மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.234
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.234.1
तं प्रयान्तं महाबाहुं कौरवाणां यशस्करम् ।
अनुजग्मुर्महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः ॥ १.२३४.१ ॥
குரு குலத்திற்குப் புகழ் சேர்க்கும் அந்த மஹாபாகுவான அவன் புறப்பட்டபோது, வேதங்களின் கரையைக் கண்ட மஹாத்மாக்களான பிராமணர்கள் அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
1.234.2
वेदवेदाङ्गविद्वासस्तथैवाध्यात्मचिन्तकाः ।
भैक्षाश्च भगवद्भक्ताः सूताः पौराणिकाश्च ये ॥ १.२३४.२ ॥
வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் அறிந்த அறிஞர்கள், அவ்வாறே ஆன்மிக சிந்தனையாளர்கள், பிட்சாடனர்கள், பகவத் பக்தர்கள், சூதர்கள் மற்றும் புராணிகர்கள் ஆகியோரும் இருந்தனர்.
1.234.3
कथकाश्चापरे राजञ्श्रमणाश्च वनौकसः ।
दिव्याख्यानानि ये चापि पठन्ति मधुरं द्विजाः ॥ १.२३४.३ ॥
அரசே, கதைசொல்பவர்களும், பிறரும், சிரமணர்களும், வனவாசிகளும் இருந்தனர்; இனிய குரலில் தெய்வீக கதைகளை ஓதும் துவிஜர்களும் இருந்தனர்.
1.234.4
एतैश्चान्यैश्च बहुभिः सहायैः पाण्डुनन्दनः ।
वृतः श्लक्ष्णकथैः प्रायान्मरुद्भिरिव वासवः ॥ १.२३४.४ ॥
இவர்களோடும் இன்னும் பல துணைவர்களோடும் சூழப்பட்ட பாண்டுவின் மகன், இனிய பேச்சுகளுடன், மருத்துகளால் சூழப்பட்ட இந்திரனைப் போல சென்றான்.
1.234.5
रमणीयानि चित्राणि वनानि च सरांसि च ।
सरितः सागरांश्चैव देशानपि च भारत ॥ १.२३४.५ ॥
பரதனின் வழிவந்தவனே, அழகான பல்வகை காடுகளையும், ஏரிகளையும், ஆறுகளையும், கடல்களையும், நாடுகளையும் (அவன் கண்டான்).
1.234.6
पुण्यान्यपि च तीर्थानि ददर्श भरतर्षभः ।
स गङ्गाद्वारमाश्रित्य निवेशमकरोत्प्रभुः ॥ १.२३४.६ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவன் புண்ணிய தீர்த்தங்களையும் கண்டான்; அந்த பிரபு கங்கைவாசலை அடைந்து அங்கு முகாமிட்டான்.
1.234.7
तत्र तस्याद्भुतं कर्म शृणु त्वं जनमेजय ।
कृतवान्यद्विशुद्धात्मा पाण्डूनां प्रवरो हि सः ॥ १.२३४.७ ॥
ஜனமேஜயா, அங்கே அவன் செய்த அற்புதமான செயலைக் கேள். தூய ஆன்மா கொண்ட அவன் பாண்டவர்களில் சிறந்தவன்.
1.234.8
निविष्टे तत्र कौन्तेये ब्राह्मणेषु च भारत ।
अग्निहोत्राणि विप्रास्ते प्रादुश्चक्रुरनेकशः ॥ १.२३४.८ ॥
பாரதா, குந்தியின் மகன் அங்கே தங்கியபோது, அந்தப் பிராமணர்கள் பலமுறை அக்னிஹோத்திரங்களை எழுப்பினர்.
1.234.9
तेषु प्रबोध्यमानेषु ज्वलितेषु हुतेषु च ।
कृतपुष्पोपहारेषु तीरान्तरगतेषु च ॥ १.२३४.९ ॥
அவை எரியூட்டப்பட்டு, ஒளிர்ந்து, ஆகுதி அளிக்கப்பட்டபோதும், மலர்ப் படையல்கள் செய்யப்பட்டு கரைகளிடையே அமைந்திருந்தபோதும்.
