மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.232
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.232.1
जित्वा तु पृथिवीं दैत्यौ निःसपत्नौ गतव्यथौ ।
कृत्वा त्रैलोक्यमव्यग्रं कृतकृत्यौ बभूवतुः ॥ १.२३२.१ ॥
பூமியை வென்ற இரு தைத்யர்களும் எதிரியற்றவர்களாகவும் துன்பமற்றவர்களாகவும் ஆனார்கள். மூன்று உலகங்களையும் கவலையின்றி ஆக்கி அவர்கள் தங்கள் நோக்கம் நிறைவேறியவர்களானார்கள்.
1.232.2
देवगन्धर्वयक्षाणां नागपार्थिवरक्षसाम् ।
आदाय सर्वरत्नानि परां तुष्टिमुपागतौ ॥ १.२३२.२ ॥
தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், நாகர்கள், அரசர்கள், ராக்ஷசர்கள் ஆகியோரின் எல்லா ரத்தினங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு அவர்கள் பெரும் திருப்தி அடைந்தனர்.
1.232.3
यदा न प्रतिषेद्धारस्तयोः सन्तीह केचन ।
निरुद्योगौ तदा भूत्वा विजह्रातेऽमराविव ॥ १.२३२.३ ॥
இங்கே அவர்களைத் தடுப்பவர் எவரும் இல்லாதபோது, அவர்கள் முயற்சியின்றி அமரர்களைப் போல் இன்புற்று விளையாடினர்.
1.232.4
स्त्रीभिर्माल्यैश्च गन्धैश्च भक्ष्यभोज्यैः सुपुष्कलैः ।
पानैश्च विविधैर्हृद्यैः परां प्रीतिमवापतुः ॥ १.२३२.४ ॥
பெண்களாலும், மாலைகளாலும், நறுமணங்களாலும், ஏராளமான உண்பொருட்களாலும் பருகு பானங்களாலும் பல்வேறு இனிய பொருட்களாலும் அவர்கள் பெரும் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.
1.232.5
अन्तःपुरवनोद्याने पर्वतेषु वनेषु च ।
यथेप्सितेषु देशेषु विजह्रातेऽमराविव ॥ १.२३२.५ ॥
அந்தப்புரம், வனம், பூங்காக்கள், மலைகள், காடுகள், மற்றும் விரும்பிய இடங்களில் அவர்கள் அமரர்களைப் போல் விளையாடினர்.
1.232.6
ततः कदाचिद्विन्ध्यस्य प्रस्थे समशिलातले ।
पुष्पिताग्रेषु सालेषु विहारमभिजग्मतुः ॥ १.२३२.६ ॥
பிறகு ஒருமுறை விந்தியத்தின் மேட்டில், சமமான பாறைத்தளத்தில், பூத்த உச்சிகளையுடைய சால மரங்களிடையே அவர்கள் விளையாட சென்றனர்.
1.232.7
दिव्येषु सर्वकामेषु समानीतेषु तावुभौ ।
वरासनेषु संहृष्टौ सह स्त्रीभिर्निषीदतुः ॥ १.२३२.७ ॥
தெய்வீகமான அனைத்து விருப்பப் பொருட்களும் கொண்டுவரப்பட்டபோது, இருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் சிறந்த ஆசனங்களில் பெண்களுடன் அமர்ந்தனர்.
1.232.8
ततो वादित्रनृत्ताभ्यामुपातिष्ठन्त तौ स्त्रियः ।
गीतैश्च स्तुतिसंयुक्तैः प्रीत्या समुपजग्मिरे ॥ १.२३२.८ ॥
பின்னர் பெண்கள் இசைக்கருவிகளாலும் நடனத்தாலும் அவ்விருவருக்கும் பணிவிடை செய்தனர்; துதிப் பாடல்களுடன் அன்புடன் அருகில் வந்தனர்.
1.232.9
ततस्तिलोत्तमा तत्र वने पुष्पाणि चिन्वती ।
वेषं सा क्षिप्तमाधाय रक्तेनैकेन वाससा ॥ १.२३२.९ ॥
பின்னர் திலோத்தமை அங்கு வனத்தில் மலர்களைப் பறித்துக்கொண்டிருந்தாள்; தன் உடையை ஒழுங்கின்றி அணிந்து, ஒரே சிவப்புத் துணியுடன் இருந்தாள்.
1.232.10
नदीतीरेषु जातान्सा कर्णिकारान्प्रचिन्वती ।
शनैर्जगाम तं देशं यत्रास्तां तौ महासुरौ ॥ १.२३२.१० ॥
ஆற்றங்கரைகளில் வளர்ந்திருந்த கர்ணிகார மலர்களைப் பறித்தபடி அவள் மெதுவாக அந்த இடத்திற்குச் சென்றாள்; அங்கு அவ்விரு மாபெரும் அசுரர்கள் இருந்தனர்.
1.232.11
तौ तु पीत्वा वरं पानं मदरक्तान्तलोचनौ ।
दृष्ट्वैव तां वरारोहां व्यथितौ संबभूवतुः ॥ १.२३२.११ ॥
அவ்விருவரும் சிறந்த மதுவை அருந்தியிருந்தனர்; போதையால் அவர்களின் கண்களின் ஓரங்கள் சிவந்திருந்தன. அந்த அழகிய இடையுடைய பெண்ணைக் கண்டதும் அவர்கள் கலக்கமுற்றனர்.
1.232.12
तावुत्थायासनं हित्वा जग्मतुर्यत्र सा स्थिता ।
उभौ च कामसंमत्तावुभौ प्रार्थयतश्च ताम् ॥ १.२३२.१२ ॥
அவ்விருவரும் எழுந்து ஆசனத்தை விட்டு அவள் நின்ற இடத்திற்குச் சென்றனர்; காமத்தால் வெறியுற்ற அவ்விருவரும் அவளை வேண்டினர்.
1.232.13
दक्षिणे तां करे सुभ्रूं सुन्दो जग्राह पाणिना ।
उपसुन्दोपि जग्राह वामे पाणौ तिलोत्तमाम् ॥ १.२३२.१३ ॥
சுந்தன் அந்த அழகிய புருவமுடைய பெண்ணின் வலக் கையைத் தன் கையால் பற்றினான்; உபசுந்தனும் திலோத்தமையின் இடக் கையைப் பற்றினான்.
1.232.14
वरप्रदानमत्तौ तावौरसेन बलेन च ।
धनरत्नमदाभ्यां च सुरापानमदेन च ॥ १.२३२.१४ ॥
வரம் அளிக்கப்பட்ட செருக்கில் இருந்த அவ்விருவருக்கும் இயல்பான வலிமையின் செருக்கும், செல்வம் மற்றும் இரத்தினங்களின் செருக்கும், மதுபானத்தின் செருக்கும் இருந்தன.
1.232.15
सर्वैरेतैर्मदैर्मत्तावन्योन्यं भ्रुकुटीकृतौ ।
मदकामसमाविष्टौ परस्परमथोचतुः ॥ १.२३२.१५ ॥
இவை அனைத்தின் செருக்கிலும் மயங்கி, ஒருவரையொருவர் நோக்கி புருவம் சுருக்கி, மதமும் காமமும் ஆட்கொண்ட அவ்விருவரும் பரஸ்பரம் பேசினர்.
1.232.16
मम भार्या तव गुरुरिति सुन्दोऽभ्यभाषत ।
मम भार्या तव वधूरुपसुन्दोऽभ्यभाषत ॥ १.२३२.१६ ॥
"இவள் என் மனைவி; உனக்கு இவள் குருபத்தினி போன்றவள்" என்று சுந்தன் கூறினான். "இவள் என் மனைவி; உனக்கு இவள் மருமகள்" என்று உபசுந்தன் கூறினான்.
1.232.17
नैषा तव ममैषेति ततस्तौ मन्युराविशत् ।
तस्या रूपेण संमत्तौ विगतस्नेहसौहृदौ ॥ १.२३२.१७ ॥
"இவள் உன்னுடையவள் அல்ல, இவள் என்னுடையவள்" என்றனர்; அப்போது அவ்விருவரிலும் கோபம் புகுந்தது. அவளுடைய அழகில் மயங்கி, அன்பும் நட்பும் இழந்து அவர்கள் வெறித்தனமாயினர்.
