Mahābhārata · Adhyāya 1.234
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.234.1
तं प्रयान्तं महाबाहुं कौरवाणां यशस्करम् ।
अनुजग्मुर्महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः ॥ १.२३४.१ ॥
Als jener starkarmige Mehrer des Ruhmes der Kurus aufbrach, folgten ihm die hochsinnigen Brahmanen, die das jenseitige Ufer der Veden erreicht hatten.
1.234.2
वेदवेदाङ्गविद्वासस्तथैवाध्यात्मचिन्तकाः ।
भैक्षाश्च भगवद्भक्ताः सूताः पौराणिकाश्च ये ॥ १.२३४.२ ॥
Dabei waren Gelehrte, die die Veden und ihre Glieder kannten, ebenso Betrachter des inneren Selbst, Bettelmönche, Verehrer des Herrn, Barden und Rezitatoren der Purāṇas.
1.234.3
कथकाश्चापरे राजञ्श्रमणाश्च वनौकसः ।
दिव्याख्यानानि ये चापि पठन्ति मधुरं द्विजाः ॥ १.२३४.३ ॥
Es gab auch andere Erzähler, o König, Asketen und Waldbewohner, und die Zweimalgeborenen, die die göttlichen Erzählungen süß rezitieren.
1.234.4
एतैश्चान्यैश्च बहुभिः सहायैः पाण्डुनन्दनः ।
वृतः श्लक्ष्णकथैः प्रायान्मरुद्भिरिव वासवः ॥ १.२३४.४ ॥
Umgeben von diesen und vielen anderen Gefährten, brach der Sohn Pāṇḍus mit angenehmen Gesprächen auf, wie Vāsava von den Marut umgeben.
1.234.5
रमणीयानि चित्राणि वनानि च सरांसि च ।
सरितः सागरांश्चैव देशानपि च भारत ॥ १.२३४.५ ॥
Reizvolle und vielfältige Wälder, Seen, Flüsse, Ozeane und auch Länder, o Bhārata.
1.234.6
पुण्यान्यपि च तीर्थानि ददर्श भरतर्षभः ।
स गङ्गाद्वारमाश्रित्य निवेशमकरोत्प्रभुः ॥ १.२३४.६ ॥
Der Stier der Bharatas sah auch die heiligen Furten; der Herr erreichte das Tor des Gaṅgā und schlug dort sein Lager auf.
1.234.7
तत्र तस्याद्भुतं कर्म शृणु त्वं जनमेजय ।
कृतवान्यद्विशुद्धात्मा पाण्डूनां प्रवरो हि सः ॥ १.२३४.७ ॥
Dort, o Janamejaya, höre die wundersame Tat, die er vollbrachte; denn er, reinen Geistes, ist der Vornehmste der Pāṇḍavas.
1.234.8
निविष्टे तत्र कौन्तेये ब्राह्मणेषु च भारत ।
अग्निहोत्राणि विप्रास्ते प्रादुश्चक्रुरनेकशः ॥ १.२३४.८ ॥
Als der Sohn der Kuntī sich dort niedergelassen hatte, o Bhārata, entzündeten die Brahmanen die Feueropfer immer wieder.
1.234.9
तेषु प्रबोध्यमानेषु ज्वलितेषु हुतेषु च ।
कृतपुष्पोपहारेषु तीरान्तरगतेषु च ॥ १.२३४.९ ॥
Während sie entzündet wurden, loderten und Opfergaben empfingen, mit Blumenopfern dargebracht und an den Ufern verteilt.
1.234.10
कृताभिषेकैर्विद्वद्भिर्नियतैः सत्पथे स्थितैः ।
शुशुभेऽतीव तद्राजन्गङ्गाद्वारं महात्मभिः ॥ १.२३४.१० ॥
Durch jene großen Seelen, gelehrt, selbstbeherrscht und auf dem rechten Pfad stehend, die sich gebadet hatten, erstrahlte das Gaṅgādvāra gewaltig, o König.
1.234.11
तथा पर्याकुले तस्मिन्निवेशे पाण्डवर्षभः ।
अभिषेकाय कौन्तेयो गङ्गामवततार ह ॥ १.२३४.११ ॥
So stieg in jenem überfüllten Lager der Kaunteya, der Stier unter den Pāṇḍavas, zum Baden in den Ganges hinab.
1.234.12
तत्राभिषेकं कृत्वा स तर्पयित्वा पितामहान् ।
उत्तितीर्षुर्जलाद्राजन्नग्निकार्यचिकीर्षया ॥ १.२३४.१२ ॥
Nachdem er dort gebadet und den Ahnen Libationen dargebracht hatte, o König, wollte er aus dem Wasser steigen, begierig, das Feuerritual zu vollziehen.
