ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.235
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.235.1
कथयित्वा च तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यः स भारत ।
प्रययौ हिमवत्पार्श्वं ततो वज्रधरात्मजः ॥ १.२३५.१ ॥
ହେ ଭରତ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସବୁ କହି ବଜ୍ରଧରଙ୍କ ପୁତ୍ର ହିମାଳୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ଆଡ଼େ ଗଲେ।
1.235.2
अगस्त्यवटमासाद्य वसिष्ठस्य च पर्वतम् ।
भृगुतुङ्गे च कौन्तेयः कृतवाञ्शौचमात्मनः ॥ १.२३५.२ ॥
ଅଗସ୍ତ୍ୟବଟ ଓ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ପର୍ବତରେ ପହଞ୍ଚି, ଏବଂ ଭୃଗୁତୁଙ୍ଗରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କଲେ।
1.235.3
प्रददौ गोसहस्राणि सुबहूनि च भारत ।
निवेशांश्च द्विजातिभ्यः सोऽददत्कुरुसत्तमः ॥ १.२३५.३ ॥
ହେ ଭରତ, ସେହି କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ହଜାର ହଜାର ଗାଈ ଓ ଅନେକ ବାସସ୍ଥାନ ଦାନ କଲେ।
1.235.4
हिरण्यबिन्दोस्तीर्थे च स्नात्वा पुरुषसत्तमः ।
दृष्टवान्पाण्डवश्रेष्ठः पुण्यान्यायतनानि च ॥ १.२३५.४ ॥
ହିରଣ୍ୟବିନ୍ଦୁ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପବିତ୍ର ଆୟତନଗୁଡ଼ିକ ଦେଖିଲେ।
1.235.5
अवतीर्य नरश्रेष्ठो ब्राह्मणैः सह भारत ।
प्राचीं दिशमभिप्रेप्सुर्जगाम भरतर्षभः ॥ १.२३५.५ ॥
ହେ ଭରତ, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭରତବୃଷଭ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହ ଓହ୍ଲାଇ, ପୂର୍ବ ଦିଗ ଆଡ଼େ ଯିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଗଲେ।
1.235.6
आनुपूर्व्येण तीर्थानि दृष्टवान्कुरुसत्तमः ।
नदीं चोत्पलिनीं रम्यामरण्यं नैमिषं प्रति ॥ १.२३५.६ ॥
କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ରମାନୁସାରେ ତୀର୍ଥସବୁ ଦେଖିଲେ; ରମଣୀୟ ଉତ୍ପଳିନୀ ନଦୀ ଓ ନୈମିଷ ଅରଣ୍ୟ ଆଡ଼େ।
1.235.7
नन्दामपरनन्दां च कौशिकीं च यशस्विनीम् ।
महानदीं गयां चैव गङ्गामपि च भारत ॥ १.२३५.७ ॥
ନନ୍ଦା ଓ ଅପରନନ୍ଦା, ଯଶସ୍ବିନୀ କୌଶିକୀ, ମହାନଦୀ, ଗୟା ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ମଧ୍ୟ, ହେ ଭାରତ।
1.235.8
एवं तीर्थानि सर्वाणि पश्यमानस्तथाश्रमान् ।
आत्मनः पावनं कुर्वन्ब्राह्मणेभ्यो ददौ च गाः ॥ १.२३५.८ ॥
ଏହିପରି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଓ ଆଶ୍ରମ ଦେଖି, ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଗାଈ ଦାନ କଲେ।
1.235.9
अङ्गवङ्गकलिङ्गेषु यानि तीर्थानि कानिचित् ।
जगाम तानि सर्वाणि पुण्यान्यायतनानि च ॥ १.२३५.९ ॥
ଅଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗ ଓ କଳିଙ୍ଗରେ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ତୀର୍ଥ ଥିଲେ, ସେହି ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ସେ ଗଲେ।
1.235.10
दृष्ट्वा च विधिवत्तानि धनं चापि ददौ ततः ।
कलिङ्गराष्ट्रद्वारेषु ब्राह्मणाः पाण्डवानुगाः।
अभ्यनुज्ञाय कौन्तेयमुपावर्तन्त भारत ॥ १.२३५.१० ॥
ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବିଧିବତ୍ ଦେଖି ସେ ଧନ ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ। ପରେ କଳିଙ୍ଗ ରାଷ୍ଟ୍ରର ଦ୍ୱାରରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କୌନ୍ତେୟଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ଫେରିଗଲେ, ହେ ଭାରତ।
1.235.11
स तु तैरभ्यनुज्ञातः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
सहायैरल्पकैः शूरः प्रययौ यत्र सागरः ॥ १.२३५.११ ॥
ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ପାଇ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଶୂର ଧନଞ୍ଜୟ ଅଳ୍ପ କେତେକ ସାଥୀ ସହ ଯେଉଁଠି ସମୁଦ୍ର ଥିଲା ସେଆଡ଼େ ଗଲେ।
