മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.232
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.232.1
जित्वा तु पृथिवीं दैत्यौ निःसपत्नौ गतव्यथौ ।
कृत्वा त्रैलोक्यमव्यग्रं कृतकृत्यौ बभूवतुः ॥ १.२३२.१ ॥
ഭൂമിയെ ജയിച്ച ആ രണ്ട് ദൈത്യന്മാരും ശത്രുരഹിതരും ദുഃഖരഹിതരുമായി. മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും നിരാകുലമാക്കി അവർ കൃതകൃത്യരായി.
1.232.2
देवगन्धर्वयक्षाणां नागपार्थिवरक्षसाम् ।
आदाय सर्वरत्नानि परां तुष्टिमुपागतौ ॥ १.२३२.२ ॥
ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, നാഗങ്ങൾ, രാജാക്കന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരുടെ സകല രത്നങ്ങളും എടുത്ത് അവർ പരമസംതൃപ്തി നേടി.
1.232.3
यदा न प्रतिषेद्धारस्तयोः सन्तीह केचन ।
निरुद्योगौ तदा भूत्वा विजह्रातेऽमराविव ॥ १.२३२.३ ॥
ഇവിടെ അവരെ തടയാൻ ആരും ഇല്ലാതായപ്പോൾ അവർ പ്രയത്നമില്ലാതെ അമരന്മാരെപ്പോലെ വിഹരിച്ചു.
1.232.4
स्त्रीभिर्माल्यैश्च गन्धैश्च भक्ष्यभोज्यैः सुपुष्कलैः ।
पानैश्च विविधैर्हृद्यैः परां प्रीतिमवापतुः ॥ १.२३२.४ ॥
സ്ത്രീകളാലും മാലകളാലും സുഗന്ധങ്ങളാലും സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷ്യഭോജ്യങ്ങളാലും വിവിധ മനോഹര പാനീയങ്ങളാലും അവർ പരമ പ്രീതി നേടി.
1.232.5
अन्तःपुरवनोद्याने पर्वतेषु वनेषु च ।
यथेप्सितेषु देशेषु विजह्रातेऽमराविव ॥ १.२३२.५ ॥
അന്തഃപുരത്തിലും വനങ്ങളിലും ഉദ്യാനങ്ങളിലും പർവതങ്ങളിലും കാടുകളിലും തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ള ഇടങ്ങളിലും അവർ അമരന്മാരെപ്പോലെ വിഹരിച്ചു.
1.232.6
ततः कदाचिद्विन्ध्यस्य प्रस्थे समशिलातले ।
पुष्पिताग्रेषु सालेषु विहारमभिजग्मतुः ॥ १.२३२.६ ॥
പിന്നീടൊരിക്കൽ വിന്ധ്യപർവതത്തിന്റെ സമതലമായ ശിലാതലത്തിൽ, പൂവിട്ട അഗ്രങ്ങളോടു കൂടിയ സാലവൃക്ഷങ്ങൾക്കിടയിൽ അവർ വിഹരിക്കാൻ പോയി.
1.232.7
दिव्येषु सर्वकामेषु समानीतेषु तावुभौ ।
वरासनेषु संहृष्टौ सह स्त्रीभिर्निषीदतुः ॥ १.२३२.७ ॥
ദിവ്യമായ സകല കാമ്യവസ്തുക്കളും കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, ഇരുവരും സന്തോഷത്തോടെ ശ്രേഷ്ഠാസനങ്ങളിൽ സ്ത്രീകളോടൊപ്പം ഇരുന്നു.
1.232.8
ततो वादित्रनृत्ताभ्यामुपातिष्ठन्त तौ स्त्रियः ।
गीतैश्च स्तुतिसंयुक्तैः प्रीत्या समुपजग्मिरे ॥ १.२३२.८ ॥
അനന്തരം സ്ത്രീകൾ വാദ്യവും നൃത്തവും കൊണ്ട് അവരെ ശുശ്രൂഷിച്ചു; സ്തുതിഗീതങ്ങളോടെ സ്നേഹത്തോടെ അടുത്തുചെന്നു.
1.232.9
ततस्तिलोत्तमा तत्र वने पुष्पाणि चिन्वती ।
वेषं सा क्षिप्तमाधाय रक्तेनैकेन वाससा ॥ १.२३२.९ ॥
അപ്പോൾ തിലോത്തമ അവിടെ വനത്തിൽ പൂക്കൾ ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; വേഷം അലസമായി ധരിച്ച്, ഒരേ ഒരു ചുവന്ന വസ്ത്രത്തോടെ.
