மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.235
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.235.1
कथयित्वा च तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यः स भारत ।
प्रययौ हिमवत्पार्श्वं ततो वज्रधरात्मजः ॥ १.२३५.१ ॥
பரத குலமே, அவர்களுக்கு அனைத்தையும் எடுத்துரைத்த பின், வஜ்ரதாரியின் மகன் இமயமலையின் பக்கம் சென்றான்.
1.235.2
अगस्त्यवटमासाद्य वसिष्ठस्य च पर्वतम् ।
भृगुतुङ्गे च कौन्तेयः कृतवाञ्शौचमात्मनः ॥ १.२३५.२ ॥
அகஸ்தியரின் ஆலமரத்தையும், வசிஷ்டரின் மலையையும் அடைந்து, பிருகுதுங்கத்திலும் குந்தியின் மகன் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டான்.
1.235.3
प्रददौ गोसहस्राणि सुबहूनि च भारत ।
निवेशांश्च द्विजातिभ्यः सोऽददत्कुरुसत्तमः ॥ १.२३५.३ ॥
பரதா, அந்தக் குருக்களில் சிறந்தவன் இருபிறப்பாளர்களுக்கு ஆயிரக்கணக்கான பசுக்களையும், பல குடியிருப்புகளையும் தானமாக அளித்தான்.
1.235.4
हिरण्यबिन्दोस्तीर्थे च स्नात्वा पुरुषसत्तमः ।
दृष्टवान्पाण्डवश्रेष्ठः पुण्यान्यायतनानि च ॥ १.२३५.४ ॥
ஹிரண்யபிந்துவின் தீர்த்தத்தில் நீராடி, ஆண்களில் சிறந்த பாண்டவர்களில் சிறந்தவன் புனிதமான ஆலயங்களைக் கண்டான்.
1.235.5
अवतीर्य नरश्रेष्ठो ब्राह्मणैः सह भारत ।
प्राचीं दिशमभिप्रेप्सुर्जगाम भरतर्षभः ॥ १.२३५.५ ॥
பரதா, மனிதர்களில் சிறந்தவனும் பரத குலத்தின் காளையுமானவன் பிராமணர்களுடன் இறங்கி, கிழக்குத் திசை நோக்கிச் செல்ல விரும்பிச் சென்றான்.
1.235.6
आनुपूर्व्येण तीर्थानि दृष्टवान्कुरुसत्तमः ।
नदीं चोत्पलिनीं रम्यामरण्यं नैमिषं प्रति ॥ १.२३५.६ ॥
குருக்களில் சிறந்தவன் வரிசையாகத் தீர்த்தங்களைக் கண்டான்; அழகிய உத்பலினி ஆற்றையும், நைமிஷ வனத்தையும் நோக்கி.
1.235.7
नन्दामपरनन्दां च कौशिकीं च यशस्विनीम् ।
महानदीं गयां चैव गङ्गामपि च भारत ॥ १.२३५.७ ॥
நந்தா, அபரநந்தா, புகழ்மிக்க கௌசிகீ, மகாநதி, கயா, மேலும் கங்கையும், ஓ பாரதா.
1.235.8
एवं तीर्थानि सर्वाणि पश्यमानस्तथाश्रमान् ।
आत्मनः पावनं कुर्वन्ब्राह्मणेभ्यो ददौ च गाः ॥ १.२३५.८ ॥
இவ்வாறு எல்லா தீர்த்தங்களையும் ஆசிரமங்களையும் கண்டு, தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு, அந்தணர்களுக்குப் பசுக்களைத் தானம் செய்தார்.
1.235.9
अङ्गवङ्गकलिङ्गेषु यानि तीर्थानि कानिचित् ।
जगाम तानि सर्वाणि पुण्यान्यायतनानि च ॥ १.२३५.९ ॥
அங்க, வங்க, கலிங்கங்களில் உள்ள எல்லா தீர்த்தங்களுக்கும் அவர் சென்றார்; அவை அனைத்தும் புண்ணியமான புனித இடங்கள்.
