Mahābhārata · Adhyāya 1.235
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.235.1
कथयित्वा च तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यः स भारत ।
प्रययौ हिमवत्पार्श्वं ततो वज्रधरात्मजः ॥ १.२३५.१ ॥
Habiendo relatado todo aquello a los brahmanes, oh Bhārata, el hijo del portador del rayo partió entonces hacia la ladera del Himālaya.
1.235.2
अगस्त्यवटमासाद्य वसिष्ठस्य च पर्वतम् ।
भृगुतुङ्गे च कौन्तेयः कृतवाञ्शौचमात्मनः ॥ १.२३५.२ ॥
Habiendo llegado al baniano de Agastya y a la montaña de Vasiṣṭha, y en Bhṛguṭuṅga, el hijo de Kuntī se purificó a sí mismo.
1.235.3
प्रददौ गोसहस्राणि सुबहूनि च भारत ।
निवेशांश्च द्विजातिभ्यः सोऽददत्कुरुसत्तमः ॥ १.२३५.३ ॥
Oh Bhārata, aquel mejor de los Kurus dio miles de vacas y muchas moradas a los nacidos dos veces.
1.235.4
हिरण्यबिन्दोस्तीर्थे च स्नात्वा पुरुषसत्तमः ।
दृष्टवान्पाण्डवश्रेष्ठः पुण्यान्यायतनानि च ॥ १.२३५.४ ॥
Tras bañarse en el vado sagrado de Hiraṇyabindu, el mejor de los hombres, el más excelso de los Pāṇḍavas, contempló los santuarios sagrados.
1.235.5
अवतीर्य नरश्रेष्ठो ब्राह्मणैः सह भारत ।
प्राचीं दिशमभिप्रेप्सुर्जगाम भरतर्षभः ॥ १.२३५.५ ॥
Oh Bhārata, el mejor de los hombres, el toro de los Bharatas, descendió con los brahmanes y partió deseando dirigirse hacia la región oriental.
1.235.6
आनुपूर्व्येण तीर्थानि दृष्टवान्कुरुसत्तमः ।
नदीं चोत्पलिनीं रम्यामरण्यं नैमिषं प्रति ॥ १.२३५.६ ॥
En orden sucesivo, el mejor de los Kurus contempló los vados sagrados, y hacia el hermoso río Utpalinī y el bosque de Naimiṣa.
1.235.7
नन्दामपरनन्दां च कौशिकीं च यशस्विनीम् ।
महानदीं गयां चैव गङ्गामपि च भारत ॥ १.२३५.७ ॥
El Nandā y el Aparanandā, la ilustre Kauśikī, el gran río, Gayā y también el Gaṅgā, oh Bhārata.
1.235.8
एवं तीर्थानि सर्वाणि पश्यमानस्तथाश्रमान् ।
आत्मनः पावनं कुर्वन्ब्राह्मणेभ्यो ददौ च गाः ॥ १.२३५.८ ॥
Así, contemplando todos los vados sagrados y los ermitaños, purificándose a sí mismo, dio vacas a los brahmanes.
1.235.9
अङ्गवङ्गकलिङ्गेषु यानि तीर्थानि कानिचित् ।
जगाम तानि सर्वाणि पुण्यान्यायतनानि च ॥ १.२३५.९ ॥
A todos los vados sagrados que había en Aṅga, Vaṅga y Kaliṅga fue, y a sus santuarios meritorios.
1.235.10
दृष्ट्वा च विधिवत्तानि धनं चापि ददौ ततः ।
कलिङ्गराष्ट्रद्वारेषु ब्राह्मणाः पाण्डवानुगाः।
अभ्यनुज्ञाय कौन्तेयमुपावर्तन्त भारत ॥ १.२३५.१० ॥
Habiéndolos visitado según el rito, también dio riquezas. Luego, en las puertas del reino de Kaliṅga, los brahmanes que seguían a los Pāṇḍavas se despidieron de Kaunteya y regresaron, oh Bhārata.
1.235.11
स तु तैरभ्यनुज्ञातः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
सहायैरल्पकैः शूरः प्रययौ यत्र सागरः ॥ १.२३५.११ ॥
Despedido por ellos, Dhanañjaya, el valiente hijo de Kuntī, partió con unos pocos compañeros hacia donde estaba el océano.
1.235.12
स कलिङ्गानतिक्रम्य देशानायतनानि च ।
हर्म्याणि रमणीयानि प्रेक्षणाणो ययौ प्रभुः ॥ १.२३५.१२ ॥
Dejando atrás a los Kaliṅga, los países, los santuarios y los bellos palacios, el señor siguió adelante, contemplando.
1.235.13
महेन्द्रपर्वतं दृष्ट्वा तापसैरुपशोभितम् ।
गोदावर्यां ततः स्नात्वा तामतीत्य महाबलः ॥ १.२३५.१३ ॥
Al ver el monte Mahendra, adornado por los ascetas, y tras bañarse en el Godāvarī y cruzarlo, el poderoso siguió adelante.
1.235.14
कावेरीं तां समासाद्य सङ्गमे सागरस्य च ।
स्नात्वा संपूज्य देवांश्च पितॄंश्च मुनिभिः सह ॥ १.२३५.१४ ॥
Llegado al Kāverī, y bañado en la confluencia con el océano, veneró a los dioses y a los antepasados junto con los sabios.
