مهابهاراتا · أدهيايا 1.237
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.237.1
ततो वयं प्रव्यथिताः सर्वा भारतसत्तम ।
अयाम शरणं विप्रं तं तपोधनमच्युतम् ॥ १.२३७.१ ॥
فلجأنا جميعًا، وقد اضطربنا كثيرًا، يا خير البهاراتا، إلى ذلك البراهمن أتشيوتا الذي ثروته التقشف.
1.237.2
रूपेण वयसा चैव कन्दर्पेण च दर्पिताः ।
अयुक्तं कृतवत्यः स्म क्षन्तुमर्हसि नो द्विज ॥ १.२३७.२ ॥
لقد اغتررنا بالجمال والشباب وكاندربا فارتكبنا أمرًا غير لائق؛ أيها المولود مرتين، ينبغي أن تغفر لنا.
1.237.3
एष एव वधोऽस्माकं स्वयं प्राप्तस्तपोधन ।
यद्वयं संशितात्मानं प्रलोब्धुं त्वामिहागताः ॥ १.२३७.३ ॥
يا من ثروته التقشف، إن هذا الهلاك قد أصابنا بأيدينا، إذ جئنا إلى هنا لنغوي من ضبط نفسه، أي أنت.
1.237.4
अवध्यास्तु स्त्रियः सृष्टा मन्यन्ते धर्मचारिणः ।
तस्माद्धर्मेण वर्ध त्वं नास्मन्हिंसितुमर्हसि ॥ १.२३७.४ ॥
يرى أهل الدهرما أن النساء خُلقن غير قابلات للقتل؛ فعاقبنا إذن بحسب الدهرما، ولا يليق بك أن تؤذينا.
1.237.5
सर्वभूतेषु धर्मज्ञ मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ।
सत्यो भवतु कल्याण एष वादो मनीषिणाम् ॥ १.२३७.५ ॥
أيها العارف بالدهرما، إن من كان ودودًا لجميع الكائنات يُسمّى براهمنًا؛ فليصدق قول الحكماء هذا، أيها المبارك.
1.237.6
शरणं च प्रपन्नानां शिष्टाः कुर्वन्ति पालनम् ।
शरणं त्वां प्रपन्नाः स्म तस्मात्त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १.२३७.६ ॥
إن الأخيار يحمون من لجأ إليهم؛ وقد لجأنا إليك، فينبغي أن تغفر لنا.
1.237.7
एवमुक्तः स धर्मात्मा ब्राह्मणः शुभकर्मकृत् ।
प्रसादं कृतवान्वीर रविसोमसमप्रभः ॥ १.२३७.७ ॥
فلما خوطب بذلك، أظهر ذلك البرهمي الصالح، فاعل الأعمال الحسنة، رضاه أيها البطل، الذي كان نوره مثل الشمس والقمر.
1.237.8
शतं शतसहस्रं तु सर्वमक्षय्यवाचकम् ।
परिमाणं शतं त्वेतन्नेदमक्षय्यवाचकम् ॥ १.२३७.८ ॥
المائة والمائة ألف كلها تدل على ما لا ينفد. أما المائة فهي مقدار؛ وهذا لا يدل على ما لا ينفد.
1.237.9
यदा च वो ग्राहभूता गृह्णन्तीः पुरुषाञ्जले ।
उत्कर्षति जलात्तस्मात्स्थलं पुरुषसत्तमः ॥ १.२३७.९ ॥
حين تمسكون بالرجال في الماء وأنتن على هيئة التماسيح، يسحبهم أفضل الرجال من الماء إلى اليابسة.
1.237.10
तदा यूयं पुनः सर्वाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यथ ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे हसतापि कदाचन ॥ १.२३७.१० ॥
عندئذ ستستعدن جميعكن صورتكن الأصلية. لم أقل من قبل كذبة قط، ولا حتى مازحاً.
1.237.11
तानि सर्वाणि तीर्थानि ततः प्रभृति चैव ह ।
नारीतीर्थानि नाम्नेह ख्यातिं यास्यन्ति सर्वशः।
पुण्यानि च भविष्यन्ति पावनानि मनीषिणां ॥ १.२३७.११ ॥
ستصبح جميع تلك المغاطس المقدسة منذ ذلك الحين معروفة هنا في كل مكان باسم مزارات النساء، وستكون ذات ثواب ومطهِّرة للحكماء.
1.237.12
ततोऽभिवाद्य तं विप्रं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
अचिन्तयामोऽपसृत्य तस्माद्देशात्सुदुःखिताः ॥ १.२३७.१२ ॥
ثم بعد أن حيّينا ذلك البرهمي ودرنا حوله، وابتعدنا عن ذلك المكان، حزينات للغاية، أخذنا نتأمل.
1.237.13
क्व नु नाम वयं सर्वाः कालेनाल्पेन तं नरम् ।
समागच्छेम यो नस्तद्रूपमापादयेत्पुनः ॥ १.२३७.१३ ॥
متى نلتقي جميعاً في وقت قصير بذلك الرجل الذي يستطيع أن يعيد إلينا تلك الهيئة مرة أخرى؟
1.237.14
ता वयं चिन्तयित्वैव मुहूर्तादिव भारत ।
दृष्टवत्यो महाभागं देवर्षिमुत नारदम् ॥ १.२३७.१४ ॥
وبينما كنا نفكر في ذلك، يا بهارتا، رأينا في لحظة الحكيم الإلهي نارادا ذا الحظ العظيم.
1.237.15
संप्रहृष्टाः स्म तं दृष्ट्वा देवर्षिममितद्युतिम् ।
अभिवाद्य च तं पार्थ स्थिताः स्म व्रीडिताननाः ॥ १.२३७.१५ ॥
ابتهجنا كثيراً حين رأيناه، يا بارثا، الحكيم الإلهي ذا الضياء الذي لا يحد، فحيّيناه بإجلال ووقفنا ووجوهنا خجلى.
1.237.16
स नोऽपृच्छद्दुःखमूलमुक्तवत्यो वयं च तम् ।
श्रउत्वा तत्र यथावृत्तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२३७.१६ ॥
سألنا عن أصل حزننا، فأخبرناه بما جرى، فلما سمع قال هذه الكلمات.
1.237.17
दक्षिणे सागरानूपे पञ्च तीर्थानि सन्ति वै ।
पुण्यानि रमणीयानि तानि गच्छत मा चिरं ॥ १.२३७.१७ ॥
في الجنوب على شاطئ البحر خمسة مشاريع مقدسة، طاهرة وبهية؛ اذهبن إليها دون تأخير.
1.237.18
तत्राशु पुरुषव्याघ्रः पाण्डवेयो धनञ्जयः ।
मोक्षयिष्यति शुद्धात्मा दुःखादस्मान्न संशयः ॥ १.२३७.१८ ॥
هناك، سريعاً، سيحررنا من هذا الحزن نمر البشر، دهنجيا ابن بانDU ذو النفس الطاهرة؛ لا شك في ذلك.
1.237.19
इत्युक्त्वा नारदः सर्वास्तत्रैवान्तरधीयत ।
तस्य सर्वा वयं वीर श्रुत्वा वाक्यमितो गताः।
तदिदं सत्यमेवाद्य मोक्षिताहं त्वयाऽनघ ॥ १.२३७.१९ ॥
قال نارادا هذا واختفى هناك في الحال. أيها البطل، لما سمعنا كلماته غادرنا جميعا من هنا. واليوم صار ذلك حقا؛ أيها الطاهر، لقد حررتني.
1.237.20
एतास्तु मम ताः सख्यश्चतस्रोऽन्या जले श्रिताः ।
कुरु कर्म शुभं वीर एताः सर्वा विमोक्षय ॥ १.२३७.२० ॥
هؤلاء صديقاتي؛ وإلى جانبهن أربع أخريات محتجزات في الماء. أيها البطل، افعل عملا مباركا وحررهن جميعا.
1.237.21
ततस्ताः पाण्डवश्रेष्ठः सर्वा एव विशांपते ।
अवगाह्य च तत्तीर्थं गृहीतो ग्राहिभिस्तदा ॥ १.२३७.२१ ॥
ثم، أيها الملك، ذهب أفضل البانداويين إليهن جميعا، وغاص في تلك المعبرة المقدسة، فأمسكته التماسيح في الحال.
1.237.22
ग्राहीभिश्चोत्तताराशु तरयामास तत्क्षणात् ।
सा चाप्सरा बभूवाशु सर्वाभरणभूषिता ॥ १.२३७.२२ ॥
وتحرر من التماسيح، فنهض بسرعة، وفي تلك اللحظة عبر بها إلى الضفة الأخرى. فصارت في الحال أبسارا مزينة بكل الحلي.
1.237.23
एवं क्रमेण ताः सर्वा मोक्षयामास वीर्यवान् ॥ १.२३७.२३ ॥
وهكذا، بالترتيب، حرر الجبار جميعهن.
1.237.24
उत्थाय च जलात्तस्मात्प्रतिलभ्य वपुः स्वकम् ।
तास्तदाऽप्सरसो राजन्नदृश्यन्त यथा पुरा ॥ १.२३७.२४ ॥
ونهضن من ذلك الماء واستعدن صورهن، أيها الملك، فظهرت الأبسار كما كانت من قبل.
1.237.25
तीर्थानि शोधयित्वा तु तथानुज्ञाय ताः प्रभुः ।
चित्राङ्गदां पुनर्द्रष्टुं मणलूरं पुनर्ययौ ॥ १.२३७.२५ ॥
بعد أن طهّر المشارع المقدسة وودّعهنّ، عاد السيّد مرة أخرى إلى مانالورا ليرى تشيترانغادا ثانيةً.