1.234.10
कृताभिषेकैर्विद्वद्भिर्नियतैः सत्पथे स्थितैः ।
शुशुभेऽतीव तद्राजन्गङ्गाद्वारं महात्मभिः ॥ १.२३४.१० ॥
நீராடி முடித்த, அறிவுடையவர்களும், கட்டுப்பாடுடையவர்களும், நல்வழியில் நிலைத்தவர்களுமான மகாத்மாக்களால், ஓ அரசே, அந்த கங்காத்வாரம் மிகவும் ஒளிர்ந்தது.
1.234.11
तथा पर्याकुले तस्मिन्निवेशे पाण्डवर्षभः ।
अभिषेकाय कौन्तेयो गङ्गामवततार ह ॥ १.२३४.११ ॥
இவ்வாறு அந்தக் கூட்டமான தங்குமிடத்தில், பாண்டவர்களில் காளை போன்ற குந்தியின் மகன் நீராடுவதற்காக கங்கையில் இறங்கினான்.
1.234.12
तत्राभिषेकं कृत्वा स तर्पयित्वा पितामहान् ।
उत्तितीर्षुर्जलाद्राजन्नग्निकार्यचिकीर्षया ॥ १.२३४.१२ ॥
அங்கே நீராடி, பாட்டனார்களுக்குத் தர்ப்பணம் செய்து, ஓ அரசே, அவன் நீரிலிருந்து எழ விரும்பினான், அக்னி-கார்யம் செய்யும் நோக்கத்தோடு.
1.234.13
अपकृष्टो महाबाहुर्नागराजस्य कन्यया ।
अन्तर्जले महाराज उलूप्या कामयानया ॥ १.२३४.१३ ॥
மகாபாகுவான அர்ஜுனனை நாகராஜனின் மகள் நீருக்குள் இழுத்துச் சென்றாள், ஓ மன்னா, உலூபி காமத்தால் உந்தப்பட்டு.
1.234.14
ददर्श पाण्डवस्तत्र पावकं सुसमाहितः ।
कौरव्यस्याथ नागस्य भवने परमार्चिते ॥ १.२३४.१४ ॥
அங்கே பாண்டவன் ஒருமனதுடன் நெருப்பைக் கண்டான், கௌரவ்ய நாகத்தின் மிகவும் போற்றப்பட்ட இல்லத்தில்.
1.234.15
तत्राग्निकार्यं कृतवान्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अशङ्कमानेन हुतस्तेनातुष्यद्धुताशनः ॥ १.२३४.१५ ॥
அங்கே குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன் அக்னிகார்யம் செய்தான்; தயக்கமின்றி அளிக்கப்பட்ட ஆகுதியால் அக்னி மகிழ்ந்தான்.
1.234.16
अग्निकार्यं स कृत्वा तु नागराजसुतां तदा ।
प्रसहन्निव कौन्तेय इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२३४.१६ ॥
அக்னிகார்யத்தை முடித்த பின் கௌந்தேயன் நாகராஜனின் மகளிடம் பலத்துடன் போல இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்.
1.234.17
किमिदं साहसं भीरु कृतवत्यसि भामिनि ।
कश्चायं सुभगे देशः का च त्वं कस्य वात्मजा ॥ १.२३४.१७ ॥
அஞ்சுபவளே, அழகியே, இது என்ன துணிச்சல் செய்தாய்? ஓ சுபகே, இது எந்த இடம், நீ யார், யாருடைய மகள்?
1.234.18
ऐरावतकुले जातः कौरव्यो नाम पन्नगः ।
तस्यास्मि दुहिता राजन्नुलूपी नाम पन्नगी ॥ १.२३४.१८ ॥
ஐராவத குலத்தில் கௌரவ்யன் என்ற பாம்பு பிறந்தது. ஓ அரசே, நான் அதன் மகள், உலூபி என்ற நாகினி.
1.234.19
साऽहं त्वामभिषेकार्थमवतीर्णं समुद्गाम् ।
दृष्ट्वैव पुरुषव्याघ्र कन्दर्पेणाभिमूर्च्छिता ॥ १.२३४.१९ ॥
புருஷவியாக்ரனே, நீராடுவதற்காகக் கடலில் இறங்கிய உன்னைக் கண்டவுடனேயே நான் மன்மதனால் மயக்கமுற்றேன்.
