Mahābhārata · Adhyāya 1.234
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.234.1
तं प्रयान्तं महाबाहुं कौरवाणां यशस्करम् ।
अनुजग्मुर्महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः ॥ १.२३४.१ ॥
Cuando aquel de brazos poderosos, dador de gloria a los Kurus, partió, los brahmanes magnánimos, maestros de los Vedas, lo siguieron.
1.234.2
वेदवेदाङ्गविद्वासस्तथैवाध्यात्मचिन्तकाः ।
भैक्षाश्च भगवद्भक्ताः सूताः पौराणिकाश्च ये ॥ १.२३४.२ ॥
Había también eruditos versados en los Vedas y sus ramas, contemplativos del ser interior, mendicantes, devotos del Señor, bardos y recitadores de los Purāṇas.
1.234.3
कथकाश्चापरे राजञ्श्रमणाश्च वनौकसः ।
दिव्याख्यानानि ये चापि पठन्ति मधुरं द्विजाः ॥ १.२३४.३ ॥
Y había otros narradores, oh rey, ascetas y habitantes del bosque, y los nacidos dos veces que recitan dulcemente los relatos divinos.
1.234.4
एतैश्चान्यैश्च बहुभिः सहायैः पाण्डुनन्दनः ।
वृतः श्लक्ष्णकथैः प्रायान्मरुद्भिरिव वासवः ॥ १.२३४.४ ॥
Rodeado de estos y de muchos otros compañeros, el hijo de Pāṇḍu partió con conversaciones amenas, como Vāsava rodeado de los Marut.
1.234.5
रमणीयानि चित्राणि वनानि च सरांसि च ।
सरितः सागरांश्चैव देशानपि च भारत ॥ १.२३४.५ ॥
Bosques bellos y variados, lagos, ríos, océanos y regiones también, oh Bhārata.
1.234.6
पुण्यान्यपि च तीर्थानि ददर्श भरतर्षभः ।
स गङ्गाद्वारमाश्रित्य निवेशमकरोत्प्रभुः ॥ १.२३४.६ ॥
El toro de los Bharatas vio también los vados sagrados; el señor llegó a la puerta del Gaṅgā y estableció allí su campamento.
1.234.7
तत्र तस्याद्भुतं कर्म शृणु त्वं जनमेजय ।
कृतवान्यद्विशुद्धात्मा पाण्डूनां प्रवरो हि सः ॥ १.२३४.७ ॥
Allí, oh Janamejaya, escucha la hazaña admirable que realizó, pues él, de alma pura, es el mejor de los Pāṇḍavas.
1.234.8
निविष्टे तत्र कौन्तेये ब्राह्मणेषु च भारत ।
अग्निहोत्राणि विप्रास्ते प्रादुश्चक्रुरनेकशः ॥ १.२३४.८ ॥
Cuando el hijo de Kuntī se asentó allí, oh Bhārata, los brahmanes encendieron los fuegos sacrificiales una y otra vez.
1.234.9
तेषु प्रबोध्यमानेषु ज्वलितेषु हुतेषु च ।
कृतपुष्पोपहारेषु तीरान्तरगतेषु च ॥ १.२३४.९ ॥
Mientras estos eran encendidos, ardían y recibían ofrendas, con oblaciones de flores hechas y dispuestas a lo largo de las orillas.
1.234.10
कृताभिषेकैर्विद्वद्भिर्नियतैः सत्पथे स्थितैः ।
शुशुभेऽतीव तद्राजन्गङ्गाद्वारं महात्मभिः ॥ १.२३४.१० ॥
Con aquellos grandes almas, sabios y dominados, que se habían bañado y se mantenían en el buen camino, el Gaṅgādvāra brilló intensamente, oh rey.
1.234.11
तथा पर्याकुले तस्मिन्निवेशे पाण्डवर्षभः ।
अभिषेकाय कौन्तेयो गङ्गामवततार ह ॥ १.२३४.११ ॥
Así, en aquel asentamiento abarrotado, el Kaunteya, toro de los Pāṇḍavas, descendió al Ganges para bañarse.
1.234.12
तत्राभिषेकं कृत्वा स तर्पयित्वा पितामहान् ।
उत्तितीर्षुर्जलाद्राजन्नग्निकार्यचिकीर्षया ॥ १.२३४.१२ ॥
Tras bañarse allí y ofrecer libaciones a sus antepasados, oh rey, quiso salir del agua con el deseo de realizar el rito del fuego.
