ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.234
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.234.1
तं प्रयान्तं महाबाहुं कौरवाणां यशस्करम् ।
अनुजग्मुर्महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः ॥ १.२३४.१ ॥
ಕೌರವರಿಗೆ ಕೀರ್ತಿ ತರುವ ಆ ಮಹಾಬಾಹುವು ಹೊರಟಾಗ, ವೇದಪಾರಂಗತರಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.
1.234.2
वेदवेदाङ्गविद्वासस्तथैवाध्यात्मचिन्तकाः ।
भैक्षाश्च भगवद्भक्ताः सूताः पौराणिकाश्च ये ॥ १.२३४.२ ॥
ವೇದ ಮತ್ತು ವೇದಾಂಗಗಳ ವಿದ್ವಾಂಸರು, ಹಾಗೆಯೇ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಚಿಂತಕರು, ಭಿಕ್ಷಾಜೀವಿಗಳು, ಭಗವದ್ಭಕ್ತರು, ಸೂತರು ಮತ್ತು ಪೌರಾಣಿಕರು ಇದ್ದರು.
1.234.3
कथकाश्चापरे राजञ्श्रमणाश्च वनौकसः ।
दिव्याख्यानानि ये चापि पठन्ति मधुरं द्विजाः ॥ १.२३४.३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಕಥೆ ಹೇಳುವವರು, ಇತರ ಶ್ರಮಣರು, ವನವಾಸಿಗಳು ಇದ್ದರು; ಮಧುರವಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಆಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ದ್ವಿಜರೂ ಇದ್ದರು.
1.234.4
एतैश्चान्यैश्च बहुभिः सहायैः पाण्डुनन्दनः ।
वृतः श्लक्ष्णकथैः प्रायान्मरुद्भिरिव वासवः ॥ १.२३४.४ ॥
ಇವರೊಡನೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಅನೇಕ ಸಹಚರರೊಡನೆ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನು, ಮಧುರ ಮಾತುಕತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮರುತ್ತುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ವಾಸವನಂತೆ ಹೊರಟನು.
1.234.5
रमणीयानि चित्राणि वनानि च सरांसि च ।
सरितः सागरांश्चैव देशानपि च भारत ॥ १.२३४.५ ॥
ಓ ಭಾರತನೇ, ರಮಣೀಯವಾದ ವಿವಿಧ ವನಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ನದಿಗಳು, ಸಾಗರಗಳು ಮತ್ತು ದೇಶಗಳನ್ನು (ಅವನು ಕಂಡನು).
1.234.6
पुण्यान्यपि च तीर्थानि ददर्श भरतर्षभः ।
स गङ्गाद्वारमाश्रित्य निवेशमकरोत्प्रभुः ॥ १.२३४.६ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನು ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನೂ ಕಂಡನು; ಆ ಪ್ರಭು ಗಂಗಾದ್ವಾರವನ್ನು ತಲುಪಿ ಅಲ್ಲಿ ಶಿಬಿರ ಹೂಡಿದನು.
1.234.7
तत्र तस्याद्भुतं कर्म शृणु त्वं जनमेजय ।
कृतवान्यद्विशुद्धात्मा पाण्डूनां प्रवरो हि सः ॥ १.२३४.७ ॥
ಜನಮೇಜಯ, ಅಲ್ಲಿ ಆ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನು ಮಾಡಿದ ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳು; ಅವನು ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
1.234.8
निविष्टे तत्र कौन्तेये ब्राह्मणेषु च भारत ।
अग्निहोत्राणि विप्रास्ते प्रादुश्चक्रुरनेकशः ॥ १.२३४.८ ॥
ಭಾರತ, ಕುಂತೀಪುತ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಾಗ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳನ್ನು ಉರಿಸಿದರು.
