Mahābhārata · Adhyāya 1.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.239.1
ततः कतिपयाहस्य तस्मिन्रैवतके गिरौ ।
वृष्ण्यन्धकानामभवदुत्सवो नृपसत्तम ॥ १.२३९.१ ॥
Entonces, tras algunos días, en aquella montaña Raivataka hubo una fiesta de los Vṛṣṇis y los Andhakas, oh mejor de los reyes.
1.239.2
तत्र दानं ददुर्वीरा ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ।
भोजवृष्ण्यन्धकाश्चैव महे तस्य गिरेस्तदा ॥ १.२३९.२ ॥
Allí, en aquella fiesta de la montaña, los héroes de los Bhojas, Vṛṣṇis y Andhakas dieron regalos a los brahmanes por miles.
1.239.3
प्रसादै रत्नचित्रैश्च गिरेस्तस्य समन्ततः ।
स देशः शोभितो राजन्कल्पवृक्षैश्च सर्वशः ॥ १.२३९.३ ॥
Alrededor de aquella montaña, aquella región quedó adornada por todas partes con palacios de joyas y pinturas y con árboles de los deseos, oh rey.
1.239.4
वादित्राणि च तत्रान्ये वादकाः समवादयन् ।
ननृतुर्नर्तकाश्चैव जगुर्गेयानि गायनाः ॥ १.२३९.४ ॥
Allí otros músicos tocaron instrumentos a la vez, los danzantes bailaron y los cantores entonaron cantos dignos de ser cantados.
1.239.5
अलङ्कृताः कुमाराश्च वृष्णीनां सुमहौजसाम् ।
यानैर्हाटकचित्रैश्च चञ्चूर्यन्ते स्म सर्वशः ॥ १.२३९.५ ॥
Los jóvenes de los muy poderosos Vṛṣṇis, adornados, eran paseados por todas partes en vehículos de oro y de labor variada.
1.239.6
पौराश्च पादचारेण यानैरुच्चावचैस्तथा ।
सदाराः सानुयात्राश्च शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.२३९.६ ॥
También llegaron los ciudadanos, a pie y en vehículos de diversas clases, con sus esposas y sus séquitos, por centenares y por miles.
1.239.7
ततो हलधरः क्षीबो रेवतीसहितः प्रभुः ।
अनुगम्यमानो गन्धर्वैरचरत्रत्र भारत ॥ १.२३९.७ ॥
Entonces Balarāma, el portador del arado, embriagado, acompañado de Revatī, seguido por los Gandharvas, se movió por allí, oh Bhārata.
1.239.8
तथैव राजा वृष्णीनामुग्रसेनः प्रतापवान् ।
अनुगीयमानो गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसहायवान् ॥ १.२३९.८ ॥
Asimismo Ugrasena, el poderoso rey de los Vṛṣṇis, cantado por los Gandharvas, estaba acompañado por mil mujeres.
1.239.9
रौक्मिणेयश्च साम्बश्च क्षीबौ समरदुर्मदौ ।
दिव्यमाल्याम्बरधरौ विजह्वातेऽमराविव ॥ १.२३९.९ ॥
El hijo de Rukmiṇī y Sāmba, embriagados y feroces en la batalla, vistiendo guirnaldas y ropas divinas, se divertían como inmortales.
1.239.10
अक्रूरः सारणश्चैव गदो बभ्रुर्विदूरथः ।
निशठश्चारुदेष्णश्च पृथुर्विपृथुरेव च ॥ १.२३९.१० ॥
Akrūra, Sāraṇa, Gada, Babhru, Vidūratha, Niśaṭha, Cārudeṣṇa, Pṛthu y Vipṛthu también.
1.239.11
सत्यकः सात्यकिश्चैव भङ्गकारमहारवौ ।
हार्दिक्य उद्धवश्चैव ये चान्ये नानुकीर्तिताः ॥ १.२३९.११ ॥
Satyaka y Sātyaki, Bhaṅgakāra y Mahārava, Hārdikya y Uddhava también; y los otros que aquí no se nombran.
1.239.12
एते परिवृताः स्त्रीभिर्गन्धर्वैश्च पृथक्पृथक् ।
तमुत्सवं रैवतके शोभयाञ्चक्रिरे तदा ॥ १.२३९.१२ ॥
Rodeados por separado de mujeres y de Gandharvas, entonces adornaron aquella fiesta en el monte Raivataka.
1.239.13
वासदेवो ययौ तत्र सह स्त्रीभिर्मुदान्वितः ।
दत्त्वा दानं द्विजातिभ्यः परिव्राजमपश्यत ॥ १.२३९.१३ ॥
Vāsudeva fue allí, lleno de alegría, con las mujeres. Tras dar donativos a los nacidos dos veces, vio a un asceta errante.
1.239.14
चित्रकौतूहले तस्मिन्वर्तमाने महाद्भुते ।
वासुदेवश्च पार्थश्च सहितौ परिजग्मतुः ॥ १.२३९.१४ ॥
Mientras aquella festividad maravillosa y prodigiosa seguía su curso, Vāsudeva y Pārtha recorrieron juntos el lugar.
1.239.15
तत्र चङ्क्रममाणौ तौ वसुदेवसुतां शुभाम् ।
अलङ्कृतां सखीमध्ये भद्रां ददृशतुस्तदा ॥ १.२३९.१५ ॥
Paseando por allí, los dos vieron entonces a la hermosa hija de Vasudeva, adornada, en medio de sus compañeras: Bhadrā.
1.239.16
दृष्ट्वैव तामर्जुनस्य कन्दर्पः समजायत ।
तं तदैकाग्रमनसं कृष्णः पार्थमलक्षयत् ॥ १.२३९.१६ ॥
Al verla, el deseo por ella se encendió plenamente en Arjuna. Entonces Kṛṣṇa notó que Pārtha tenía la mente fija en un solo punto.
1.239.17
अब्रवीत्पुरुषव्याघ्रः प्रसहन्निव भारत ।
वनेचरस्य किमिदं कामेनालोड्यते मनः ॥ १.२३९.१७ ॥
El tigre entre los hombres, Kṛṣṇa, habló como si apenas contuviera la risa: "¡Oh Bhārata, por qué se agita la mente de este habitante del bosque por el deseo?"
1.239.18
ममैषा भगिनी पार्थ सारणस्य सहोदरी ।
सुभद्रा नाम भद्रं ते पितुर्मे दयिता सुता।
यदि ते वर्तते बुद्धिर्वक्ष्यामि पितरं स्वयम् ॥ १.२३९.१८ ॥
"Oh Pārtha, esta es mi hermana, hermana carnal de Sāraṇa (Balarāma), llamada Subhadrā. Que la buena fortuna sea tuya. Es la hija amada de mi padre. Si tu intención va en esa dirección, yo mismo hablaré con nuestro padre."
1.239.19
दुहिता वसुदेवस्य वासुदेवस्य च स्वसा ।
रूपेण चैषा संपन्ना कमिवैषा न मोहयेत् ॥ १.२३९.१९ ॥
Ella es la hija de Vasudeva y la hermana de Vāsudeva; dotada de belleza, ¿a quién no cautivaría?
1.239.20
कृतमेव तु कल्याणं सर्वं मम भवेद्ध्रुवम् ।
यदि स्यान्मम वार्ष्णेयी महिषीयं स्वसा तव ॥ १.२३९.२० ॥
Si esta Vārṣṇeyī llega a ser mi reina principal, aunque sea tu hermana, todo mi bien estará ciertamente cumplido.
1.239.21
प्राप्तौ तु क उपायः स्यात्तं व्रवीहि जनार्दन ।
आस्थास्यामि तदा सर्वं यदि शक्यं नरेण तत् ॥ १.२३९.२१ ॥
Pero, ¿qué medio habría para obtenerla? Dímelo, oh Janārdana; emprenderé todo ello, si es posible para un hombre.
1.239.22
स्वयं वरः क्षत्रियाणां विवाहः पुरुषर्षभ ।
स च संशयितः पार्थ स्वभावस्यानिमित्ततः ॥ १.२३९.२२ ॥
El matrimonio de los kṣatriyas es por svayaṃvara, oh mejor de los hombres; y eso, oh Pārtha, es incierto por causas imprevistas en su naturaleza.
1.239.23
प्रसह्य हरणं चापि क्षत्रियाणां प्रशस्यते ।
विवाहहेतुः शूराणामिति धर्मविदो विदुः ॥ १.२३९.२३ ॥
Para los kṣatriyas, el rapto por la fuerza también es alabado; para los héroes es causa de matrimonio, como saben los conocedores del dharma.
1.239.24
स त्वमर्जुन कल्याणीं प्रसह्य भगिनीं मम ।
यतिरूपधरस्तं तु यथा कालविपाकता।
हर स्वयंवरे ह्यस्याः को वै वेद चिकीर्षितम् ॥ १.२३९.२४ ॥
Así pues, Arjuna, tomando la forma de un asceta, arrebata por la fuerza a mi bienaventurada hermana, cuando el tiempo madure; pues ¿quién conoce de verdad su intención en el svayaṃvara?
1.239.25
ततोऽर्जुनश्च कृष्णश्च विनिश्चित्येतिकृत्यताम् ।
शीघ्रगान्पुरुषानन्प्रेषयामासतुस्तदा ॥ १.२३९.२५ ॥
Entonces Arjuna y Kṛṣṇa, habiendo decidido lo que debía hacerse, enviaron de inmediato mensajeros veloces.
1.239.26
धर्मराजाय तत्सर्वमिन्द्रप्रस्थगताय वै ।
श्रुत्वैव च महाबाहुरनुजज्ञे समातृकः ॥ १.२३९.२६ ॥
Todo esto se comunicó al rey Dharma, que había ido a Indraprastha; y el de brazos poderosos, al oírlo, dio su consentimiento junto con su madre.
1.239.27
भीमसेनस्तु तच्छ्रुत्वा कृतकृत्यं स्म मन्यते ।
इत्येवं मनुजैरुक्तं कृष्णः श्रुत्वा महामतिः ॥ १.२३९.२७ ॥
Bhīmasena, al oír esto, se creyó con su propósito cumplido; así lo dijeron los hombres, y el de gran mente, Kṛṣṇa, lo escuchó.
1.239.28
अनुज्ञाप्य तदा पार्थं हृदि स्थाप्य चिकीर्षितम् ।
इत्येवं मनुजैः सार्धं द्वारकां समुपेयिवान् ॥ १.२३९.२८ ॥
Entonces, despidiéndose de Pārtha y guardando en su corazón el propósito, Kṛṣṇa regresó a Dvārakā con los hombres.