1.232.10
नदीतीरेषु जातान्सा कर्णिकारान्प्रचिन्वती ।
शनैर्जगाम तं देशं यत्रास्तां तौ महासुरौ ॥ १.२३२.१० ॥
നദീതീരങ്ങളിൽ വളർന്ന കർണികാര പൂക്കൾ ശേഖരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ ആ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി; അവിടെ ആ രണ്ടു മഹാസുരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
1.232.11
तौ तु पीत्वा वरं पानं मदरक्तान्तलोचनौ ।
दृष्ट्वैव तां वरारोहां व्यथितौ संबभूवतुः ॥ १.२३२.११ ॥
ഇരുവരും ശ്രേഷ്ഠമായ മദ്യം കുടിച്ച്, ലഹരിയാൽ കണ്ണിന്റെ അറ്റങ്ങൾ ചുവന്നവരായി; ആ മെലിഞ്ഞ അരക്കെട്ടുള്ള സ്ത്രീയെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവർ വ്യാകുലരായി.
1.232.12
तावुत्थायासनं हित्वा जग्मतुर्यत्र सा स्थिता ।
उभौ च कामसंमत्तावुभौ प्रार्थयतश्च ताम् ॥ १.२३२.१२ ॥
ഇരുവരും എഴുന്നേറ്റ് ആസനം വിട്ട് അവൾ നിന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി; കാമത്താൽ ഉന്മത്തരായ ഇരുവരും അവളോട് അപേക്ഷിച്ചു.
1.232.13
दक्षिणे तां करे सुभ्रूं सुन्दो जग्राह पाणिना ।
उपसुन्दोपि जग्राह वामे पाणौ तिलोत्तमाम् ॥ १.२३२.१३ ॥
സുന്ദൻ ആ സുന്ദരഭ്രൂവിന്റെ വലംകൈ തന്റെ കൈകൊണ്ടു പിടിച്ചു; ഉപസുന്ദനും തിലോത്തമയുടെ ഇടംകൈ പിടിച്ചു.
1.232.14
वरप्रदानमत्तौ तावौरसेन बलेन च ।
धनरत्नमदाभ्यां च सुरापानमदेन च ॥ १.२३२.१४ ॥
വരപ്രദാനത്താൽ മത്തരായ ആ ഇരുവർക്കും സ്വാഭാവിക ബലത്തിന്റെയും ധനരത്നങ്ങളുടെയും സുരാപാനത്തിന്റെയും മദമുണ്ടായിരുന്നു.
1.232.15
सर्वैरेतैर्मदैर्मत्तावन्योन्यं भ्रुकुटीकृतौ ।
मदकामसमाविष्टौ परस्परमथोचतुः ॥ १.२३२.१५ ॥
ഈ മദങ്ങളാൽ മത്തരായി, പരസ്പരം പുരികം ചുളിച്ച്, മദവും കാമവും ബാധിച്ച അവർ ഇരുവരും പരസ്പരം സംസാരിച്ചു.
1.232.16
मम भार्या तव गुरुरिति सुन्दोऽभ्यभाषत ।
मम भार्या तव वधूरुपसुन्दोऽभ्यभाषत ॥ १.२३२.१६ ॥
"ഇവൾ എന്റെ ഭാര്യയാണ്; നിനക്കു ഇവൾ ഗുരുപത്നിയാണ്" എന്നു സുന്ദൻ പറഞ്ഞു. "ഇവൾ എന്റെ ഭാര്യയാണ്; നിനക്കു ഇവൾ മരുമകളാണ്" എന്നു ഉപസുന്ദൻ പറഞ്ഞു.
1.232.17
नैषा तव ममैषेति ततस्तौ मन्युराविशत् ।
तस्या रूपेण संमत्तौ विगतस्नेहसौहृदौ ॥ १.२३२.१७ ॥
"ഇവൾ നിന്റേതല്ല, ഇവൾ എന്റേതാണ്" എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവരിലിരുവരിലും കോപം കടന്നുകൂടി. അവളുടെ രൂപത്താൽ മത്തരായി, സ്നേഹവും സൗഹൃദവും നഷ്ടപ്പെട്ട് അവർ ഇരുവരും ഉന്മത്തരായി.
1.232.18
तस्या हेतोर्गदे भीमे संगृह्णीतामुभौ तदा ।
प्रगृह्य च गदे भीमे तस्यां तौ काममोहितौ ॥ १.२३२.१८ ॥
അവൾക്കുവേണ്ടി ഇരുവരും ഭീകരമായ ഗദകൾ പിടിച്ചു. ഭീകര ഗദകൾ ഉയർത്തി, കാമമോഹിതരായ ആ ഇരുവരും അവളുടെ നേർക്കു തന്നെ പാഞ്ഞു.
1.232.19
अहंपूर्वमहंपूर्वमित्यन्योन्यं निजघ्नतुः ।
तौ गदाभिहतौ भीमौ पेततुर्धरणीतले ॥ १.२३२.१९ ॥
"ഞാൻ ആദ്യം, ഞാൻ ആദ്യം" എന്നു പറഞ്ഞ് അവർ പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചു. ഗദകളാൽ പ്രഹരിക്കപ്പെട്ട ആ ഭീമന്മാർ ഭൂമിയിൽ വീണു.
1.232.20
रुधिरेणावसिक्ताङ्गौ द्वाविवार्कौ नभश्च्युतौ ।
ततस्ता विद्रुता नार्यः स च दैत्यगणस्तथा ॥ १.२३२.२० ॥
രക്തത്തിൽ കുളിച്ച ശരീരങ്ങളോടെ ആ രണ്ടുപേരും ആകാശത്തുനിന്ന് വീണ രണ്ട് സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയായി. അപ്പോൾ ആ സ്ത്രീകൾ ഓടിപ്പോയി, ആ ദൈത്യഗണവും അതുപോലെ ഓടിപ്പോയി.
1.232.21
पातालमगमत्सर्वो विषादभयकम्पितः ।
ततः पितामहस्तत्र सहदेवैर्महर्षिभिः ॥ १.२३२.२१ ॥
ദുഃഖവും ഭയവും കൊണ്ട് വിറച്ച് അവരെല്ലാം പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി. അപ്പോൾ പിതാമഹൻ ദേവന്മാരോടും മഹർഷിമാരോടുമൊപ്പം അവിടെ വന്നു.
1.232.22
आजगाम विशुद्धात्मा पूजयंश्च तिलोत्तमाम् ।
वरेण च्छन्दयामास भगवान्प्रपितामहः ॥ १.२३२.२२ ॥
വിശുദ്ധാത്മാവായ അദ്ദേഹം വന്ന് തിലോത്തമയെ ബഹുമാനിച്ചു; ഭഗവാനായ പ്രപിതാമഹൻ അവളെ വരം നൽകി പ്രസാദിപ്പിച്ചു.
1.232.23
वरं दित्सुः स तत्रैनां प्रीतः प्राह पितामहः ।
आदित्यचरिताँल्लोकान्विचरिष्यसि भामिनि ॥ १.२३२.२३ ॥
വരം നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ച പിതാമഹൻ പ്രസന്നനായി അവളോട് പറഞ്ഞു: "ഭാമിനീ, സൂര്യൻ സഞ്ചരിക്കുന്ന ലോകങ്ങളിൽ നീ വിഹരിക്കും."
1.232.24
तेजसा च सुदृष्टां त्वां न करिष्यति कश्चन ।
एवं तस्यै वरं दत्वा सर्वलोकपितामहः ॥ १.२३२.२४ ॥
നിന്റെ തേജസ്സിനാൽ അത്യന്തം സുന്ദരിയായ നിന്നെ ആരും ഉപദ്രവിക്കില്ല." ഇങ്ങനെ അവൾക്ക് വരം നൽകി സർവലോക പിതാമഹൻ...
1.232.25
इन्द्रे त्रैलोक्यमाधाय ब्रह्मलोकं गतः प्रभुः ।
एवं तौ सहितौ भऊत्वा सर्वार्थेष्वेकनिश्चयौ ॥ १.२३२.२५ ॥
ഇന്ദ്രനെ മൂന്നു ലോകങ്ങളും ഏൽപ്പിച്ച് പ്രഭു ബ്രഹ്മലോകത്തേക്കു പോയി. ഇങ്ങനെ ആ ഇരുവരും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഒരേ നിശ്ചയമുള്ളവരായി.