1.234.9
तेषु प्रबोध्यमानेषु ज्वलितेषु हुतेषु च ।
कृतपुष्पोपहारेषु तीरान्तरगतेषु च ॥ १.२३४.९ ॥
ಅವು ಉರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಬೆಳಗಿ, ಹವಿಸ್ಸು ಅರ್ಪಿತವಾಗಿ, ಪುಷ್ಪೋಪಹಾರಗಳು ಸಮರ್ಪಿತವಾಗಿ, ತೀರಗಳ ನಡುವೆ ಇದ್ದಾಗ.
1.234.10
कृताभिषेकैर्विद्वद्भिर्नियतैः सत्पथे स्थितैः ।
शुशुभेऽतीव तद्राजन्गङ्गाद्वारं महात्मभिः ॥ १.२३४.१० ॥
ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ, ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ, ನಿಯಮಿತರಾದ, ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಮಹಾತ್ಮರಿಂದ, ರಾಜನೇ, ಆ ಗಂಗಾದ್ವಾರವು ಅತಿ ಶೋಭಿಸಿತು.
1.234.11
तथा पर्याकुले तस्मिन्निवेशे पाण्डवर्षभः ।
अभिषेकाय कौन्तेयो गङ्गामवततार ह ॥ १.२३४.११ ॥
ಹೀಗೆ ಜನಸಂದಣಿಯ ಆ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ವೃಷಭನಾದ ಕುಂತೀಪುತ್ರನು ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದನು.
1.234.12
तत्राभिषेकं कृत्वा स तर्पयित्वा पितामहान् ।
उत्तितीर्षुर्जलाद्राजन्नग्निकार्यचिकीर्षया ॥ १.२३४.१२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಿತಾಮಹರಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡಿ, ರಾಜನೇ, ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅವನು ನೀರಿನಿಂದ ಮೇಲೇರಲು ಬಯಸಿದನು.
1.234.13
अपकृष्टो महाबाहुर्नागराजस्य कन्यया ।
अन्तर्जले महाराज उलूप्या कामयानया ॥ १.२३४.१३ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನಾಗರಾಜನ ಮಗಳು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಎಳೆದೊಯ್ದಳು, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಉಲೂಪಿ ಕಾಮದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತಳಾಗಿ.
1.234.14
ददर्श पाण्डवस्तत्र पावकं सुसमाहितः ।
कौरव्यस्याथ नागस्य भवने परमार्चिते ॥ १.२३४.१४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವನು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕಂಡನು, ಕೌರವ್ಯ ನಾಗನ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜಿತ ಭವನದಲ್ಲಿ.
1.234.15
तत्राग्निकार्यं कृतवान्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अशङ्कमानेन हुतस्तेनातुष्यद्धुताशनः ॥ १.२३४.१५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದನು; ಶಂಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಆಹುತಿಯಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು.
1.234.16
अग्निकार्यं स कृत्वा तु नागराजसुतां तदा ।
प्रसहन्निव कौन्तेय इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२३४.१६ ॥
ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಕೌಂತೇಯನು ನಾಗರಾಜನ ಮಗಳಿಗೆ ಬಲದಿಂದೆಂಬಂತೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.234.17
किमिदं साहसं भीरु कृतवत्यसि भामिनि ।
कश्चायं सुभगे देशः का च त्वं कस्य वात्मजा ॥ १.२३४.१७ ॥
ಓ ಭೀರು, ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಇದು ಯಾವ ಸಾಹಸ ಮಾಡಿದೆ? ಓ ಸುಭಗೆ, ಇದು ಯಾವ ಸ್ಥಳ, ನೀನು ಯಾರು, ಯಾರ ಮಗಳು?
1.234.18
ऐरावतकुले जातः कौरव्यो नाम पन्नगः ।
तस्यास्मि दुहिता राजन्नुलूपी नाम पन्नगी ॥ १.२३४.१८ ॥
ಐರಾವತ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಕೌರವ್ಯ ಎಂಬ ನಾಗನು ಜನಿಸಿದನು. ಓ ರಾಜನೇ, ನಾನು ಅವನ ಮಗಳು, ಉಲೂಪಿ ಎಂಬ ನಾಗಿನಿ.