1.235.10
दृष्ट्वा च विधिवत्तानि धनं चापि ददौ ततः ।
कलिङ्गराष्ट्रद्वारेषु ब्राह्मणाः पाण्डवानुगाः।
अभ्यनुज्ञाय कौन्तेयमुपावर्तन्त भारत ॥ १.२३५.१० ॥
அவற்றை முறைப்படி கண்டு, பின் செல்வத்தையும் தானம் செய்தார். கலிங்க நாட்டு வாயில்களில் பாண்டவர்களைப் பின்தொடர்ந்த அந்தணர்கள், கௌந்தேயனிடம் விடைபெற்று திரும்பினர், ஓ பாரதா.
1.235.11
स तु तैरभ्यनुज्ञातः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
सहायैरल्पकैः शूरः प्रययौ यत्र सागरः ॥ १.२३५.११ ॥
அவர்களால் விடை பெற்ற குந்தியின் மகன் வீரனான தனஞ்சயன், சில தோழர்களுடன் கடல் எங்குள்ளதோ அங்கு சென்றான்.
1.235.12
स कलिङ्गानतिक्रम्य देशानायतनानि च ।
हर्म्याणि रमणीयानि प्रेक्षणाणो ययौ प्रभुः ॥ १.२३५.१२ ॥
அவன் கலிங்கர்களையும், பிற நாடுகளையும், புனித இடங்களையும், அழகிய மாளிகைகளையும் கடந்து, அவற்றைக் கண்டவாறு அந்தப் பெருமான் சென்றான்.
1.235.13
महेन्द्रपर्वतं दृष्ट्वा तापसैरुपशोभितम् ।
गोदावर्यां ततः स्नात्वा तामतीत्य महाबलः ॥ १.२३५.१३ ॥
தவசிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மகேந்திர மலையைக் கண்டு, பின்னர் கோதாவரியில் நீராடி, அதைக் கடந்து அந்த மகாபலசாலி சென்றான்.
1.235.14
कावेरीं तां समासाद्य सङ्गमे सागरस्य च ।
स्नात्वा संपूज्य देवांश्च पितॄंश्च मुनिभिः सह ॥ १.२३५.१४ ॥
அந்தக் காவேரியை அடைந்து, கடலின் சங்கமத்தில் நீராடி, முனிவர்களுடன் தேவர்களையும் பித்ருக்களையும் வணங்கினான்.
1.235.15
समुद्रतीरेण शनैर्मणलूरं जगाम ह ॥ १.२३५.१५ ॥
கடற்கரை வழியாக மெதுவாக மணலூருக்குச் சென்றான்.
1.235.16
तत्र सर्वाणि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
अभिगम्य महाबाहुरभ्यगच्छन्महीपतिम् ॥ १.२३५.१६ ॥
அங்கு எல்லாப் புண்ணிய தீர்த்தங்களையும் புனித ஆலயங்களையும் தரிசித்து, அந்த மகாபாகு அரசனை அணுகினான்.
1.235.17
मणलूरेश्वरं राजन्धर्मज्ञं चित्रवाहनम् ।
तस्य चित्राङ्गदा नाम दुहिता चारुदर्शना ॥ १.२३५.१७ ॥
ஓ அரசே, மணலூரின் அதிபதியும் தர்மஞ்ஞனுமான சித்திரவாகனனிடம் சென்றான்; அவனுக்கு சித்திராங்கதா என்ற அழகிய மகள் இருந்தாள்.
1.235.18
तां ददर्श पुरे तस्मिन्विचरन्तीं यदृच्छया ।
दृष्ट्वा च तां वरारोहां चकमे चैत्रवाहनीम् ॥ १.२३५.१८ ॥
அந்நகரில் தற்செயலாகத் திரிந்துகொண்டிருந்த அவளைக் கண்டான்; அந்த அழகிய இடையாளான சித்திரவாகனியை கண்டு அவளை விரும்பினான்.
1.235.19
अभिगम्य च राजानमवदत्स्वं प्रयोजनम् ।
देहि मे खल्विमां राजन्क्षत्रियाय महात्मने ॥ १.२३५.१९ ॥
அரசனை அணுகி அவன் தன் நோக்கத்தைச் சொன்னான்: அரசே, இந்தப் பெண்ணை மகாத்மாவான க்ஷத்திரியனான எனக்குக் கொடுங்கள்.