1.232.18
तस्या हेतोर्गदे भीमे संगृह्णीतामुभौ तदा ।
प्रगृह्य च गदे भीमे तस्यां तौ काममोहितौ ॥ १.२३२.१८ ॥
அவளுக்காகவே அவ்விருவரும் பயங்கர கதைகளைப் பற்றிக்கொண்டனர். பயங்கர கதைகளை ஏந்தி, காமத்தால் மயங்கிய அவ்விருவரும் அவளையே நோக்கி எழுந்தனர்.
1.232.19
अहंपूर्वमहंपूर्वमित्यन्योन्यं निजघ्नतुः ।
तौ गदाभिहतौ भीमौ पेततुर्धरणीतले ॥ १.२३२.१९ ॥
"நான் முதலில், நான் முதலில்" என்று சொல்லிக்கொண்டு அவர்கள் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர். கதைகளால் தாக்கப்பட்ட அந்த இருவரும் பூமியின் மேல் விழுந்தனர்.
1.232.20
रुधिरेणावसिक्ताङ्गौ द्वाविवार्कौ नभश्च्युतौ ।
ततस्ता विद्रुता नार्यः स च दैत्यगणस्तथा ॥ १.२३२.२० ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்த உடலுடன் அவ்விருவரும் வானிலிருந்து விழுந்த இரு சூரியர்கள் போலிருந்தனர். பின்னர் அந்தப் பெண்களும், அந்த அசுரக் கூட்டமும் அவ்வாறே ஓடிவிட்டனர்.
1.232.21
पातालमगमत्सर्वो विषादभयकम्पितः ।
ततः पितामहस्तत्र सहदेवैर्महर्षिभिः ॥ १.२३२.२१ ॥
துயரும் அச்சமும் நடுங்கவைத்த அவர்கள் அனைவரும் பாதாளத்திற்குச் சென்றனர். அப்போது பிதாமகர் தேவர்களுடனும் மகரிஷிகளுடனும் அங்கு வந்தார்.
1.232.22
आजगाम विशुद्धात्मा पूजयंश्च तिलोत्तमाम् ।
वरेण च्छन्दयामास भगवान्प्रपितामहः ॥ १.२३२.२२ ॥
தூய உள்ளத்தவர் வந்து, திலோத்தமையைக் கௌரவித்தவராய், பகவான் பிரபிதாமகர் அவளை வரத்தால் மகிழ்வித்தார்.
1.232.23
वरं दित्सुः स तत्रैनां प्रीतः प्राह पितामहः ।
आदित्यचरिताँल्लोकान्विचरिष्यसि भामिनि ॥ १.२३२.२३ ॥
வரம் அளிக்க விரும்பிய பிதாமகர் மகிழ்ச்சியுடன் அவளிடம் கூறினார்: "பாமினியே, சூரியன் செல்லும் உலகங்களில் நீ சஞ்சரிப்பாய்."
1.232.24
तेजसा च सुदृष्टां त्वां न करिष्यति कश्चन ।
एवं तस्यै वरं दत्वा सर्वलोकपितामहः ॥ १.२३२.२४ ॥
உன் ஒளியால் மிக அழகிய உன்னை எவரும் தீண்டமாட்டார்கள்." இவ்வாறு அவளுக்கு வரம் அளித்து, அனைத்துலகப் பிதாமகர்...
1.232.25
इन्द्रे त्रैलोक्यमाधाय ब्रह्मलोकं गतः प्रभुः ।
एवं तौ सहितौ भऊत्वा सर्वार्थेष्वेकनिश्चयौ ॥ १.२३२.२५ ॥
இந்திரனிடம் மூன்று உலகங்களையும் ஒப்படைத்து, பிரபு பிரம்மலோகம் சென்றார். இவ்வாறு அவர்கள் இருவரும் ஒன்றுபட்டு, எல்லாச் செயல்களிலும் ஒரே உறுதியுடையவர்களானார்கள்.
