Mahābhārata · Adhyāya 1.236
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.236.1
ततः समुद्रे तीर्थानि दक्षिमे भरतर्षभः ।
अभ्यगच्छत्सुपुण्यानि सोभितानि तपस्विभिः ॥ १.२३६.१ ॥
Darauf ging der Stier der Bharatas zu den überaus heiligen Furten am südlichen Ozean, die von Asketen geschmückt waren.
1.236.2
वर्जयन्ति स्म तीर्तानि तत्र पञ्च सम तापसाः ।
अवकीर्णानि यान्यासन्पुरस्तात्तु तपस्विभिः ॥ १.२३६.२ ॥
Dort mieden fünf Asketen jene Furten, die zuvor von Asketen verstreut worden waren.
1.236.3
अगस्त्यतीर्थं सौभद्रं पौलोमं च सुपावनम् ।
कारन्धमं प्रसन्नं च महमेधफलं च तत् ॥ १.२३६.३ ॥
Die Furt Agastyas, die Saubhadra, die überaus reinigende Pauloma, die liebliche Kāraṇḍhama und jene Furt, die die Frucht eines großen Pferdeopfers gewährt.
1.236.4
भारद्वाजस्य तीर्थं तु पापप्रशमनं महत् ।
एतानि पञ्च तीर्थानि ददर्श कुरुसत्तमः ॥ १.२३६.४ ॥
Und die Furt Bhāradvājas, die große Sünden besänftigt: Diese fünf Furten sah der Beste der Kurus.
1.236.5
विविक्तान्युपलक्ष्याथ तानि तीर्थानि पाण्डवः ।
दृष्ट्वा च वर्ज्यमानानि मुनिभिर्धर्मबुद्धिभिः ॥ १.२३६.५ ॥
Der Pāṇḍava bemerkte jene abgelegenen Furten und sah, wie sie von Weisen mit dharma-gesinntem Geist gemieden wurden,
1.236.6
तपस्विनस्ततोऽपृच्छत्प्राञ्जलिः कुरुनन्दनः ।
तीर्थानीमानि वर्ज्यन्ते किमर्थं ब्रह्मवादिभिः ॥ १.२३६.६ ॥
Da fragte der Liebling der Kurus mit gefalteten Händen die Asketen: "Aus welchem Grund meiden die Verkünder des Brahman diese Furten?"
1.236.7
ग्राहाः पञ्च वसन्त्येषु हरन्ति च तपोधनान् ।
तत एतानि वर्ज्यन्ते तीर्थानि कुरुनन्दन ॥ १.२३६.७ ॥
In diesen wohnen fünf Krokodile, die die Asketen ergreifen. Darum, o Freude der Kurus, werden diese heiligen Furten gemieden.
1.236.8
तेषां श्रुत्वा महाबाहुर्वार्यमाणस्तपोधनैः ।
जगाम तानि तीर्थानि द्रष्टुं पुरुषसत्तमः ॥ १.२३६.८ ॥
Als er ihre Worte hörte, ging der starkarmige Beste der Männer, obwohl die Asketen ihn zurückhielten, jene heiligen Furten zu sehen.
1.236.9
ततः सौभद्रमासाद्य महर्षेस्तीर्थमुत्तमम् ।
विगाह्य सहसा शूरः स्नानं चक्रे परन्तपः ॥ १.२३६.९ ॥
Dann erreichte er die höchste heilige Furt des großen Sehers Saubhadra; der Held, der Feinde versengt, tauchte plötzlich hinein und badete.
1.236.10
अथ तं पुरुषव्याघ्रमन्तर्जलचरो महान् ।
जग्राह चरणे ग्राहः कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ १.२३६.१० ॥
Da packte ein großes Wassertier, ein Krokodil, jenen Tiger unter den Männern, Dhanañjaya, den Sohn der Kuntī, am Fuß.
1.236.11
स तमादाय कौन्तेयो विस्फुरन्तं जलेचरम् ।
उदतिष्ठन्महाबाहुर्बलेन बलिनां वरः ॥ १.२३६.११ ॥
Jenes zappelnde Wassertier mit sich nehmend, erhob sich der starkarmige Sohn der Kuntī, der Beste der Starken, mit seiner Kraft.
1.236.12
उत्कृष्ट एव ग्राहस्तु सोऽर्जुनेन यशस्विना ।
बभूव नारी कल्याणी सर्वाभरणभूषइता ॥ १.२३६.१२ ॥
Doch als der ruhmreiche Arjuna es herauszog, wurde jenes Krokodil in Wahrheit eine glückverheißende Frau, geschmückt mit allen Ornamenten.
1.236.13
दीप्यमाना श्रिया राजन्दिव्यरूपा मनोरमा ।
तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३६.१३ ॥
O König, als er jene strahlende, göttlich gestaltete und reizende Frau sah und jenes große Wunder erblickte, Dhanañjaya, der Sohn der Kuntī.
1.236.14
तां स्त्रियं परमप्रीत इदं वचनमब्रवीत् ।
का वै त्वमसि कल्याणिकुतो वाऽसि जलेचरी ॥ १.२३६.१४ ॥
Hocherfreut über jene Frau sprach er diese Worte: »Wer bist du, Glückverheißende, und woher kommst du, Wasserbewohnerin?«
1.236.15
किमर्थं च महत्पापमिदं कृतवती पुरा ।
अप्सराऽस्मि महाबाहो देवारण्यविहारिणी ॥ १.२३६.१५ ॥
»Und aus welchem Grund hast du zuvor diese große Sünde begangen?« Sie antwortete: »O Starkarmiger, ich bin eine Apsaras, die in den göttlichen Wäldern umherstreift.«
1.236.16
इष्टा धनपतेर्नित्यं वर्गा नाम महाबल ।
मम सख्यश्चतस्रोऽन्याः सर्वाः कामगमाः शुभाः ॥ १.२३६.१६ ॥
»O Mächtiger, ich heiße Vargā und bin Dhanapati, dem Herrn des Reichtums, stets lieb. Ich habe vier andere Gefährtinnen, alle verheißungsvoll und frei in ihrem Gehen.«
1.236.17
ताभिः सार्धं प्रयाताऽस्मि लोकपालनिवेशनम् ।
ततः पश्यामहे सर्वा ब्राह्मणं संशितव्रतम् ॥ १.२३६.१७ ॥
»Zusammen mit ihnen zog ich zur Wohnstatt der Weltenhüter. Dort sahen wir alle einen Brahmanen von strengem Gelübde.«
1.236.18
रूपवन्तमधीयानमेकमेकान्तचारिणम् ।
तस्यैव तपसा राजंस्तद्वयं तेजसा वृतम् ॥ १.२३६.१८ ॥
»Er war schön, studierte allein und wanderte in der Einsamkeit umher. O König, durch eben jene seine Askese wurden wir beide von seinem Glanz umhüllt.«
1.236.19
आदित्य इव तं देशं इत्वं सर्व व्यकाशयत् ।
तस्य दृष्ट्वा तपस्तादृग्रूपचाद्भुतमुत्तमम् ॥ १.२३६.१९ ॥
Wie die Sonne erleuchtete er jene ganze Gegend. Als man seine Askese und eine so wunderbare, höchste Gestalt sah,
1.236.20
अवतीर्णाः स्म तं देशं तपोविघ्नचिकीर्षया ।
अहं च सौरभेयी च समीची बुद्बुदा लता ॥ १.२३६.२० ॥
Aus dem Wunsch, seine Askese zu stören, stiegen wir in jene Gegend herab: ich, Saurabheyī, Samīcī, Budbudā und die Ranke Latā.
1.236.21
यौगपद्येन तं विप्रमभ्यगच्छाम भारत ।
गायन्त्योऽथहसन्त्यश्च लोभयित्वा च तं द्विजं ॥ १.२३६.२१ ॥
Gemeinsam, o Bhārata, näherten wir uns jenem Brahmanen, sangen und lachten und lockten den zweimal Geborenen,
1.236.22
स च नास्मासु कृतवान्मनो वीर कथंचन ।
नाकम्पत महातेजाः स्थितस्तपसि निर्मले ॥ १.२३६.२२ ॥
Und, o Held, er richtete seinen Sinn auf uns keineswegs; der hochstrahlende blieb in reiner Askese standhaft und zitterte nicht.
1.236.23
सोऽशपत्कुपितोऽस्मांस्तु ब्राह्मणः क्षत्रियर्षभ ।
ग्राहभूता जले यूयं चरिष्यथ शतं समाः ॥ १.२३६.२३ ॥
Jener Brahmane, erzürnt, verfluchte uns, o Stier unter den Kṣatriyas: »Ihr werdet Krokodile im Wasser sein und hundert Jahre umherziehen.«