മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.234
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.234.1
तं प्रयान्तं महाबाहुं कौरवाणां यशस्करम् ।
अनुजग्मुर्महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः ॥ १.२३४.१ ॥
കൗരവർക്ക് യശസ്സേകുന്ന ആ മഹാബാഹു യാത്ര തിരിച്ചപ്പോൾ, വേദപാരംഗതരായ മഹാത്മാക്കളായ ബ്രാഹ്മണർ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചു.
1.234.2
वेदवेदाङ्गविद्वासस्तथैवाध्यात्मचिन्तकाः ।
भैक्षाश्च भगवद्भक्ताः सूताः पौराणिकाश्च ये ॥ १.२३४.२ ॥
വേദവേദാംഗ വിദ്വാന്മാരും, അധ്യാത്മ ചിന്തകരും, ഭിക്ഷാജീവികളും, ഭഗവദ്ഭക്തരും, സൂതന്മാരും, പൗരാണികരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
1.234.3
कथकाश्चापरे राजञ्श्रमणाश्च वनौकसः ।
दिव्याख्यानानि ये चापि पठन्ति मधुरं द्विजाः ॥ १.२३४.३ ॥
രാജാവേ, കഥകർ, മറ്റു ശ്രമണന്മാർ, വനവാസികൾ എന്നിവരുമുണ്ടായിരുന്നു; ഇമ്പത്തോടെ ദിവ്യാഖ്യാനങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്യുന്ന ദ്വിജന്മാരുമുണ്ടായിരുന്നു.
1.234.4
एतैश्चान्यैश्च बहुभिः सहायैः पाण्डुनन्दनः ।
वृतः श्लक्ष्णकथैः प्रायान्मरुद्भिरिव वासवः ॥ १.२३४.४ ॥
ഇവരോടും മറ്റനേകം തോഴരോടും ചുറ്റപ്പെട്ട പാണ്ഡുപുത്രൻ, മധുരസംഭാഷണങ്ങളോടെ, മരുത്തുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ യാത്ര തിരിച്ചു.
1.234.5
रमणीयानि चित्राणि वनानि च सरांसि च ।
सरितः सागरांश्चैव देशानपि च भारत ॥ १.२३४.५ ॥
ഭാരതാ, രമണീയമായ വിവിധ വനങ്ങളും തടാകങ്ങളും നദികളും സമുദ്രങ്ങളും ദേശങ്ങളും (അദ്ദേഹം കണ്ടു).
1.234.6
पुण्यान्यपि च तीर्थानि ददर्श भरतर्षभः ।
स गङ्गाद्वारमाश्रित्य निवेशमकरोत्प्रभुः ॥ १.२३४.६ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠൻ പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളും കണ്ടു; ആ പ്രഭു ഗംഗാദ്വാരത്തിലെത്തി അവിടെ പാളയമടിച്ചു.
1.234.7
तत्र तस्याद्भुतं कर्म शृणु त्वं जनमेजय ।
कृतवान्यद्विशुद्धात्मा पाण्डूनां प्रवरो हि सः ॥ १.२३४.७ ॥
ജനമേജയാ, അവിടെ ശുദ്ധാത്മാവായ അവൻ ചെയ്ത അദ്ഭുതകർമ്മം കേൾക്കുക; അവൻ പാണ്ഡവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്.
1.234.8
निविष्टे तत्र कौन्तेये ब्राह्मणेषु च भारत ।
अग्निहोत्राणि विप्रास्ते प्रादुश्चक्रुरनेकशः ॥ १.२३४.८ ॥
ഭാരതാ, കുന്തീപുത്രൻ അവിടെ താമസമുറപ്പിച്ചപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണർ പലതവണ അഗ്നിഹോത്രങ്ങൾ ജ്വലിപ്പിച്ചു.
1.234.9
तेषु प्रबोध्यमानेषु ज्वलितेषु हुतेषु च ।
कृतपुष्पोपहारेषु तीरान्तरगतेषु च ॥ १.२३४.९ ॥
അവ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ടും, ജ്വലിച്ചും, ഹോമം ചെയ്യപ്പെട്ടും, പുഷ്പോപഹാരങ്ങൾ അർപ്പിക്കപ്പെട്ടും, തീരങ്ങൾക്കിടയിൽ നിലകൊണ്ടപ്പോഴും.
