మహాభారతం · అధ్యాయం 1.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.239.1
ततः कतिपयाहस्य तस्मिन्रैवतके गिरौ ।
वृष्ण्यन्धकानामभवदुत्सवो नृपसत्तम ॥ १.२३९.१ ॥
తరువాత కొన్ని రోజులకు ఆ రైవతక పర్వతంపై వృష్ణులకు, అంధకులకు ఒక ఉత్సవం జరిగింది, ఓ రాజశ్రేష్ఠా.
1.239.2
तत्र दानं ददुर्वीरा ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ।
भोजवृष्ण्यन्धकाश्चैव महे तस्य गिरेस्तदा ॥ १.२३९.२ ॥
అక్కడ ఆ పర్వత ఉత్సవంలో భోజ, వృష్ణి, అంధక వీరులు బ్రాహ్మణులకు వేల సంఖ్యలో దానాలు ఇచ్చారు.
1.239.3
प्रसादै रत्नचित्रैश्च गिरेस्तस्य समन्ततः ।
स देशः शोभितो राजन्कल्पवृक्षैश्च सर्वशः ॥ १.२३९.३ ॥
ఓ రాజా, ఆ పర్వతం చుట్టూ ఉన్న ఆ ప్రదేశం రత్న చిత్రాలతో అలంకరించిన ప్రాసాదాలతో, కల్పవృక్షాలతో అన్ని వైపులా శోభించింది.
1.239.4
वादित्राणि च तत्रान्ये वादकाः समवादयन् ।
ननृतुर्नर्तकाश्चैव जगुर्गेयानि गायनाः ॥ १.२३९.४ ॥
అక్కడ ఇతర వాద్యకారులు వాద్యాలు వాయించారు, నర్తకులు నాట్యం చేశారు, గాయకులు గేయాలు పాడారు.
1.239.5
अलङ्कृताः कुमाराश्च वृष्णीनां सुमहौजसाम् ।
यानैर्हाटकचित्रैश्च चञ्चूर्यन्ते स्म सर्वशः ॥ १.२३९.५ ॥
మహాబలులైన వృష్ణి కుమారులు అలంకరించబడి, బంగారు చిత్రవాహనాలలో అన్ని వైపులా తిప్పబడ్డారు.
1.239.6
पौराश्च पादचारेण यानैरुच्चावचैस्तथा ।
सदाराः सानुयात्राश्च शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.२३९.६ ॥
పట్టణవాసులు కాలినడకన, వివిధ వాహనాలలో, భార్యలు పరివారంతో కలిసి వందల, వేల సంఖ్యలో వచ్చారు.
1.239.7
ततो हलधरः क्षीबो रेवतीसहितः प्रभुः ।
अनुगम्यमानो गन्धर्वैरचरत्रत्र भारत ॥ १.२३९.७ ॥
అప్పుడు హలధరుడు బలరాముడు, మత్తుతో, రేవతితో కూడి, గంధర్వులచే అనుసరించబడుతూ, ఓ భారతా, ఇక్కడ సంచరించాడు.
1.239.8
तथैव राजा वृष्णीनामुग्रसेनः प्रतापवान् ।
अनुगीयमानो गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसहायवान् ॥ १.२३९.८ ॥
అలాగే వృష్ణుల ప్రతాపవంతుడైన రాజు ఉగ్రసేనుడు, గంధర్వులచే పాడబడుతూ, వేయి స్త్రీలతో కూడి ఉన్నాడు.
1.239.9
रौक्मिणेयश्च साम्बश्च क्षीबौ समरदुर्मदौ ।
दिव्यमाल्याम्बरधरौ विजह्वातेऽमराविव ॥ १.२३९.९ ॥
రుక్మిణీ కుమారుడు, సాంబుడు, మత్తులై, యుద్ధంలో ప్రచండులై, దివ్యమాలలు వస్త్రాలు ధరించి, అమరుల వలె విహరించారు.
1.239.10
अक्रूरः सारणश्चैव गदो बभ्रुर्विदूरथः ।
निशठश्चारुदेष्णश्च पृथुर्विपृथुरेव च ॥ १.२३९.१० ॥
అక్రూరుడు, సారణుడు, గదుడు, బభ్రువు, విదూరథుడు, నిశఠుడు, చారుదేష్ణుడు, పృథువు, విపృథువు కూడా.
