మహాభారతం · అధ్యాయం 1.236
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.236.1
ततः समुद्रे तीर्थानि दक्षिमे भरतर्षभः ।
अभ्यगच्छत्सुपुण्यानि सोभितानि तपस्विभिः ॥ १.२३६.१ ॥
అప్పుడు భరతవంశ వృషభుడు దక్షిణ సముద్రంలోని, తపస్వులతో అలంకరించబడిన, అత్యంత పవిత్రమైన తీర్థాల వైపు వెళ్ళాడు.
1.236.2
वर्जयन्ति स्म तीर्तानि तत्र पञ्च सम तापसाः ।
अवकीर्णानि यान्यासन्पुरस्तात्तु तपस्विभिः ॥ १.२३६.२ ॥
అక్కడ ఐదుగురు తపస్వులు, ముందు తపస్వులచే చెదరగొట్టబడిన ఆ తీర్థాలను విడిచిపెట్టారు.
1.236.3
अगस्त्यतीर्थं सौभद्रं पौलोमं च सुपावनम् ।
कारन्धमं प्रसन्नं च महमेधफलं च तत् ॥ १.२३६.३ ॥
అగస్త్య తీర్థం, సౌభద్ర తీర్థం, అత్యంత పావనమైన పౌలోమం, ప్రసన్నమైన కారన్ధమం, మరియు మహా అశ్వమేధ ఫలాన్నిచ్చే ఆ తీర్థం.
1.236.4
भारद्वाजस्य तीर्थं तु पापप्रशमनं महत् ।
एतानि पञ्च तीर्थानि ददर्श कुरुसत्तमः ॥ १.२३६.४ ॥
భారద్వాజ తీర్థం, మహా పాపాలను శమింపజేసేది; ఈ ఐదు తీర్థాలను కురువంశశ్రేష్ఠుడు చూశాడు.
1.236.5
विविक्तान्युपलक्ष्याथ तानि तीर्थानि पाण्डवः ।
दृष्ट्वा च वर्ज्यमानानि मुनिभिर्धर्मबुद्धिभिः ॥ १.२३६.५ ॥
పాండవుడు ఆ ఏకాంత తీర్థాలను గుర్తించి, ధర్మబుద్ధి గల మునులచే వాటిని విడిచిపెట్టడం చూసి,
1.236.6
तपस्विनस्ततोऽपृच्छत्प्राञ्जलिः कुरुनन्दनः ।
तीर्थानीमानि वर्ज्यन्ते किमर्थं ब्रह्मवादिभिः ॥ १.२३६.६ ॥
అప్పుడు కురునందనుడు అంజలి ఘటించి తపస్వులను అడిగాడు: "బ్రహ్మవాదులు ఈ తీర్థాలను ఎందుకు విడిచిపెడుతున్నారు?"
1.236.7
ग्राहाः पञ्च वसन्त्येषु हरन्ति च तपोधनान् ।
तत एतानि वर्ज्यन्ते तीर्थानि कुरुनन्दन ॥ १.२३६.७ ॥
వీటిలో ఐదు మొసళ్ళు నివసిస్తాయి; అవి తపస్వులను పట్టుకుంటాయి. అందువల్ల, కురునందనా, ఈ తీర్థాలు విడిచిపెట్టబడుతున్నాయి.
1.236.8
तेषां श्रुत्वा महाबाहुर्वार्यमाणस्तपोधनैः ।
जगाम तानि तीर्थानि द्रष्टुं पुरुषसत्तमः ॥ १.२३६.८ ॥
వారి మాటలు విని, తపస్వులు వారించినా, మహాబాహువైన ఆ పురుషోత్తముడు ఆ తీర్థాలను చూడటానికి వెళ్ళాడు.
1.236.9
ततः सौभद्रमासाद्य महर्षेस्तीर्थमुत्तमम् ।
विगाह्य सहसा शूरः स्नानं चक्रे परन्तपः ॥ १.२३६.९ ॥
అప్పుడు సౌభద్ర మహర్షి ఉత్తమ తీర్థానికి చేరి, శూరుడైన శత్రుతాపకుడు సహసా దానిలో మునిగి స్నానం చేశాడు.
1.236.10
अथ तं पुरुषव्याघ्रमन्तर्जलचरो महान् ।
जग्राह चरणे ग्राहः कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ १.२३६.१० ॥
అప్పుడు ఆ పురుషవ్యాఘ్రుడు, కుంతీపుత్రుడు ధనంజయుడిని, నీటి లోపల సంచరించే ఒక పెద్ద మొసలి కాలితో పట్టుకుంది.
1.236.11
स तमादाय कौन्तेयो विस्फुरन्तं जलेचरम् ।
उदतिष्ठन्महाबाहुर्बलेन बलिनां वरः ॥ १.२३६.११ ॥
తుళ్ళిపడుతున్న ఆ జలచరాన్ని పట్టుకుని, బలవంతులలో శ్రేష్ఠుడైన ఆ మహాబాహు కౌంతేయుడు తన బలంతో పైకి లేచాడు.
1.236.12
उत्कृष्ट एव ग्राहस्तु सोऽर्जुनेन यशस्विना ।
बभूव नारी कल्याणी सर्वाभरणभूषइता ॥ १.२३६.१२ ॥
యశస్వి అర్జునుడిచే పైకి లాగబడిన ఆ మొసలి, నిజంగా, సకల ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన ఒక కల్యాణి అయిన స్త్రీగా మారింది.
1.236.13
दीप्यमाना श्रिया राजन्दिव्यरूपा मनोरमा ।
तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ १.२३६.१३ ॥
ఓ రాజా, కాంతితో ప్రకాశిస్తూ, దివ్యరూపంతో మనోహరంగా ఉన్న ఆమెను చూసి, ఆ అద్భుత దృశ్యాన్ని చూసి కుంతీపుత్రుడు ధనంజయుడు (అర్జునుడు).
1.236.14
तां स्त्रियं परमप्रीत इदं वचनमब्रवीत् ।
का वै त्वमसि कल्याणिकुतो वाऽसि जलेचरी ॥ १.२३६.१४ ॥
ఆ స్త్రీతో అత్యంత సంతోషించి (అర్జునుడు) ఈ మాట అన్నాడు — 'ఓ కల్యాణీ, నీవు ఎవరు? నీళ్లలో సంచరించే నీవు ఎక్కడి నుంచి వచ్చావు?'
1.236.15
किमर्थं च महत्पापमिदं कृतवती पुरा ।
अप्सराऽस्मि महाबाहो देवारण्यविहारिणी ॥ १.२३६.१५ ॥
'ఏ కారణంగా పూర్వం నీవు ఈ మహాపాపం చేశావు?' (ఆమె అన్నది) 'ఓ మహాబాహూ, నేను దేవారణ్యాలలో విహరించే అప్సరసను.'
1.236.16
इष्टा धनपतेर्नित्यं वर्गा नाम महाबल ।
मम सख्यश्चतस्रोऽन्याः सर्वाः कामगमाः शुभाः ॥ १.२३६.१६ ॥
'ఓ మహాబల, ధనపతి (కుబేరుని)కి నిత్యం ప్రియురాలైన నన్ను 'వర్గా' అని పిలుస్తారు. నా మరో నలుగురు సఖులు, అందరూ కోరిన చోటికి వెళ్లగల శుభవంతులు.'
1.236.17
ताभिः सार्धं प्रयाताऽस्मि लोकपालनिवेशनम् ।
ततः पश्यामहे सर्वा ब्राह्मणं संशितव्रतम् ॥ १.२३६.१७ ॥
'వారితో కలిసి నేను లోకపాలుల నివాసానికి వెళ్లాను. అక్కడ మేమంతా కఠిన వ్రతం కలిగిన ఒక బ్రాహ్మణుడిని చూశాము.'
1.236.18
रूपवन्तमधीयानमेकमेकान्तचारिणम् ।
तस्यैव तपसा राजंस्तद्वयं तेजसा वृतम् ॥ १.२३६.१८ ॥
'అతను రూపవంతుడు, ఒంటరిగా అధ్యయనం చేస్తూ ఏకాంతంలో సంచరించేవాడు. ఓ రాజా, అతని తపస్సు వల్ల మనమిద్దరం అతని తేజస్సుతో ఆవరించబడ్డాము.'
1.236.19
आदित्य इव तं देशं इत्वं सर्व व्यकाशयत् ।
तस्य दृष्ट्वा तपस्तादृग्रूपचाद्भुतमुत्तमम् ॥ १.२३६.१९ ॥
సూర్యునిలా అతడు ఆ ప్రదేశమంతటినీ ప్రకాశింపజేశాడు. అతని అటువంటి తపస్సును, అటువంటి రూపాన్ని చూసి, అద్భుతమైనదీ ఉత్తమమైనదీ అయినదాన్ని.
1.236.20
अवतीर्णाः स्म तं देशं तपोविघ्नचिकीर्षया ।
अहं च सौरभेयी च समीची बुद्बुदा लता ॥ १.२३६.२० ॥
తపస్సుకు విఘ్నం కలిగించాలనే కోరికతో మేము ఆ ప్రదేశానికి దిగివచ్చాము. నేను, సౌరభేయి, సమీచి, బుద్బుదా, లత.
1.236.21
यौगपद्येन तं विप्रमभ्यगच्छाम भारत ।
गायन्त्योऽथहसन्त्यश्च लोभयित्वा च तं द्विजं ॥ १.२३६.२१ ॥
భారతా, మేమంతా ఒకేసారి ఆ బ్రాహ్మణుని సమీపించాము. పాడుతూ, నవ్వుతూ, ఆ ద్విజుని ప్రలోభపెడుతూ.
1.236.22
स च नास्मासु कृतवान्मनो वीर कथंचन ।
नाकम्पत महातेजाः स्थितस्तपसि निर्मले ॥ १.२३६.२२ ॥
వీరా, అతడు మా వైపు ఏ విధంగానూ మనసు పెట్టలేదు. మహాతేజస్వి అయిన అతడు నిర్మలమైన తపస్సులో స్థిరంగా ఉండి కంపించలేదు.
1.236.23
सोऽशपत्कुपितोऽस्मांस्तु ब्राह्मणः क्षत्रियर्षभ ।
ग्राहभूता जले यूयं चरिष्यथ शतं समाः ॥ १.२३६.२३ ॥
క్షత్రియ శ్రేష్ఠా, ఆ బ్రాహ్మణుడు కోపంతో మమ్మల్ని శపించాడు: మీరు నీటిలో మొసళ్లుగా వంద సంవత్సరాలు తిరుగుతారు.