1.234.19
साऽहं त्वामभिषेकार्थमवतीर्णं समुद्गाम् ।
दृष्ट्वैव पुरुषव्याघ्र कन्दर्पेणाभिमूर्च्छिता ॥ १.२३४.१९ ॥
ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಇಳಿದಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದೊಡನೆಯೇ ನಾನು ಮನ್ಮಥನಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತಳಾದೆ.
1.234.20
तां मामनङ्गग्लपितां त्वत्कृते कुरुनन्दन ।
अनन्यां नन्दयस्वाद्य प्रदानेनात्मनोऽनघ ॥ १.२३४.२० ॥
ಕುರುನಂದನ, ನಿನ್ನಿಂದಾಗಿ ಮನ್ಮಥನಿಂದ ಕೃಶಳಾದ ನನ್ನನ್ನು, ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಈಗ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟು ಸಂತೋಷಪಡಿಸು.
1.234.21
ब्रह्मचर्यमिदं भद्रे मम द्वादशमासिकम् ।
धर्मराजेन चादिष्टं नाहमस्मि स्वयं वशः ॥ १.२३४.२१ ॥
ಭದ್ರೆ, ಇದು ನನ್ನ ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ್ರತ; ಧರ್ಮರಾಜನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದದ್ದು; ನಾನು ಸ್ವತಃ ನನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿಲ್ಲ.
1.234.22
तव चापि प्रियं कर्तुमिच्छामि जलचारिणि ।
अनृतं नोक्तपूर्वं च मया किंचन कर्हिचित् ॥ १.२३४.२२ ॥
ಜಲಚಾರಿಣಿ, ನಿನಗೂ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಈವರೆಗೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಸುಳ್ಳಾಗಿ ಹೇಳಿಲ್ಲ.
1.234.23
कथं च नानृतं मे स्यात्तव चापि प्रियं भवेत् ।
न च पीड्येत मे धर्मस्तथा कुर्या भुजङ्गमे ॥ १.२३४.२३ ॥
ಹೇಗೆ ನನ್ನದು ಸುಳ್ಳಾಗದೆ, ನಿನಗೂ ಪ್ರಿಯವಾಗಿ, ನನ್ನ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯಾಗದೆ ಇರುತ್ತದೆ? ಭುಜಂಗಮೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
1.234.24
जानाम्यहं पाण्डवेय यथा चरसि मेदिनीम् ।
यथा च ते ब्रह्मचर्यमिदमादिष्टवान्गुरुः ॥ १.२३४.२४ ॥
ಪಾಂಡವೇಯ, ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಗುರು ಈ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
1.234.25
परस्परं वर्तमानान्द्रुपदस्यात्मजां प्रति ।
यो नोऽनुप्रविशेन्मोहात्स वै द्वादशमासिकम् ॥ १.२३४.२५ ॥
ಪಾಂಡವನೇ, ನಾವು ದ್ರುಪದನ ಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪರಸ್ಪರ ತೊಡಗಿರುವಾಗ, ಮೋಹದಿಂದ ಯಾರು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು (ವನವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು).
1.234.26
वने चरेद्ब्रह्मचर्यमिति वः समयः कृतः ।
तदिदं दौपदीहेतोरन्योन्यस्य प्रवासनम् ॥ १.२३४.२६ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ ಒಪ್ಪಂದವಾಗಿತ್ತು. ಇದು ದ್ರೌಪದಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರವಾಸವಾಗಿದೆ.
1.234.27
कृतवांस्तत्र धर्मार्थमत्र धर्मो न दुष्यति ।
परित्राणं च कर्तव्यमार्तानां पृथुलोचन ॥ १.२३४.२७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ದೋಷವಿಲ್ಲ. ಪೀಡಿತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಕರ್ತವ್ಯ, ಅಗಲ ಕಣ್ಣಿನವನೇ.