1.234.10
कृताभिषेकैर्विद्वद्भिर्नियतैः सत्पथे स्थितैः ।
शुशुभेऽतीव तद्राजन्गङ्गाद्वारं महात्मभिः ॥ १.२३४.१० ॥
സ്നാനം ചെയ്ത, പണ്ഡിതരായ, നിയമനിഷ്ഠരായ, സൻമാർഗ്ഗത്തിൽ നിലകൊണ്ട മഹാത്മാക്കളാൽ, രാജാവേ, ആ ഗംഗാദ്വാരം അതിശയം ശോഭിച്ചു.
1.234.11
तथा पर्याकुले तस्मिन्निवेशे पाण्डवर्षभः ।
अभिषेकाय कौन्तेयो गङ्गामवततार ह ॥ १.२३४.११ ॥
ഇങ്ങനെ തിരക്കേറിയ ആ താമസസ്ഥലത്ത്, പാണ്ഡവരിൽ കാളയായ കുന്തീപുത്രൻ സ്നാനത്തിനായി ഗംഗയിലിറങ്ങി.
1.234.12
तत्राभिषेकं कृत्वा स तर्पयित्वा पितामहान् ।
उत्तितीर्षुर्जलाद्राजन्नग्निकार्यचिकीर्षया ॥ १.२३४.१२ ॥
അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത്, പിതാമഹന്മാർക്ക് തർപ്പണം നൽകി, രാജാവേ, അഗ്നികർമ്മം ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ അവൻ വെള്ളത്തിൽനിന്ന് കയറാൻ ഒരുങ്ങി.
1.234.13
अपकृष्टो महाबाहुर्नागराजस्य कन्यया ।
अन्तर्जले महाराज उलूप्या कामयानया ॥ १.२३४.१३ ॥
മഹാബാഹുവായ അർജുനനെ നാഗരാജാവിന്റെ പുത്രി വെള്ളത്തിനടിയിലേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി, മഹാരാജാവേ, ഉലൂപി കാമത്താൽ പ്രേരിതയായി.
1.234.14
ददर्श पाण्डवस्तत्र पावकं सुसमाहितः ।
कौरव्यस्याथ नागस्य भवने परमार्चिते ॥ १.२३४.१४ ॥
അവിടെ പാണ്ഡവൻ ഏകാഗ്രചിത്തനായി അഗ്നിയെ കണ്ടു, കൗരവ്യനാഗത്തിന്റെ അത്യന്തം ആദരിക്കപ്പെട്ട ഭവനത്തിൽ.
1.234.15
तत्राग्निकार्यं कृतवान्कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
अशङ्कमानेन हुतस्तेनातुष्यद्धुताशनः ॥ १.२३४.१५ ॥
അവിടെ കുന്തീപുത്രനായ ധനഞ്ജയൻ അഗ്നികാര്യം ചെയ്തു; സംശയമില്ലാതെ നൽകിയ ആഹുതിയാൽ അഗ്നി സന്തുഷ്ടനായി.
1.234.16
अग्निकार्यं स कृत्वा तु नागराजसुतां तदा ।
प्रसहन्निव कौन्तेय इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२३४.१६ ॥
അഗ്നികാര്യം പൂർത്തിയാക്കി കൗന്തേയൻ നാഗരാജപുത്രിയോട് ബലത്തോടെയെന്നപോലെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.234.17
किमिदं साहसं भीरु कृतवत्यसि भामिनि ।
कश्चायं सुभगे देशः का च त्वं कस्य वात्मजा ॥ १.२३४.१७ ॥
ഭീരുവേ, ഭാമിനീ, നീ ഇത് എന്തു സാഹസമാണ് ചെയ്തത്? ഓ സുഭഗേ, ഇത് ഏത് ദേശമാണ്, നീ ആരാണ്, ആരുടെ മകളാണ്?
1.234.18
ऐरावतकुले जातः कौरव्यो नाम पन्नगः ।
तस्यास्मि दुहिता राजन्नुलूपी नाम पन्नगी ॥ १.२३४.१८ ॥
ഐരാവതകുലത്തിൽ കൗരവ്യൻ എന്ന നാഗം ജനിച്ചു. രാജാവേ, ഞാൻ അവന്റെ പുത്രിയാണ്, ഉലൂപി എന്ന നാഗിനി.
1.234.19
साऽहं त्वामभिषेकार्थमवतीर्णं समुद्गाम् ।
दृष्ट्वैव पुरुषव्याघ्र कन्दर्पेणाभिमूर्च्छिता ॥ १.२३४.१९ ॥
പുരുഷവ്യാഘ്രാ, സ്നാനത്തിനായി സമുദ്രത്തിലിറങ്ങിയ നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ ഞാൻ കാമദേവനാൽ മോഹിതയായി ബോധംകെട്ടുപോയി.