1.235.12
स कलिङ्गानतिक्रम्य देशानायतनानि च ।
हर्म्याणि रमणीयानि प्रेक्षणाणो ययौ प्रभुः ॥ १.२३५.१२ ॥
ସେ କଳିଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଶ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ରମଣୀୟ ପ୍ରାସାଦ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଦେଖି ଦେଖି ସେହି ପ୍ରଭୁ ଆଗକୁ ଗଲେ।
1.235.13
महेन्द्रपर्वतं दृष्ट्वा तापसैरुपशोभितम् ।
गोदावर्यां ततः स्नात्वा तामतीत्य महाबलः ॥ १.२३५.१३ ॥
ତପସ୍ଵୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତ ଦେଖି, ତା'ପରେ ଗୋଦାବରୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ତାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ସେ ମହାବଳ ଗଲେ।
1.235.14
कावेरीं तां समासाद्य सङ्गमे सागरस्य च ।
स्नात्वा संपूज्य देवांश्च पितॄंश्च मुनिभिः सह ॥ १.२३५.१४ ॥
ସେହି କାବେରୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ସାଗରର ସଙ୍ଗମରେ ସ୍ନାନ କରି, ମୁନିମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେବତା ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲା।
1.235.15
समुद्रतीरेण शनैर्मणलूरं जगाम ह ॥ १.२३५.१५ ॥
ସମୁଦ୍ର ତୀର ଦେଇ ଧୀରେ ଧୀରେ ସେ ମଣଲୂରକୁ ଗଲା।
1.235.16
तत्र सर्वाणि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
अभिगम्य महाबाहुरभ्यगच्छन्महीपतिम् ॥ १.२३५.१६ ॥
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଓ ପବିତ୍ର ମନ୍ଦିର ଦର୍ଶନ କରି, ସେ ମହାବାହୁ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
1.235.17
मणलूरेश्वरं राजन्धर्मज्ञं चित्रवाहनम् ।
तस्य चित्राङ्गदा नाम दुहिता चारुदर्शना ॥ १.२३५.१७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ମଣଲୂରର ଅଧିପତି ଧର୍ମଜ୍ଞ ଚିତ୍ରବାହନଙ୍କ ପାଖକୁ; ତାଙ୍କର ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦା ନାମରେ ସୁନ୍ଦରୀ କନ୍ୟା ଥିଲା।
1.235.18
तां ददर्श पुरे तस्मिन्विचरन्तीं यदृच्छया ।
दृष्ट्वा च तां वरारोहां चकमे चैत्रवाहनीम् ॥ १.२३५.१८ ॥
ସେହି ନଗରରେ ଯଦୃଚ୍ଛାରେ ବୁଲୁଥିବା ତାହାକୁ ସେ ଦେଖିଲା; ସେହି ସୁନ୍ଦର କଟିବାଳି ଚିତ୍ରବାହନର କନ୍ୟାକୁ ଦେଖି ସେ ତାହାକୁ କାମନା କଲା।
1.235.19
अभिगम्य च राजानमवदत्स्वं प्रयोजनम् ।
देहि मे खल्विमां राजन्क्षत्रियाय महात्मने ॥ १.२३५.१९ ॥
ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେ ନିଜର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କହିଲା — ହେ ରାଜନ, ଏହି ନାରୀଙ୍କୁ ମହାତ୍ମା କ୍ଷତ୍ରିୟ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ।
1.235.20
तच्छ्रुत्वा त्वब्रवीद्राजा कस्य पुत्रोऽसि नाम किम् ।
उवाच तं पाण्डवोऽहं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३५.२० ॥
ତାହା ଶୁଣି ରାଜା କହିଲେ — ତୁମେ କାହାର ପୁତ୍ର, ତୁମ ନାମ କଣ? ସେ କହିଲା — ମୁଁ ପାଣ୍ଡବ, କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ।
1.235.21
तमुवाचाथ राजा स सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
राजा प्रभञ्जनो नाम कुलेऽस्मिन्संबभूव ह ॥ १.२३५.२१ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ସାନ୍ତ୍ୱନାପୂର୍ବକ ତାକୁ ଏହି କଥା କହିଲେ — ଏହି ବଂଶରେ ପ୍ରଭଞ୍ଜନ ନାମକ ଜଣେ ରାଜା ଜନ୍ମିଥିଲେ।
1.235.22
अपुत्रः प्रसवेनार्थी तपस्तेपे स उत्तमम् ।
उग्रेण तपसा तेन देवदेवः पिनाकधृक् ॥ १.२३५.२२ ॥
ପୁତ୍ରହୀନ ହୋଇ ସନ୍ତାନ ଇଚ୍ଛାରେ ସେ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କଲା; ସେଇ ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ପିନାକଧାରୀ ଦେବଦେବ...