1.235.15
समुद्रतीरेण शनैर्मणलूरं जगाम ह ॥ १.२३५.१५ ॥
Por la orilla del mar, lentamente, fue a Maṇalūra.
1.235.16
तत्र सर्वाणि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
अभिगम्य महाबाहुरभ्यगच्छन्महीपतिम् ॥ १.२३५.१६ ॥
Allí, tras visitar todos los vados sagrados y santuarios, el de brazos poderosos se acercó al señor de la tierra.
1.235.17
मणलूरेश्वरं राजन्धर्मज्ञं चित्रवाहनम् ।
तस्य चित्राङ्गदा नाम दुहिता चारुदर्शना ॥ १.२३५.१७ ॥
Oh rey, hacia Citravāhana, señor de Maṇalūra, conocedor del dharma; tenía una hija llamada Citrāṅgadā, de hermosa apariencia.
1.235.18
तां ददर्श पुरे तस्मिन्विचरन्तीं यदृच्छया ।
दृष्ट्वा च तां वरारोहां चकमे चैत्रवाहनीम् ॥ १.२३५.१८ ॥
La vio vagando por casualidad en aquella ciudad; habiendo visto a la de hermosas caderas, la hija de Citravāhana, la deseó.
1.235.19
अभिगम्य च राजानमवदत्स्वं प्रयोजनम् ।
देहि मे खल्विमां राजन्क्षत्रियाय महात्मने ॥ १.२३५.१९ ॥
Acercándose al rey, expuso su propósito: «Oh rey, dame a esta mujer, a mí, un kṣatriya magnánimo».
1.235.20
तच्छ्रुत्वा त्वब्रवीद्राजा कस्य पुत्रोऽसि नाम किम् ।
उवाच तं पाण्डवोऽहं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३५.२० ॥
Al oírlo, el rey preguntó: «¿De quién eres hijo y cuál es tu nombre?». Él respondió: «Soy un Pāṇḍava, Dhanañjaya, hijo de Kuntī».
1.235.21
तमुवाचाथ राजा स सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
राजा प्रभञ्जनो नाम कुलेऽस्मिन्संबभूव ह ॥ १.२३५.२१ ॥
Entonces el rey le dijo estas palabras con suavidad: «En este linaje nació un rey llamado Prabhañjana».
1.235.22
अपुत्रः प्रसवेनार्थी तपस्तेपे स उत्तमम् ।
उग्रेण तपसा तेन देवदेवः पिनाकधृक् ॥ १.२३५.२२ ॥
Como carecía de hijos y deseaba descendencia, realizó una penitencia suprema; con aquella austeridad feroz, el dios de los dioses, portador del arco Pināka...
1.235.23
ईश्वरस्तोषितः पार्थ देवदेवः उमापतिः ।
स तस्मै भघवान्प्रादादेकैकं प्रसवं कुले ॥ १.२३५.२३ ॥
Oh Pārtha, el señor, dios de los dioses, Umāpati, quedó complacido; aquel bienaventurado le concedió descendencia para su linaje, un hijo a la vez.
1.235.24
एकैकः प्रसवस्तस्माद्भवत्यस्मिन्कुले सदा ।
तेषां कुमाराः सर्वेषां पूर्वेषां मम जज्ञिरे ॥ १.२३५.२४ ॥
De él, en este linaje, siempre nació un descendiente, y a todos ellos, mis antepasados, nacieron hijos.
1.235.25
एका च मम कन्येयं कुलस्योत्पादनी भृशम् ।
पुत्रो ममायमिति मे भावना पुरुषर्षभ ॥ १.२३५.२५ ॥
Esta mi única hija es muy capaz de perpetuar el linaje. Mi intención es: 'Este será mi hijo', oh el mejor de los hombres.
1.235.26
पुत्रिकाहेतुविधिना संज्ञिता भरतर्षभ ।
तस्मादेकः सुतो योऽस्यां जायते भारत त्वया ॥ १.२३५.२६ ॥
Oh toro de los Bharatas, ella ha sido designada según el rito de la 'putrikā' (hija-como-hijo). Por tanto, oh Bhārata, el único hijo que nazca de ella será tuyo.
1.235.27
एतच्छुल्कं भवत्वस्याः कुलकृज्जायतामिह ।
एतेन समयेनेमां प्रतिगृह्णीष्व पाण्डव ॥ १.२३५.२७ ॥
Que esta sea su condición: que aquí nazca un hijo que perpetúe el linaje. Con este acuerdo, oh Pāṇḍava, acéptala.
1.235.28
स तथेति प्रतिज्ञाय तां कन्यां प्रतिगृह्य च ।
मासे त्रयोदशे पार्थः कृत्वा वैवाहिकीं क्रियाम्।
उवास नगरे तस्मिन्मासांस्त्रीन्स तया सह ॥ १.२३५.२८ ॥
Diciendo 'Así sea', hizo su promesa y aceptó a la doncella. En el decimotercer mes, Pārtha celebró el rito nupcial y vivió en aquella ciudad con ella durante tres meses.