مهابهاراتا · أدهيايا 1.234
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.234.1
तं प्रयान्तं महाबाहुं कौरवाणां यशस्करम् ।
अनुजग्मुर्महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः ॥ १.२३४.१ ॥
لما انطلق ذلك ذو الذراعين القويتين، جالب المجد للكوريين، تبعه البراهمة النبلاء الذين بلغوا شاطئ الفيدا.
1.234.2
वेदवेदाङ्गविद्वासस्तथैवाध्यात्मचिन्तकाः ।
भैक्षाश्च भगवद्भक्ताः सूताः पौराणिकाश्च ये ॥ १.२३४.२ ॥
وكان هناك علماء بالفيدا وفروعها، وكذلك المتأملون في الذات، والمتسولون، وعباد الرب، والمنشدون (السوتا)، ورواة البورانا.
1.234.3
कथकाश्चापरे राजञ्श्रमणाश्च वनौकसः ।
दिव्याख्यानानि ये चापि पठन्ति मधुरं द्विजाः ॥ १.२३४.३ ॥
وكان هناك آخرون من الرواة أيها الملك، والزهاد وسكان الغابات، والمولودون مرتين الذين يتلون الحكايات الإلهية بعذوبة.
1.234.4
एतैश्चान्यैश्च बहुभिः सहायैः पाण्डुनन्दनः ।
वृतः श्लक्ष्णकथैः प्रायान्मरुद्भिरिव वासवः ॥ १.२३४.४ ॥
محاطاً بهؤلاء وبكثيرين من الرفاق الآخرين، انطلق ابن بانڈو بأحاديث لطيفة، كما ينطلق فاسافا محاطاً بالمارود.
1.234.5
रमणीयानि चित्राणि वनानि च सरांसि च ।
सरितः सागरांश्चैव देशानपि च भारत ॥ १.२३४.५ ॥
غابات بديعة متنوعة، وبحيرات وأنهار وبحار وبلاد أيضاً، يا بهاراتا.
1.234.6
पुण्यान्यपि च तीर्थानि ददर्श भरतर्षभः ।
स गङ्गाद्वारमाश्रित्य निवेशमकरोत्प्रभुः ॥ १.२३४.६ ॥
ورأى ثور البهاراتا المشارع المقدسة أيضاً؛ ووصل السيد إلى باب الغانغا وأقام معسكره هناك.
1.234.7
तत्र तस्याद्भुतं कर्म शृणु त्वं जनमेजय ।
कृतवान्यद्विशुद्धात्मा पाण्डूनां प्रवरो हि सः ॥ १.२३४.७ ॥
هناك، يا جانمجايا، اسمع العمل العجيب الذي فعله، فهو الطاهر النفس أفضل البانداڤا.
1.234.8
निविष्टे तत्र कौन्तेये ब्राह्मणेषु च भारत ।
अग्निहोत्राणि विप्रास्ते प्रादुश्चक्रुरनेकशः ॥ १.२३४.८ ॥
يا بهارata، لما استقر ابن كونتي هناك، أوقد البراهمة نيران الأغنيهوتra مرارًا.
1.234.9
तेषु प्रबोध्यमानेषु ज्वलितेषु हुतेषु च ।
कृतपुष्पोपहारेषु तीरान्तरगतेषु च ॥ १.२३४.९ ॥
وبينما كانت تُوقد وتتقد وتُقدَّم فيها القرابين، وقدمت القرابين من الزهور ووُضعت على الضفاف.
1.234.10
कृताभिषेकैर्विद्वद्भिर्नियतैः सत्पथे स्थितैः ।
शुशुभेऽतीव तद्राजन्गङ्गाद्वारं महात्मभिः ॥ १.२३४.१० ॥
بأولئك العظماء العلماء المضبوطين الثابتين على الطريق الحسن، الذين اغتسلوا، أشرق الغانغادفارا شروقًا بالغًا أيها الملك.
1.234.11
तथा पर्याकुले तस्मिन्निवेशे पाण्डवर्षभः ।
अभिषेकाय कौन्तेयो गङ्गामवततार ह ॥ १.२३४.११ ॥
وهكذا، في ذلك المعسكر المزدحم، نزل الكونتيّ، ثور البانداڤا، إلى الغانج ليغتسل.
1.234.12
तत्राभिषेकं कृत्वा स तर्पयित्वा पितामहान् ।
उत्तितीर्षुर्जलाद्राजन्नग्निकार्यचिकीर्षया ॥ १.२३४.१२ ॥
فبعد أن اغتسل هناك وقدّم القرابين المائية للأجداد، أيها الملك، أراد أن يخرج من الماء راغبًا في إقامة طقس النار.