1.232.26
तिलोत्तमार्थं संक्रुद्धावन्योन्यमभिजघ्नतुः ।
तस्माद्ब्रवीमि वः स्नेहात्सर्वाभरतसत्तमाः ॥ १.२३२.२६ ॥
തിലോത്തമയ്ക്കുവേണ്ടി കോപിച്ച അവർ ഇരുവരും പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചു. അതിനാൽ, ഭരതശ്രേഷ്ഠരേ, സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.
1.232.27
यथा वो नात्र भेदः स्यात्सर्वेषां द्रौपदीकृते ।
तथा कुरुत भद्रं वो मम चेत्प्रियमिच्छथ ॥ १.२३२.२७ ॥
ദ്രൗപദിയുടെ കാരണത്താൽ നിങ്ങൾക്കിടയിൽ ഭിന്നത ഉണ്ടാകാത്തവിധം പ്രവർത്തിക്കുക. നിങ്ങൾക്ക് ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ; എനിക്ക് പ്രിയമായതു നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നെങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുക.
1.232.28
एवमुक्ता महात्मानो नारदेन महर्षिणा ।
समयं चक्रिरे राजंस्तेऽन्योन्यवशमागताः।
समक्षं तस्य देवर्षेर्नारदस्यामितौजसः ॥ १.२३२.२८ ॥
മഹർഷി നാരദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ മഹാത്മാക്കൾ, രാജാവേ, പരസ്പര സമ്മതത്തോടെ അമിതതേജസ്വിയായ ദേവർഷി നാരദന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഒരു ഉടമ്പടി ഉണ്ടാക്കി.
1.232.29
एकैकस्य गृहे कृष्णा वसेद्वर्षमकल्मषा ।
द्रौपद्या नः सहासीनानन्योन्यं योऽभिदर्शयेत्।
स नो द्वादश मासानि ब्रह्मचारी वने वसेत् ॥ १.२३२.२९ ॥
ഓരോരുത്തരുടെയും വീട്ടിൽ കൃഷ്ണ ഒരു വർഷം കളങ്കമില്ലാതെ വസിക്കണം. ദ്രൗപദിയോടൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോൾ നമ്മിൽ ആരെങ്കിലും മറ്റൊരാളെ നോക്കിയാൽ, അവൻ പന്ത്രണ്ടു മാസം ബ്രഹ്മചാരിയായി വനത്തിൽ വസിക്കണം.
1.232.30
कृते तु समये तस्मिन्पाण्डवैर्धर्मचारिभिः ।
नारदोऽप्यगमत्प्रीत इष्टं देशं महामुनिः ॥ १.२३२.३० ॥
ധർമ്മം ആചരിക്കുന്ന പാണ്ഡവർ ആ ഉടമ്പടി നിറവേറ്റിയ ശേഷം, മഹാമുനി നാരദനും സന്തോഷത്തോടെ തനിക്കിഷ്ടമുള്ള ദേശത്തേക്കു പോയി.
1.232.31
एवं तैः समयः पूर्वं कृतो नारदचोदितैः ।
न चाभिद्यन्त ते सर्वे तदान्योन्येन भारत ॥ १.२३२.३१ ॥
ഇങ്ങനെ നാരദനാൽ പ്രേരിതരായി അവർ മുമ്പ് ഈ ഉടമ്പടി ഉണ്ടാക്കി. ഭാരതാ, അവരെല്ലാവരും അത് പരസ്പരം ലംഘിച്ചില്ല.
1.232.32
अभ्यनन्दन्त ते सर्वे तदान्योन्यं च पाण्डवाः ।
एतद्विस्तरशः सर्वमाख्यातं ते नराधिप ॥ १.२३२.३२ ॥
പാണ്ഡവരെല്ലാവരും ആ ഉടമ്പടിയെയും പരസ്പരത്തെയും സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. നരാധിപാ, ഇതെല്ലാം നിനക്ക് വിസ്തരിച്ച് പറഞ്ഞു.
1.232.33
काले च तस्मिन्संपन्ने यथावज्जनमेजय ॥ १.२३२.३३ ॥
ആ കാലം വന്നപ്പോൾ, ജനമേജയാ, എല്ലാം യഥാവിധി സംഭവിച്ചു.