มหาภารตะ · อัธยายะ 1.237

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.237.1

ततो वयं प्रव्यथिताः सर्वा भारतसत्तम ।
अयाम शरणं विप्रं तं तपोधनमच्युतम् ॥ १.२३७.१ ॥

ครั้นนั้น พวกเราทั้งหมดต่างเกิดความหวาดหวั่นอย่างยิ่ง ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในวงศ์ภรตะ จึงพากันไปพึ่งพิงพราหมณ์ผู้นั้น คือพระอจยุตะ ผู้มีตบะเป็นทรัพย์

1.237.2

रूपेण वयसा चैव कन्दर्पेण च दर्पिताः ।
अयुक्तं कृतवत्यः स्म क्षन्तुमर्हसि नो द्विज ॥ १.२३७.२ ॥

พวกเราหลงทะนงด้วยความงาม วัยวัย และกามเทพ จึงได้กระทำสิ่งที่ไม่สมควร ข้าแต่ผู้เกิดสองครั้ง ขอท่านโปรดอภัยให้พวกเราด้วยเถิด

1.237.3

एष एव वधोऽस्माकं स्वयं प्राप्तस्तपोधन ।
यद्वयं संशितात्मानं प्रलोब्धुं त्वामिहागताः ॥ १.२३७.३ ॥

ข้าแต่ผู้มีตบะเป็นทรัพย์ ความพินาศนี้มาถึงพวกเราด้วยตนเองแล้ว เพราะพวกเรามาที่นี่เพื่อล่อลวงท่าน ผู้มีอาตมันที่ฝึกฝนแล้ว

1.237.4

अवध्यास्तु स्त्रियः सृष्टा मन्यन्ते धर्मचारिणः ।
तस्माद्धर्मेण वर्ध त्वं नास्मन्हिंसितुमर्हसि ॥ १.२३७.४ ॥

ผู้ประพฤติตามธรรมย่อมเห็นว่า สตรีถูกสร้างมาให้ไม่ควรถูกฆ่า ฉะนั้นขอท่านลงโทษพวกเราตามธรรมเถิด ไม่สมควรที่ท่านจะทำร้ายพวกเรา

1.237.5

सर्वभूतेषु धर्मज्ञ मैत्रो ब्राह्मण उच्यते ।
सत्यो भवतु कल्याण एष वादो मनीषिणाम् ॥ १.२३७.५ ॥

ข้าแต่ผู้รู้ธรรม ผู้ที่มีไมตรีต่อสรรพสัตว์เรียกว่าพราหมณ์ ขอให้คำกล่าวของปราชญ์นี้เป็นจริง ข้าแต่ผู้เป็นมงคล

1.237.6

शरणं च प्रपन्नानां शिष्टाः कुर्वन्ति पालनम् ।
शरणं त्वां प्रपन्नाः स्म तस्मात्त्वं क्षन्तुमर्हसि ॥ १.२३७.६ ॥

ผู้มีคุณธรรมย่อมคุ้มครองผู้ที่เข้าพึ่งพิง พวกเราได้เข้าพึ่งพิงท่านแล้ว ฉะนั้นท่านควรอภัยให้พวกเรา

1.237.7

एवमुक्तः स धर्मात्मा ब्राह्मणः शुभकर्मकृत् ।
प्रसादं कृतवान्वीर रविसोमसमप्रभः ॥ १.२३७.७ ॥

เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น พราหมณ์ผู้มีจิตใจประกอบด้วยธรรมและกระทำกรรมดีผู้นั้น ได้แสดงความเมตตาโปรดปราน ข้าแต่วีรบุรุษผู้มีรัศมีเสมอดวงอาทิตย์และดวงจันทร์

1.237.8

शतं शतसहस्रं तु सर्वमक्षय्यवाचकम् ।
परिमाणं शतं त्वेतन्नेदमक्षय्यवाचकम् ॥ १.२३७.८ ॥