1.234.13
अपकृष्टो महाबाहुर्नागराजस्य कन्यया ।
अन्तर्जले महाराज उलूप्या कामयानया ॥ १.२३४.१३ ॥
جُرَّ ذو الذراعين القويتين إلى أعماق الماء، أيها الملك العظيم، على يد ابنة ملك النّاغا، أولوبي، مدفوعةً بالشهوة.
1.234.14
ददर्श पाण्डवस्तत्र पावकं सुसमाहितः ।
कौरव्यस्याथ नागस्य भवने परमार्चिते ॥ १.२३४.१४ ॥
هناك رأى البانداوي النار بتركيز تام في مسكن النّاغا الكَوَرَوي المبجَّل جدًّا.
1.234.15
तत्राग्निकार्यं कृतवान्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अशङ्कमानेन हुतस्तेनातुष्यद्धुताशनः ॥ १.२३४.१५ ॥
هناك أدّى ابن كونتي دهنجايا طقس النار؛ فرضي اللهب عمّا قُدِّم له دون تردّد.
1.234.16
अग्निकार्यं स कृत्वा तु नागराजसुतां तदा ।
प्रसहन्निव कौन्तेय इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२३४.१६ ॥
وبعد أن أتمّ طقس النار، قال ابن كونتي هذه الكلمات لابنة ملك النّاغا كأنّه يلحّ عليها.
1.234.17
किमिदं साहसं भीरु कृतवत्यसि भामिनि ।
कश्चायं सुभगे देशः का च त्वं कस्य वात्मजा ॥ १.२३४.१७ ॥
أيتها الجبانة، أيتها الجميلة، أيّ فعلٍ متهوّر هذا الذي فعلتِه؟ وأيتها الموفّقة، ما هذا المكان؟ ومن أنتِ، وابنة من؟
1.234.18
ऐरावतकुले जातः कौरव्यो नाम पन्नगः ।
तस्यास्मि दुहिता राजन्नुलूपी नाम पन्नगी ॥ १.२३४.१८ ॥
وُلد في سلالة أيراڤاتا ثعبانٌ اسمه كَوَرَوْيَ. وأنا ابنته أيها الملك، ناغِيّةٌ اسمها أولوبي.
1.234.19
साऽहं त्वामभिषेकार्थमवतीर्णं समुद्गाम् ।
दृष्ट्वैव पुरुषव्याघ्र कन्दर्पेणाभिमूर्च्छिता ॥ १.२३४.१९ ॥
يا نمر الرجال، ما إن رأيتك نازلاً إلى البحر للاغتسال حتى أصابتني كندربا فغبت عن الوعي.
1.234.20
तां मामनङ्गग्लपितां त्वत्कृते कुरुनन्दन ।
अनन्यां नन्दयस्वाद्य प्रदानेनात्मनोऽनघ ॥ १.२३४.२० ॥
يا بهجة الكورو، لقد أنهكني كاما من أجلك؛ يا بلا ذنب، أسعدني الآن بأن تهب نفسك لي، أنا التي لا أنتمي إلى غيرك.
1.234.21
ब्रह्मचर्यमिदं भद्रे मम द्वादशमासिकम् ।
धर्मराजेन चादिष्टं नाहमस्मि स्वयं वशः ॥ १.२३४.२१ ॥
أيتها الحسناء، هذا نذر العفة الذي أمرني به ملك الدارما لمدة اثني عشر شهراً؛ ولست أنا سيد نفسي.
1.234.22
तव चापि प्रियं कर्तुमिच्छामि जलचारिणि ।
अनृतं नोक्तपूर्वं च मया किंचन कर्हिचित् ॥ १.२३४.२२ ॥
يا ساكنة الماء، أريد أن أفعل ما يسرّك أيضاً؛ ولم أقل قط كذباً من قبل.
1.234.23
कथं च नानृतं मे स्यात्तव चापि प्रियं भवेत् ।
न च पीड्येत मे धर्मस्तथा कुर्या भुजङ्गमे ॥ १.२३४.२३ ॥
كيف لا أكذب، ويكون ذلك مرضياً لك أيضاً، ولا يُمس دارمايَ بالأذى؟ يا أيتها المرأة الأفعوانية، سأفعل ذلك.
1.234.24
जानाम्यहं पाण्डवेय यथा चरसि मेदिनीम् ।
यथा च ते ब्रह्मचर्यमिदमादिष्टवान्गुरुः ॥ १.२३४.२४ ॥
يا ابن باندو، أعلم كيف تجوب الأرض، وكيف أمرك معلّمك بهذا النذر.
1.234.25
परस्परं वर्तमानान्द्रुपदस्यात्मजां प्रति ।
यो नोऽनुप्रविशेन्मोहात्स वै द्वादशमासिकम् ॥ १.२३४.२५ ॥
يا ابن بانْدُو، ونحن متعلّقان بابنة دروپدا، فمن يدخل بيننا من غير تبصّر فليقضِ اثني عشر شهرا (في المنفى).
