ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.239.1
ततः कतिपयाहस्य तस्मिन्रैवतके गिरौ ।
वृष्ण्यन्धकानामभवदुत्सवो नृपसत्तम ॥ १.२३९.१ ॥
ଏହାପରେ କିଛି ଦିନ ପରେ ସେହି ରୈବତକ ପର୍ବତରେ ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକମାନଙ୍କର ଉତ୍ସବ ହେଲା, ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ।
1.239.2
तत्र दानं ददुर्वीरा ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ।
भोजवृष्ण्यन्धकाश्चैव महे तस्य गिरेस्तदा ॥ १.२३९.२ ॥
ସେଠାରେ ସେହି ପର୍ବତ ଉତ୍ସବରେ ଭୋଜ, ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକ ବୀରମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ହଜାର ହଜାର ଦାନ ଦେଲେ।
1.239.3
प्रसादै रत्नचित्रैश्च गिरेस्तस्य समन्ततः ।
स देशः शोभितो राजन्कल्पवृक्षैश्च सर्वशः ॥ १.२३९.३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ପର୍ବତର ଚାରିପାଖର ସେହି ପ୍ରଦେଶ ରତ୍ନଚିତ୍ରିତ ପ୍ରାସାଦ ଓ କଳ୍ପବୃକ୍ଷରେ ସର୍ବତ୍ର ଶୋଭିତ ହେଲା।
1.239.4
वादित्राणि च तत्रान्ये वादकाः समवादयन् ।
ननृतुर्नर्तकाश्चैव जगुर्गेयानि गायनाः ॥ १.२३९.४ ॥
ସେଠାରେ ଅନ୍ୟ ବାଦକମାନେ ବାଦ୍ୟ ବଜାଇଲେ, ନର୍ତ୍ତକମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ ଏବଂ ଗାୟକମାନେ ଗେୟ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
1.239.5
अलङ्कृताः कुमाराश्च वृष्णीनां सुमहौजसाम् ।
यानैर्हाटकचित्रैश्च चञ्चूर्यन्ते स्म सर्वशः ॥ १.२३९.५ ॥
ଅତି ପରାକ୍ରମୀ ବୃଷ୍ଣିଙ୍କ ଅଳଙ୍କୃତ କୁମାରମାନଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣଚିତ୍ରିତ ଯାନରେ ସର୍ବତ୍ର ବୁଲାଯାଉଥିଲା।
1.239.6
पौराश्च पादचारेण यानैरुच्चावचैस्तथा ।
सदाराः सानुयात्राश्च शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.२३९.६ ॥
ନଗରବାସୀମାନେ ପାଦରେ ଏବଂ ନାନାପ୍ରକାର ଯାନରେ, ପତ୍ନୀ ଓ ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ଆସିଲେ।
1.239.7
ततो हलधरः क्षीबो रेवतीसहितः प्रभुः ।
अनुगम्यमानो गन्धर्वैरचरत्रत्र भारत ॥ १.२३९.७ ॥
ତା'ପରେ ହଳଧର ବଳରାମ, ମତ୍ତ ହୋଇ, ରେବତୀଙ୍କ ସହିତ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁସୃତ ହୋଇ, ହେ ଭାରତ, ଏଠାରେ ବିଚରଣ କଲେ।
1.239.8
तथैव राजा वृष्णीनामुग्रसेनः प्रतापवान् ।
अनुगीयमानो गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसहायवान् ॥ १.२३९.८ ॥
ସେହିପରି ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କର ପ୍ରତାପୀ ରାଜା ଉଗ୍ରସେନ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗାୟମାନ ହୋଇ, ହଜାର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହାୟତାରେ ଥିଲେ।
1.239.9
रौक्मिणेयश्च साम्बश्च क्षीबौ समरदुर्मदौ ।
दिव्यमाल्याम्बरधरौ विजह्वातेऽमराविव ॥ १.२३९.९ ॥
ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ସାମ୍ବ, ମତ୍ତ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଗ୍ର, ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଅମରଙ୍କ ପରି ବିହାର କଲେ।
1.239.10
अक्रूरः सारणश्चैव गदो बभ्रुर्विदूरथः ।
निशठश्चारुदेष्णश्च पृथुर्विपृथुरेव च ॥ १.२३९.१० ॥