1.234.28
कृत्वा मम परित्राणं तव धर्मो न लुप्यते ।
यदि वाप्यस्य धर्मस्य सूक्ष्मोऽपि स्याद्व्यतिक्रमः ॥ १.२३४.२८ ॥
ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಧರ್ಮ ಮುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಆದರೂ.
1.234.29
स च ते धर्म एव स्याद्दत्वा प्राणान्ममार्जुन ।
भक्तां च भज मां पार्थ सतामेतन्मतं प्रभो ॥ १.२३४.२९ ॥
ಅದು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಧರ್ಮವೇ ಆಗುತ್ತದೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು. ಅರ್ಜುನನೇ, ಭಕ್ತಳಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಪಾರ್ಥನೇ, ಸತ್ಪುರುಷರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಿದು, ಪ್ರಭುವೇ.
1.234.30
न करिष्यसि चेदेवं मृतां मामुपधारय ।
प्राणदानान्महाबाहो चर धर्ममनुत्तमम् ॥ १.२३४.३० ॥
ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಸತ್ತವಳೆಂದು ತಿಳಿ. ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಪ್ರಾಣದಾನದಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸು.
1.234.31
शरणं च प्रपन्नास्मि त्वामद्य पुरुषोत्तम ।
दीनाननाथान्कौन्तेय परिरक्षसि नित्यशः ॥ १.२३४.३१ ॥
ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ಇಂದು ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ. ಕೌಂತೇಯನೇ, ನೀನು ಸದಾ ದೀನರನ್ನು ಅನಾಥರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯ.
1.234.32
साऽहं शऱणमभ्येमि रोरवीमि च दुःखिता ।
याचे त्वां चाभिकामाहं तस्मात्कुरु मम प्रियम्।
स त्वमात्मप्रदानेन सकामां कर्तुमर्हसि ॥ १.२३४.३२ ॥
ದುಃಖಿತಳಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣು ಬಂದು ಅಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ, ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡು. ನಿನ್ನನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಿ ನನ್ನ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಬೇಕು.
1.234.33
एवमुक्तस्तु कौन्तेयः पन्नगेश्वरकन्यया ।
कृतवांस्तत्तथा सर्वं धर्ममुद्दिश्य कारणम् ॥ १.२३४.३३ ॥
ನಾಗರಾಜನ ಮಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಕೌಂತೇಯನು ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಕಾರಣವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು.
1.234.34
स नागभवने रात्रिं तामुषित्वा प्रतापवान् ।
पुत्रमुत्पादयामास स तस्यां सुमनोहरम् ॥ १.२३४.३४ ॥
ಆ ಪ್ರತಾಪವಂತನು ನಾಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು, ಅವಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರನಾದ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದನು.
1.234.35
इरावन्तं महाभागं महाबलपराक्रमम् ।
उदितेऽभ्युत्थितः सूर्ये कौरव्यस्य निवेशनात् ॥ १.२३४.३५ ॥
ಸೂರ್ಯ ಉದಯಿಸಿದಾಗ ಕೌರವ್ಯನ ನಿವಾಸದಿಂದ ಎದ್ದು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನೂ ಮಹಾಬಲ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಆದ ಇರಾವಂತನನ್ನು ಅವನು ಪಡೆದನು.
1.234.36
आगतस्तु पुनस्तत्र गङ्गाद्वारं तया सह ।
परित्यज्य गता साध्वी उलूपी निजमन्दिरं ॥ १.२३४.३६ ॥
ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಗಂಗಾದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ನಂತರ ಸಾಧ್ವಿ ಉಲೂಪಿ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು.
1.234.37
दत्त्वा वरमजेयत्वं जले सर्वत्र भारत ।
साध्या जलचराः सर्वे भविष्यन्ति न संशयः ॥ १.२३४.३७ ॥
ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ, ಅವಳು ನೀರಿನಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅಜೇಯತ್ವದ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದಳು; ಜಲಚರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಗೆ ವಶವಾಗುವವು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.