ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.237
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.237.1
ततो वयं प्रव्यथिताः सर्वा भारतसत्तम ।
अयाम शरणं विप्रं तं तपोधनमच्युतम् ॥ १.२३७.१ ॥
ಆಗ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಥೆಗೊಂಡು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ತಪಸ್ಸೇ ಧನವಾದ ಆ ಅಚ್ಯುತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಶರಣಾದೆವು.
1.237.2
रूपेण वयसा चैव कन्दर्पेण च दर्पिताः ।
अयुक्तं कृतवत्यः स्म क्षन्तुमर्हसि नो द्विज ॥ १.२३७.२ ॥
ಸೌಂದರ್ಯ, ಯೌವನ ಮತ್ತು ಕಾಮದಿಂದ ಗರ್ವಿತರಾಗಿ ನಾವು ಅನುಚಿತ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದೆವು; ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.
1.237.3
एष एव वधोऽस्माकं स्वयं प्राप्तस्तपोधन ।
यद्वयं संशितात्मानं प्रलोब्धुं त्वामिहागताः ॥ १.२३७.३ ॥
ಓ ತಪೋಧನನೇ, ಇದು ನಮಗೆ ನಾವೇ ತಂದುಕೊಂಡ ವಧೆ; ಸಂಯಮಿಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಮರುಳುಗೊಳಿಸಲು ನಾವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆವು.
1.237.4
अवध्यास्तु स्त्रियः सृष्टा मन्यन्ते धर्मचारिणः ।
तस्माद्धर्मेण वर्ध त्वं नास्मन्हिंसितुमर्हसि ॥ १.२३७.४ ॥
ಧರ್ಮಾಚರಿಗಳು ಸ್ತ್ರೀಯರು ವಧಿಸಲು ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ ಎಂದು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮದಂತೆ ದಂಡಿಸು, ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
1.237.5
सर्वभूतेषु धर्मज्ञ मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ।
सत्यो भवतु कल्याण एष वादो मनीषिणाम् ॥ १.२३७.५ ॥
ಓ ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮೈತ್ರಿ ಹೊಂದಿದವನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಓ ಕಲ್ಯಾಣನೇ, ಪಂಡಿತರ ಈ ಮಾತು ಸತ್ಯವಾಗಲಿ.
1.237.6
शरणं च प्रपन्नानां शिष्टाः कुर्वन्ति पालनम् ।
शरणं त्वां प्रपन्नाः स्म तस्मात्त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १.२३७.६ ॥
ಶರಣಾದವರನ್ನು ಸಜ್ಜನರು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಾವು ನಿನಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.
1.237.7
एवमुक्तः स धर्मात्मा ब्राह्मणः शुभकर्मकृत् ।
प्रसादं कृतवान्वीर रविसोमसमप्रभः ॥ १.२३७.७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ, ಶುಭಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೃಪೆ ತೋರಿದನು, ಓ ವೀರನೇ, ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರ ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವನು.
1.237.8
शतं शतसहस्रं तु सर्वमक्षय्यवाचकम् ।
परिमाणं शतं त्वेतन्नेदमक्षय्यवाचकम् ॥ १.२३७.८ ॥
ನೂರು, ನೂರು ಸಾವಿರ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ನೂರು ಎಂಬುದು ಪ್ರಮಾಣ; ಇದು ಅಕ್ಷಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
1.237.9
यदा च वो ग्राहभूता गृह्णन्तीः पुरुषाञ्जले ।
उत्कर्षति जलात्तस्मात्स्थलं पुरुषसत्तमः ॥ १.२३७.९ ॥
ನೀವು ಮೊಸಳೆಗಳಾಗಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪುರುಷರನ್ನು ಹಿಡಿದಾಗ, ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಅವರನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುವ ಪುರುಷೋತ್ತಮ.
1.237.10
तदा यूयं पुनः सर्वाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यथ ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे हसतापि कदाचन ॥ १.२३७.१० ॥
ಆಗ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ. ನಾನು ಹಿಂದೆಂದೂ ತಮಾಷೆಗೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿಲ್ಲ.
1.237.11
तानि सर्वाणि तीर्थानि ततः प्रभृति चैव ह ।
नारीतीर्थानि नाम्नेह ख्यातिं यास्यन्ति सर्वशः।
पुण्यानि च भविष्यन्ति पावनानि मनीषिणां ॥ १.२३७.११ ॥
ಆ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಅಂದಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿ 'ನಾರೀತೀರ್ಥ'ಗಳೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆಯುವವು; ಅವು ಮನೀಷಿಗಳಿಗೆ ಪುಣ್ಯವೂ ಪಾವನವೂ ಆಗುವವು.
1.237.12
ततोऽभिवाद्य तं विप्रं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
अचिन्तयामोऽपसृत्य तस्माद्देशात्सुदुःखिताः ॥ १.२३७.१२ ॥
ಆಗ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಹೊರಟು, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾಗಿ ನಾವು ಯೋಚಿಸಿದೆವು.
1.237.13
क्व नु नाम वयं सर्वाः कालेनाल्पेन तं नरम् ।
समागच्छेम यो नस्तद्रूपमापादयेत्पुनः ॥ १.२३७.१३ ॥
ಯಾವಾಗ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ, ಅವನು ನಮಗೆ ಮತ್ತೆ ಆ ರೂಪವನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲನೋ?
1.237.14
ता वयं चिन्तयित्वैव मुहूर्तादिव भारत ।
दृष्टवत्यो महाभागं देवर्षिमुत नारदम् ॥ १.२३७.१४ ॥
ಭಾರತ, ನಾವು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯನಾದ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನನ್ನು ನೋಡಿದೆವು.
1.237.15
संप्रहृष्टाः स्म तं दृष्ट्वा देवर्षिममितद्युतिम् ।
अभिवाद्य च तं पार्थ स्थिताः स्म व्रीडिताननाः ॥ १.२३७.१५ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನ ದೇವರ್ಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡೆವು; ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾಚಿಕೆಯ ಮುಖದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದೆವು.
1.237.16
स नोऽपृच्छद्दुःखमूलमुक्तवत्यो वयं च तम् ।
श्रउत्वा तत्र यथावृत्तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२३७.१६ ॥
ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ದುಃಖದ ಮೂಲವನ್ನು ಕೇಳಿದ; ನಾವು ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿದೆವು; ಅವನು ಕೇಳಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದ.
1.237.17
दक्षिणे सागरानूपे पञ्च तीर्थानि सन्ति वै ।
पुण्यानि रमणीयानि तानि गच्छत मा चिरं ॥ १.२३७.१७ ॥
ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರತೀರದಲ್ಲಿ ಐದು ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ರಮಣೀಯ ತೀರ್ಥಗಳಿವೆ; ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿರಿ, ತಡಮಾಡಬೇಡಿ.
1.237.18
तत्राशु पुरुषव्याघ्रः पाण्डवेयो धनञ्जयः ।
मोक्षयिष्यति शुद्धात्मा दुःखादस्मान्न संशयः ॥ १.२३७.१८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೂ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನೂ ಆದ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ದುಃಖದಿಂದ ಬಿಡಿಸುವನು; ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
1.237.19
इत्युक्त्वा नारदः सर्वास्तत्रैवान्तरधीयत ।
तस्य सर्वा वयं वीर श्रुत्वा वाक्यमितो गताः।
तदिदं सत्यमेवाद्य मोक्षिताहं त्वयाऽनघ ॥ १.२३७.१९ ॥
ನಾರದರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅದೃಶ್ಯರಾದರು. ವೀರನೇ, ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆವು. ಇಂದು ಅದು ಸತ್ಯವಾಯಿತು; ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿದೆ.
1.237.20
एतास्तु मम ताः सख्यश्चतस्रोऽन्या जले श्रिताः ।
कुरु कर्म शुभं वीर एताः सर्वा विमोक्षय ॥ १.२३७.२० ॥
ಇವರೇ ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯರು; ಇವರಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾರೆ. ವೀರನೇ, ಶುಭಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸು.
1.237.21
ततस्ताः पाण्डवश्रेष्ठः सर्वा एव विशांपते ।
अवगाह्य च तत्तीर्थं गृहीतो ग्राहिभिस्तदा ॥ १.२३७.२१ ॥
ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅವರೆಲ್ಲರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇಳಿದನು; ಆಗಲೇ ಮೊಸಳೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವು.
1.237.22
ग्राहीभिश्चोत्तताराशु तरयामास तत्क्षणात् ।
सा चाप्सरा बभूवाशु सर्वाभरणभूषिता ॥ १.२३७.२२ ॥
ಮೊಸಳೆಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನು ಬೇಗನೆ ಮೇಲೆದ್ದನು; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವಳನ್ನು ದಡ ಸೇರಿಸಿದನು. ಆಕೆ ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದ ಅಪ್ಸರೆಯಾದಳು.
1.237.23
एवं क्रमेण ताः सर्वा मोक्षयामास वीर्यवान् ॥ १.२३७.२३ ॥
ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿಯು ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿದನು.
1.237.24
उत्थाय च जलात्तस्मात्प्रतिलभ्य वपुः स्वकम् ।
तास्तदाऽप्सरसो राजन्नदृश्यन्त यथा पुरा ॥ १.२३७.२४ ॥
ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಎದ್ದು, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಅಪ್ಸರೆಯರು ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
1.237.25
तीर्थानि शोधयित्वा तु तथानुज्ञाय ताः प्रभुः ।
चित्राङ्गदां पुनर्द्रष्टुं मणलूरं पुनर्ययौ ॥ १.२३७.२५ ॥
ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಅವರಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ಪ್ರಭು (ಅರ್ಜುನ) ಚಿತ್ರಾಂಗದೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಮಣಲೂರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೋದನು.