1.234.20
तां मामनङ्गग्लपितां त्वत्कृते कुरुनन्दन ।
अनन्यां नन्दयस्वाद्य प्रदानेनात्मनोऽनघ ॥ १.२३४.२० ॥
குருநந்தனனே, உன்னாலேயே மன்மதனால் வாடிய என்னை, களங்கமற்றவனே, இன்று உன்னையே அளித்து மகிழ்விப்பாயாக.
1.234.21
ब्रह्मचर्यमिदं भद्रे मम द्वादशमासिकम् ।
धर्मराजेन चादिष्टं नाहमस्मि स्वयं वशः ॥ १.२३४.२१ ॥
நல்லவளே, இது என் பன்னிரண்டு மாத பிரம்மசரிய விரதம்; தர்மராஜனால் கட்டளையிடப்பட்டது; நான் என் சுயவசத்தில் இல்லை.
1.234.22
तव चापि प्रियं कर्तुमिच्छामि जलचारिणि ।
अनृतं नोक्तपूर्वं च मया किंचन कर्हिचित् ॥ १.२३४.२२ ॥
நீர்வாழ்பவளே, உனக்கும் இன்பம் செய்ய விரும்புகிறேன்; நான் இதுவரை எப்போதும் எதையும் பொய்யாகச் சொன்னதில்லை.
1.234.23
कथं च नानृतं मे स्यात्तव चापि प्रियं भवेत् ।
न च पीड्येत मे धर्मस्तथा कुर्या भुजङ्गमे ॥ १.२३४.२३ ॥
எவ்வாறு என் பொய்யாகாமல், உனக்கும் இன்பம் ஆகி, என் தர்மமும் துன்புறாமல் இருக்கும்? நாகினியே, அப்படியே செய்வேன்.
1.234.24
जानाम्यहं पाण्डवेय यथा चरसि मेदिनीम् ।
यथा च ते ब्रह्मचर्यमिदमादिष्टवान्गुरुः ॥ १.२३४.२४ ॥
பாண்டவனே, நீ பூமியில் எவ்வாறு திரிகிறாய் என்றும், உன் குரு இந்த பிரம்மசரியத்தை எவ்வாறு கட்டளையிட்டார் என்றும் நான் அறிவேன்.
1.234.25
परस्परं वर्तमानान्द्रुपदस्यात्मजां प्रति ।
यो नोऽनुप्रविशेन्मोहात्स वै द्वादशमासिकम् ॥ १.२३४.२५ ॥
பாண்டவனே, நாங்கள் துருபதனின் மகளிடம் ஒருவரோடொருவர் ஈடுபட்டிருக்கும்போது, மோகத்தால் எவன் எங்களுக்குள் நுழைகிறானோ, அவன் பன்னிரண்டு மாதங்கள் (வனத்தில் வாழ வேண்டும்).
1.234.26
वने चरेद्ब्रह्मचर्यमिति वः समयः कृतः ।
तदिदं दौपदीहेतोरन्योन्यस्य प्रवासनम् ॥ १.२३४.२६ ॥
காட்டில் பிரம்மசரியம் காக்க வேண்டும் என்று உங்களுக்குள் ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டது. அதுவே துருபதன் மகளுக்காக இப்போது ஒருவரையொருவர் வனவாசம் அனுப்புவதாகும்.
1.234.27
कृतवांस्तत्र धर्मार्थमत्र धर्मो न दुष्यति ।
परित्राणं च कर्तव्यमार्तानां पृथुलोचन ॥ १.२३४.२७ ॥
அங்கே தர்மத்திற்காக அவ்வாறு செய்தால், இங்கே தர்மம் கெடாது. துன்புறுவோரைக் காப்பது கடமை, விரிந்த கண்களை உடையவனே.
1.234.28
कृत्वा मम परित्राणं तव धर्मो न लुप्यते ।
यदि वाप्यस्य धर्मस्य सूक्ष्मोऽपि स्याद्व्यतिक्रमः ॥ १.२३४.२८ ॥
என்னைக் காப்பதால் உன் தர்மம் அழியாது. இந்தத் தர்மத்தில் சிறிதளவு மீறல் ஏற்பட்டாலும்.