คำว่าร้อย และร้อยพัน ล้วนหมายถึงสิ่งที่ไม่มีวันหมดสิ้น แต่ร้อยหนึ่งนี้เป็นเพียงหน่วยนับ จึงไม่ได้หมายถึงสิ่งที่ไม่มีวันหมดสิ้น

1.237.9

यदा च वो ग्राहभूता गृह्णन्तीः पुरुषाञ्जले ।
उत्कर्षति जलात्तस्मात्स्थलं पुरुषसत्तमः ॥ १.२३७.९ ॥

เมื่อพวกเจ้าซึ่งกลายเป็นจระเข้จับบุรุษทั้งหลายในน้ำ บุรุษผู้ประเสริฐที่สุดจะดึงพวกเขาขึ้นจากน้ำมาสู่บนบก

1.237.10

तदा यूयं पुनः सर्वाः स्वं रूपं प्रतिपत्स्यथ ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे हसतापि कदाचन ॥ १.२३७.१० ॥

เมื่อนั้น พวกเจ้าทั้งหมดจะได้กลับคืนสู่รูปเดิมของตนอีกครั้ง เราไม่เคยกล่าววาจาเท็จมาก่อน แม้แต่ในเวลาหยอกล้อก็ไม่เคย

1.237.11

तानि सर्वाणि तीर्थानि ततः प्रभृति चैव ह ।
नारीतीर्थानि नाम्नेह ख्यातिं यास्यन्ति सर्वशः।
पुण्यानि च भविष्यन्ति पावनानि मनीषिणां ॥ १.२३७.११ ॥

ท่าศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดเหล่านั้น นับจากนี้ไป ณ ที่นี้จะเป็นที่รู้จักทุกแห่งในนามท่าสตรี และจะกลายเป็นสถานที่ทำบุญและชำระล้างสำหรับปราชญ์ทั้งหลาย

1.237.12

ततोऽभिवाद्य तं विप्रं कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
अचिन्तयामोऽपसृत्य तस्माद्देशात्सुदुःखिताः ॥ १.२३७.१२ ॥

ครั้นนั้น พวกเรากราบไหว้พราหมณ์ผู้นั้นและเดินเวียนรอบท่าน แล้วจากสถานที่นั้นไปด้วยความทุกข์ระทมอย่างยิ่ง จึงเริ่มครุ่นคิด

1.237.13

क्व नु नाम वयं सर्वाः कालेनाल्पेन तं नरम् ।
समागच्छेम यो नस्तद्रूपमापादयेत्पुनः ॥ १.२३७.१३ ॥

พวกเราทั้งหมดจะพบบุรุษผู้นั้นได้ที่ไหนหนอ ภายในเวลาอันสั้น ผู้ซึ่งจะทำให้รูปร่างเดิมของพวกเรากลับคืนมาได้อีกครั้ง

1.237.14

ता वयं चिन्तयित्वैव मुहूर्तादिव भारत ।
दृष्टवत्यो महाभागं देवर्षिमुत नारदम् ॥ १.२३७.१४ ॥

ข้าแต่พระภารตะ พวกเราครุ่นคิดอยู่เพียงชั่วครู่ ก็ได้เห็นพระนารทะ ฤๅษีเทพผู้มีโชคอันยิ่งใหญ่

1.237.15

संप्रहृष्टाः स्म तं दृष्ट्वा देवर्षिममितद्युतिम् ।
अभिवाद्य च तं पार्थ स्थिताः स्म व्रीडिताननाः ॥ १.२३७.१५ ॥

ข้าแต่ปารถะ พวกเรารู้สึกปีติยินดีอย่างยิ่งเมื่อเห็นพระฤๅษีเทพผู้มีรัศมีหาประมาณมิได้ จึงกราบไหว้ท่านด้วยความเคารพ แล้วยืนอยู่ด้วยใบหน้าที่เก้อเขิน