1.237.26
तस्यामजनयत्पुत्रं राजानं बभ्रुवाहनम् ।
तं दृष्ट्वा पाण्डवो राजंश्चित्रवाहनमब्रवीत् ॥ १.२३७.२६ ॥
ಅವಳು ಬಭ್ರುವಾಹನ ಎಂಬ ರಾಜನಾದ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವನು ಚಿತ್ರವಾಹನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.237.27
चित्राङ्गदायाः शुल्कं त्वं गृहाण बभ्रुवाहनम् ।
अनेन च भविष्यामि ऋणान्मुक्तो नराधिप ॥ १.२३७.२७ ॥
ಚಿತ್ರಾಂಗದೆಯ ಶುಲ್ಕವಾಗಿ ನೀನು ಬಭ್ರುವಾಹನನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಇದರಿಂದ, ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ನಾನು ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆನು.
1.237.28
चित्राङ्गदां पुनर्वाक्यमब्रवीत्पाण्डुनन्दनः ।
इहैव भव भद्रं ते वर्धेथा बभ्रुवाहनम् ॥ १.२३७.२८ ॥
ಪಾಂಡುಪುತ್ರನು ಮತ್ತೆ ಚಿತ್ರಾಂಗದೆಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು: ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರು, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಬಭ್ರುವಾಹನನನ್ನು ಬೆಳೆಸು.
1.237.29
इन्द्रपस्थनिवासं मे त्वं तत्रागत्य रंस्यसि ।
कुन्ती युधिष्ठिरं भीमं भ्रातरौ मे कनीयसौ ॥ १.२३७.२९ ॥
ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನೀನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಸಂತೋಷಪಡುವೆ. ಕುಂತಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಭೀಮ, ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರು ಅಲ್ಲಿರುವರು.
1.237.30
आगत्य तत्र पश्येथा अन्यानपि च बान्धवान् ।
बान्धवैः सहिताः सर्वैर्नन्दसे त्वमनिन्दिते ॥ १.२३७.३० ॥
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಇತರ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ನೀನು ನೋಡುವೆ. ಓ ನಿರ್ದೋಷೆ, ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ನೀನು ಸಂತೋಷಪಡುವೆ.
1.237.31
धर्मे स्थितः सत्यधृतिः कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरः ।
जित्वा तु पृथिवीं सर्वां राजसूयं करिष्यति ॥ १.२३७.३१ ॥
ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡವನೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೃಢನೂ ಆದ ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದು ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡುವನು.
1.237.32
तत्रागच्छन्ति राजानः पृथिव्यां नृपसंज्ञिताः ।
बहूनि रत्नान्यादाय आगमिष्यति ते पिता ॥ १.२३७.३२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಅರಸರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ರಾಜರು ಬರುವರು; ಹಲವು ರತ್ನಗಳನ್ನು ತಂದು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಬರುವನು.
1.237.33
एकसार्थं प्रयातासि चित्रवाहनसेवया ।
द्रक्ष्यामि राजसूये त्वां पुत्रं पालय मा शुचः ॥ १.२३७.३३ ॥
ಚಿತ್ರವಾಹನನ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಒಂದೇ ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಹೊರಟಿರುವೆ; ರಾಜಸೂಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವೆನು. ಮಗನನ್ನು ಪಾಲಿಸು, ಶೋಕಿಸಬೇಡ.
1.237.34
बभ्रुवाहननाम्ना तु मम प्राणो बहिश्चरः ।
तस्माद्भरस्व पुत्रं वै पुरुषं वंशवर्धनम् ॥ १.२३७.३४ ॥
ಬಭ್ರುವಾಹನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಹೊರಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ವಂಶವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಆ ಮಗನನ್ನು ಪೋಷಿಸು.
1.237.35
चित्रावाहनदायादं धर्मात्पौरवनन्दनम् ।
पाण्डवानां प्रियं पुत्रं तस्मात्पालय सर्वदा ॥ १.२३७.३५ ॥
ಚಿತ್ರವಾಹನನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ, ಪೌರವರಿಗೆ ಆನಂದ, ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯ ಮಗ — ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಪಾಲಿಸು.
1.237.36
विप्रयोगेण संतापं मा कृथास्त्वमनिन्दिते ।
चित्राङ्गदामेवमुक्त्वा सागरानूपमाश्रितः ॥ १.२३७.३६ ॥
ನಿರ್ದೋಷೆಯೇ, ವಿಯೋಗದಿಂದ ಸಂತಾಪಪಡಬೇಡ.
1.237.37
स्थानं दूरं समाप्लुत्य दत्त्वा बहुधनं तदा ।
केरलान्समतिक्रम्य गोकर्णमभितोऽगमत् ॥ १.२३७.३७ ॥
ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗಿ, ಆಗ ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ, ಕೇರಳರನ್ನು ದಾಟಿ, ಗೋಕರ್ಣದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
1.237.38
आद्यं पशुपतेः स्थानं दर्शनादेव मुक्तिदम् ।
यत्र पापोऽपि मनुजः प्राप्नोत्यभयदं पदम् ॥ १.२३७.३८ ॥
ಇದು ಪಶುಪತಿಯ ಆದಿ ಸ್ಥಾನ; ದರ್ಶನ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವಂಥದು; ಇಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಯಾದ ಮನುಷ್ಯನೂ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.