മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.236
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.236.1
ततः समुद्रे तीर्थानि दक्षिमे भरतर्षभः ।
अभ्यगच्छत्सुपुण्यानि सोभितानि तपस्विभिः ॥ १.२३६.१ ॥
അപ്പോൾ ഭരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ തെക്കൻ സമുദ്രതീരത്തുള്ള, തപസ്വികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, അതിപുണ്യമായ തീർത്ഥങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
1.236.2
वर्जयन्ति स्म तीर्तानि तत्र पञ्च सम तापसाः ।
अवकीर्णानि यान्यासन्पुरस्तात्तु तपस्विभिः ॥ १.२३६.२ ॥
അവിടെ അഞ്ചു തപസ്വികൾ മുൻപ് തപസ്വികളാൽ ചിതറിക്കിടന്നിരുന്ന ആ തീർത്ഥങ്ങളെ ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു.
1.236.3
अगस्त्यतीर्थं सौभद्रं पौलोमं च सुपावनम् ।
कारन्धमं प्रसन्नं च महमेधफलं च तत् ॥ १.२३६.३ ॥
അഗസ്ത്യതീർത്ഥം, സൗഭദ്രം, അതിപവിത്രമായ പൗലോമം, പ്രസന്നമായ കാരന്ധമം, മഹാമേധഫലം നൽകുന്ന ആ തീർത്ഥം.
1.236.4
भारद्वाजस्य तीर्थं तु पापप्रशमनं महत् ।
एतानि पञ्च तीर्थानि ददर्श कुरुसत्तमः ॥ १.२३६.४ ॥
പാപങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന ഭാരദ്വാജതീർത്ഥം; ഈ അഞ്ചു തീർത്ഥങ്ങളും കുരുശ്രേഷ്ഠൻ കണ്ടു.
1.236.5
विविक्तान्युपलक्ष्याथ तानि तीर्थानि पाण्डवः ।
दृष्ट्वा च वर्ज्यमानानि मुनिभिर्धर्मबुद्धिभिः ॥ १.२३६.५ ॥
പാണ്ഡവൻ ആ ഏകാന്തതീർത്ഥങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ധർമ്മബുദ്ധികളായ മുനിമാരാൽ അവ ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട് —
1.236.6
तपस्विनस्ततोऽपृच्छत्प्राञ्जलिः कुरुनन्दनः ।
तीर्थानीमानि वर्ज्यन्ते किमर्थं ब्रह्मवादिभिः ॥ १.२३६.६ ॥
അപ്പോൾ കുരുനന്ദനൻ കൈകൂപ്പി തപസ്വികളോട് ചോദിച്ചു: "ബ്രഹ്മവാദികൾ ഈ തീർത്ഥങ്ങളെ എന്തിനാണ് ഒഴിവാക്കുന്നത്?"
1.236.7
ग्राहाः पञ्च वसन्त्येषु हरन्ति च तपोधनान् ।
तत एतानि वर्ज्यन्ते तीर्थानि कुरुनन्दन ॥ १.२३६.७ ॥
ഇവയിൽ അഞ്ചു മുതലകൾ വസിക്കുന്നു; അവ തപസ്വികളെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു. അതിനാൽ, കുരുനന്ദനാ, ഈ തീർത്ഥങ്ങൾ ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നു.
1.236.8
तेषां श्रुत्वा महाबाहुर्वार्यमाणस्तपोधनैः ।
जगाम तानि तीर्थानि द्रष्टुं पुरुषसत्तमः ॥ १.२३६.८ ॥
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, തപസ്വികൾ തടഞ്ഞിട്ടും, മഹാബാഹുവായ ആ പുരുഷോത്തമൻ ആ തീർത്ഥങ്ങൾ കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.
1.236.9
ततः सौभद्रमासाद्य महर्षेस्तीर्थमुत्तमम् ।
विगाह्य सहसा शूरः स्नानं चक्रे परन्तपः ॥ १.२३६.९ ॥
പിന്നീട് സൗഭദ്ര മഹർഷിയുടെ ഉത്തമ തീർത്ഥത്തിലെത്തി, ശൂരനായ ശത്രുതാപകൻ പെട്ടെന്ന് അതിൽ മുങ്ങി സ്നാനം ചെയ്തു.
1.236.10
अथ तं पुरुषव्याघ्रमन्तर्जलचरो महान् ।
जग्राह चरणे ग्राहः कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ १.२३६.१० ॥
അപ്പോൾ ആ പുരുഷവ്യാഘ്രനെ, കുന്തീപുത്രനായ ധനഞ്ജയനെ, വെള്ളത്തിനുള്ളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ മുതല കാലിൽ പിടികൂടി.
1.236.11
स तमादाय कौन्तेयो विस्फुरन्तं जलेचरम् ।
उदतिष्ठन्महाबाहुर्बलेन बलिनां वरः ॥ १.२३६.११ ॥
പിടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ജലജീവിയെ എടുത്ത്, ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ മഹാബാഹു കൗന്തേയൻ തന്റെ ബലത്താൽ എഴുന്നേറ്റു.
1.236.12
उत्कृष्ट एव ग्राहस्तु सोऽर्जुनेन यशस्विना ।
बभूव नारी कल्याणी सर्वाभरणभूषइता ॥ १.२३६.१२ ॥
യശസ്വിയായ അർജുനൻ വലിച്ചുയർത്തിയ ആ മുതല, യഥാർത്ഥത്തിൽ, സർവാഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു കല്യാണിയായ സ്ത്രീയായി മാറി.
1.236.13
दीप्यमाना श्रिया राजन्दिव्यरूपा मनोरमा ।
तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३६.१३ ॥
ഹേ രാജാവേ, ശോഭയാൽ പ്രകാശിക്കുന്നവളും ദിവ്യരൂപിണിയും മനോഹരിയുമായ ആ സ്ത്രീയെ കണ്ടപ്പോൾ, ആ മഹാത്ഭുതം കണ്ട് കുന്തീപുത്രൻ ധനഞ്ജയൻ (അർജുനൻ).
1.236.14
तां स्त्रियं परमप्रीत इदं वचनमब्रवीत् ।
का वै त्वमसि कल्याणिकुतो वाऽसि जलेचरी ॥ १.२३६.१४ ॥
ആ സ്ത്രീയിൽ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായി (അർജുനൻ) ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു — 'കല്യാണീ, നീ ആരാണ്? വെള്ളത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന നീ എവിടെനിന്നു വന്നു?'
1.236.15
किमर्थं च महत्पापमिदं कृतवती पुरा ।
अप्सराऽस्मि महाबाहो देवारण्यविहारिणी ॥ १.२३६.१५ ॥
'എന്തിനുവേണ്ടി നീ മുൻപ് ഈ മഹാപാപം ചെയ്തു?' (അവൾ പറഞ്ഞു) 'മഹാബാഹുവേ, ഞാൻ ദേവാരണ്യങ്ങളിൽ വിഹരിക്കുന്ന അപ്സരസ്സാണ്.'
1.236.16
इष्टा धनपतेर्नित्यं वर्गा नाम महाबल ।
मम सख्यश्चतस्रोऽन्याः सर्वाः कामगमाः शुभाः ॥ १.२३६.१६ ॥
'മഹാബലനേ, കുബേരന് എപ്പോഴും പ്രിയപ്പെട്ടവളായ ഞാൻ വർഗാ എന്ന പേരുള്ളവളാണ്. എന്റെ മറ്റ് നാലു തോഴിമാരും, എല്ലാവരും ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ശുഭകരികളാണ്.'
1.236.17
ताभिः सार्धं प्रयाताऽस्मि लोकपालनिवेशनम् ।
ततः पश्यामहे सर्वा ब्राह्मणं संशितव्रतम् ॥ १.२३६.१७ ॥
'അവരോടൊപ്പം ഞാൻ ലോകപാലന്മാരുടെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. അവിടെ ഞങ്ങളെല്ലാവരും കഠിനവ്രതമുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടു.'
1.236.18
रूपवन्तमधीयानमेकमेकान्तचारिणम् ।
तस्यैव तपसा राजंस्तद्वयं तेजसा वृतम् ॥ १.२३६.१८ ॥
'അവൻ സുന്ദരനും ഒറ്റയ്ക്ക് പഠിച്ചുകൊണ്ട് ഏകാന്തതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു. രാജാവേ, അവന്റെ തപസ്സിനാൽ ഞങ്ങൾ ഇരുവരും അവന്റെ തേജസ്സാൽ മൂടപ്പെട്ടു.'
1.236.19
आदित्य इव तं देशं इत्वं सर्व व्यकाशयत् ।
तस्य दृष्ट्वा तपस्तादृग्रूपचाद्भुतमुत्तमम् ॥ १.२३६.१९ ॥
സൂര്യനെപ്പോലെ അവൻ ആ പ്രദേശം മുഴുവൻ പ്രകാശിപ്പിച്ചു. അവന്റെ അത്തരം തപസ്സും അത്തരം രൂപവും കണ്ടപ്പോൾ, അത്ഭുതകരവും ഉത്തമവുമായത്.
1.236.20
अवतीर्णाः स्म तं देशं तपोविघ्नचिकीर्षया ।
अहं च सौरभेयी च समीची बुद्बुदा लता ॥ १.२३६.२० ॥
തപസ്സിന് തടസ്സം വരുത്തുവാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ ഞങ്ങൾ ആ പ്രദേശത്ത് ഇറങ്ങി. ഞാനും സൗരഭേയിയും സമീചിയും ബുദ്ബുദയും ലതയും.
1.236.21
यौगपद्येन तं विप्रमभ्यगच्छाम भारत ।
गायन्त्योऽथहसन्त्यश्च लोभयित्वा च तं द्विजं ॥ १.२३६.२१ ॥
ഭാരതാ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ആ ബ്രാഹ്മണനെ സമീപിച്ചു. പാടിയും ചിരിച്ചും ആ ദ്വിജനെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.
1.236.22
स च नास्मासु कृतवान्मनो वीर कथंचन ।
नाकम्पत महातेजाः स्थितस्तपसि निर्मले ॥ १.२३६.२२ ॥
വീരാ, അവൻ ഞങ്ങളുടെ നേരെ ഒരു വിധത്തിലും മനസ്സ് വെച്ചില്ല. മഹാതേജസ്വിയായ അവൻ നിർമ്മലമായ തപസ്സിൽ ഉറച്ചുനിന്നു, വിറച്ചില്ല.
1.236.23
सोऽशपत्कुपितोऽस्मांस्तु ब्राह्मणः क्षत्रियर्षभ ।
ग्राहभूता जले यूयं चरिष्यथ शतं समाः ॥ १.२३६.२३ ॥
ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠാ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ കോപിച്ച് ഞങ്ങളെ ശപിച്ചു: നിങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ മുതലകളായി നൂറ് വർഷം സഞ്ചരിക്കും.