1.237.16

स नोऽपृच्छद्दुःखमूलमुक्तवत्यो वयं च तम् ।
श्रउत्वा तत्र यथावृत्तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२३७.१६ ॥

ท่านถามถึงต้นตอแห่งความทุกข์ของพวกเรา พวกเราจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ท่านฟัง เมื่อท่านฟังเรื่องราวตามที่เป็นมาแล้ว ท่านจึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้

1.237.17

दक्षिणे सागरानूपे पञ्च तीर्थानि सन्ति वै ।
पुण्यानि रमणीयानि तानि गच्छत मा चिरं ॥ १.२३७.१७ ॥

ทางทิศใต้ ริมฝั่งมหาสมุทร มีท่าศักดิ์สิทธิ์อยู่ห้าแห่ง เป็นมงคลและน่ารื่นรมย์ ขอให้พวกเจ้าไปยังที่เหล่านั้นโดยไม่รอช้า

1.237.18

तत्राशु पुरुषव्याघ्रः पाण्डवेयो धनञ्जयः ।
मोक्षयिष्यति शुद्धात्मा दुःखादस्मान्न संशयः ॥ १.२३७.१८ ॥

ที่นั่น ในไม่ช้า บุรุษผู้เสือท่ามกลางมนุษย์ คือธนัญชัย บุตรแห่งปาณฑุ ผู้มีจิตใจบริสุทธิ์ จะช่วยพวกเราให้พ้นจากความทุกข์นี้ ไม่ต้องสงสัยเลย

1.237.19

इत्युक्त्वा नारदः सर्वास्तत्रैवान्तरधीयत ।
तस्य सर्वा वयं वीर श्रुत्वा वाक्यमितो गताः।
तदिदं सत्यमेवाद्य मोक्षिताहं त्वयाऽनघ ॥ १.२३७.१९ ॥

ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว พระนารทะก็หายตัวไปจากที่นั้นทันที ข้าแต่วีรบุรุษ เมื่อพวกเราได้ฟังคำของท่านแล้ว จึงพากันจากที่นั้นไป ข้าแต่ผู้ไร้บาป วันนี้ถ้อยคำนั้นได้เป็นจริงแล้ว ท่านได้ปลดปล่อยข้าพเจ้าแล้ว

1.237.20

एतास्तु मम ताः सख्यश्चतस्रोऽन्या जले श्रिताः ।
कुरु कर्म शुभं वीर एताः सर्वा विमोक्षय ॥ १.२३७.२० ॥

เหล่านี้คือสหายของข้าพเจ้า ส่วนสหายอีกสี่คนนอกเหนือจากนั้นยังถูกกักอยู่ในน้ำ ข้าแต่วีรบุรุษ ขอท่านกระทำกรรมอันเป็นมงคล และปลดปล่อยนางเหล่านี้ทั้งหมดด้วยเถิด

1.237.21

ततस्ताः पाण्डवश्रेष्ठः सर्वा एव विशांपते ।
अवगाह्य च तत्तीर्थं गृहीतो ग्राहिभिस्तदा ॥ १.२३७.२१ ॥

จากนั้น ข้าแต่พระราชา ปาณฑพผู้ประเสริฐที่สุดได้ไปยังนางทั้งหมดนั้น ลงไปในท่าศักดิ์สิทธิ์นั้น และในขณะนั้นเองก็ถูกจระเข้จับไว้

1.237.22

ग्राहीभिश्चोत्तताराशु तरयामास तत्क्षणात् ।
सा चाप्सरा बभूवाशु सर्वाभरणभूषिता ॥ १.२३७.२२ ॥

เมื่อหลุดจากจระเข้แล้ว พระองค์ก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว และในขณะนั้นเองก็นำนางข้ามไป นางอัปสรนั้นก็กลายเป็นอัปสรในทันที ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์ทั้งปวง

1.237.23

एवं क्रमेण ताः सर्वा मोक्षयामास वीर्यवान् ॥ १.२३७.२३ ॥

ด้วยวิธีนี้ ผู้มีพลังได้ปลดปล่อยนางทั้งหมดไปตามลำดับ

1.237.24

उत्थाय च जलात्तस्मात्प्रतिलभ्य वपुः स्वकम् ।
तास्तदाऽप्सरसो राजन्नदृश्यन्त यथा पुरा ॥ १.२३७.२४ ॥

ข้าแต่พระราชา นางอัปสรเหล่านั้นลุกขึ้นจากน้ำนั้น และได้รูปกายของตนคืนมา ปรากฏขึ้นอีกครั้งดังเช่นเมื่อก่อน

1.237.25

तीर्थानि शोधयित्वा तु तथानुज्ञाय ताः प्रभुः ।
चित्राङ्गदां पुनर्द्रष्टुं मणलूरं पुनर्ययौ ॥ १.२३७.२५ ॥

เมื่อได้ชำระท่าศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายและลาจากนางเหล่านั้นแล้ว เจ้าผู้เป็นใหญ่ก็เสด็จกลับไปยังมณลูระอีกครั้ง เพื่อจะได้พบจิตรางคทาอีกสักครั้ง

1.237.26

तस्यामजनयत्पुत्रं राजानं बभ्रुवाहनम् ।
तं दृष्ट्वा पाण्डवो राजंश्चित्रवाहनमब्रवीत् ॥ १.२३७.२६ ॥

นางได้ให้กำเนิดบุตรชาย คือพระราชาพภรุวาหนะ ข้าแต่พระราชา ปาณฑพเมื่อเห็นบุตรนั้นแล้ว ได้กล่าวกับจิตรวาหนะ

1.237.27

चित्राङ्गदायाः शुल्कं त्वं गृहाण बभ्रुवाहनम् ।
अनेन च भविष्यामि ऋणान्मुक्तो नराधिप ॥ १.२३७.२७ ॥

ท่านจงรับพภรุวาหนะไว้เป็นค่าสินสอดของจิตรางคทาเถิด ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์ ด้วยเหตุนี้ข้าจะพ้นจากหนี้สิน

1.237.28

चित्राङ्गदां पुनर्वाक्यमब्रवीत्पाण्डुनन्दनः ।
इहैव भव भद्रं ते वर्धेथा बभ्रुवाहनम् ॥ १.२३७.२८ ॥

ปาณฑุนันทนะได้กล่าวถ้อยคำนี้กับจิตรางคทาอีกครั้งว่า จงอยู่ที่นี่เถิด ขอให้เจ้าเป็นสุข จงเลี้ยงดูพภรุวาหนะให้เติบโต

1.237.29

इन्द्रपस्थनिवासं मे त्वं तत्रागत्य रंस्यसि ।
कुन्ती युधिष्ठिरं भीमं भ्रातरौ मे कनीयसौ ॥ १.२३७.२९ ॥

เจ้าจะมาพำนักที่อินทรปรัสถ์ของข้าและมีความสุขที่นั่น คือ กุนตี ยุธิษฐิระ และภีมะ สองน้องชายของข้า

1.237.30

आगत्य तत्र पश्येथा अन्यानपि च बान्धवान् ।
बान्धवैः सहिताः सर्वैर्नन्दसे त्वमनिन्दिते ॥ १.२३७.३० ॥

เมื่อมาถึงที่นั่นแล้ว เจ้าจะได้พบกับญาติคนอื่นๆ ด้วย ข้าแต่ผู้ไร้ตำหนิ เมื่ออยู่ร่วมกับญาติทั้งหมด เจ้าจะเบิกบานใจ

1.237.31

धर्मे स्थितः सत्यधृतिः कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरः ।
जित्वा तु पृथिवीं सर्वां राजसूयं करिष्यति ॥ १.२३७.३१ ॥