1.234.20
तां मामनङ्गग्लपितां त्वत्कृते कुरुनन्दन ।
अनन्यां नन्दयस्वाद्य प्रदानेनात्मनोऽनघ ॥ १.२३४.२० ॥
കുരുനന്ദനാ, നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള കാമത്താൽ ക്ഷീണിച്ച എന്നെ, നിഷ്പാപാ, ഇന്ന് നിന്നെത്തന്നെ നൽകി സന്തോഷിപ്പിക്കേണമേ.
1.234.21
ब्रह्मचर्यमिदं भद्रे मम द्वादशमासिकम् ।
धर्मराजेन चादिष्टं नाहमस्मि स्वयं वशः ॥ १.२३४.२१ ॥
ഭദ്രേ, ഇത് എന്റെ പന്ത്രണ്ടു മാസത്തെ ബ്രഹ്മചര്യവ്രതമാണ്; ധർമ്മരാജൻ കല്പിച്ചതാണ്; ഞാൻ സ്വയം വശനല്ല.
1.234.22
तव चापि प्रियं कर्तुमिच्छामि जलचारिणि ।
अनृतं नोक्तपूर्वं च मया किंचन कर्हिचित् ॥ १.२३४.२२ ॥
ജലചാരിണീ, നിനക്കും പ്രിയം ചെയ്യാൻ ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നു; ഞാൻ മുമ്പൊരിക്കലും ഒന്നും അസത്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
1.234.23
कथं च नानृतं मे स्यात्तव चापि प्रियं भवेत् ।
न च पीड्येत मे धर्मस्तथा कुर्या भुजङ्गमे ॥ १.२३४.२३ ॥
എങ്ങനെ എന്റെ അസത്യമാകാതെ, നിനക്കും പ്രിയമായി, എന്റെ ധർമ്മം പീഡിതമാകാതെ ഇരിക്കും? ഭുജംഗീ, അപ്രകാരം ഞാൻ ചെയ്യാം.
1.234.24
जानाम्यहं पाण्डवेय यथा चरसि मेदिनीम् ।
यथा च ते ब्रह्मचर्यमिदमादिष्टवान्गुरुः ॥ १.२३४.२४ ॥
പാണ്ഡവപുത്രാ, നീ ഭൂമിയിൽ എങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കുന്നുവെന്നും, നിന്റെ ഗുരു ഈ ബ്രഹ്മചര്യം എങ്ങനെ കല്പിച്ചുവെന്നും ഞാൻ അറിയുന്നു.
1.234.25
परस्परं वर्तमानान्द्रुपदस्यात्मजां प्रति ।
यो नोऽनुप्रविशेन्मोहात्स वै द्वादशमासिकम् ॥ १.२३४.२५ ॥
പാണ്ഡവാ, ഞങ്ങൾ ദ്രുപദപുത്രിയെക്കുറിച്ച് പരസ്പരം വർത്തിക്കുമ്പോൾ മോഹത്താൽ ആരെങ്കിലും ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രവേശിച്ചാൽ അവൻ പന്ത്രണ്ടു മാസം (വനവാസം ചെയ്യണം).
1.234.26
वने चरेद्ब्रह्मचर्यमिति वः समयः कृतः ।
तदिदं दौपदीहेतोरन्योन्यस्य प्रवासनम् ॥ १.२३४.२६ ॥
കാട്ടിൽ ബ്രഹ്മചര്യം അനുഷ്ഠിക്കണമെന്ന് നിങ്ങൾക്കിടയിൽ ധാരണയുണ്ടായിരുന്നു. ഇത് ദ്രൗപദിയുടെ കാരണത്താൽ പരസ്പരം പ്രവാസം ചെയ്യുന്നതാണ്.
1.234.27
कृतवांस्तत्र धर्मार्थमत्र धर्मो न दुष्यति ।
परित्राणं च कर्तव्यमार्तानां पृथुलोचन ॥ १.२३४.२७ ॥
അവിടെ ധർമ്മത്തിനുവേണ്ടി അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഇവിടെ ധർമ്മം ദുഷിക്കില്ല. പീഡിതരെ രക്ഷിക്കണം, വിശാലനേത്രാ.
1.234.28
कृत्वा मम परित्राणं तव धर्मो न लुप्यते ।
यदि वाप्यस्य धर्मस्य सूक्ष्मोऽपि स्याद्व्यतिक्रमः ॥ १.२३४.२८ ॥
എന്നെ രക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ നിന്റെ ധർമ്മം നഷ്ടപ്പെടില്ല. ഈ ധർമ്മത്തിൽ സൂക്ഷ്മമായ ലംഘനമുണ്ടായാലും.
