Mahābhārata · Adhyāya 1.235
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.235.1
कथयित्वा च तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यः स भारत ।
प्रययौ हिमवत्पार्श्वं ततो वज्रधरात्मजः ॥ १.२३५.१ ॥
Nachdem er all dies den Brahmanen erzählt hatte, o Bhārata, brach der Sohn des Donnerkeulenträgers dann zur Flanke des Himālaya auf.
1.235.2
अगस्त्यवटमासाद्य वसिष्ठस्य च पर्वतम् ।
भृगुतुङ्गे च कौन्तेयः कृतवाञ्शौचमात्मनः ॥ १.२३५.२ ॥
Als er den Banyan des Agastya und den Berg des Vasiṣṭha erreicht hatte und in Bhṛguṭuṅga, reinigte sich der Sohn der Kuntī.
1.235.3
प्रददौ गोसहस्राणि सुबहूनि च भारत ।
निवेशांश्च द्विजातिभ्यः सोऽददत्कुरुसत्तमः ॥ १.२३५.३ ॥
O Bhārata, dieser Beste der Kurus schenkte den Zweimalgeborenen Tausende von Kühen und viele Wohnstätten.
1.235.4
हिरण्यबिन्दोस्तीर्थे च स्नात्वा पुरुषसत्तमः ।
दृष्टवान्पाण्डवश्रेष्ठः पुण्यान्यायतनानि च ॥ १.२३५.४ ॥
Nachdem der Beste der Männer, der Erste der Pāṇḍavas, im heiligen Furt von Hiraṇyabindu gebadet hatte, sah er die heiligen Schreine.
1.235.5
अवतीर्य नरश्रेष्ठो ब्राह्मणैः सह भारत ।
प्राचीं दिशमभिप्रेप्सुर्जगाम भरतर्षभः ॥ १.२३५.५ ॥
O Bhārata, der Beste der Männer, der Stier der Bharatas, stieg mit den Brahmanen hinab und brach auf, um in die östliche Himmelsrichtung zu ziehen.
1.235.6
आनुपूर्व्येण तीर्थानि दृष्टवान्कुरुसत्तमः ।
नदीं चोत्पलिनीं रम्यामरण्यं नैमिषं प्रति ॥ १.२३५.६ ॥
Der Beste der Kurus sah der Reihe nach die heiligen Furten, und zum lieblichen Fluss Utpalinī und dem Wald Naimiṣa hin.
1.235.7
नन्दामपरनन्दां च कौशिकीं च यशस्विनीम् ।
महानदीं गयां चैव गङ्गामपि च भारत ॥ १.२३५.७ ॥
Die Nandā und die Aparanandā, die ruhmreiche Kauśikī, der große Fluss, Gayā und auch die Gaṅgā, o Bhārata.
1.235.8
एवं तीर्थानि सर्वाणि पश्यमानस्तथाश्रमान् ।
आत्मनः पावनं कुर्वन्ब्राह्मणेभ्यो ददौ च गाः ॥ १.२३५.८ ॥
So, alle heiligen Furten und Einsiedeleien betrachtend, sich selbst reinigend, gab er den Brahmanen Kühe.
1.235.9
अङ्गवङ्गकलिङ्गेषु यानि तीर्थानि कानिचित् ।
जगाम तानि सर्वाणि पुण्यान्यायतनानि च ॥ १.२३५.९ ॥
Zu allen heiligen Furten, die es in Aṅga, Vaṅga und Kaliṅga gab, ging er, und zu ihren verdienstvollen Heiligtümern.
1.235.10
दृष्ट्वा च विधिवत्तानि धनं चापि ददौ ततः ।
कलिङ्गराष्ट्रद्वारेषु ब्राह्मणाः पाण्डवानुगाः।
अभ्यनुज्ञाय कौन्तेयमुपावर्तन्त भारत ॥ १.२३५.१० ॥
Nachdem er sie nach Vorschrift besucht hatte, gab er auch Reichtümer. Dann nahmen an den Toren des Reiches Kaliṅga die Brahmanen, die den Pāṇḍava gefolgt waren, Abschied von Kaunteya und kehrten zurück, o Bhārata.
1.235.11
स तु तैरभ्यनुज्ञातः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
सहायैरल्पकैः शूरः प्रययौ यत्र सागरः ॥ १.२३५.११ ॥
Von ihnen verabschiedet, zog Dhanañjaya, der tapfere Sohn der Kuntī, mit wenigen Gefährten dorthin, wo das Meer war.
1.235.12
स कलिङ्गानतिक्रम्य देशानायतनानि च ।
हर्म्याणि रमणीयानि प्रेक्षणाणो ययौ प्रभुः ॥ १.२३५.१२ ॥
Die Kaliṅga, die Länder, die heiligen Stätten und die reizenden Paläste hinter sich lassend, zog der Herr weiter und schaute um sich.
1.235.13
महेन्द्रपर्वतं दृष्ट्वा तापसैरुपशोभितम् ।
गोदावर्यां ततः स्नात्वा तामतीत्य महाबलः ॥ १.२३५.१३ ॥
Nachdem er den von Asketen geschmückten Berg Mahendra gesehen und sich im Godāvarī gebadet hatte, zog der Mächtige, ihn überschreitend, weiter.
1.235.14
कावेरीं तां समासाद्य सङ्गमे सागरस्य च ।
स्नात्वा संपूज्य देवांश्च पितॄंश्च मुनिभिः सह ॥ १.२३५.१४ ॥
Am Kāverī angekommen, badete er am Zusammenfluss mit dem Ozean und verehrte, zusammen mit den Weisen, die Götter und die Ahnen.
