ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.236
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.236.1
ततः समुद्रे तीर्थानि दक्षिमे भरतर्षभः ।
अभ्यगच्छत्सुपुण्यानि सोभितानि तपस्विभिः ॥ १.२३६.१ ॥
ಆಗ ಭರತ ವಂಶದ ವೃಷಭನು ದಕ್ಷಿಣ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ, ತಪಸ್ವಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ತೀರ್ಥಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
1.236.2
वर्जयन्ति स्म तीर्तानि तत्र पञ्च सम तापसाः ।
अवकीर्णानि यान्यासन्पुरस्तात्तु तपस्विभिः ॥ १.२३६.२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಐವರು ತಪಸ್ವಿಗಳು ಮೊದಲು ತಪಸ್ವಿಗಳಿಂದ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಂಡಿದ್ದ ಆ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದರು.
1.236.3
अगस्त्यतीर्थं सौभद्रं पौलोमं च सुपावनम् ।
कारन्धमं प्रसन्नं च महमेधफलं च तत् ॥ १.२३६.३ ॥
ಅಗಸ್ತ್ಯ ತೀರ್ಥ, ಸೌಭದ್ರ ತೀರ್ಥ, ಅತಿ ಪಾವನವಾದ ಪೌಲೋಮ, ಪ್ರಸನ್ನ ಕಾರಂಧಮ ಮತ್ತು ಮಹಾಮೇಧ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಆ ತೀರ್ಥ.
1.236.4
भारद्वाजस्य तीर्थं तु पापप्रशमनं महत् ।
एतानि पञ्च तीर्थानि ददर्श कुरुसत्तमः ॥ १.२३६.४ ॥
ಭಾರದ್ವಾಜ ತೀರ್ಥ, ಮಹಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವಂಥದು; ಈ ಐದು ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನು ನೋಡಿದನು.
1.236.5
विविक्तान्युपलक्ष्याथ तानि तीर्थानि पाण्डवः ।
दृष्ट्वा च वर्ज्यमानानि मुनिभिर्धर्मबुद्धिभिः ॥ १.२३६.५ ॥
ಪಾಂಡವನು ಆ ಏಕಾಂತ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಧರ್ಮಬುದ್ಧಿಯ ಮುನಿಗಳಿಂದ ಅವು ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ,
1.236.6
तपस्विनस्ततोऽपृच्छत्प्राञ्जलिः कुरुनन्दनः ।
तीर्थानीमानि वर्ज्यन्ते किमर्थं ब्रह्मवादिभिः ॥ १.२३६.६ ॥
ಆಗ ಕುರುನಂದನನು ಕೈಮುಗಿದು ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು: "ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ಈ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಏಕೆ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ?"
1.236.7
ग्राहाः पञ्च वसन्त्येषु हरन्ति च तपोधनान् ।
तत एतानि वर्ज्यन्ते तीर्थानि कुरुनन्दन ॥ १.२३६.७ ॥
ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಮೊಸಳೆಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ; ಅವು ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಕುರುನಂದನ, ಈ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
1.236.8
तेषां श्रुत्वा महाबाहुर्वार्यमाणस्तपोधनैः ।
जगाम तानि तीर्थानि द्रष्टुं पुरुषसत्तमः ॥ १.२३६.८ ॥
ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಪಸ್ವಿಗಳು ತಡೆದರೂ, ಮಹಾಬಾಹು ಆ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಆ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಟನು.
1.236.9
ततः सौभद्रमासाद्य महर्षेस्तीर्थमुत्तमम् ।
विगाह्य सहसा शूरः स्नानं चक्रे परन्तपः ॥ १.२३६.९ ॥
ಆಗ ಸೌಭದ್ರ ಮಹರ್ಷಿಯ ಉತ್ತಮ ತೀರ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಶೂರ ಪರಂತಪನು ತಕ್ಷಣ ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು.
1.236.10
अथ तं पुरुषव्याघ्रमन्तर्जलचरो महान् ।
जग्राह चरणे ग्राहः कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ १.२३६.१० ॥
ಆಗ ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಕುಂತಿಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನನ್ನು, ನೀರಿನೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮೊಸಳೆ ಕಾಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿಯಿತು.
1.236.11
स तमादाय कौन्तेयो विस्फुरन्तं जलेचरम् ।
उदतिष्ठन्महाबाहुर्बलेन बलिनां वरः ॥ १.२३६.११ ॥
ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಜಲಚರವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಕೌಂತೇಯನು ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದನು.
1.236.12
उत्कृष्ट एव ग्राहस्तु सोऽर्जुनेन यशस्विना ।
बभूव नारी कल्याणी सर्वाभरणभूषइता ॥ १.२३६.१२ ॥
ಯಶಸ್ವಿ ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮೊಸಳೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸರ್ವಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದ ಒಬ್ಬ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಸ್ತ್ರೀಯಾದಳು.