1.235.23
ईश्वरस्तोषितः पार्थ देवदेवः उमापतिः ।
स तस्मै भघवान्प्रादादेकैकं प्रसवं कुले ॥ १.२३५.२३ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଈଶ୍ୱର ଦେବଦେବ ଉମାପତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ; ସେଇ ଭଗବାନ ତାକୁ ବଂଶରେ ଜଣେ ଜଣେ ସନ୍ତାନ ବର ଦେଲେ।
1.235.24
एकैकः प्रसवस्तस्माद्भवत्यस्मिन्कुले सदा ।
तेषां कुमाराः सर्वेषां पूर्वेषां मम जज्ञिरे ॥ १.२३५.२४ ॥
ତାଙ୍କଠାରୁ ଏ ବଂଶରେ ସର୍ବଦା ଜଣେ ଜଣେ ସନ୍ତାନ ହେଉଥିଲା; ସେମାନଙ୍କର, ମୋ ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କର ସମସ୍ତଙ୍କର ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ।
1.235.25
एका च मम कन्येयं कुलस्योत्पादनी भृशम् ।
पुत्रो ममायमिति मे भावना पुरुषर्षभ ॥ १.२३५.२५ ॥
ମୋର ଏହି ଏକମାତ୍ର କନ୍ୟା କୁଳକୁ ବଢ଼ାଇବାରେ ସମର୍ଥ। 'ଏ ମୋର ପୁତ୍ର ହେବ' ଏହା ମୋର ଭାବନା, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ।
1.235.26
पुत्रिकाहेतुविधिना संज्ञिता भरतर्षभ ।
तस्मादेकः सुतो योऽस्यां जायते भारत त्वया ॥ १.२३५.२६ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହାକୁ ପୁତ୍ରିକା-ହେତୁ ବିଧିରେ ସଂଜ୍ଞିତ କରାଯାଇଛି। ତେଣୁ ହେ ଭାରତ, ଏହାଠାରୁ ଜନ୍ମିବା ଯେ ଏକ ପୁତ୍ର, ସେ ତୁମର ହେବ।
1.235.27
एतच्छुल्कं भवत्वस्याः कुलकृज्जायतामिह ।
एतेन समयेनेमां प्रतिगृह्णीष्व पाण्डव ॥ १.२३५.२७ ॥
ଏହା ହିଁ ଏହାର ସର୍ତ୍ତ ହେଉ। ଏଠାରେ କୁଳ ବଢ଼ାଇବା ପୁତ୍ର ଜନ୍ମୁ। ଏହି ସର୍ତ୍ତ ସହିତ, ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
1.235.28
स तथेति प्रतिज्ञाय तां कन्यां प्रतिगृह्य च ।
मासे त्रयोदशे पार्थः कृत्वा वैवाहिकीं क्रियाम्।
उवास नगरे तस्मिन्मासांस्त्रीन्स तया सह ॥ १.२३५.२८ ॥
'ସେପରି ହେଉ' କହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ସେ ସେହି କନ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ତେରଟି ମାସରେ ପାର୍ଥ ବିବାହ କ୍ରିୟା ସମ୍ପନ୍ନ କରି ସେହି ନଗରରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ତିନି ମାସ ରହିଲେ।