1.235.15
समुद्रतीरेण शनैर्मणलूरं जगाम ह ॥ १.२३५.१५ ॥
Am Meeresufer entlang zog er langsam nach Maṇalūra.
1.235.16
तत्र सर्वाणि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
अभिगम्य महाबाहुरभ्यगच्छन्महीपतिम् ॥ १.२३५.१६ ॥
Dort, nachdem er alle heiligen Furten und Heiligtümer besucht hatte, trat der Starkarmige vor den Herrn der Erde.
1.235.17
मणलूरेश्वरं राजन्धर्मज्ञं चित्रवाहनम् ।
तस्य चित्राङ्गदा नाम दुहिता चारुदर्शना ॥ १.२३५.१७ ॥
O König, zu Citravāhana, dem Herrn von Maṇalūra, dem Kenner des Dharma; er hatte eine Tochter namens Citrāṅgadā, anmutig anzusehen.
1.235.18
तां ददर्श पुरे तस्मिन्विचरन्तीं यदृच्छया ।
दृष्ट्वा च तां वरारोहां चकमे चैत्रवाहनीम् ॥ १.२३५.१८ ॥
Er sah sie zufällig in jener Stadt umherwandeln; als er die schönhüftige Tochter Citravāhanas erblickte, begehrte er sie.
1.235.19
अभिगम्य च राजानमवदत्स्वं प्रयोजनम् ।
देहि मे खल्विमां राजन्क्षत्रियाय महात्मने ॥ १.२३५.१९ ॥
Er trat vor den König und sprach seinen Wunsch aus: »O König, gib mir diese Frau, mir, dem großmütigen Kṣatriya.«
1.235.20
तच्छ्रुत्वा त्वब्रवीद्राजा कस्य पुत्रोऽसि नाम किम् ।
उवाच तं पाण्डवोऽहं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३५.२० ॥
Als er das hörte, fragte der König: »Wessen Sohn bist du, und wie ist dein Name?« Er antwortete: »Ich bin ein Pāṇḍava, Dhanañjaya, der Sohn Kuntīs.«
1.235.21
तमुवाचाथ राजा स सान्त्वपूर्वमिदं वचः ।
राजा प्रभञ्जनो नाम कुलेऽस्मिन्संबभूव ह ॥ १.२३५.२१ ॥
Da sprach der König sanft zu ihm diese Worte: »In diesem Geschlecht wurde ein König namens Prabhañjana geboren.«
1.235.22
अपुत्रः प्रसवेनार्थी तपस्तेपे स उत्तमम् ।
उग्रेण तपसा तेन देवदेवः पिनाकधृक् ॥ १.२३५.२२ ॥
Kinderlos und nach Nachkommenschaft verlangend, übte er höchste Askese; durch diese harte Askese der Gott der Götter, der Träger des Pināka-Bogens...
1.235.23
ईश्वरस्तोषितः पार्थ देवदेवः उमापतिः ।
स तस्मै भघवान्प्रादादेकैकं प्रसवं कुले ॥ १.२३५.२३ ॥
O Pārtha, der Herr, der Gott der Götter, Umāpati, wurde zufrieden; dieser Erhabene gewährte ihm Nachkommen für sein Geschlecht, je einen nach dem anderen.
1.235.24
एकैकः प्रसवस्तस्माद्भवत्यस्मिन्कुले सदा ।
तेषां कुमाराः सर्वेषां पूर्वेषां मम जज्ञिरे ॥ १.२३५.२४ ॥
Durch ihn kam in diesem Geschlecht immer ein Nachkomme zur Welt, und allen ihnen, meinen Vorfahren, wurden Söhne geboren.
1.235.25
एका च मम कन्येयं कुलस्योत्पादनी भृशम् ।
पुत्रो ममायमिति मे भावना पुरुषर्षभ ॥ १.२३५.२५ ॥
Diese meine eine Tochter vermag die Sippe sehr zu mehren. Mein Vorsatz ist: 'Dieser soll mein Sohn sein', o bester der Männer.
1.235.26
पुत्रिकाहेतुविधिना संज्ञिता भरतर्षभ ।
तस्मादेकः सुतो योऽस्यां जायते भारत त्वया ॥ १.२३५.२६ ॥
O Stier der Bharatas, sie ist nach dem Ritus der 'putrikā' (Tochter-als-Sohn) bestimmt. Daher, o Bhārata, soll der eine Sohn, der ihr geboren wird, dein sein.
1.235.27
एतच्छुल्कं भवत्वस्याः कुलकृज्जायतामिह ।
एतेन समयेनेमां प्रतिगृह्णीष्व पाण्डव ॥ १.२३५.२७ ॥
Dies sei ihre Bedingung: Ein Sohn, der die Sippe fortführt, werde hier geboren. Unter dieser Vereinbarung, o Pāṇḍava, nimm sie an.
1.235.28
स तथेति प्रतिज्ञाय तां कन्यां प्रतिगृह्य च ।
मासे त्रयोदशे पार्थः कृत्वा वैवाहिकीं क्रियाम्।
उवास नगरे तस्मिन्मासांस्त्रीन्स तया सह ॥ १.२३५.२८ ॥
Mit den Worten 'So sei es' gab er sein Versprechen und nahm die Jungfrau an. Im dreizehnten Monat vollzog Pārtha das Hochzeitsritual und lebte mit ihr drei Monate in jener Stadt.