Mahābhārata · Adhyāya 1.237
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.237.1
ततो वयं प्रव्यथिताः सर्वा भारतसत्तम ।
अयाम शरणं विप्रं तं तपोधनमच्युतम् ॥ १.२३७.१ ॥
Entonces nosotras, todas profundamente turbadas, oh mejor de los Bhāratas, buscamos refugio en aquel brahmán Acyuta, cuya riqueza es la austeridad.
1.237.2
रूपेण वयसा चैव कन्दर्पेण च दर्पिताः ।
अयुक्तं कृतवत्यः स्म क्षन्तुमर्हसि नो द्विज ॥ १.२३७.२ ॥
Engreídas por la belleza, la juventud y Kandarpa, hicimos algo impropio. Oh nacido dos veces, deberías perdonarnos.
1.237.3
एष एव वधोऽस्माकं स्वयं प्राप्तस्तपोधन ।
यद्वयं संशितात्मानं प्रलोब्धुं त्वामिहागताः ॥ १.२३७.३ ॥
Oh tú, cuya riqueza es la austeridad, esta destrucción nos ha llegado por nosotras mismas, pues hemos venido aquí a seducirte a ti, de alma disciplinada.
1.237.4
अवध्यास्तु स्त्रियः सृष्टा मन्यन्ते धर्मचारिणः ।
तस्माद्धर्मेण वर्ध त्वं नास्मन्हिंसितुमर्हसि ॥ १.२३७.४ ॥
Los que siguen el dharma consideran que las mujeres fueron creadas para no ser asesinadas; por tanto, castígalas conforme al dharma, no te corresponde a ti dañarnos.
1.237.5
सर्वभूतेषु धर्मज्ञ मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ।
सत्यो भवतु कल्याण एष वादो मनीषिणाम् ॥ १.२३७.५ ॥
Oh conocedor del dharma, quien es benévolo con todos los seres se llama brahmán. Que este dicho de los sabios sea verdadero, oh auspicioso.
1.237.6
शरणं च प्रपन्नानां शिष्टाः कुर्वन्ति पालनम् ।
शरणं त्वां प्रपन्नाः स्म तस्मात्त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १.२३७.६ ॥
Los virtuosos protegen a quienes se han acogido a ellos. Nos hemos acogido a ti; por tanto, deberías perdonarnos.
1.237.7
एवमुक्तः स धर्मात्मा ब्राह्मणः शुभकर्मकृत् ।
प्रसादं कृतवान्वीर रविसोमसमप्रभः ॥ १.२३७.७ ॥
Así interpelado, aquel brahmín de alma justa, hacedor de buenas acciones, mostró su favor, oh héroe, cuyo esplendor igualaba al sol y a la luna.
1.237.8
शतं शतसहस्रं तु सर्वमक्षय्यवाचकम् ।
परिमाणं शतं त्वेतन्नेदमक्षय्यवाचकम् ॥ १.२३७.८ ॥
Cien y cien mil significan todos lo inagotable. Pero cien es una medida; esto no significa lo inagotable.
1.237.9
यदा च वो ग्राहभूता गृह्णन्तीः पुरुषाञ्जले ।
उत्कर्षति जलात्तस्मात्स्थलं पुरुषसत्तमः ॥ १.२३७.९ ॥
Cuando vosotras, convertidas en cocodrilos, atrapáis a hombres en el agua, el mejor de los hombres los saca del agua a tierra firme.
1.237.10
तदा यूयं पुनः सर्वाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यथ ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे हसतापि कदाचन ॥ १.२३७.१० ॥
Entonces todas vosotras recobraréis de nuevo vuestra propia forma. Nunca antes he dicho una falsedad, ni siquiera en broma.
1.237.11
तानि सर्वाणि तीर्थानि ततः प्रभृति चैव ह ।
नारीतीर्थानि नाम्नेह ख्यातिं यास्यन्ति सर्वशः।
पुण्यानि च भविष्यन्ति पावनानि मनीषिणां ॥ १.२३७.११ ॥
Todos aquellos lugares sagrados de baño, desde entonces, serán conocidos aquí en todas partes con el nombre de Tīrthas de las Mujeres, y se volverán meritorios y purificadores para los sabios.
1.237.12
ततोऽभिवाद्य तं विप्रं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
अचिन्तयामोऽपसृत्य तस्माद्देशात्सुदुःखिताः ॥ १.२३७.१२ ॥
Entonces, habiendo saludado a aquel brahmín y dado la vuelta en torno a él, y apartándonos de aquel lugar, nosotras, profundamente afligidas, comenzamos a reflexionar.
1.237.13
क्व नु नाम वयं सर्वाः कालेनाल्पेन तं नरम् ।
समागच्छेम यो नस्तद्रूपमापादयेत्पुनः ॥ १.२३७.१३ ॥
¿Dónde, en verdad, nos encontraremos todas, en poco tiempo, con aquel hombre que pueda devolvernos de nuevo aquella forma?