1.232.26
तिलोत्तमार्थं संक्रुद्धावन्योन्यमभिजघ्नतुः ।
तस्माद्ब्रवीमि वः स्नेहात्सर्वाभरतसत्तमाः ॥ १.२३२.२६ ॥
திலோத்தமைக்காக கோபமடைந்த அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் தாக்கிக்கொண்டனர். ஆகவே, பரதர்களில் சிறந்தவர்களே, அன்புடன் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.
1.232.27
यथा वो नात्र भेदः स्यात्सर्वेषां द्रौपदीकृते ।
तथा कुरुत भद्रं वो मम चेत्प्रियमिच्छथ ॥ १.२३२.२७ ॥
திரௌபதியின் காரணமாக உங்கள் அனைவருக்குள்ளும் பிளவு ஏற்படாதவாறு செய்யுங்கள். உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நீங்கள் எனக்கு விருப்பமானதை விரும்பினால் அவ்வாறே செய்யுங்கள்.
1.232.28
एवमुक्ता महात्मानो नारदेन महर्षिणा ।
समयं चक्रिरे राजंस्तेऽन्योन्यवशमागताः।
समक्षं तस्य देवर्षेर्नारदस्यामितौजसः ॥ १.२३२.२८ ॥
மகரிஷி நாரதர் இவ்வாறு சொல்ல, அந்த மகாத்மாக்கள் ஒருவருக்கொருவர் இணங்கி ஓர் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டனர், ஓ அரசனே; அளவற்ற ஒளியுடைய தேவரிஷி நாரதரின் முன்னிலையில்.
1.232.29
एकैकस्य गृहे कृष्णा वसेद्वर्षमकल्मषा ।
द्रौपद्या नः सहासीनानन्योन्यं योऽभिदर्शयेत्।
स नो द्वादश मासानि ब्रह्मचारी वने वसेत् ॥ १.२३२.२९ ॥
ஒவ்வொருவர் வீட்டிலும் கிருஷ்ணை ஓர் ஆண்டு களங்கமற்றவளாக வசிக்கட்டும். நம்மில் எவன் திரௌபதியுடன் அமர்ந்திருக்கும்போது மற்றவரைப் பார்க்கிறானோ, அவன் பன்னிரண்டு மாதங்கள் பிரம்மச்சாரியாக வனத்தில் வசிக்கட்டும்.
1.232.30
कृते तु समये तस्मिन्पाण्डवैर्धर्मचारिभिः ।
नारदोऽप्यगमत्प्रीत इष्टं देशं महामुनिः ॥ १.२३२.३० ॥
அந்த ஒப்பந்தம் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் பாண்டவர்களால் நிறைவேற்றப்பட்ட பின், மகாமுனி நாரதரும் மகிழ்ச்சியுடன் தமக்கு விருப்பமான நாட்டிற்குச் சென்றார்.
1.232.31
एवं तैः समयः पूर्वं कृतो नारदचोदितैः ।
न चाभिद्यन्त ते सर्वे तदान्योन्येन भारत ॥ १.२३२.३१ ॥
இவ்வாறு நாரதரால் தூண்டப்பட்டு அவர்கள் முன்பு இந்த ஒப்பந்தத்தைச் செய்தனர். பரதனின் வழித்தோன்றலே, அவர்கள் அனைவரும் அதை ஒருவரோடொருவர் முறிக்கவில்லை.
1.232.32
अभ्यनन्दन्त ते सर्वे तदान्योन्यं च पाण्डवाः ।
एतद्विस्तरशः सर्वमाख्यातं ते नराधिप ॥ १.२३२.३२ ॥
பாண்டவர்கள் அனைவரும் அதையும் ஒருவரையொருவரையும் மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்றனர். மன்னர்களின் தலைவனே, இவை அனைத்தையும் உமக்கு விரிவாகக் கூறினேன்.
1.232.33
काले च तस्मिन्संपन्ने यथावज्जनमेजय ॥ १.२३२.३३ ॥
அந்தக் காலம் வந்தபோது, ஜனமேஜயனே, அனைத்தும் முறைப்படி நடந்தன.