ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.237
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.237.1
ततो वयं प्रव्यथिताः सर्वा भारतसत्तम ।
अयाम शरणं विप्रं तं तपोधनमच्युतम् ॥ १.२३७.१ ॥
ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬਹੁਤ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਪ ਹੀ ਜਿਸ ਦਾ ਧਨ ਹੈ ਉਸ ਅਚ੍ਯੁਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਗਈਆਂ।
1.237.2
रूपेण वयसा चैव कन्दर्पेण च दर्पिताः ।
अयुक्तं कृतवत्यः स्म क्षन्तुमर्हसि नो द्विज ॥ १.२३७.२ ॥
ਰੂਪ, ਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਕੰਦਰਪ ਦੇ ਮਾਣ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਅਸੀਂ ਅਣਉਚਿਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਹੇ ਦ੍ਵਿਜ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ।
1.237.3
एष एव वधोऽस्माकं स्वयं प्राप्तस्तपोधन ।
यद्वयं संशितात्मानं प्रलोब्धुं त्वामिहागताः ॥ १.२३७.३ ॥
ਹੇ ਤਪੋਧਨ, ਇਹ ਹੀ ਸਾਡਾ ਆਪਣਾ ਲਿਆਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵਧ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸੰਯਮੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੁਭਾਉਣ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਈਆਂ।
1.237.4
अवध्यास्तु स्त्रियः सृष्टा मन्यन्ते धर्मचारिणः ।
तस्माद्धर्मेण वर्ध त्वं नास्मन्हिंसितुमर्हसि ॥ १.२३७.४ ॥
ਧਰਮਾਚਾਰੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਅਵਧਯ ਰਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
1.237.5
सर्वभूतेषु धर्मज्ञ मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ।
सत्यो भवतु कल्याण एष वादो मनीषिणाम् ॥ १.२३७.५ ॥
ਹੇ ਧਰਮਜ੍ਞ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮੈਤਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਕਲਿਆਣ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਹੋਵੇ।
1.237.6
शरणं च प्रपन्नानां शिष्टाः कुर्वन्ति पालनम् ।
शरणं त्वां प्रपन्नाः स्म तस्मात्त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १.२३७.६ ॥
ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਸਜਣ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆਈਆਂ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ।
1.237.7
एवमुक्तः स धर्मात्मा ब्राह्मणः शुभकर्मकृत् ।
प्रसादं कृतवान्वीर रविसोमसमप्रभः ॥ १.२३७.७ ॥
ਏਦਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਧਰਮਾਤਮਾ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਵਰਗੀ ਸੀ।
1.237.8
शतं शतसहस्रं तु सर्वमक्षय्यवाचकम् ।
परिमाणं शतं त्वेतन्नेदमक्षय्यवाचकम् ॥ १.२३७.८ ॥
ਸੌ ਅਤੇ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ, ਇਹ ਸਭ ਅਕਸ਼ੈ ਦੇ ਸੂਚਕ ਹਨ। ਸੌ ਮਾਪ ਹੈ; ਇਹ ਅਕਸ਼ੈ ਦਾ ਸੂਚਕ ਨਹੀਂ।
1.237.9
यदा च वो ग्राहभूता गृह्णन्तीः पुरुषाञ्जले ।
उत्कर्षति जलात्तस्मात्स्थलं पुरुषसत्तमः ॥ १.२३७.९ ॥
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਗਰਮੱਛ ਬਣ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਫੜਦੀਆਂ ਹੋ, ਤਦ ਉਸ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਥਲ ਉੱਤੇ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲਾ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ।
1.237.10
तदा यूयं पुनः सर्वाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यथ ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे हसतापि कदाचन ॥ १.२३७.१० ॥
ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੀਆਂ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ।
1.237.11
तानि सर्वाणि तीर्थानि ततः प्रभृति चैव ह ।
नारीतीर्थानि नाम्नेह ख्यातिं यास्यन्ति सर्वशः।
पुण्यानि च भविष्यन्ति पावनानि मनीषिणां ॥ १.२३७.११ ॥
ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਇੱਥੇ 'ਨਾਰੀਤੀਰਥ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪਾਉਣਗੇ; ਉਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਪਾਵਨ ਹੋਣਗੇ।
1.237.12
ततोऽभिवाद्य तं विप्रं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
अचिन्तयामोऽपसृत्य तस्माद्देशात्सुदुःखिताः ॥ १.२३७.१२ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀਆਂ।
1.237.13
क्व नु नाम वयं सर्वाः कालेनाल्पेन तं नरम् ।
समागच्छेम यो नस्तद्रूपमापादयेत्पुनः ॥ १.२३७.१३ ॥
ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਲਾਂਗੀਆਂ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਫਿਰ ਉਹ ਰੂਪ ਦੇ ਸਕੇ?