1.237.26
तस्यामजनयत्पुत्रं राजानं बभ्रुवाहनम् ।
तं दृष्ट्वा पाण्डवो राजंश्चित्रवाहनमब्रवीत् ॥ १.२३७.२६ ॥
فولدت ابنًا هو الملك بابهروفاهانا. ولما رآه، أيها الملك، قال البانداوي لتشيترافاهانا.
1.237.27
चित्राङ्गदायाः शुल्कं त्वं गृहाण बभ्रुवाहनम् ।
अनेन च भविष्यामि ऋणान्मुक्तो नराधिप ॥ १.२३७.२७ ॥
خذ بابهروفاهانا مهرًا لتشيترانغادا؛ وبذلك، أيها سيد البشر، أتحرر من دَيني.
1.237.28
चित्राङ्गदां पुनर्वाक्यमब्रवीत्पाण्डुनन्दनः ।
इहैव भव भद्रं ते वर्धेथा बभ्रुवाहनम् ॥ १.२३७.२८ ॥
قال ابن بانду لتشيترانغادا مرة أخرى هذه الكلمات: ابقي هنا، فليكن لك الخير؛ وربّي بابهروفاهانا.
1.237.29
इन्द्रपस्थनिवासं मे त्वं तत्रागत्य रंस्यसि ।
कुन्ती युधिष्ठिरं भीमं भ्रातरौ मे कनीयसौ ॥ १.२३७.२९ ॥
ستأتين إلى مسكني في إندرابراستها وتسعدين هناك: كونتي وييودهيشتيرا وبهيما، أخواي الأصغران.
1.237.30
आगत्य तत्र पश्येथा अन्यानपि च बान्धवान् ।
बान्धवैः सहिताः सर्वैर्नन्दसे त्वमनिन्दिते ॥ १.२३७.३० ॥
ستأتين وترين أيضًا سائر الأقارب؛ يا بلا عيب، ومجتمعةً مع جميع أقاربك، ستفرحين.
1.237.31
धर्मे स्थितः सत्यधृतिः कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरः ।
जित्वा तु पृथिवीं सर्वां राजसूयं करिष्यति ॥ १.२३७.३१ ॥
الراسخ في الدارما، الثابت في الحق، ابن كونتي يودهيشتهيرا، بعد أن يفتح الأرض كلها، سيقيم قربان الراجاسويا.
1.237.32
तत्रागच्छन्ति राजानः पृथिव्यां नृपसंज्ञिताः ।
बहूनि रत्नान्यादाय आगमिष्यति ते पिता ॥ १.२३७.३२ ॥
سيأتي إلى هناك الملوك الذين يُسمّون حكام الأرض، وسيأتي أبوك حاملاً جواهر كثيرة.
1.237.33
एकसार्थं प्रयातासि चित्रवाहनसेवया ।
द्रक्ष्यामि राजसूये त्वां पुत्रं पालय मा शुचः ॥ १.२३७.३३ ॥
لقد انطلقتِ في قافلة واحدة لخدمة تشيترافاهانا؛ سأراك في الراجاسويا. احفظي الابن ولا تحزني.
1.237.34
बभ्रुवाहननाम्ना तु मम प्राणो बहिश्चरः ।
तस्माद्भरस्व पुत्रं वै पुरुषं वंशवर्धनम् ॥ १.२३७.३४ ॥
روحي المسماة بابهروفاهانا تجوب في الخارج؛ فاحفظي ذلك الابن الذي يُعلي شأن النسل.
1.237.35
चित्रावाहनदायादं धर्मात्पौरवनन्दनम् ।
पाण्डवानां प्रियं पुत्रं तस्मात्पालय सर्वदा ॥ १.२३७.३५ ॥
وريث تشيترافاهانا، بهجة البوراف، الابن المحبوب للبانداڤا بحكم الدارما — فاحفظيه دائماً.
1.237.36
विप्रयोगेण संतापं मा कृथास्त्वमनिन्दिते ।
चित्राङ्गदामेवमुक्त्वा सागरानूपमाश्रितः ॥ १.२३७.३६ ॥
لا تُلحقي بنفسك الألم بسبب الفراق، يا بلا عيب. وبعد أن قال هذا لتشيتراڠادا، لجأ إلى شاطئ البحر.
1.237.37
स्थानं दूरं समाप्लुत्य दत्त्वा बहुधनं तदा ।
केरलान्समतिक्रम्य गोकर्णमभितोऽगमत् ॥ १.२३७.३७ ॥
وبعد أن ابتعد عن ذلك المكان ووهب ثروة كثيرة، عبر أرض الكيرالا وذهب نحو غوكارنا.
1.237.38
आद्यं पशुपतेः स्थानं दर्शनादेव मुक्तिदम् ।
यत्र पापोऽपि मनुजः प्राप्नोत्यभयदं पदम् ॥ १.२३७.३८ ॥
هذا هو المكان الأول لباشوباتي، الذي يمنح التحرر بمجرد رؤيته؛ وهناك حتى الإنسان الآثم ينال المقام الذي يمنح الأمان.