1.235.20
तच्छ्रुत्वा त्वब्रवीद्राजा कस्य पुत्रोऽसि नाम किम् ।
उवाच तं पाण्डवोऽहं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३५.२० ॥
அதைக் கேட்ட அரசன் கேட்டான்: நீ யாருடைய மகன், உன் பெயர் என்ன? அவன் சொன்னான்: நான் பாண்டவன், குந்தியின் மகன் தனஞ்ஜயன்.
1.235.21
तमुवाचाथ राजा स सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
राजा प्रभञ्जनो नाम कुलेऽस्मिन्संबभूव ह ॥ १.२३५.२१ ॥
பின்னர் அரசன் அவனிடம் முதலில் சமாதானமாக இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்: இந்தக் குலத்தில் பிரபஞ்சன் என்ற பெயருடைய ஓர் அரசன் பிறந்தான்.
1.235.22
अपुत्रः प्रसवेनार्थी तपस्तेपे स उत्तमम् ।
उग्रेण तपसा तेन देवदेवः पिनाकधृक् ॥ १.२३५.२२ ॥
மகனில்லாதவனாய், சந்ததியை விரும்பி அவன் உயர்ந்த தவம் செய்தான்; அந்தக் கடுந்தவத்தால் பினாகம் ஏந்திய தேவதேவன் (சிவன்)...
1.235.23
ईश्वरस्तोषितः पार्थ देवदेवः उमापतिः ।
स तस्मै भघवान्प्रादादेकैकं प्रसवं कुले ॥ १.२३५.२३ ॥
பார்த்தா, ஈஸ்வரனான தேவதேவன் உமாபதி மகிழ்ந்தார்; அந்தப் பகவான் அவனுக்கு குலத்தில் ஒவ்வொரு சந்ததியை வரமாக அளித்தார்.
1.235.24
एकैकः प्रसवस्तस्माद्भवत्यस्मिन्कुले सदा ।
तेषां कुमाराः सर्वेषां पूर्वेषां मम जज्ञिरे ॥ १.२३५.२४ ॥
அவனிடமிருந்து இந்தக் குலத்தில் எப்போதும் ஒவ்வொரு சந்ததி உண்டானது; அவர்கள் அனைவருக்கும், என் முன்னோர்களுக்கு, மகன்கள் பிறந்தனர்.
1.235.25
एका च मम कन्येयं कुलस्योत्पादनी भृशम् ।
पुत्रो ममायमिति मे भावना पुरुषर्षभ ॥ १.२३५.२५ ॥
என் இந்த ஒரு மகள் குலத்தைப் பெருக்குபவள். 'இவன் என் மகன்' என்பது என் எண்ணம், ஹே புருஷர்களில் சிறந்தவனே.
1.235.26
पुत्रिकाहेतुविधिना संज्ञिता भरतर्षभ ।
तस्मादेकः सुतो योऽस्यां जायते भारत त्वया ॥ १.२३५.२६ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இவள் 'புத்ரிகா' என்ற முறையால் பெயரிடப்பட்டவள். ஆகையால் ஹே பாரதா, இவளிடம் பிறக்கும் ஒரு மகன் உன்னுடையவனாவான்.
1.235.27
एतच्छुल्कं भवत्वस्याः कुलकृज्जायतामिह ।
एतेन समयेनेमां प्रतिगृह्णीष्व पाण्डव ॥ १.२३५.२७ ॥
இதுவே இவளுக்கான நிபந்தனையாக இருக்கட்டும். இங்கு குலத்தை நிலைநிறுத்தும் மகன் பிறக்கட்டும். இந்த ஒப்பந்தத்துடன், ஹே பாண்டவா, இவளை ஏற்றுக்கொள்.
1.235.28
स तथेति प्रतिज्ञाय तां कन्यां प्रतिगृह्य च ।
मासे त्रयोदशे पार्थः कृत्वा वैवाहिकीं क्रियाम्।
उवास नगरे तस्मिन्मासांस्त्रीन्स तया सह ॥ १.२३५.२८ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொல்லி உறுதியளித்து அந்தக் கன்னியை ஏற்றுக்கொண்டான். பதின்மூன்றாம் மாதத்தில் பார்த்தன் திருமணச் சடங்கை நடத்தி, அந்நகரில் அவளுடன் மூன்று மாதங்கள் வாழ்ந்தான்.