ଅକ୍ରୂର, ସାରଣ, ଗଦ, ବଭ୍ରୁ, ବିଦୂରଥ, ନିଶଠ, ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ପୃଥୁ ଏବଂ ବିପୃଥୁ ମଧ୍ୟ।
1.239.11
सत्यकः सात्यकिश्चैव भङ्गकारमहारवौ ।
हार्दिक्य उद्धवश्चैव ये चान्ये नानुकीर्तिताः ॥ १.२३९.११ ॥
ସତ୍ୟକ ଓ ସାତ୍ୟକି, ଭଙ୍ଗକାର ଓ ମହାରବ, ହାର୍ଦିକ୍ୟ ଓ ଉଦ୍ଧବ ମଧ୍ୟ; ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ନାମ ଏଠାରେ କୁହାଯାଇ ନାହିଁ।
1.239.12
एते परिवृताः स्त्रीभिर्गन्धर्वैश्च पृथक्पृथक् ।
तमुत्सवं रैवतके शोभयाञ्चक्रिरे तदा ॥ १.२३९.१२ ॥
ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥକ ପୃଥକ ଭାବେ ଘେରାଯାଇ, ସେତେବେଳେ ରୈବତକ ପର୍ବତରେ ସେହି ଉତ୍ସବକୁ ଶୋଭାଯୁକ୍ତ କଲେ।
1.239.13
वासदेवो ययौ तत्र सह स्त्रीभिर्मुदान्वितः ।
दत्त्वा दानं द्विजातिभ्यः परिव्राजमपश्यत ॥ १.२३९.१३ ॥
ବାସୁଦେବ ଆନନ୍ଦରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଠାକୁ ଗଲେ। ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ ସେ ଜଣେ ପରିବ୍ରାଜକଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
1.239.14
चित्रकौतूहले तस्मिन्वर्तमाने महाद्भुते ।
वासुदेवश्च पार्थश्च सहितौ परिजग्मतुः ॥ १.२३९.१४ ॥
ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ବିଚିତ୍ର ଉତ୍ସବ ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ ବାସୁଦେବ ଓ ପାର୍ଥ ଏକତ୍ର ବୁଲିଲେ।
1.239.15
तत्र चङ्क्रममाणौ तौ वसुदेवसुतां शुभाम् ।
अलङ्कृतां सखीमध्ये भद्रां ददृशतुस्तदा ॥ १.२३९.१५ ॥
ସେଠାରେ ବୁଲୁଥିବା ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ସେତେବେଳେ ସଖୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଳଙ୍କୃତା ସୁନ୍ଦରୀ ବସୁଦେବଙ୍କ କନ୍ୟା ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
1.239.16
दृष्ट्वैव तामर्जुनस्य कन्दर्पः समजायत ।
तं तदैकाग्रमनसं कृष्णः पार्थमलक्षयत् ॥ १.२३९.१६ ॥
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମନରେ କାମ ଜାଗ୍ରତ ହେଲା। ତବେ କୃଷ୍ଣ ଏକାଗ୍ରମନା ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ।
1.239.17
अब्रवीत्पुरुषव्याघ्रः प्रसहन्निव भारत ।
वनेचरस्य किमिदं कामेनालोड्यते मनः ॥ १.२३९.१७ ॥
ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର କୃଷ୍ଣ ଯେପରି ହସକୁ ଦବାଇ କହିଲେ: "ହେ ଭାରତ, ଏହି ବନଚରର ମନ କାମରେ କାହିଁକି ଆଲୋଡ଼ିତ ହେଉଛି?"
1.239.18
ममैषा भगिनी पार्थ सारणस्य सहोदरी ।
सुभद्रा नाम भद्रं ते पितुर्मे दयिता सुता।
यदि ते वर्तते बुद्धिर्वक्ष्यामि पितरं स्वयम् ॥ १.२३९.१८ ॥
"ହେ ପାର୍ଥ, ଏ ମୋ ଭଉଣୀ, ସାରଣର (ବଳରାମଙ୍କର) ସହୋଦରା, ନାମ ସୁଭଦ୍ରା। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ଏ ମୋ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ କନ୍ୟା। ଯଦି ତୁମ ମନ ଏଆଡ଼େ ଥାଏ, ମୁଁ ନିଜେ ପିତାଙ୍କୁ କହିବି।"
1.239.19
दुहिता वसुदेवस्य वासुदेवस्य च स्वसा ।
रूपेण चैषा संपन्ना कमिवैषा न मोहयेत् ॥ १.२३९.१९ ॥
ଏ ବସୁଦେବଙ୍କ କନ୍ୟା ଏବଂ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀ; ରୂପରେ ସମ୍ପନ୍ନା ଏହି ନାରୀ କାହାକୁ ମୋହିତ ନ କରିବେ?
1.239.20
कृतमेव तु कल्याणं सर्वं मम भवेद्ध्रुवम् ।
यदि स्यान्मम वार्ष्णेयी महिषीयं स्वसा तव ॥ १.२३९.२० ॥
ଏ ବାର୍ଷ୍ଣେୟୀ ମୋର ମହିଷୀ ହେଲେ, ସେ ତୁମର ଭଉଣୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମୋର ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ନିଶ୍ଚୟ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଯିବ।
1.239.21
प्राप्तौ तु क उपायः स्यात्तं व्रवीहि जनार्दन ।
आस्थास्यामि तदा सर्वं यदि शक्यं नरेण तत् ॥ १.२३९.२१ ॥
କିନ୍ତୁ ତାକୁ ପାଇବାର ଉପାୟ କ'ଣ? ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତାହା କୁହ। ମଣିଷ ପକ୍ଷେ ସମ୍ଭବ ହେଲେ ମୁଁ ସବୁ ଅନୁସରଣ କରିବି।
1.239.22
स्वयं वरः क्षत्रियाणां विवाहः पुरुषर्षभ ।
स च संशयितः पार्थ स्वभावस्यानिमित्ततः ॥ १.२३९.२२ ॥
ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ବିବାହ ସ୍ୱୟଂବର; ହେ ପାର୍ଥ, ତାହା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସ୍ୱଭାବର ଅନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାରଣରୁ ସନ୍ଦେହଯୁକ୍ତ।
1.239.23
प्रसह्य हरणं चापि क्षत्रियाणां प्रशस्यते ।
विवाहहेतुः शूराणामिति धर्मविदो विदुः ॥ १.२३९.२३ ॥
କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଳପୂର୍ବକ ହରଣ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସନୀୟ; ଶୂରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ବିବାହର କାରଣ ବୋଲି ଧର୍ମଜ୍ଞମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
1.239.24
स त्वमर्जुन कल्याणीं प्रसह्य भगिनीं मम ।
यतिरूपधरस्तं तु यथा कालविपाकता।
हर स्वयंवरे ह्यस्याः को वै वेद चिकीर्षितम् ॥ १.२३९.२४ ॥
ତେଣୁ ହେ ଅର୍ଜୁନ, ତୁମେ ଯତିର ରୂପ ଧରି, ସମୟ ପାକିଲେ ମୋର କଲ୍ୟାଣୀ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ହରଣ କର; ସ୍ୱୟଂବରରେ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କିଏ ଜାଣିପାରିବ?
1.239.25
ततोऽर्जुनश्च कृष्णश्च विनिश्चित्येतिकृत्यताम् ।
शीघ्रगान्पुरुषानन्प्रेषयामासतुस्तदा ॥ १.२३९.२५ ॥
ଏବେ ଅର୍ଜୁନ ଓ କୃଷ୍ଣ କଣ କରିବେ ତାହା ସ୍ଥିର କରି, ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
1.239.26
धर्मराजाय तत्सर्वमिन्द्रप्रस्थगताय वै ।
श्रुत्वैव च महाबाहुरनुजज्ञे समातृकः ॥ १.२३९.२६ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯାଇଥିବା ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ସବୁ କଥା ଜଣାଗଲା। ତାହା ଶୁଣି ମହାବାହୁ ମାତା ସହ ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
1.239.27
भीमसेनस्तु तच्छ्रुत्वा कृतकृत्यं स्म मन्यते ।
इत्येवं मनुजैरुक्तं कृष्णः श्रुत्वा महामतिः ॥ १.२३९.२७ ॥
ଭୀମସେନ ତାହା ଶୁଣି ନିଜକୁ କୃତକୃତ୍ୟ ଭାବିଲେ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏପରି କହିଲେ ମହାମତି କୃଷ୍ଣ ତାହା ଶୁଣିଲେ।
1.239.28
अनुज्ञाप्य तदा पार्थं हृदि स्थाप्य चिकीर्षितम् ।
इत्येवं मनुजैः सार्धं द्वारकां समुपेयिवान् ॥ १.२३९.२८ ॥
ତା ପରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ମନରେ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖି, ଏପରି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଫେରିଗଲେ।