มหาภารตะ · อัธยายะ 1.236
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.236.1
ततः समुद्रे तीर्थानि दक्षिमे भरतर्षभः ।
अभ्यगच्छत्सुपुण्यानि सोभितानि तपस्विभिः ॥ १.२३६.१ ॥
ต่อมา ภรตรรษภะได้ไปยังท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์ทางทะเลใต้ ซึ่งงดงามเพราะเหล่าดาบส
1.236.2
वर्जयन्ति स्म तीर्तानि तत्र पञ्च सम तापसाः ।
अवकीर्णानि यान्यासन्पुरस्तात्तु तपस्विभिः ॥ १.२३६.२ ॥
ที่นั่นดาบสทั้งห้าหลีกเลี่ยงท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้น ซึ่งก่อนหน้านี้ถูกดาบสโปรยทิ้งไว้เกลื่อนกลาด
1.236.3
अगस्त्यतीर्थं सौभद्रं पौलोमं च सुपावनम् ।
कारन्धमं प्रसन्नं च महमेधफलं च तत् ॥ १.२३६.३ ॥
ท่าอคัสตยะ ท่าเซาภัทร ท่าเปาโลมะอันชำระล้างยิ่ง ท่ากาลันธามะอันน่ารื่นรมย์ และท่าที่ให้ผลเท่ากับการบูชายัญอัศวเมธใหญ่
1.236.4
भारद्वाजस्य तीर्थं तु पापप्रशमनं महत् ।
एतानि पञ्च तीर्थानि ददर्श कुरुसत्तमः ॥ १.२३६.४ ॥
และท่าภารทวาชะ ซึ่งสยบบาปได้อย่างยิ่ง ท่าน้ำทั้งห้านี้ ผู้ประเสริฐสุดในกุรุได้เห็น
1.236.5
विविक्तान्युपलक्ष्याथ तानि तीर्थानि पाण्डवः ।
दृष्ट्वा च वर्ज्यमानानि मुनिभिर्धर्मबुद्धिभिः ॥ १.२३६.५ ॥
ปาณฑพผู้นั้นเมื่อสังเกตเห็นท่าน้ำอันสงัดเหล่านั้น และเห็นว่ามุนีผู้มีจิตตั้งมั่นในธรรมพากันหลีกเลี่ยง
1.236.6
तपस्विनस्ततोऽपृच्छत्प्राञ्जलिः कुरुनन्दनः ।
तीर्थानीमानि वर्ज्यन्ते किमर्थं ब्रह्मवादिभिः ॥ १.२३६.६ ॥
ผู้เป็นที่รื่นรมย์ของกุรุจึงประนมมือถามดาบสทั้งหลายว่า "เหตุใดผู้กล่าวพรหมันจึงหลีกเลี่ยงท่าน้ำเหล่านี้"
1.236.7
ग्राहाः पञ्च वसन्त्येषु हरन्ति च तपोधनान् ।
तत एतानि वर्ज्यन्ते तीर्थानि कुरुनन्दन ॥ १.२३६.७ ॥
มีจระเข้ห้าตัวอาศัยอยู่ในท่าเหล่านี้ และมันคาบเอาดาบสไป โอ้ผู้เป็นที่รื่นรมย์ของกุรุ ด้วยเหตุนี้ท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้จึงถูกหลีกเลี่ยง
1.236.8
तेषां श्रुत्वा महाबाहुर्वार्यमाणस्तपोधनैः ।
जगाम तानि तीर्थानि द्रष्टुं पुरुषसत्तमः ॥ १.२३६.८ ॥
เมื่อได้ฟังคำของดาบสเหล่านั้น ผู้มีแขนใหญ่ บุรุษผู้ประเสริฐ แม้จะถูกดาบสห้ามไว้ ก็เดินไปเพื่อดูท่าน้ำเหล่านั้น
1.236.9
ततः सौभद्रमासाद्य महर्षेस्तीर्थमुत्तमम् ।
विगाह्य सहसा शूरः स्नानं चक्रे परन्तपः ॥ १.२३६.९ ॥
ครั้นถึงท่าน้ำอันประเสริฐของมหาฤๅษีเซาภัทรแล้ว วีรบุรุษผู้ทำลายศัตรูก็ลงไปในน้ำทันที และอาบน้ำ
1.236.10
अथ तं पुरुषव्याघ्रमन्तर्जलचरो महान् ।
जग्राह चरणे ग्राहः कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ १.२३६.१० ॥
ขณะนั้นจระเข้ตัวใหญ่ซึ่งอาศัยอยู่ในน้ำได้คาบเท้าของบุรุษผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์ คือธนัญชัย โอรสของกุนตี
1.236.11
स तमादाय कौन्तेयो विस्फुरन्तं जलेचरम् ।
उदतिष्ठन्महाबाहुर्बलेन बलिनां वरः ॥ १.२३६.११ ॥
โอรสของกุนตีผู้มีแขนใหญ่ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้มีกำลัง จับจระเข้ที่ดิ้นอยู่นั้นขึ้นมาด้วยกำลังของตน
1.236.12
उत्कृष्ट एव ग्राहस्तु सोऽर्जुनेन यशस्विना ।