1.234.13
अपकृष्टो महाबाहुर्नागराजस्य कन्यया ।
अन्तर्जले महाराज उलूप्या कामयानया ॥ १.२३४.१३ ॥
El de brazos poderosos fue arrastrado bajo el agua, oh gran rey, por la hija del rey de los nagas, Ulūpī, movida por el deseo.
1.234.14
ददर्श पाण्डवस्तत्र पावकं सुसमाहितः ।
कौरव्यस्याथ नागस्य भवने परमार्चिते ॥ १.२३४.१४ ॥
Allí el Pāṇḍava, muy concentrado, vio el fuego en la morada del nāga Kauravya, muy honrada.
1.234.15
तत्राग्निकार्यं कृतवान्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अशङ्कमानेन हुतस्तेनातुष्यद्धुताशनः ॥ १.२३४.१५ ॥
Allí el hijo de Kuntī, Dhanañjaya, realizó el rito del fuego; el fuego, ofrecido sin vacilar, quedó complacido.
1.234.16
अग्निकार्यं स कृत्वा तु नागराजसुतां तदा ।
प्रसहन्निव कौन्तेय इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२३४.१६ ॥
Tras completar el rito del fuego, el hijo de Kuntī habló estas palabras a la hija del rey nāga, como si la presionara.
1.234.17
किमिदं साहसं भीरु कृतवत्यसि भामिनि ।
कश्चायं सुभगे देशः का च त्वं कस्य वात्मजा ॥ १.२३४.१७ ॥
¿Qué temeraria acción es esta que has hecho, oh tímida dama? Y este lugar, oh afortunada, ¿qué es? ¿Quién eres y de quién eres hija?
1.234.18
ऐरावतकुले जातः कौरव्यो नाम पन्नगः ।
तस्यास्मि दुहिता राजन्नुलूपी नाम पन्नगी ॥ १.२३४.१८ ॥
En el linaje de Airāvata nació una serpiente llamada Kauravya. Soy su hija, oh rey, una mujer serpiente llamada Ulūpī.
1.234.19
साऽहं त्वामभिषेकार्थमवतीर्णं समुद्गाम् ।
दृष्ट्वैव पुरुषव्याघ्र कन्दर्पेणाभिमूर्च्छिता ॥ १.२३४.१९ ॥
Al verte, tigre entre los hombres, descendido al océano para bañarte, quedé desvanecida por Kandarpa.
1.234.20
तां मामनङ्गग्लपितां त्वत्कृते कुरुनन्दन ।
अनन्यां नन्दयस्वाद्य प्रदानेनात्मनोऽनघ ॥ १.२३४.२० ॥
Alegría de los Kurus, consumida por Kāma por ti; sin pecado, alégrame hoy entregándote a mí, que no soy de otro.
1.234.21
ब्रह्मचर्यमिदं भद्रे मम द्वादशमासिकम् ।
धर्मराजेन चादिष्टं नाहमस्मि स्वयं वशः ॥ १.२३४.२१ ॥
Buena señora, este es mi voto de castidad de doce meses, ordenado por el rey del dharma; yo no me pertenezco.
1.234.22
तव चापि प्रियं कर्तुमिच्छामि जलचारिणि ।
अनृतं नोक्तपूर्वं च मया किंचन कर्हिचित् ॥ १.२३४.२२ ॥
Habitante de las aguas, deseo también complacerte; nunca antes he dicho falsedad alguna.
1.234.23
कथं च नानृतं मे स्यात्तव चापि प्रियं भवेत् ।
न च पीड्येत मे धर्मस्तथा कुर्या भुजङ्गमे ॥ १.२३४.२३ ॥
¿Cómo podría ser que no mienta, que te agrade también y que mi dharma no sea dañado? Mujer serpiente, así lo haré.
1.234.24
जानाम्यहं पाण्डवेय यथा चरसि मेदिनीम् ।
यथा च ते ब्रह्मचर्यमिदमादिष्टवान्गुरुः ॥ १.२३४.२४ ॥
Hijo de Pāṇḍu, sé cómo recorres la tierra y cómo tu maestro te ordenó este voto de castidad.
1.234.25
परस्परं वर्तमानान्द्रुपदस्यात्मजां प्रति ।
यो नोऽनुप्रविशेन्मोहात्स वै द्वादशमासिकम् ॥ १.२३४.२५ ॥
Hijo de Pāṇḍu, mientras nos hallamos unidos en nuestro afecto hacia la hija de Drupada, quien por ofuscación entre entre nosotros deberá vivir doce meses en el bosque.