1.234.26
वने चरेद्ब्रह्मचर्यमिति वः समयः कृतः ।
तदिदं दौपदीहेतोरन्योन्यस्य प्रवासनम् ॥ १.२३४.२६ ॥
لقد تقرّر بينكم أن يلتزم أحدكم بالعفاف في الغابة، وهذا النفي المتبادل بسبب دراوبدي هو عين ذلك العهد.
1.234.27
कृतवांस्तत्र धर्मार्थमत्र धर्मो न दुष्यति ।
परित्राणं च कर्तव्यमार्तानां पृथुलोचन ॥ १.२३४.२७ ॥
إنّ ما فعلتَه هناك من أجل الدهرما لا يدنّس الدهرما هنا، ويجب حماية المكلومين، يا واسع العينين.
1.234.28
कृत्वा मम परित्राणं तव धर्मो न लुप्यते ।
यदि वाप्यस्य धर्मस्य सूक्ष्मोऽपि स्याद्व्यतिक्रमः ॥ १.२३४.२८ ॥
بحمايتك لي لا يُنقض دهرماك، وحتى لو وقع في هذا الدهرما تجاوز دقيق،
1.234.29
स च ते धर्म एव स्याद्दत्वा प्राणान्ममार्जुन ।
भक्तां च भज मां पार्थ सतामेतन्मतं प्रभो ॥ १.२३४.२९ ॥
حتى لو بذلتُ حياتي فسيكون ذلك دهرماك. يا أرجونا، اقبلني، أنا المخلصة لك. يا ابن بريثا، هذا رأي الأخيار، أيها السيد.
1.234.30
न करिष्यसि चेदेवं मृतां मामुपधारय ।
प्राणदानान्महाबाहो चर धर्ममनुत्तमम् ॥ १.२३४.३० ॥
إن لم تفعل ذلك فاعتبرني ميتة. يا عظيم الذراعين، بإعطاء الحياة مارس الدهرما الأسمى.
1.234.31
शरणं च प्रपन्नास्मि त्वामद्य पुरुषोत्तम ।
दीनाननाथान्कौन्तेय परिरक्षसि नित्यशः ॥ १.२३४.३१ ॥
لقد جئتُ اليوم ألتمس ملجأك يا أفضل الرجال. يا ابن كونتي، إنك تحمي دائمًا البائسين وعديمي الناصر.
1.234.32
साऽहं शऱणमभ्येमि रोरवीमि च दुःखिता ।
याचे त्वां चाभिकामाहं तस्मात्कुरु मम प्रियम्।
स त्वमात्मप्रदानेन सकामां कर्तुमर्हसि ॥ १.२३४.३२ ॥
أنا الحزينة أتيت ألتمس ملجأك وأبكي. أسألك وأرغب فيك؛ فافعل ما هو محبوب لي. أعطِ نفسك وحقق رغبتي.
1.234.33
एवमुक्तस्तु कौन्तेयः पन्नगेश्वरकन्यया ।
कृतवांस्तत्तथा सर्वं धर्ममुद्दिश्य कारणम् ॥ १.२३४.३३ ॥
ولما خاطبته بهذا ابنة ملك الثعابين، فعل ابن كونتي كل ذلك كما قيل، متخذًا الدَّرْما سببًا.
1.234.34
स नागभवने रात्रिं तामुषित्वा प्रतापवान् ।
पुत्रमुत्पादयामास स तस्यां सुमनोहरम् ॥ १.२३४.३४ ॥
وقضى ذلك الجبار تلك الليلة في مسكن الثعابين، فأنجب منها ابنًا بالغ الجمال.
1.234.35
इरावन्तं महाभागं महाबलपराक्रमम् ।
उदितेऽभ्युत्थितः सूर्ये कौरव्यस्य निवेशनात् ॥ १.२३४.३५ ॥
ولما أشرقت الشمس نهض من مسكن ابن الكورو، وجاء إلى إرافان، ذي الحظ العظيم والبأس والشجاعة الكبيرة.
1.234.36
आगतस्तु पुनस्तत्र गङ्गाद्वारं तया सह ।
परित्यज्य गता साध्वी उलूपी निजमन्दिरं ॥ १.२३४.३६ ॥
وعاد معها مرة أخرى إلى باب الغانج، ثم تركته الصالحة أُلُوبي وانصرفت إلى مسكنها.
1.234.37
दत्त्वा वरमजेयत्वं जले सर्वत्र भारत ।
साध्या जलचराः सर्वे भविष्यन्ति न संशयः ॥ १.२३४.३७ ॥
يا سليل بهاراتا، لقد منحته نعمة الانتصار في الماء في كل مكان، وستخضع له جميع كائنات الماء، ولا شك في ذلك.