बभूव नारी कल्याणी सर्वाभरणभूषइता ॥ १.२३६.१२ ॥
แต่เมื่ออรชุนผู้มีชื่อเสียงดึงขึ้นมา จระเข้นั้นกลับกลายเป็นหญิงงามผู้เป็นมงคล ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์ทั้งปวง
1.236.13
दीप्यमाना श्रिया राजन्दिव्यरूपा मनोरमा ।
तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३६.१३ ॥
โอ้พระราชา หญิงงามผู้รุ่งโรจน์ด้วยสิริ มีรูปทิพย์และน่ารื่นรมย์นั้น เมื่อโอรสของกุนตี ธนัญชัย เห็นสิ่งมหัศจรรย์อันยิ่งใหญ่นั้น
1.236.14
तां स्त्रियं परमप्रीत इदं वचनमब्रवीत् ।
का वै त्वमसि कल्याणिकुतो वाऽसि जलेचरी ॥ १.२३६.१४ ॥
ธนัญชัยปีติยิ่งต่อหญิงนั้น จึงกล่าวถ้อยคำนี้ว่า "เจ้าเป็นผู้ใดกันแน่ ผู้เป็นมงคลเอ๋ย และมาจากที่ใด ผู้อาศัยในน้ำ"
1.236.15
किमर्थं च महत्पापमिदं कृतवती पुरा ।
अप्सराऽस्मि महाबाहो देवारण्यविहारिणी ॥ १.२३६.१५ ॥
"และด้วยเหตุใดเจ้าจึงได้ทำบาปใหญ่นี้ในกาลก่อน" หญิงนั้นตอบว่า "โอ้ผู้มีแขนใหญ่ ข้าคืออัปสร ผู้เที่ยวไปในป่าทิพย์"
1.236.16
इष्टा धनपतेर्नित्यं वर्गा नाम महाबल ।
मम सख्यश्चतस्रोऽन्याः सर्वाः कामगमाः शुभाः ॥ १.२३६.१६ ॥
"โอ้ผู้ทรงพลัง ข้าชื่อวรรคา เป็นที่รักของธนปติ เจ้าแห่งทรัพย์สมบัติ ข้ามีเพื่อนหญิงอีกสี่คน ทั้งหมดเป็นมงคลและไปได้ตามใจปรารถนา"
1.236.17
ताभिः सार्धं प्रयाताऽस्मि लोकपालनिवेशनम् ।
ततः पश्यामहे सर्वा ब्राह्मणं संशितव्रतम् ॥ १.२३६.१७ ॥
"ข้าไปกับพวกนางยังที่ประทับของโลกบาลทั้งหลาย ที่นั่นพวกเราทั้งหมดได้เห็นพราหมณ์ผู้ถือวัตรอย่างเคร่งครัด"
1.236.18
रूपवन्तमधीयानमेकमेकान्तचारिणम् ।
तस्यैव तपसा राजंस्तद्वयं तेजसा वृतम् ॥ १.२३६.१८ ॥
"ท่านมีรูปงาม กำลังศึกษาอยู่ผู้เดียว เที่ยวไปในที่สงัด โอ้พระราชา ด้วยตบะของท่านนั้นเอง เราทั้งสองถูกห่อหุ้มด้วยรัศมีของท่าน"
1.236.19
आदित्य इव तं देशं इत्वं सर्व व्यकाशयत् ।
तस्य दृष्ट्वा तपस्तादृग्रूपचाद्भुतमुत्तमम् ॥ १.२३६.१९ ॥
ท่านส่องแสงทั่วถิ่นนั้นดุจพระอาทิตย์ เมื่อเห็นตบะของท่าน และรูปลักษณ์เช่นนั้นอันน่าอัศจรรย์และประเสริฐยิ่ง
1.236.20
अवतीर्णाः स्म तं देशं तपोविघ्नचिकीर्षया ।
अहं च सौरभेयी च समीची बुद्बुदा लता ॥ १.२३६.२० ॥
เราได้ลงมายังถิ่นนั้นด้วยความปรารถนาจะขัดขวางตบะของท่าน คือข้า เสารภายี สมีจี พุทพุทา และเถาวัลย์ลตา
1.236.21
यौगपद्येन तं विप्रमभ्यगच्छाम भारत ।
गायन्त्योऽथहसन्त्यश्च लोभयित्वा च तं द्विजं ॥ १.२३६.२१ ॥
ภารตะ พวกเราพร้อมกันเข้าไปหาพราหมณ์ผู้นั้น ขับร้องและหัวเราะ ล่อลวงทวิชาติผู้นั้น
1.236.22
स च नास्मासु कृतवान्मनो वीर कथंचन ।
नाकम्पत महातेजाः स्थितस्तपसि निर्मले ॥ १.२३६.२२ ॥
วีรบุรุษ พระองค์มิได้ทรงหันจิตมาทางพวกเราเลยแม้แต่น้อย ผู้มีเดชรุ่งเรืองยิ่งนั้นยืนมั่นอยู่ในตบะอันบริสุทธิ์ มิได้สั่นไหวเลย
1.236.23
सोऽशपत्कुपितोऽस्मांस्तु ब्राह्मणः क्षत्रियर्षभ ।
ग्राहभूता जले यूयं चरिष्यथ शतं समाः ॥ १.२३६.२३ ॥
พราหมณ์นั้นโกรธเคือง จึงสาปพวกเรา ข้าแต่ผู้ประเสริฐในหมู่กษัตริย์ว่า "พวกเจ้าจงกลายเป็นจระเข้อยู่ในน้ำ และจงท่องเที่ยวไปเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี"