മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.237
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.237.1
ततो वयं प्रव्यथिताः सर्वा भारतसत्तम ।
अयाम शरणं विप्रं तं तपोधनमच्युतम् ॥ १.२३७.१ ॥
അപ്പോൾ ഞങ്ങളെല്ലാവരും അത്യന്തം വ്യഥിതരായി, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, തപസ്സാണ് ധനമായ ആ അച്യുത ബ്രാഹ്മണനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു.
1.237.2
रूपेण वयसा चैव कन्दर्पेण च दर्पिताः ।
अयुक्तं कृतवत्यः स्म क्षन्तुमर्हसि नो द्विज ॥ १.२३७.२ ॥
സൗന്ദര്യം, യൗവനം, കന്ദർപ്പൻ എന്നിവയാൽ ഗർവിതരായി ഞങ്ങൾ അനുചിതമായത് ചെയ്തു; ഹേ ദ്വിജാ, ഞങ്ങളോട് ക്ഷമിക്കണം.
1.237.3
एष एव वधोऽस्माकं स्वयं प्राप्तस्तपोधन ।
यद्वयं संशितात्मानं प्रलोब्धुं त्वामिहागताः ॥ १.२३७.३ ॥
ഹേ തപോധനാ, ഇത് ഞങ്ങൾ സ്വയം വരുത്തിവെച്ച വധമാണ്; സംയമിയായ നിന്നെ വശീകരിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നു.
1.237.4
अवध्यास्तु स्त्रियः सृष्टा मन्यन्ते धर्मचारिणः ।
तस्माद्धर्मेण वर्ध त्वं नास्मन्हिंसितुमर्हसि ॥ १.२३७.४ ॥
ധർമ്മചാരികൾ സ്ത്രീകൾ വധിക്കപ്പെടാൻ പാടില്ലാത്തവരായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരെന്ന് കരുതുന്നു; അതിനാൽ ധർമ്മപ്രകാരം ശിക്ഷിക്കൂ, ഞങ്ങളെ ഹിംസിക്കുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമല്ല.
1.237.5
सर्वभूतेषु धर्मज्ञ मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ।
सत्यो भवतु कल्याण एष वादो मनीषिणाम् ॥ १.२३७.५ ॥
ഹേ ധർമ്മജ്ഞാ, സർവ്വഭൂതങ്ങളോടും മൈത്രിയുള്ളവനെയാണ് ബ്രാഹ്മണൻ എന്ന് പറയുന്നത്; ഹേ കല്യാണാ, ജ്ഞാനികളുടെ ഈ വാക്ക് സത്യമാകട്ടെ.
1.237.6
शरणं च प्रपन्नानां शिष्टाः कुर्वन्ति पालनम् ।
शरणं त्वां प्रपन्नाः स्म तस्मात्त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १.२३७.६ ॥
ശരണം പ്രാപിച്ചവരെ സജ്ജനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ നിന്നെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു, അതിനാൽ ഞങ്ങളോട് ക്ഷമിക്കണം.
1.237.7
एवमुक्तः स धर्मात्मा ब्राह्मणः शुभकर्मकृत् ।
प्रसादं कृतवान्वीर रविसोमसमप्रभः ॥ १.२३७.७ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ധർമ്മാത്മാവും ശുഭകർമ്മം ചെയ്യുന്നവനുമായ ആ ബ്രാഹ്മണൻ കൃപ ചെയ്തു, ഓ വീരാ, സൂര്യചന്ദ്രന്മാരുടെ തുല്യ പ്രഭയുള്ളവൻ.
1.237.8
शतं शतसहस्रं तु सर्वमक्षय्यवाचकम् ।
परिमाणं शतं त्वेतन्नेदमक्षय्यवाचकम् ॥ १.२३७.८ ॥
നൂറും നൂറായിരവും എല്ലാം അക്ഷയത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നൂറ് എന്നത് അളവാണ്; ഇത് അക്ഷയത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ല.
1.237.9
यदा च वो ग्राहभूता गृह्णन्तीः पुरुषाञ्जले ।
उत्कर्षति जलात्तस्मात्स्थलं पुरुषसत्तमः ॥ १.२३७.९ ॥
നിങ്ങൾ മുതലകളായി വെള്ളത്തിൽ പുരുഷന്മാരെ പിടിക്കുമ്പോൾ, ആ വെള്ളത്തിൽനിന്ന് അവരെ കരയിലേക്ക് വലിച്ചെടുക്കുന്ന പുരുഷോത്തമൻ.
1.237.10
तदा यूयं पुनः सर्वाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यथ ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे हसतापि कदाचन ॥ १.२३७.१० ॥
അപ്പോൾ നിങ്ങളെല്ലാവരും വീണ്ടും സ്വന്തം രൂപം പ്രാപിക്കും. തമാശയ്ക്കുപോലും ഞാൻ മുമ്പ് ഒരിക്കലും അസത്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
1.237.11
तानि सर्वाणि तीर्थानि ततः प्रभृति चैव ह ।
नारीतीर्थानि नाम्नेह ख्यातिं यास्यन्ति सर्वशः।
पुण्यानि च भविष्यन्ति पावनानि मनीषिणां ॥ १.२३७.११ ॥
ആ തീർത്ഥങ്ങളെല്ലാം അന്നുമുതൽ ഇവിടെ 'നാരീതീർത്ഥങ്ങൾ' എന്ന പേരിൽ എല്ലായിടത്തും പ്രസിദ്ധി നേടും; അവ ജ്ഞാനികൾക്ക് പുണ്യവും പവിത്രവുമായിരിക്കും.
1.237.12
ततोऽभिवाद्य तं विप्रं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
अचिन्तयामोऽपसृत्य तस्माद्देशात्सुदुःखिताः ॥ १.२३७.१२ ॥
പിന്നെ ആ ബ്രാഹ്മണനെ വണങ്ങി, പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, ആ സ്ഥലത്തുനിന്ന് അകന്നുപോയി, അതീവ ദുഃഖിതരായി ഞങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു.
1.237.13
क्व नु नाम वयं सर्वाः कालेनाल्पेन तं नरम् ।
समागच्छेम यो नस्तद्रूपमापादयेत्पुनः ॥ १.२३७.१३ ॥
ഏത് കാലത്ത് നമ്മൾ എല്ലാവരും അല്പകാലത്തിനുള്ളിൽ ആ മനുഷ്യനെ കണ്ടുമുട്ടും, ആർ നമുക്ക് ആ രൂപം വീണ്ടും നൽകുമോ?
1.237.14
ता वयं चिन्तयित्वैव मुहूर्तादिव भारत ।
दृष्टवत्यो महाभागं देवर्षिमुत नारदम् ॥ १.२३७.१४ ॥
ഭാരതാ, ഞങ്ങൾ ചിന്തിച്ചുനിൽക്കവെ മുഹൂർത്തനേരത്തിനുള്ളിൽ മഹാഭാഗ്യവാനായ ദേവർഷി നാരദനെ ഞങ്ങൾ കണ്ടു.
1.237.15
संप्रहृष्टाः स्म तं दृष्ट्वा देवर्षिममितद्युतिम् ।
अभिवाद्य च तं पार्थ स्थिताः स्म व्रीडिताननाः ॥ १.२३७.१५ ॥
പാർത്ഥാ, അപരിമിത തേജസ്സുള്ള ദേവർഷിയെ കണ്ട് ഞങ്ങൾ അതിയായി സന്തോഷിച്ചു; അവനെ വണങ്ങി ലജ്ജിച്ച മുഖത്തോടെ നിന്നു.
1.237.16
स नोऽपृच्छद्दुःखमूलमुक्तवत्यो वयं च तम् ।
श्रउत्वा तत्र यथावृत्तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२३७.१६ ॥
അദ്ദേഹം ഞങ്ങളോട് ദുഃഖത്തിന്റെ മൂലകാരണം ചോദിച്ചു; ഞങ്ങൾ നടന്നതെല്ലാം പറഞ്ഞു; അദ്ദേഹം കേട്ട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.237.17
दक्षिणे सागरानूपे पञ्च तीर्थानि सन्ति वै ।
पुण्यानि रमणीयानि तानि गच्छत मा चिरं ॥ १.२३७.१७ ॥
തെക്ക് കടൽത്തീരത്ത് പവിത്രവും മനോഹരവുമായ അഞ്ച് തീർത്ഥങ്ങളുണ്ട്; അവിടേക്ക് പോകൂ, വൈകരുത്.
1.237.18
तत्राशु पुरुषव्याघ्रः पाण्डवेयो धनञ्जयः ।
मोक्षयिष्यति शुद्धात्मा दुःखादस्मान्न संशयः ॥ १.२३७.१८ ॥
അവിടെ വേഗം പുരുഷവ്യാഘ്രനും ശുദ്ധാത്മാവുമായ പാണ്ഡവപുത്രൻ ധനഞ്ജയൻ നമ്മെ ഈ ദുഃഖത്തിൽനിന്ന് മോചിപ്പിക്കും; സംശയമില്ല.
1.237.19
इत्युक्त्वा नारदः सर्वास्तत्रैवान्तरधीयत ।
तस्य सर्वा वयं वीर श्रुत्वा वाक्यमितो गताः।
तदिदं सत्यमेवाद्य मोक्षिताहं त्वयाऽनघ ॥ १.२३७.१९ ॥
നാരദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവിടെത്തന്നെ അന്തർധാനം ചെയ്തു. വീരാ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഇവിടെനിന്ന് പോയി. ഇന്ന് അത് സത്യമായി; നിഷ്കളങ്കനേ, നീ എന്നെ മോചിപ്പിച്ചു.
1.237.20
एतास्तु मम ताः सख्यश्चतस्रोऽन्या जले श्रिताः ।
कुरु कर्म शुभं वीर एताः सर्वा विमोक्षय ॥ १.२३७.२० ॥
ഇവരാണ് എന്റെ സഖിമാർ; ഇവരെ കൂടാതെ നാലുപേർ കൂടി വെള്ളത്തിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വീരാ, ശുഭകർമ്മം ചെയ്ത് ഇവരെയെല്ലാം മോചിപ്പിക്കൂ.
1.237.21
ततस्ताः पाण्डवश्रेष्ठः सर्वा एव विशांपते ।
अवगाह्य च तत्तीर्थं गृहीतो ग्राहिभिस्तदा ॥ १.२३७.२१ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, പാണ്ഡവരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ അവരുടെയെല്ലാം അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ആ തീർത്ഥത്തിൽ ഇറങ്ങി; ഉടനെ മുതലകൾ അവനെ പിടികൂടി.
1.237.22
ग्राहीभिश्चोत्तताराशु तरयामास तत्क्षणात् ।
सा चाप्सरा बभूवाशु सर्वाभरणभूषिता ॥ १.२३७.२२ ॥
മുതലകളിൽനിന്ന് മോചിതനായി അവൻ വേഗം മുകളിലേക്കുയർന്നു; ആ നിമിഷംതന്നെ അവളെ കരയ്ക്കെത്തിച്ചു. അവൾ ഉടനെ സർവാഭരണവിഭൂഷിതയായ അപ്സരസ്സായി.
1.237.23
एवं क्रमेण ताः सर्वा मोक्षयामास वीर्यवान् ॥ १.२३७.२३ ॥
ഇങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ ആ വീര്യവാൻ അവരെയെല്ലാം മോചിപ്പിച്ചു.
1.237.24
उत्थाय च जलात्तस्मात्प्रतिलभ्य वपुः स्वकम् ।
तास्तदाऽप्सरसो राजन्नदृश्यन्त यथा पुरा ॥ १.२३७.२४ ॥
ആ വെള്ളത്തിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, തങ്ങളുടെ സ്വരൂപം വീണ്ടെടുത്ത്, രാജാവേ, ആ അപ്സരസ്സുകൾ മുമ്പത്തെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു.
1.237.25
तीर्थानि शोधयित्वा तु तथानुज्ञाय ताः प्रभुः ।
चित्राङ्गदां पुनर्द्रष्टुं मणलूरं पुनर्ययौ ॥ १.२३७.२५ ॥
പുണ്യതീർത്ഥങ്ങൾ ശുദ്ധമാക്കി, അവരോട് യാത്ര ചോദിച്ച ശേഷം, പ്രഭുവായ അർജ്ജുനൻ ചിത്രാംഗദയെ വീണ്ടും കാണാൻ മണലൂരിലേക്ക് വീണ്ടും പോയി.
1.237.26
तस्यामजनयत्पुत्रं राजानं बभ्रुवाहनम् ।
तं दृष्ट्वा पाण्डवो राजंश्चित्रवाहनमब्रवीत् ॥ १.२३७.२६ ॥
അവൾ ബഭ്രുവാഹനൻ എന്ന രാജാവായ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു. അവനെ കണ്ട്, രാജാവേ, പാണ്ഡവൻ ചിത്രവാഹനനോട് പറഞ്ഞു.
1.237.27
चित्राङ्गदायाः शुल्कं त्वं गृहाण बभ्रुवाहनम् ।
अनेन च भविष्यामि ऋणान्मुक्तो नराधिप ॥ १.२३७.२७ ॥
ചിത്രാംഗദയുടെ ശുൽകമായി നീ ബഭ്രുവാഹനനെ സ്വീകരിക്കുക. ഇതിനാൽ ഞാൻ, ഓ നരാധിപാ, കടത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
1.237.28
चित्राङ्गदां पुनर्वाक्यमब्रवीत्पाण्डुनन्दनः ।
इहैव भव भद्रं ते वर्धेथा बभ्रुवाहनम् ॥ १.२३७.२८ ॥
പാണ്ഡുപുത്രൻ വീണ്ടും ചിത്രാംഗദയോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു: ഇവിടെത്തന്നെ നിൽക്കുക, നിനക്ക് ശുഭമുണ്ടാകട്ടെ; ബഭ്രുവാഹനനെ വളർത്തുക.