1.234.13
अपकृष्टो महाबाहुर्नागराजस्य कन्यया ।
अन्तर्जले महाराज उलूप्या कामयानया ॥ १.२३४.१३ ॥
Der Starkarmige wurde, o großer König, von der Tochter des Nāga-Königs unter das Wasser gezogen, Ulūpī, von Verlangen getrieben.
1.234.14
ददर्श पाण्डवस्तत्र पावकं सुसमाहितः ।
कौरव्यस्याथ नागस्य भवने परमार्चिते ॥ १.२३४.१४ ॥
Dort sah der Pāṇḍava, ganz gesammelt, das Feuer in der hochverehrten Wohnung des Kaurava-Nāga.
1.234.15
तत्राग्निकार्यं कृतवान्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अशङ्कमानेन हुतस्तेनातुष्यद्धुताशनः ॥ १.२३४.१५ ॥
Dort vollzog der Sohn Kuntīs, Dhanañjaya, das Feueropfer; das Feuer, ohne Zögern gespeist, war zufrieden.
1.234.16
अग्निकार्यं स कृत्वा तु नागराजसुतां तदा ।
प्रसहन्निव कौन्तेय इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२३४.१६ ॥
Nachdem er das Feueropfer vollzogen hatte, sprach der Sohn Kuntīs diese Worte zur Tochter des Nāga-Königs, gleichsam drängend.
1.234.17
किमिदं साहसं भीरु कृतवत्यसि भामिनि ।
कश्चायं सुभगे देशः का च त्वं कस्य वात्मजा ॥ १.२३४.१७ ॥
Welch verwegene Tat hast du begangen, furchtsame Dame? Und dieser Ort, Glückliche, was ist er? Wer bist du, und wessen Tochter bist du?
1.234.18
ऐरावतकुले जातः कौरव्यो नाम पन्नगः ।
तस्यास्मि दुहिता राजन्नुलूपी नाम पन्नगी ॥ १.२३४.१८ ॥
Im Geschlecht des Airāvata wurde eine Schlange namens Kauravya geboren. Ich bin seine Tochter, o König, eine Schlangenfrau namens Ulūpī.
1.234.19
साऽहं त्वामभिषेकार्थमवतीर्णं समुद्गाम् ।
दृष्ट्वैव पुरुषव्याघ्र कन्दर्पेणाभिमूर्च्छिता ॥ १.२३४.१९ ॥
Als ich dich, Tiger unter den Männern, im Ozean zum Baden hinabsteigen sah, wurde ich von Kandarpa übermannt und ohnmächtig.
1.234.20
तां मामनङ्गग्लपितां त्वत्कृते कुरुनन्दन ।
अनन्यां नन्दयस्वाद्य प्रदानेनात्मनोऽनघ ॥ १.२३४.२० ॥
Freude der Kurus, von Kāma um deinetwillen geschwächt; Sündloser, erfreue mich jetzt, indem du dich mir gibst, die ich keinem anderen gehöre.
1.234.21
ब्रह्मचर्यमिदं भद्रे मम द्वादशमासिकम् ।
धर्मराजेन चादिष्टं नाहमस्मि स्वयं वशः ॥ १.२३४.२१ ॥
Gute Dame, dies ist mein zwölfmonatiges Keuschheitsgelübde, vom König des Dharma angeordnet; ich bin nicht selbst Herr meiner selbst.
1.234.22
तव चापि प्रियं कर्तुमिच्छामि जलचारिणि ।
अनृतं नोक्तपूर्वं च मया किंचन कर्हिचित् ॥ १.२३४.२२ ॥
Wasserbewohnerin, ich möchte auch dir gefallen; ich habe niemals zuvor irgendeine Unwahrheit gesprochen.
1.234.23
कथं च नानृतं मे स्यात्तव चापि प्रियं भवेत् ।
न च पीड्येत मे धर्मस्तथा कुर्या भुजङ्गमे ॥ १.२३४.२३ ॥
Wie könnte es sein, dass ich nicht lüge, dir ebenfalls gefalle und mein Dharma nicht verletzt wird? Schlangenfrau, so werde ich es tun.
1.234.24
जानाम्यहं पाण्डवेय यथा चरसि मेदिनीम् ।
यथा च ते ब्रह्मचर्यमिदमादिष्टवान्गुरुः ॥ १.२३४.२४ ॥
Sohn Pāṇḍus, ich weiß, wie du die Erde durchwanderst und wie dein Lehrer dir dieses Keuschheitsgelübde auferlegte.
1.234.25
परस्परं वर्तमानान्द्रुपदस्यात्मजां प्रति ।
यो नोऽनुप्रविशेन्मोहात्स वै द्वादशमासिकम् ॥ १.२३४.२५ ॥
Sohn Pāṇḍus, solange wir einander in der Zuneigung zu Drupadas Tochter verbunden sind, soll derjenige, der aus Verblendung zwischen uns tritt, zwölf Monate im Wald leben.