1.237.14
ता वयं चिन्तयित्वैव मुहूर्तादिव भारत ।
दृष्टवत्यो महाभागं देवर्षिमुत नारदम् ॥ १.२३७.१४ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅਸੀਂ ਸੋਚਦਿਆਂ ਹੀ ਪਲ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਭਾਗ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
1.237.15
संप्रहृष्टाः स्म तं दृष्ट्वा देवर्षिममितद्युतिम् ।
अभिवाद्य च तं पार्थ स्थिताः स्म व्रीडिताननाः ॥ १.२३७.१५ ॥
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈਆਂ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਝੁਕਾ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
1.237.16
स नोऽपृच्छद्दुःखमूलमुक्तवत्यो वयं च तम् ।
श्रउत्वा तत्र यथावृत्तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२३७.१६ ॥
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਡੋਂ ਦੁੱਖ ਦਾ ਮੂਲ ਪੁੱਛਿਆ; ਅਸੀਂ ਜੋ ਬੀਤਿਆ ਸੀ ਦੱਸਿਆ; ਸੁਣ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
1.237.17
दक्षिणे सागरानूपे पञ्च तीर्थानि सन्ति वै ।
पुण्यानि रमणीयानि तानि गच्छत मा चिरं ॥ १.२३७.१७ ॥
ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਕਿਨਾਰੇ ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਤੀਰਥ ਹਨ; ਉੱਥੇ ਜਾਓ, ਦੇਰ ਨਾ ਕਰੋ।
1.237.18
तत्राशु पुरुषव्याघ्रः पाण्डवेयो धनञ्जयः ।
मोक्षयिष्यति शुद्धात्मा दुःखादस्मान्न संशयः ॥ १.२३७.१८ ॥
ਉੱਥੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਘਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡੂ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਛੁਡਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
1.237.19
इत्युक्त्वा नारदः सर्वास्तत्रैवान्तरधीयत ।
तस्य सर्वा वयं वीर श्रुत्वा वाक्यमितो गताः।
तदिदं सत्यमेवाद्य मोक्षिताहं त्वयाऽनघ ॥ १.२३७.१९ ॥
ਨਾਰਦ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਏ। ਹੇ ਵੀਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਥੋਂ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਾਂ। ਅੱਜ ਉਹ ਸੱਚ ਹੋਇਆ; ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
1.237.20
एतास्तु मम ताः सख्यश्चतस्रोऽन्या जले श्रिताः ।
कुरु कर्म शुभं वीर एताः सर्वा विमोक्षय ॥ १.२३७.२० ॥
ਇਹ ਮੇਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਚਾਰ ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਫਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਵੀਰ, ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਦਿਓ।
1.237.21
ततस्ताः पाण्डवश्रेष्ठः सर्वा एव विशांपते ।
अवगाह्य च तत्तीर्थं गृहीतो ग्राहिभिस्तदा ॥ १.२३७.२१ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ; ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
1.237.22
ग्राहीभिश्चोत्तताराशु तरयामास तत्क्षणात् ।
सा चाप्सरा बभूवाशु सर्वाभरणभूषिता ॥ १.२३७.२२ ॥
ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਕੇ ਉਹ ਛੇਤੀ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸੇ ਪਲ ਉਸਨੂੰ ਪਾਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਅਪਸਰਾ ਬਣ ਗਈ।
1.237.23
एवं क्रमेण ताः सर्वा मोक्षयामास वीर्यवान् ॥ १.२३७.२३ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਦਿੱਤਾ।
1.237.24
उत्थाय च जलात्तस्मात्प्रतिलभ्य वपुः स्वकम् ।
तास्तदाऽप्सरसो राजन्नदृश्यन्त यथा पुरा ॥ १.२३७.२४ ॥
ਉਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
1.237.25
तीर्थानि शोधयित्वा तु तथानुज्ञाय ताः प्रभुः ।
चित्राङ्गदां पुनर्द्रष्टुं मणलूरं पुनर्ययौ ॥ १.२३७.२५ ॥
ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ (ਅਰਜੁਨ) ਚਿੱਤਰਾਂਗਦਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮਣਲੂਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਗਏ।