1.239.11
सत्यकः सात्यकिश्चैव भङ्गकारमहारवौ ।
हार्दिक्य उद्धवश्चैव ये चान्ये नानुकीर्तिताः ॥ १.२३९.११ ॥
సత్యకుడు, సాత్యకి, భంగకారుడు, మహారవుడు, హార్దిక్యుడు, ఉద్ధవుడు కూడా; ఇంకా పేర్కొనబడని ఇతరులు కూడా.
1.239.12
एते परिवृताः स्त्रीभिर्गन्धर्वैश्च पृथक्पृथक् ।
तमुत्सवं रैवतके शोभयाञ्चक्रिरे तदा ॥ १.२३९.१२ ॥
వీరందరూ స్త్రీలతో, గంధర్వులతో వేర్వేరుగా చుట్టబడి, అప్పుడు రైవతక పర్వతంపై ఆ ఉత్సవాన్ని అలంకరించారు.
1.239.13
वासदेवो ययौ तत्र सह स्त्रीभिर्मुदान्वितः ।
दत्त्वा दानं द्विजातिभ्यः परिव्राजमपश्यत ॥ १.२३९.१३ ॥
వాసుదేవుడు ఆనందంతో స్త్రీలతో కలిసి అక్కడికి వెళ్లాడు. ద్విజులకు దానం ఇచ్చిన తర్వాత ఒక పరివ్రాజకుడిని చూశాడు.
1.239.14
चित्रकौतूहले तस्मिन्वर्तमाने महाद्भुते ।
वासुदेवश्च पार्थश्च सहितौ परिजग्मतुः ॥ १.२३९.१४ ॥
ఆ అద్భుతమైన, విచిత్రమైన ఉత్సవం జరుగుతుండగా వాసుదేవుడు, పార్థుడు ఇద్దరూ కలిసి తిరిగారు.
1.239.15
तत्र चङ्क्रममाणौ तौ वसुदेवसुतां शुभाम् ।
अलङ्कृतां सखीमध्ये भद्रां ददृशतुस्तदा ॥ १.२३९.१५ ॥
అక్కడ తిరుగుతూ ఉన్న వారిద్దరూ అప్పుడు స్నేహితుల మధ్య అలంకరించుకున్న సుందరి వసుదేవుని కుమార్తె భద్రను చూశారు.
1.239.16
दृष्ट्वैव तामर्जुनस्य कन्दर्पः समजायत ।
तं तदैकाग्रमनसं कृष्णः पार्थमलक्षयत् ॥ १.२३९.१६ ॥
ఆమెను చూడగానే అర్జునుడిలో మన్మథుడు పూర్తిగా ఉద్భవించాడు. అప్పుడు కృష్ణుడు ఏకాగ్రచిత్తుడైన పార్థుడిని గమనించాడు.
1.239.17
अब्रवीत्पुरुषव्याघ्रः प्रसहन्निव भारत ।
वनेचरस्य किमिदं कामेनालोड्यते मनः ॥ १.२३९.१७ ॥
పురుషవ్యాఘ్రుడైన కృష్ణుడు నవ్వును ఆపుకొంటున్నట్టుగా ఇలా అన్నాడు: "భారతా, ఈ వనచరుని మనస్సు కామంతో ఎందుకు కలతపడుతోంది?"
1.239.18
ममैषा भगिनी पार्थ सारणस्य सहोदरी ।
सुभद्रा नाम भद्रं ते पितुर्मे दयिता सुता।
यदि ते वर्तते बुद्धिर्वक्ष्यामि पितरं स्वयम् ॥ १.२३९.१८ ॥
"పార్థా, ఈమె నా సోదరి, సారణుడి (బలరాముడి) సహోదరి, పేరు సుభద్ర. నీకు శుభం కలుగుగాక. ఈమె నా తండ్రికి ప్రియమైన కుమార్తె. నీ మనసు ఇటువైపే ఉంటే నేనే తండ్రితో మాట్లాడతాను."
1.239.19
दुहिता वसुदेवस्य वासुदेवस्य च स्वसा ।
रूपेण चैषा संपन्ना कमिवैषा न मोहयेत् ॥ १.२३९.१९ ॥
ఈమె వసుదేవుని కూతురు, వాసుదేవుని చెల్లెలు; రూపసంపన్నురాలైన ఈమె ఎవరిని మోహింపజేయదు?
1.239.20
कृतमेव तु कल्याणं सर्वं मम भवेद्ध्रुवम् ।
यदि स्यान्मम वार्ष्णेयी महिषीयं स्वसा तव ॥ १.२३९.२० ॥
ఈ వార్ష్ణేయి నా మహిషి అయితే, ఈమె నీ చెల్లెలే అయినా, నా శుభమంతా ఖచ్చితంగా సిద్ధించినట్లే.
1.239.21
प्राप्तौ तु क उपायः स्यात्तं व्रवीहि जनार्दन ।
आस्थास्यामि तदा सर्वं यदि शक्यं नरेण तत् ॥ १.२३९.२१ ॥
అయితే ఆమెను పొందడానికి ఉపాయం ఏమిటి? జనార్దనా, అది చెప్పు. మనిషికి సాధ్యమైతే, నేను అన్నీ చేస్తాను.
1.239.22
स्वयं वरः क्षत्रियाणां विवाहः पुरुषर्षभ ।
स च संशयितः पार्थ स्वभावस्यानिमित्ततः ॥ १.२३९.२२ ॥
ఓ పురుషశ్రేష్ఠా, క్షత్రియుల వివాహం స్వయంవరమే; ఓ పార్థా, అదీ స్వభావంలోని ఊహించని కారణాల వల్ల అనిశ్చితమైనదే.
1.239.23
प्रसह्य हरणं चापि क्षत्रियाणां प्रशस्यते ।
विवाहहेतुः शूराणामिति धर्मविदो विदुः ॥ १.२३९.२३ ॥
క్షత్రియులకు బలవంతంగా అపహరించడమూ ప్రశంసనీయమే; శూరులకు అది వివాహానికి కారణమని ధర్మజ్ఞులు తెలుసుకున్నారు.
1.239.24
स त्वमर्जुन कल्याणीं प्रसह्य भगिनीं मम ।
यतिरूपधरस्तं तु यथा कालविपाकता।
हर स्वयंवरे ह्यस्याः को वै वेद चिकीर्षितम् ॥ १.२३९.२४ ॥
కాబట్టి అర్జునా, నీవు యతి రూపం ధరించి, కాలం పండినట్లు నా కల్యాణి అయిన చెల్లెలిని బలవంతంగా అపహరించు; స్వయంవరంలోనే ఆమె సంకల్పం ఎవరికి తెలుస్తుంది?
1.239.25
ततोऽर्जुनश्च कृष्णश्च विनिश्चित्येतिकृत्यताम् ।
शीघ्रगान्पुरुषानन्प्रेषयामासतुस्तदा ॥ १.२३९.२५ ॥
అప్పుడు అర్జునుడు, కృష్ణుడు ఏమి చేయాలో నిశ్చయించుకొని, వెంటనే వేగంగా వెళ్లే దూతలను పంపారు.
1.239.26
धर्मराजाय तत्सर्वमिन्द्रप्रस्थगताय वै ।
श्रुत्वैव च महाबाहुरनुजज्ञे समातृकः ॥ १.२३९.२६ ॥
ఇంద్రప్రస్థంలో ఉన్న ధర్మరాజుకు అంతా తెలియజేయబడింది. అది విన్న మహాబాహువు తల్లితో కలిసి అంగీకారం తెలిపాడు.
1.239.27
भीमसेनस्तु तच्छ्रुत्वा कृतकृत्यं स्म मन्यते ।
इत्येवं मनुजैरुक्तं कृष्णः श्रुत्वा महामतिः ॥ १.२३९.२७ ॥
భీమసేనుడు అది విని తన కార్యం సిద్ధించినట్టు భావించాడు. మనుషులు ఇలా చెప్పగా మహామతి అయిన కృష్ణుడు విన్నాడు.
1.239.28
अनुज्ञाप्य तदा पार्थं हृदि स्थाप्य चिकीर्षितम् ।
इत्येवं मनुजैः सार्धं द्वारकां समुपेयिवान् ॥ १.२३९.२८ ॥
అప్పుడు పార్థునికి వీడ్కోలు చెప్పి, తన ఉద్దేశాన్ని మనసులో ఉంచుకుని, ఇలా మనుషులతో కలిసి కృష్ణుడు ద్వారకకు తిరిగి వెళ్ళాడు.