1.234.29
स च ते धर्म एव स्याद्दत्वा प्राणान्ममार्जुन ।
भक्तां च भज मां पार्थ सतामेतन्मतं प्रभो ॥ १.२३४.२९ ॥
அதுவும் உன் தர்மமே ஆகும், என் உயிரைக் கொடுத்து. அர்ஜுனா, பக்தியுள்ள என்னை ஏற்றுக்கொள். பார்த்தா, நல்லோரின் கருத்து இதுவே, பிரபுவே.
1.234.30
न करिष्यसि चेदेवं मृतां मामुपधारय ।
प्राणदानान्महाबाहो चर धर्ममनुत्तमम् ॥ १.२३४.३० ॥
நீ இவ்வாறு செய்யாவிட்டால், என்னை இறந்தவளாகக் கருது. மகாபாகுவே, உயிர்தானத்தால் உத்தமமான தர்மத்தைக் கடைப்பிடி.
1.234.31
शरणं च प्रपन्नास्मि त्वामद्य पुरुषोत्तम ।
दीनाननाथान्कौन्तेय परिरक्षसि नित्यशः ॥ १.२३४.३१ ॥
புருஷோத்தமா, இன்று நான் உம்மிடம் அடைக்கலம் புகுந்துள்ளேன். கௌந்தேயா, நீர் எப்போதும் துயருற்றோரையும் அநாதரையும் காக்கிறீர்.
1.234.32
साऽहं शऱणमभ्येमि रोरवीमि च दुःखिता ।
याचे त्वां चाभिकामाहं तस्मात्कुरु मम प्रियम्।
स त्वमात्मप्रदानेन सकामां कर्तुमर्हसि ॥ १.२३४.३२ ॥
துயருற்ற நான் உம்மிடம் அடைக்கலம் புகுந்து அழுகிறேன். உம்மை வேண்டுகிறேன், விரும்புகிறேன்; ஆகவே எனக்கு விருப்பமானதைச் செய்யும். நீர் உம்மையே அளித்து என் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும்.
1.234.33
एवमुक्तस्तु कौन्तेयः पन्नगेश्वरकन्यया ।
कृतवांस्तत्तथा सर्वं धर्ममुद्दिश्य कारणम् ॥ १.२३४.३३ ॥
நாகராஜனின் மகள் இவ்வாறு சொன்னபோது கௌந்தேயன் தர்மத்தையே காரணமாகக் கொண்டு அனைத்தையும் அவ்வாறே செய்தான்.
1.234.34
स नागभवने रात्रिं तामुषित्वा प्रतापवान् ।
पुत्रमुत्पादयामास स तस्यां सुमनोहरम् ॥ १.२३४.३४ ॥
அந்த வீரன் நாகலோகத்தில் அந்த இரவைக் கழித்து, அவள் மூலம் மிகவும் அழகிய ஒரு மகனைப் பெற்றான்.
1.234.35
इरावन्तं महाभागं महाबलपराक्रमम् ।
उदितेऽभ्युत्थितः सूर्ये कौरव्यस्य निवेशनात् ॥ १.२३४.३५ ॥
சூரியன் உதித்தபோது கௌரவனின் இல்லத்திலிருந்து எழுந்து, மிகு பாக்கியமும் பெரும் பலமும் வீரமும் கொண்ட இராவானை அவன் பெற்றான்.
1.234.36
आगतस्तु पुनस्तत्र गङ्गाद्वारं तया सह ।
परित्यज्य गता साध्वी उलूपी निजमन्दिरं ॥ १.२३४.३६ ॥
அவன் மீண்டும் அவளுடன் கங்காத்வாரத்துக்கு வந்தான்; பின்னர் பதிவிரதையான உலூபி அவனை விட்டு தன் இல்லத்துக்குச் சென்றாள்.
1.234.37
दत्त्वा वरमजेयत्वं जले सर्वत्र भारत ।
साध्या जलचराः सर्वे भविष्यन्ति न संशयः ॥ १.२३४.३७ ॥
ஓ பரதனின் வழித்தோன்றலே, அவன் நீரில் எங்கும் வெல்ல முடியாத வரத்தை அளித்தாள்; நீரில் வாழும் உயிரினங்கள் அனைத்தும் அடங்கி இருப்பார்கள், இதில் ஐயமில்லை.