1.234.26
वने चरेद्ब्रह्मचर्यमिति वः समयः कृतः ।
तदिदं दौपदीहेतोरन्योन्यस्य प्रवासनम् ॥ १.२३४.२६ ॥
Unter euch wurde vereinbart, dass man im Wald das Keuschheitsgelübde halten soll. Diese gegenseitige Verbannung um Draupadīs willen ist genau dies.
1.234.27
कृतवांस्तत्र धर्मार्थमत्र धर्मो न दुष्यति ।
परित्राणं च कर्तव्यमार्तानां पृथुलोचन ॥ १.२३४.२७ ॥
Wenn du dies dort um des Dharma willen getan hast, wird der Dharma hier nicht verletzt. Den Bedrängten muss Schutz gewährt werden, Breitäugiger.
1.234.28
कृत्वा मम परित्राणं तव धर्मो न लुप्यते ।
यदि वाप्यस्य धर्मस्य सूक्ष्मोऽपि स्याद्व्यतिक्रमः ॥ १.२३४.२८ ॥
Indem du mich schützt, wird dein Dharma nicht gebrochen. Und selbst wenn es eine geringe Übertretung dieses Dharma gäbe,
1.234.29
स च ते धर्म एव स्याद्दत्वा प्राणान्ममार्जुन ।
भक्तां च भज मां पार्थ सतामेतन्मतं प्रभो ॥ १.२३४.२९ ॥
Auch wenn ich mein Leben hingebe, wäre dies dein Dharma. Arjuna, nimm mich, deine ergebene Frau, an. Sohn Pṛthās, dies ist die Meinung der Guten, Herr.
1.234.30
न करिष्यसि चेदेवं मृतां मामुपधारय ।
प्राणदानान्महाबाहो चर धर्ममनुत्तमम् ॥ १.२३४.३० ॥
Wenn du dies nicht tust, so betrachte mich als tot. Starkarmiger, übe den höchsten Dharma, indem du mir das Leben schenkst.
1.234.31
शरणं च प्रपन्नास्मि त्वामद्य पुरुषोत्तम ।
दीनाननाथान्कौन्तेय परिरक्षसि नित्यशः ॥ १.२३४.३१ ॥
Heute bin ich zu deiner Zuflucht gekommen, o Bester der Menschen. O Sohn der Kuntī, du beschützt stets die Elenden und die Schutzlosen.
1.234.32
साऽहं शऱणमभ्येमि रोरवीमि च दुःखिता ।
याचे त्वां चाभिकामाहं तस्मात्कुरु मम प्रियम्।
स त्वमात्मप्रदानेन सकामां कर्तुमर्हसि ॥ १.२३४.३२ ॥
In meinem Kummer komme ich zu deiner Zuflucht und weine. Ich bitte dich und begehre dich; darum erfülle mir, was mir lieb ist. Gib dich selbst hin und erfülle meinen Wunsch.
1.234.33
एवमुक्तस्तु कौन्तेयः पन्नगेश्वरकन्यया ।
कृतवांस्तत्तथा सर्वं धर्ममुद्दिश्य कारणम् ॥ १.२३४.३३ ॥
So angesprochen von der Tochter des Schlangenkönigs, tat der Sohn der Kuntī, den dharma als Grund vor Augen, alles genau so.
1.234.34
स नागभवने रात्रिं तामुषित्वा प्रतापवान् ।
पुत्रमुत्पादयामास स तस्यां सुमनोहरम् ॥ १.२३४.३४ ॥
Jener Mächtige verbrachte jene Nacht in der Wohnung der Schlangen und zeugte mit ihr einen überaus liebreizenden Sohn.
1.234.35
इरावन्तं महाभागं महाबलपराक्रमम् ।
उदितेऽभ्युत्थितः सूर्ये कौरव्यस्य निवेशनात् ॥ १.२३४.३५ ॥
Als die Sonne aufgegangen war, erhob er sich aus der Wohnung des Kauravyas und wandte sich Irāvān zu, dem Hochbegünstigten von großer Kraft und Tapferkeit.
1.234.36
आगतस्तु पुनस्तत्र गङ्गाद्वारं तया सह ।
परित्यज्य गता साध्वी उलूपी निजमन्दिरं ॥ १.२३४.३६ ॥
Er kam mit ihr wieder zum Tor des Ganges; dann verließ ihn die tugendhafte Ulūpī und ging in ihre eigene Wohnung.
1.234.37
दत्त्वा वरमजेयत्वं जले सर्वत्र भारत ।
साध्या जलचराः सर्वे भविष्यन्ति न संशयः ॥ १.२३४.३७ ॥
O Nachkomme Bharatas, nachdem sie ihm die Gabe der Unbesiegbarkeit im Wasser überall verliehen hatte, werden alle Wassertiere ihm untertan sein; daran ist kein Zweifel.