మహాభారతం · అధ్యాయం 1.232
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.232.1
जित्वा तु पृथिवीं दैत्यौ निःसपत्नौ गतव्यथौ ।
कृत्वा त्रैलोक्यमव्यग्रं कृतकृत्यौ बभूवतुः ॥ १.२३२.१ ॥
భూమిని జయించిన ఇద్దరు దైత్యులు శత్రువులు లేనివారై, బాధ లేనివారై అయ్యారు. మూడు లోకాలను నిశ్చింతగా చేసి వారు కృతకృత్యులయ్యారు.
1.232.2
देवगन्धर्वयक्षाणां नागपार्थिवरक्षसाम् ।
आदाय सर्वरत्नानि परां तुष्टिमुपागतौ ॥ १.२३२.२ ॥
దేవతలు, గంధర్వులు, యక్షులు, నాగులు, రాజులు, రాక్షసుల రత్నాలన్నీ తీసుకొని వారు పరమ సంతృప్తి పొందారు.
1.232.3
यदा न प्रतिषेद्धारस्तयोः सन्तीह केचन ।
निरुद्योगौ तदा भूत्वा विजह्रातेऽमराविव ॥ १.२३२.३ ॥
ఇక్కడ వారిని అడ్డగించేవారు ఎవరూ లేనప్పుడు, వారు ప్రయత్నం లేకుండా దేవతల వలె విహరించారు.
1.232.4
स्त्रीभिर्माल्यैश्च गन्धैश्च भक्ष्यभोज्यैः सुपुष्कलैः ।
पानैश्च विविधैर्हृद्यैः परां प्रीतिमवापतुः ॥ १.२३२.४ ॥
స్త్రీలతో, పూలమాలలతో, సుగంధాలతో, పుష్కలమైన తినుబండారాలు, భోజనాలు, వివిధ మనోహర పానీయాలతో వారు పరమ ఆనందం పొందారు.
1.232.5
अन्तःपुरवनोद्याने पर्वतेषु वनेषु च ।
यथेप्सितेषु देशेषु विजह्रातेऽमराविव ॥ १.२३२.५ ॥
అంతఃపురంలో, వనాలు ఉద్యానాలలో, పర్వతాలలో, అడవులలో, తమకు నచ్చిన ప్రదేశాలలో వారు దేవతల వలె విహరించారు.
1.232.6
ततः कदाचिद्विन्ध्यस्य प्रस्थे समशिलातले ।
पुष्पिताग्रेषु सालेषु विहारमभिजग्मतुः ॥ १.२३२.६ ॥
తరువాత ఒకప్పుడు వింధ్య పీఠభూమిపై, సమమైన రాతి తలంపై, పూసిన శిఖరాలు గల సాల వృక్షాల మధ్య వారు విహరించడానికి వెళ్ళారు.
1.232.7
दिव्येषु सर्वकामेषु समानीतेषु तावुभौ ।
वरासनेषु संहृष्टौ सह स्त्रीभिर्निषीदतुः ॥ १.२३२.७ ॥
దివ్యమైన సర్వ కామ్య వస్తువులు తెచ్చిన తర్వాత, ఇద్దరూ సంతోషంతో శ్రేష్ఠ ఆసనాలపై స్త్రీలతో కలిసి కూర్చున్నారు.
1.232.8
ततो वादित्रनृत्ताभ्यामुपातिष्ठन्त तौ स्त्रियः ।
गीतैश्च स्तुतिसंयुक्तैः प्रीत्या समुपजग्मिरे ॥ १.२३२.८ ॥
అప్పుడు స్త్రీలు వాద్యాలతో, నృత్యంతో వారిని సేవించారు; స్తుతి గీతాలతో ప్రేమగా వారి దగ్గరకు వచ్చారు.
1.232.9
ततस्तिलोत्तमा तत्र वने पुष्पाणि चिन्वती ।
वेषं सा क्षिप्तमाधाय रक्तेनैकेन वाससा ॥ १.२३२.९ ॥
అప్పుడు తిలోత్తమ అక్కడ అడవిలో పూలు కోస్తూ, తన వేషాన్ని అస్తవ్యస్తంగా చేసి ఒకే ఎర్రటి వస్త్రంతో ఉన్నది.
1.232.10
नदीतीरेषु जातान्सा कर्णिकारान्प्रचिन्वती ।
शनैर्जगाम तं देशं यत्रास्तां तौ महासुरौ ॥ १.२३२.१० ॥
నదీ తీరాల్లో పెరిగిన కర్ణికార పూలను కోస్తూ, ఆమె నెమ్మదిగా ఆ ప్రదేశానికి వెళ్ళింది; అక్కడ ఆ ఇద్దరు మహాసురులు ఉన్నారు.
1.232.11
तौ तु पीत्वा वरं पानं मदरक्तान्तलोचनौ ।
दृष्ट्वैव तां वरारोहां व्यथितौ संबभूवतुः ॥ १.२३२.११ ॥
వారిద్దరూ శ్రేష్ఠమైన మద్యం తాగి, మత్తుతో కళ్ళ అంచులు ఎర్రబడి ఉండగా; ఆ సన్నని నడుము గల స్త్రీని చూడగానే వారు కలత చెందారు.
1.232.12
तावुत्थायासनं हित्वा जग्मतुर्यत्र सा स्थिता ।
उभौ च कामसंमत्तावुभौ प्रार्थयतश्च ताम् ॥ १.२३२.१२ ॥
వారిద్దరూ లేచి ఆసనాన్ని విడిచి, ఆమె నిలిచిన చోటికి వెళ్ళారు; కామంతో ఉన్మత్తులైన ఇద్దరూ ఆమెను ప్రార్థించారు.
1.232.13
दक्षिणे तां करे सुभ्रूं सुन्दो जग्राह पाणिना ।
उपसुन्दोपि जग्राह वामे पाणौ तिलोत्तमाम् ॥ १.२३२.१३ ॥
సుందుడు ఆ అందమైన కనుబొమలున్న స్త్రీ కుడి చేతిని తన చేతితో పట్టుకున్నాడు; ఉపసుందుడు కూడా తిలోత్తమ ఎడమ చేతిని పట్టుకున్నాడు.
1.232.14
वरप्रदानमत्तौ तावौरसेन बलेन च ।
धनरत्नमदाभ्यां च सुरापानमदेन च ॥ १.२३२.१४ ॥
వరప్రదానంతో మత్తులైన ఆ ఇద్దరికీ సహజ బలం యొక్క గర్వమూ, ధనరత్నాల గర్వమూ, మద్యపానం వల్ల కలిగిన మదమూ ఉన్నాయి.
1.232.15
सर्वैरेतैर्मदैर्मत्तावन्योन्यं भ्रुकुटीकृतौ ।
मदकामसमाविष्टौ परस्परमथोचतुः ॥ १.२३२.१५ ॥
ఈ మదాలన్నింటితో మత్తులై, ఒకరిపట్ల ఒకరు కనుబొమలు ముడిచి, మదకామాల వశులైన ఆ ఇద్దరూ ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడారు.
1.232.16
मम भार्या तव गुरुरिति सुन्दोऽभ्यभाषत ।
मम भार्या तव वधूरुपसुन्दोऽभ्यभाषत ॥ १.२३२.१६ ॥
"ఈమె నా భార్య; నీకు గురుపత్ని వంటిది" అని సుందుడు అన్నాడు. "ఈమె నా భార్య; నీకు కోడలు వంటిది" అని ఉపసుందుడు అన్నాడు.
1.232.17
नैषा तव ममैषेति ततस्तौ मन्युराविशत् ।
तस्या रूपेण संमत्तौ विगतस्नेहसौहृदौ ॥ १.२३२.१७ ॥
"ఈమె నీది కాదు, ఈమె నాది" అని వారు అనగా వారిలో కోపం ప్రవేశించింది. ఆమె రూపంతో మత్తులై, స్నేహసౌహార్దాలు లేకుండా పోయి వారిద్దరూ ఉన్మత్తులయ్యారు.