1.234.26
वने चरेद्ब्रह्मचर्यमिति वः समयः कृतः ।
तदिदं दौपदीहेतोरन्योन्यस्य प्रवासनम् ॥ १.२३४.२६ ॥
Entre ustedes se acordó que quien esté en el bosque guarde el voto de castidad. Este destierro mutuo, por causa de Draupadī, es precisamente ese acuerdo.
1.234.27
कृतवांस्तत्र धर्मार्थमत्र धर्मो न दुष्यति ।
परित्राणं च कर्तव्यमार्तानां पृथुलोचन ॥ १.२३४.२७ ॥
Habiéndolo hecho allí por el dharma, aquí el dharma no se corrompe. Y se debe dar protección a los afligidos, de ojos anchos.
1.234.28
कृत्वा मम परित्राणं तव धर्मो न लुप्यते ।
यदि वाप्यस्य धर्मस्य सूक्ष्मोऽपि स्याद्व्यतिक्रमः ॥ १.२३४.२८ ॥
Al protegerme, tu dharma no se quiebra. Y aunque hubiera una mínima transgresión de este dharma,
1.234.29
स च ते धर्म एव स्याद्दत्वा प्राणान्ममार्जुन ।
भक्तां च भज मां पार्थ सतामेतन्मतं प्रभो ॥ १.२३४.२९ ॥
Incluso entregando mi vida, eso sería tu dharma. Arjuna, acógeme, a mí, tu devota. Hijo de Pṛthā, esta es la opinión de los buenos, señor.
1.234.30
न करिष्यसि चेदेवं मृतां मामुपधारय ।
प्राणदानान्महाबाहो चर धर्ममनुत्तमम् ॥ १.२३४.३० ॥
Si no haces esto, considérame muerta. Oh de grandes brazos, practica el dharma supremo otorgándome la vida.
1.234.31
शरणं च प्रपन्नास्मि त्वामद्य पुरुषोत्तम ।
दीनाननाथान्कौन्तेय परिरक्षसि नित्यशः ॥ १.२३४.३१ ॥
Hoy he venido buscando tu refugio, oh mejor de los hombres. Oh hijo de Kuntī, siempre proteges a los desdichados y a los desamparados.
1.234.32
साऽहं शऱणमभ्येमि रोरवीमि च दुःखिता ।
याचे त्वां चाभिकामाहं तस्मात्कुरु मम प्रियम्।
स त्वमात्मप्रदानेन सकामां कर्तुमर्हसि ॥ १.२३४.३२ ॥
Afligida, vengo a tu refugio y lloro. Te suplico y te deseo; por eso hazme lo que me es querido. Entrégate tú mismo y cumple mi deseo.
1.234.33
एवमुक्तस्तु कौन्तेयः पन्नगेश्वरकन्यया ।
कृतवांस्तत्तथा सर्वं धर्ममुद्दिश्य कारणम् ॥ १.२३४.३३ ॥
Así interpelado por la hija del señor de las serpientes, el hijo de Kuntī, teniendo el dharma como motivo, hizo todo tal como se le pidió.
1.234.34
स नागभवने रात्रिं तामुषित्वा प्रतापवान् ।
पुत्रमुत्पादयामास स तस्यां सुमनोहरम् ॥ १.२३४.३४ ॥
Aquel poderoso, habiendo pasado aquella noche en la morada de las serpientes, engendró en ella un hijo sumamente encantador.
1.234.35
इरावन्तं महाभागं महाबलपराक्रमम् ।
उदितेऽभ्युत्थितः सूर्ये कौरव्यस्य निवेशनात् ॥ १.२३४.३५ ॥
Cuando salió el sol, se levantó de la morada del descendiente de los Kuru, y llegó junto a Irāvān, muy afortunado, de gran fuerza y valor.
1.234.36
आगतस्तु पुनस्तत्र गङ्गाद्वारं तया सह ।
परित्यज्य गता साध्वी उलूपी निजमन्दिरं ॥ १.२३४.३६ ॥
Volvió con ella a la Puerta del Ganges; entonces la virtuosa Ulūpī, dejándolo, marchó a su propia morada.
1.234.37
दत्त्वा वरमजेयत्वं जले सर्वत्र भारत ।
साध्या जलचराः सर्वे भविष्यन्ति न संशयः ॥ १.२३४.३७ ॥
Oh descendiente de Bharata, tras concederle el don de la invencibilidad en el agua en todas partes, todas las criaturas acuáticas le estarán sometidas; no hay duda.