1.236.13
दीप्यमाना श्रिया राजन्दिव्यरूपा मनोरमा ।
तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३६.१३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ದಿವ್ಯರೂಪದ ಮನೋಹರಳಾದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಾದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡು ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯ (ಅರ್ಜುನ).
1.236.14
तां स्त्रियं परमप्रीत इदं वचनमब्रवीत् ।
का वै त्वमसि कल्याणिकुतो वाऽसि जलेचरी ॥ १.२३६.१४ ॥
ಆ ಸ್ತ್ರೀಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು (ಅರ್ಜುನ) ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು — 'ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನೀನು ಯಾರು? ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ?'
1.236.15
किमर्थं च महत्पापमिदं कृतवती पुरा ।
अप्सराऽस्मि महाबाहो देवारण्यविहारिणी ॥ १.२३६.१५ ॥
'ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಹಿಂದೆ ಈ ಮಹಾಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ?' (ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು) 'ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಾನು ದೇವಾರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವ ಅಪ್ಸರೆ.'
1.236.16
इष्टा धनपतेर्नित्यं वर्गा नाम महाबल ।
मम सख्यश्चतस्रोऽन्याः सर्वाः कामगमाः शुभाः ॥ १.२३६.१६ ॥
'ಓ ಮಹಾಬಲನೇ, ಧನಪತಿ (ಕುಬೇರ)ನಿಗೆ ಸದಾ ಪ್ರಿಯಳಾದ ನಾನು 'ವರ್ಗಾ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವಳು. ನನ್ನ ಇತರ ನಾಲ್ಕು ಗೆಳತಿಯರು, ಎಲ್ಲರೂ ಇಷ್ಟಬಂದಲ್ಲಿ ಹೋಗಬಲ್ಲ ಶುಭೆಯರು.'
1.236.17
ताभिः सार्धं प्रयाताऽस्मि लोकपालनिवेशनम् ।
ततः पश्यामहे सर्वा ब्राह्मणं संशितव्रतम् ॥ १.२३६.१७ ॥
'ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಲೋಕಪಾಲರ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕಠಿಣ ವ್ರತದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿದೆವು.'
1.236.18
रूपवन्तमधीयानमेकमेकान्तचारिणम् ।
तस्यैव तपसा राजंस्तद्वयं तेजसा वृतम् ॥ १.२३६.१८ ॥
'ಅವನು ರೂಪವಂತನಾಗಿದ್ದ, ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತರಾದೆವು.'
1.236.19
आदित्य इव तं देशं इत्वं सर्व व्यकाशयत् ।
तस्य दृष्ट्वा तपस्तादृग्रूपचाद्भुतमुत्तमम् ॥ १.२३६.१९ ॥
ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಅವನು ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೆಲ್ಲ ಬೆಳಗಿಸಿದನು. ಅವನ ಅಂತಹ ತಪಸ್ಸನ್ನು, ಅಂತಹ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದ್ಭುತವಾದ ಉತ್ತಮವಾದುದನ್ನು.
1.236.20
अवतीर्णाः स्म तं देशं तपोविघ्नचिकीर्षया ।
अहं च सौरभेयी च समीची बुद्बुदा लता ॥ १.२३६.२० ॥
ತಪಸ್ಸಿಗೆ ವಿಘ್ನ ಹಾಕುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಾವು ಆ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಇಳಿದೆವು. ನಾನು, ಸೌರಭೇಯಿ, ಸಮೀಚಿ, ಬುದ್ಬುದಾ, ಲತಾ.
1.236.21
यौगपद्येन तं विप्रमभ्यगच्छाम भारत ।
गायन्त्योऽथहसन्त्यश्च लोभयित्वा च तं द्विजं ॥ १.२३६.२१ ॥
ಭಾರತ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದೆವು. ಹಾಡುತ್ತಾ, ನಗುತ್ತಾ, ಆ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಾ.
1.236.22
स च नास्मासु कृतवान्मनो वीर कथंचन ।
नाकम्पत महातेजाः स्थितस्तपसि निर्मले ॥ १.२३६.२२ ॥
ವೀರ, ಅವನು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವನು ನಿರ್ಮಲ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದು ಕಂಪಿಸಲಿಲ್ಲ.
1.236.23
सोऽशपत्कुपितोऽस्मांस्तु ब्राह्मणः क्षत्रियर्षभ ।
ग्राहभूता जले यूयं चरिष्यथ शतं समाः ॥ १.२३६.२३ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕೋಪಗೊಂಡು ನಮ್ಮನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು: ನೀವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೊಸಳೆಗಳಾಗಿ ನೂರು ವರ್ಷ ಸಂಚರಿಸುವಿರಿ.