1.232.18
तस्या हेतोर्गदे भीमे संगृह्णीतामुभौ तदा ।
प्रगृह्य च गदे भीमे तस्यां तौ काममोहितौ ॥ १.२३२.१८ ॥
ఆమె కారణంగా ఆ ఇద్దరూ భయంకరమైన గదలను పట్టుకున్నారు. భయంకరమైన గదలను ఎత్తుకొని, కామముతో మోహితులైన వారిద్దరూ ఆమెపైనే దూకారు.
1.232.19
अहंपूर्वमहंपूर्वमित्यन्योन्यं निजघ्नतुः ।
तौ गदाभिहतौ भीमौ पेततुर्धरणीतले ॥ १.२३२.१९ ॥
"నేను ముందు, నేను ముందు" అంటూ వారు ఒకరినొకరు కొట్టుకున్నారు. గదలతో కొట్టబడిన ఆ భయంకర వీరులు భూమిపై పడిపోయారు.
1.232.20
रुधिरेणावसिक्ताङ्गौ द्वाविवार्कौ नभश्च्युतौ ।
ततस्ता विद्रुता नार्यः स च दैत्यगणस्तथा ॥ १.२३२.२० ॥
రక్తంతో తడిసిన శరీరాలతో ఆ ఇద్దరూ ఆకాశం నుండి పడిన రెండు సూర్యుల వలె ఉన్నారు. అప్పుడు ఆ స్త్రీలు పారిపోయారు, ఆ దైత్యగణం కూడా అలాగే పారిపోయింది.
1.232.21
पातालमगमत्सर्वो विषादभयकम्पितः ।
ततः पितामहस्तत्र सहदेवैर्महर्षिभिः ॥ १.२३२.२१ ॥
విషాదంతో, భయంతో వణికిపోతూ వారందరూ పాతాళానికి వెళ్లారు. అప్పుడు పితామహుడు దేవతలతో, మహర్షులతో అక్కడికి వచ్చాడు.
1.232.22
आजगाम विशुद्धात्मा पूजयंश्च तिलोत्तमाम् ।
वरेण च्छन्दयामास भगवान्प्रपितामहः ॥ १.२३२.२२ ॥
విశుద్ధాత్ముడు వచ్చి తిలోత్తమను గౌరవిస్తూ, భగవానుడైన ప్రపితామహుడు ఆమెను వరంతో సంతోషపెట్టాడు.
1.232.23
वरं दित्सुः स तत्रैनां प्रीतः प्राह पितामहः ।
आदित्यचरिताँल्लोकान्विचरिष्यसि भामिनि ॥ १.२३२.२३ ॥
వరమివ్వాలనే కోరికతో పితామహుడు సంతోషించి ఆమెతో ఇలా అన్నాడు: "ఓ భామినీ, సూర్యుడు సంచరించే లోకాలలో నీవు తిరుగుతావు."
1.232.24
तेजसा च सुदृष्टां त्वां न करिष्यति कश्चन ।
एवं तस्यै वरं दत्वा सर्वलोकपितामहः ॥ १.२३२.२४ ॥
నీ తేజస్సు వల్ల అత్యంత సుందరివైన నిన్ను ఎవ్వరూ హాని చేయలేరు." ఈ విధంగా ఆమెకు వరమిచ్చి, సర్వలోక పితామహుడు...
1.232.25
इन्द्रे त्रैलोक्यमाधाय ब्रह्मलोकं गतः प्रभुः ।
एवं तौ सहितौ भऊत्वा सर्वार्थेष्वेकनिश्चयौ ॥ १.२३२.२५ ॥
ఇంద్రునికి త్రిలోకాలను అప్పగించి ప్రభువు బ్రహ్మలోకానికి వెళ్ళెను. ఇలా ఆ ఇద్దరూ కలిసి, అన్ని పనులలో ఒకే నిశ్చయం కలవారయ్యారు.
