಗಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ದ್ರೌಪದಿಯೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅವನು ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು.
1.232.30
कृते तु समये तस्मिन्पाण्डवैर्धर्मचारिभिः ।
नारदोऽप्यगमत्प्रीत इष्टं देशं महामुनिः ॥ १.२३२.३० ॥
ಆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಧರ್ಮಾಚರಣೆ ಮಾಡುವ ಪಾಂಡವರು ಈಡೇರಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಹಾಮುನಿ ನಾರದನೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನಗಿಷ್ಟವಾದ ದೇಶಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
1.232.31
एवं तैः समयः पूर्वं कृतो नारदचोदितैः ।
न चाभिद्यन्त ते सर्वे तदान्योन्येन भारत ॥ १.२३२.३१ ॥
ಹೀಗೆ ನಾರದರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಅವರು ಮೊದಲು ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅದನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಮುರಿಯಲಿಲ್ಲ.
1.232.32
अभ्यनन्दन्त ते सर्वे तदान्योन्यं च पाण्डवाः ।
एतद्विस्तरशः सर्वमाख्यातं ते नराधिप ॥ १.२३२.३२ ॥
ಪಾಂಡವರೆಲ್ಲರೂ ಆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನೂ ಪರಸ್ಪರರನ್ನೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
1.232.33
काले च तस्मिन्संपन्ने यथावज्जनमेजय ॥ १.२३२.३३ ॥
ಆ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಓ ಜನಮೇಜಯನೇ, ಎಲ್ಲವೂ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ನಡೆಯಿತು.