ยุธิษฐิระ บุตรของกุนตี ผู้ตั้งมั่นในธรรม มีความมั่นคงในสัตย์ จะพิชิตแผ่นดินทั้งหมดแล้วประกอบพิธีราชสูยะ

1.237.32

तत्रागच्छन्ति राजानः पृथिव्यां नृपसंज्ञिताः ।
बहूनि रत्नान्यादाय आगमिष्यति ते पिता ॥ १.२३७.३२ ॥

กษัตริย์ทั้งหลายผู้ได้รับการขนานนามว่าเป็นเจ้าแห่งแผ่นดินจะมาที่นั่น และบิดาของเจ้าก็จะมาพร้อมนำอัญมณีจำนวนมาก

1.237.33

एकसार्थं प्रयातासि चित्रवाहनसेवया ।
द्रक्ष्यामि राजसूये त्वां पुत्रं पालय मा शुचः ॥ १.२३७.३३ ॥

เจ้าได้ออกเดินทางไปในขบวนเดียวกันเพื่อรับใช้จิตรวาหนะ ข้าจะได้พบเจ้าที่พิธีราชสูยะ จงดูแลบุตรชายและอย่าโศกเศร้าเลย

1.237.34

बभ्रुवाहननाम्ना तु मम प्राणो बहिश्चरः ।
तस्माद्भरस्व पुत्रं वै पुरुषं वंशवर्धनम् ॥ १.२३७.३४ ॥

ลมหายใจแห่งชีวิตของข้า ซึ่งมีนามว่าพภรุวาหนะ ย่อมท่องเที่ยวไปภายนอก ฉะนั้นจงเลี้ยงดูบุตรชายนั้นเถิด ผู้เป็นบุรุษที่จะทำให้วงศ์ตระกูลเจริญขึ้น

1.237.35

चित्रावाहनदायादं धर्मात्पौरवनन्दनम् ।
पाण्डवानां प्रियं पुत्रं तस्मात्पालय सर्वदा ॥ १.२३७.३५ ॥

ทายาทของจิตรวาหนะ ผู้เป็นความยินดีของเผ่าเปารพ โดยธรรมแล้วเป็นบุตรที่เป็นที่รักของปาณฑพ ฉะนั้นจงคุ้มครองเขาตลอดไป

1.237.36

विप्रयोगेण संतापं मा कृथास्त्वमनिन्दिते ।
चित्राङ्गदामेवमुक्त्वा सागरानूपमाश्रितः ॥ १.२३७.३६ ॥

ข้าแต่ผู้ไร้ตำหนิ อย่าก่อให้เกิดความทุกข์ใจจากการพลัดพรากเลย ปาณฑุนันทนะได้กล่าวเช่นนี้กับจิตรางคทาแล้ว จึงเสด็จไปยังชายฝั่งทะเล

1.237.37

स्थानं दूरं समाप्लुत्य दत्त्वा बहुधनं तदा ।
केरलान्समतिक्रम्य गोकर्णमभितोऽगमत् ॥ १.२३७.३७ ॥

เมื่อไปไกลจากที่นั้นแล้ว พระองค์ได้ประทานทรัพย์สมบัติจำนวนมากในคราวนั้น ทรงเดินทางผ่านแคว้นเกรละ แล้วเสด็จไปรอบๆ ถึงโคกรรณ

1.237.38

आद्यं पशुपतेः स्थानं दर्शनादेव मुक्तिदम् ।
यत्र पापोऽपि मनुजः प्राप्नोत्यभयदं पदम् ॥ १.२३७.३८ ॥

นี่คือสถานที่อันเป็นเลิศของพระปศุปติ ซึ่งประทานการหลุดพ้นเพียงได้เห็น ที่นั่นแม้มนุษย์ผู้บาปหนาก็ย่อมบรรลุฐานะที่ประทานความไม่หวาดกลัว