1.234.29
स च ते धर्म एव स्याद्दत्वा प्राणान्ममार्जुन ।
भक्तां च भज मां पार्थ सतामेतन्मतं प्रभो ॥ १.२३४.२९ ॥
അതും നിന്റെ ധർമ്മമാകും, എന്റെ പ്രാണൻ നൽകിയിട്ട്. അർജ്ജുനാ, ഭക്തയായ എന്നെ സ്വീകരിക്കുക. പാർത്ഥാ, സജ്ജനങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം ഇതാണ്, പ്രഭോ.
1.234.30
न करिष्यसि चेदेवं मृतां मामुपधारय ।
प्राणदानान्महाबाहो चर धर्ममनुत्तमम् ॥ १.२३४.३० ॥
നീ അങ്ങനെ ചെയ്യാതിരുന്നാൽ എന്നെ മരിച്ചവളായി കരുതുക. മഹാബാഹോ, പ്രാണദാനത്താൽ ഉത്തമമായ ധർമ്മം ആചരിക്കുക.
1.234.31
शरणं च प्रपन्नास्मि त्वामद्य पुरुषोत्तम ।
दीनाननाथान्कौन्तेय परिरक्षसि नित्यशः ॥ १.२३४.३१ ॥
പുരുഷോത്തമാ, ഇന്ന് ഞാൻ അങ്ങയുടെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. കൗന്തേയാ, അങ്ങ് എപ്പോഴും ദീനരെയും അനാഥരെയും രക്ഷിക്കുന്നു.
1.234.32
साऽहं शऱणमभ्येमि रोरवीमि च दुःखिता ।
याचे त्वां चाभिकामाहं तस्मात्कुरु मम प्रियम्।
स त्वमात्मप्रदानेन सकामां कर्तुमर्हसि ॥ १.२३४.३२ ॥
ദുഃഖിതയായി ഞാൻ അങ്ങയുടെ ശരണം പ്രാപിച്ച് വിലപിക്കുന്നു. ഞാൻ അങ്ങയോട് യാചിക്കുന്നു, ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിനാൽ എനിക്ക് പ്രിയമുള്ളത് ചെയ്യണം. അങ്ങ് സ്വയം നൽകി എന്റെ ആഗ്രഹം സാധിപ്പിക്കണം.
1.234.33
एवमुक्तस्तु कौन्तेयः पन्नगेश्वरकन्यया ।
कृतवांस्तत्तथा सर्वं धर्ममुद्दिश्य कारणम् ॥ १.२३४.३३ ॥
നാഗരാജന്റെ പുത്രി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ കൗന്തേയൻ ധർമ്മത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി എല്ലാം അപ്രകാരം ചെയ്തു.
1.234.34
स नागभवने रात्रिं तामुषित्वा प्रतापवान् ।
पुत्रमुत्पादयामास स तस्यां सुमनोहरम् ॥ १.२३४.३४ ॥
ആ പ്രതാപവാൻ നാഗലോകത്ത് ആ രാത്രി ചെലവഴിച്ച്, അവളിൽ അതിമനോഹരനായ ഒരു പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു.
1.234.35
इरावन्तं महाभागं महाबलपराक्रमम् ।
उदितेऽभ्युत्थितः सूर्ये कौरव्यस्य निवेशनात् ॥ १.२३४.३५ ॥
സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ കൗരവ്യന്റെ ഭവനത്തിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, മഹാഭാഗ്യവാനും മഹാബലപരാക്രമിയുമായ ഇരാവാനെ അവൻ പ്രാപിച്ചു.
1.234.36
आगतस्तु पुनस्तत्र गङ्गाद्वारं तया सह ।
परित्यज्य गता साध्वी उलूपी निजमन्दिरं ॥ १.२३४.३६ ॥
അവൻ വീണ്ടും അവളോടൊപ്പം ഗംഗാദ്വാരത്തിൽ എത്തി; പിന്നീട് സാധ്വിയായ ഉലൂപി അവനെ വിട്ട് സ്വന്തം ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.
1.234.37
दत्त्वा वरमजेयत्वं जले सर्वत्र भारत ।
साध्या जलचराः सर्वे भविष्यन्ति न संशयः ॥ १.२३४.३७ ॥
ഹേ ഭരതവംശജനേ, അവൾ വെള്ളത്തിൽ എല്ലായിടത്തും അജേയത്വത്തിന്റെ വരം നൽകി; ജലചരങ്ങളെല്ലാം അവന്റെ വശത്താകും, സംശയമില്ല.