1.237.26
तस्यामजनयत्पुत्रं राजानं बभ्रुवाहनम् ।
तं दृष्ट्वा पाण्डवो राजंश्चित्रवाहनमब्रवीत् ॥ १.२३७.२६ ॥
ਉਸ ਨੇ ਬਭਰੂਵਾਹਨ ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਵਰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਚਿੱਤਰਵਾਹਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
1.237.27
चित्राङ्गदायाः शुल्कं त्वं गृहाण बभ्रुवाहनम् ।
अनेन च भविष्यामि ऋणान्मुक्तो नराधिप ॥ १.२३७.२७ ॥
ਚਿੱਤਰਾਂਗਦਾ ਦਾ ਸ਼ੁਲਕ ਤੂੰ ਬਭਰੂਵਾਹਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਇਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਰਾਧਿਪ, ਮੈਂ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
1.237.28
चित्राङ्गदां पुनर्वाक्यमब्रवीत्पाण्डुनन्दनः ।
इहैव भव भद्रं ते वर्धेथा बभ्रुवाहनम् ॥ १.२३७.२८ ॥
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਫਿਰ ਚਿੱਤਰਾਂਗਦਾ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ: ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਬਭਰੂਵਾਹਨ ਨੂੰ ਪਾਲ।
1.237.29
इन्द्रपस्थनिवासं मे त्वं तत्रागत्य रंस्यसि ।
कुन्ती युधिष्ठिरं भीमं भ्रातरौ मे कनीयसौ ॥ १.२३७.२९ ॥
ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਆ ਕੇ ਅਨੰਦ ਮਾਣੇਂਗੀ। ਕੁੰਤੀ, ਯੁਧਿਸ਼ਟਰ, ਭੀਮ, ਮੇਰੇ ਦੋ ਛੋਟੇ ਭਰਾ।
1.237.30
आगत्य तत्र पश्येथा अन्यानपि च बान्धवान् ।
बान्धवैः सहिताः सर्वैर्नन्दसे त्वमनिन्दिते ॥ १.२३७.३० ॥
ਉੱਥੇ ਆ ਕੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਵੇਖੇਂਗੀ। ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਵੇਂਗੀ।
1.237.31
धर्मे स्थितः सत्यधृतिः कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरः ।
जित्वा तु पृथिवीं सर्वां राजसूयं करिष्यति ॥ १.२३७.३१ ॥
ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਕਰਨਗੇ।
1.237.32
तत्रागच्छन्ति राजानः पृथिव्यां नृपसंज्ञिताः ।
बहूनि रत्नान्यादाय आगमिष्यति ते पिता ॥ १.२३७.३२ ॥
ਉੱਥੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਆਉਣਗੇ; ਬਹੁਤ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਵੀ ਆਉਣਗੇ।
1.237.33
एकसार्थं प्रयातासि चित्रवाहनसेवया ।
द्रक्ष्यामि राजसूये त्वां पुत्रं पालय मा शुचः ॥ १.२३७.३३ ॥
ਚਿੱਤ੍ਰਵਾਹਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਤੂੰ ਇੱਕੋ ਕਾਫ਼ਲੇ ਨਾਲ ਗਈ ਹੈਂ; ਰਾਜਸੂਯ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ, ਸੋਗ ਨਾ ਕਰ।
1.237.34
बभ्रुवाहननाम्ना तु मम प्राणो बहिश्चरः ।
तस्माद्भरस्व पुत्रं वै पुरुषं वंशवर्धनम् ॥ १.२३७.३४ ॥
ਬਭ੍ਰੁਵਾਹਨ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਣ ਬਾਹਰ ਵਿਚਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ।
1.237.35
चित्रावाहनदायादं धर्मात्पौरवनन्दनम् ।
पाण्डवानां प्रियं पुत्रं तस्मात्पालय सर्वदा ॥ १.२३७.३५ ॥
ਚਿੱਤ੍ਰਵਾਹਨ ਦਾ ਵਾਰਿਸ, ਪੌਰਵਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ — ਇਸ ਲਈ ਉਸਦੀ ਸਦਾ ਪਾਲਣਾ ਕਰ।
1.237.36
विप्रयोगेण संतापं मा कृथास्त्वमनिन्दिते ।
चित्राङ्गदामेवमुक्त्वा सागरानूपमाश्रितः ॥ १.२३७.३६ ॥
ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਸੰਤਾਪ ਨਾ ਕਰ।
1.237.37
स्थानं दूरं समाप्लुत्य दत्त्वा बहुधनं तदा ।
केरलान्समतिक्रम्य गोकर्णमभितोऽगमत् ॥ १.२३७.३७ ॥
ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਕੇਰਲਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਗੋਕਰਣ ਵੱਲ ਗਿਆ।
1.237.38
आद्यं पशुपतेः स्थानं दर्शनादेव मुक्तिदम् ।
यत्र पापोऽपि मनुजः प्राप्नोत्यभयदं पदम् ॥ १.२३७.३८ ॥
ਇਹ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਦਾ ਆਦਿ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਅਭੈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।