1.232.26
तिलोत्तमार्थं संक्रुद्धावन्योन्यमभिजघ्नतुः ।
तस्माद्ब्रवीमि वः स्नेहात्सर्वाभरतसत्तमाः ॥ १.२३२.२६ ॥
తిలోత్తమ కోసం కోపోద్రిక్తులై వారు ఒకరినొకరు కొట్టుకున్నారు. అందుచేత, భరతవంశ శ్రేష్ఠులారా, ప్రేమతో నేను మీకు చెబుతున్నాను.
1.232.27
यथा वो नात्र भेदः स्यात्सर्वेषां द्रौपदीकृते ।
तथा कुरुत भद्रं वो मम चेत्प्रियमिच्छथ ॥ १.२३२.२७ ॥
ద్రౌపది కారణంగా మీ అందరిలో ఎలాంటి భేదం కలగకుండా అలా చేయండి. మీకు శుభం కలుగుగాక; మీరు నాకు ప్రియమైనది కోరుకుంటే అలాగే చేయండి.
1.232.28
एवमुक्ता महात्मानो नारदेन महर्षिणा ।
समयं चक्रिरे राजंस्तेऽन्योन्यवशमागताः।
समक्षं तस्य देवर्षेर्नारदस्यामितौजसः ॥ १.२३२.२८ ॥
మహర్షి నారదుడు ఇలా చెప్పగా, ఆ మహాత్ములు పరస్పర అంగీకారంతో, ఓ రాజా, అమితతేజస్వి అయిన దేవర్షి నారదుని సమక్షంలో ఒక ఒప్పందం చేసుకున్నారు.
1.232.29
एकैकस्य गृहे कृष्णा वसेद्वर्षमकल्मषा ।
द्रौपद्या नः सहासीनानन्योन्यं योऽभिदर्शयेत्।
स नो द्वादश मासानि ब्रह्मचारी वने वसेत् ॥ १.२३२.२९ ॥
ప్రతి ఒక్కరి ఇంట్లో కృష్ణ ఒక సంవత్సరం నిర్మలంగా ఉండాలి. మనలో ఎవరైనా ద్రౌపదితో కూర్చుని ఉండగా మరొకరిని చూస్తే, అతడు పన్నెండు నెలలు బ్రహ్మచారిగా అడవిలో నివసించాలి.
1.232.30
कृते तु समये तस्मिन्पाण्डवैर्धर्मचारिभिः ।
नारदोऽप्यगमत्प्रीत इष्टं देशं महामुनिः ॥ १.२३२.३० ॥
ఆ ఒప్పందాన్ని ధర్మాచరులైన పాండవులు నెరవేర్చిన తర్వాత, మహాముని నారదుడు కూడా సంతోషంగా తనకు ఇష్టమైన దేశానికి వెళ్ళాడు.
1.232.31
एवं तैः समयः पूर्वं कृतो नारदचोदितैः ।
न चाभिद्यन्त ते सर्वे तदान्योन्येन भारत ॥ १.२३२.३१ ॥
ఈ విధంగా నారదుని ప్రేరణతో వారు ముందుగా ఈ ఒప్పందం చేసుకున్నారు. ఓ భరతవంశీయుడా, వారందరూ దానిని ఒకరితో ఒకరు ఉల్లంఘించలేదు.
1.232.32
अभ्यनन्दन्त ते सर्वे तदान्योन्यं च पाण्डवाः ।
एतद्विस्तरशः सर्वमाख्यातं ते नराधिप ॥ १.२३२.३२ ॥
పాండవులందరూ ఆ ఒప్పందాన్ని, ఒకరినొకరిని ఆనందంతో స్వాగతించారు. ఓ నరాధిపా, ఇవన్నీ మీకు విస్తారంగా చెప్పబడ్డాయి.
1.232.33
काले च तस्मिन्संपन्ने यथावज्जनमेजय ॥ १.२३२.३३ ॥
ఆ కాలం వచ్చినప్పుడు, ఓ జనమేజయా, అన్నీ యథావిధిగా జరిగాయి.