1.237.14
ता वयं चिन्तयित्वैव मुहूर्तादिव भारत ।
दृष्टवत्यो महाभागं देवर्षिमुत नारदम् ॥ १.२३७.१४ ॥
Pensándolo, oh Bhārata, en un instante vimos al divino sabio Nārada, de gran fortuna.
1.237.15
संप्रहृष्टाः स्म तं दृष्ट्वा देवर्षिममितद्युतिम् ।
अभिवाद्य च तं पार्थ स्थिताः स्म व्रीडिताननाः ॥ १.२३७.१५ ॥
Muy contentas al verlo, oh Pārtha, al divino sabio de esplendor sin límites, lo saludamos con respeto y nos quedamos de pie con el rostro avergonzado.
1.237.16
स नोऽपृच्छद्दुःखमूलमुक्तवत्यो वयं च तम् ।
श्रउत्वा तत्र यथावृत्तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२३७.१६ ॥
Nos preguntó por la raíz de nuestra aflicción; le contamos lo ocurrido, y tras escucharlo, pronunció estas palabras.
1.237.17
दक्षिणे सागरानूपे पञ्च तीर्थानि सन्ति वै ।
पुण्यानि रमणीयानि तानि गच्छत मा चिरं ॥ १.२३७.१७ ॥
En el sur, en la orilla del océano, hay cinco vados sagrados, santos y encantadores; id a ellos sin demora.
1.237.18
तत्राशु पुरुषव्याघ्रः पाण्डवेयो धनञ्जयः ।
मोक्षयिष्यति शुद्धात्मा दुःखादस्मान्न संशयः ॥ १.२३७.१८ ॥
Allí, pronto, el tigre entre los hombres, Dhanañjaya, el hijo de Pāṇḍu de alma pura, nos librará de este dolor; de ello no hay duda.
1.237.19
इत्युक्त्वा नारदः सर्वास्तत्रैवान्तरधीयत ।
तस्य सर्वा वयं वीर श्रुत्वा वाक्यमितो गताः।
तदिदं सत्यमेवाद्य मोक्षिताहं त्वयाऽनघ ॥ १.२३७.१९ ॥
Habiendo dicho esto, Nārada desapareció allí mismo. Héroe, al oír sus palabras, todas nos fuimos de aquí. Hoy eso se ha cumplido; oh intachable, me has liberado.
1.237.20
एतास्तु मम ताः सख्यश्चतस्रोऽन्या जले श्रिताः ।
कुरु कर्म शुभं वीर एताः सर्वा विमोक्षय ॥ १.२३७.२० ॥
Estas son mis compañeras; además de ellas, otras cuatro están retenidas en el agua. Héroe, realiza una acción auspiciosa y libéralas a todas.
1.237.21
ततस्ताः पाण्डवश्रेष्ठः सर्वा एव विशांपते ।
अवगाह्य च तत्तीर्थं गृहीतो ग्राहिभिस्तदा ॥ १.२३७.२१ ॥
Entonces, oh rey, el mejor de los Pāṇḍavas fue hacia todas ellas, se sumergió en aquel vado sagrado y al instante fue atrapado por los cocodrilos.
1.237.22
ग्राहीभिश्चोत्तताराशु तरयामास तत्क्षणात् ।
सा चाप्सरा बभूवाशु सर्वाभरणभूषिता ॥ १.२३७.२२ ॥
Liberado de los cocodrilos, se alzó rápidamente y en ese mismo instante la llevó a la otra orilla. Y ella se convirtió de inmediato en una apsaras, adornada con todos los ornamentos.
1.237.23
एवं क्रमेण ताः सर्वा मोक्षयामास वीर्यवान् ॥ १.२३७.२३ ॥
De este modo, en orden, el poderoso liberó a todas ellas.
1.237.24
उत्थाय च जलात्तस्मात्प्रतिलभ्य वपुः स्वकम् ।
तास्तदाऽप्सरसो राजन्नदृश्यन्त यथा पुरा ॥ १.२३७.२४ ॥
Al salir de aquellas aguas y recuperar su propia forma, oh rey, aquellas apsaras aparecieron de nuevo tal como antes.
1.237.25
तीर्थानि शोधयित्वा तु तथानुज्ञाय ताः प्रभुः ।
चित्राङ्गदां पुनर्द्रष्टुं मणलूरं पुनर्ययौ ॥ १.२३७.२५ ॥
Tras purificar los vados sagrados y despedirse de ellas, el señor volvió a Maṇalūra para ver de nuevo a Citrāṅgadā.
1.237.26
तस्यामजनयत्पुत्रं राजानं बभ्रुवाहनम् ।
तं दृष्ट्वा पाण्डवो राजंश्चित्रवाहनमब्रवीत् ॥ १.२३७.२६ ॥
Ella dio a luz a un hijo, el rey Babhruvāhana. Al verlo, oh rey, el Pāṇḍava habló a Citravāhana.
1.237.27
चित्राङ्गदायाः शुल्कं त्वं गृहाण बभ्रुवाहनम् ।
अनेन च भविष्यामि ऋणान्मुक्तो नराधिप ॥ १.२३७.२७ ॥
Recibe a Babhruvāhana como precio nupcial de Citrāṅgadā; con esto, oh señor de los hombres, quedaré libre de mi deuda.
1.237.28
चित्राङ्गदां पुनर्वाक्यमब्रवीत्पाण्डुनन्दनः ।
इहैव भव भद्रं ते वर्धेथा बभ्रुवाहनम् ॥ १.२३७.२८ ॥
El hijo de Pāṇḍu volvió a dirigir estas palabras a Citrāṅgadā: Quédate aquí, que te vaya bien; cría a Babhruvāhana.
1.237.29
इन्द्रपस्थनिवासं मे त्वं तत्रागत्य रंस्यसि ।
कुन्ती युधिष्ठिरं भीमं भ्रातरौ मे कनीयसौ ॥ १.२३७.२९ ॥
Vendrás a mi morada en Indraprastha y allí te deleitarás: Kuntī, Yudhiṣṭhira y Bhīma, mis dos hermanos menores.
1.237.30
आगत्य तत्र पश्येथा अन्यानपि च बान्धवान् ।
बान्धवैः सहिताः सर्वैर्नन्दसे त्वमनिन्दिते ॥ १.२३७.३० ॥
Al llegar allí verás también a los demás parientes; oh irreprochable, unida a todos tus parientes, te alegrarás.
1.237.31
धर्मे स्थितः सत्यधृतिः कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरः ।
जित्वा तु पृथिवीं सर्वां राजसूयं करिष्यति ॥ १.२३७.३१ ॥
Establecido en el dharma, firme en la verdad, el hijo de Kuntī, Yudhiṣṭhira, tras conquistar toda la tierra, realizará el sacrificio rājasūya.
1.237.32
तत्रागच्छन्ति राजानः पृथिव्यां नृपसंज्ञिताः ।
बहूनि रत्नान्यादाय आगमिष्यति ते पिता ॥ १.२३७.३२ ॥
Allí llegarán los reyes de la tierra, llamados soberanos, y tu padre vendrá trayendo muchas joyas.
1.237.33
एकसार्थं प्रयातासि चित्रवाहनसेवया ।
द्रक्ष्यामि राजसूये त्वां पुत्रं पालय मा शुचः ॥ १.२३७.३३ ॥
Has partido en una misma caravana para servir a Citravāhana; te veré en el rājasūya. Cuida al hijo, no te aflijas.
1.237.34
बभ्रुवाहननाम्ना तु मम प्राणो बहिश्चरः ।
तस्माद्भरस्व पुत्रं वै पुरुषं वंशवर्धनम् ॥ १.२३७.३४ ॥
Mi aliento vital, llamado Babhruvāhana, deambula fuera; por eso sustenta a ese hijo, el varón que aumentará el linaje.
1.237.35
चित्रावाहनदायादं धर्मात्पौरवनन्दनम् ।
पाण्डवानां प्रियं पुत्रं तस्मात्पालय सर्वदा ॥ १.२३७.३५ ॥
El heredero de Citravāhana, deleite de los Pauravas, por derecho el hijo querido de los Pāṇḍavas — por eso protégelo siempre.
1.237.36
विप्रयोगेण संतापं मा कृथास्त्वमनिन्दिते ।
चित्राङ्गदामेवमुक्त्वा सागरानूपमाश्रितः ॥ १.२३७.३६ ॥
No te causes aflicción por la separación, oh intachable. Tras decir esto a Citrāṅgadā, se retiró a la orilla del mar.
1.237.37
स्थानं दूरं समाप्लुत्य दत्त्वा बहुधनं तदा ।
केरलान्समतिक्रम्य गोकर्णमभितोऽगमत् ॥ १.२३७.३७ ॥
Habiendo ido lejos de aquel lugar y dado mucha riqueza, atravesó a los Keralas y se dirigió hacia Gokarṇa.
1.237.38
आद्यं पशुपतेः स्थानं दर्शनादेव मुक्तिदम् ।
यत्र पापोऽपि मनुजः प्राप्नोत्यभयदं पदम् ॥ १.२३७.३८ ॥
Este es el lugar primordial de Paśupati, que concede la liberación con solo verlo; allí incluso un hombre pecador alcanza el estado que otorga la ausencia de temor.