1.237.29
इन्द्रपस्थनिवासं मे त्वं तत्रागत्य रंस्यसि ।
कुन्ती युधिष्ठिरं भीमं भ्रातरौ मे कनीयसौ ॥ १.२३७.२९ ॥
ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിലെ എന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് നീ അവിടെ വന്ന് രമിക്കും. കുന്തി, യുധിഷ്ഠിരൻ, ഭീമൻ, എന്റെ ഇളയ രണ്ട് സഹോദരന്മാർ.
1.237.30
आगत्य तत्र पश्येथा अन्यानपि च बान्धवान् ।
बान्धवैः सहिताः सर्वैर्नन्दसे त्वमनिन्दिते ॥ १.२३७.३० ॥
അവിടെ വന്ന് മറ്റ് ബന്ധുക്കളെയും നീ കാണും. നിർദ്ദോഷേ, എല്ലാ ബന്ധുക്കളോടും ചേർന്ന് നീ ആനന്ദിക്കും.
1.237.31
धर्मे स्थितः सत्यधृतिः कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरः ।
जित्वा तु पृथिवीं सर्वां राजसूयं करिष्यति ॥ १.२३७.३१ ॥
ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിതനും സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവനുമായ കുന്തീപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ ഭൂമി മുഴുവൻ ജയിച്ച ശേഷം രാജസൂയയാഗം ചെയ്യും.
1.237.32
तत्रागच्छन्ति राजानः पृथिव्यां नृपसंज्ञिताः ।
बहूनि रत्नान्यादाय आगमिष्यति ते पिता ॥ १.२३७.३२ ॥
അവിടെ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നവർ എത്തും; പല രത്നങ്ങളുമായി നിന്റെ പിതാവും വരും.
1.237.33
एकसार्थं प्रयातासि चित्रवाहनसेवया ।
द्रक्ष्यामि राजसूये त्वां पुत्रं पालय मा शुचः ॥ १.२३७.३३ ॥
ചിത്രവാഹനന്റെ സേവയ്ക്കായി ഒരേ സംഘത്തോടെ നീ പോയിരിക്കുന്നു; രാജസൂയത്തിൽ നിന്നെ കാണും. പുത്രനെ പാലിക്കൂ, ദുഃഖിക്കരുത്.
1.237.34
बभ्रुवाहननाम्ना तु मम प्राणो बहिश्चरः ।
तस्माद्भरस्व पुत्रं वै पुरुषं वंशवर्धनम् ॥ १.२३७.३४ ॥
ബഭ്രുവാഹനൻ എന്ന പേരിലുള്ള എന്റെ പ്രാണൻ പുറത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു; അതിനാൽ വംശം വളർത്തുന്ന ആ പുത്രനെ പുലർത്തൂ.
1.237.35
चित्रावाहनदायादं धर्मात्पौरवनन्दनम् ।
पाण्डवानां प्रियं पुत्रं तस्मात्पालय सर्वदा ॥ १.२३७.३५ ॥
ചിത്രവാഹനന്റെ അവകാശിയും പൗരവർക്ക് ആനന്ദവും പാണ്ഡവർക്ക് പ്രിയ പുത്രനുമായവനെ എപ്പോഴും പാലിക്കൂ.
1.237.36
विप्रयोगेण संतापं मा कृथास्त्वमनिन्दिते ।
चित्राङ्गदामेवमुक्त्वा सागरानूपमाश्रितः ॥ १.२३७.३६ ॥
കുറ്റമറ്റവളേ, വിയോഗത്താൽ സന്താപപ്പെടരുത്.
1.237.37
स्थानं दूरं समाप्लुत्य दत्त्वा बहुधनं तदा ।
केरलान्समतिक्रम्य गोकर्णमभितोऽगमत् ॥ १.२३७.३७ ॥
ആ സ്ഥലത്തുനിന്ന് ദൂരേക്ക് പോയി, അപ്പോൾ വളരെ ധനം ദാനം ചെയ്ത്, കേരളീയരെ കടന്ന്, ഗോകർണ്ണത്തിലേക്ക് അവൻ പോയി.
1.237.38
आद्यं पशुपतेः स्थानं दर्शनादेव मुक्तिदम् ।
यत्र पापोऽपि मनुजः प्राप्नोत्यभयदं पदम् ॥ १.२३७.३८ ॥
ഇത് പശുപതിയുടെ ആദ്യസ്ഥാനമാണ്; ദർശനം കൊണ്ടുതന്നെ മോക്ഷം നൽകുന്നത്; ഇവിടെ പാപിയായ മനുഷ്യനും അഭയം നൽകുന്ന പദവി പ്രാപിക്കുന്നു.