મહાભારત · અધ્યાય 1.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.239.1
ततः कतिपयाहस्य तस्मिन्रैवतके गिरौ ।
वृष्ण्यन्धकानामभवदुत्सवो नृपसत्तम ॥ १.२३९.१ ॥
પછી કેટલાક દિવસો બાદ તે રૈવતક પર્વત પર વૃષ્ણિ અને અંધકોનો ઉત્સવ થયો, હે નૃપશ્રેષ્ઠ.
1.239.2
तत्र दानं ददुर्वीरा ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ।
भोजवृष्ण्यन्धकाश्चैव महे तस्य गिरेस्तदा ॥ १.२३९.२ ॥
ત્યાં તે પર્વતના ઉત્સવમાં ભોજ, વૃષ્ણિ અને અંધક વીરોએ બ્રાહ્મણોને હજારો દાન આપ્યાં.
1.239.3
प्रसादै रत्नचित्रैश्च गिरेस्तस्य समन्ततः ।
स देशः शोभितो राजन्कल्पवृक्षैश्च सर्वशः ॥ १.२३९.३ ॥
હે રાજન, તે પર્વતની આસપાસનો તે પ્રદેશ રત્નચિત્રિત મહેલો અને કલ્પવૃક્ષોથી ચારેબાજુ શોભી ઊઠ્યો.
1.239.4
वादित्राणि च तत्रान्ये वादकाः समवादयन् ।
ननृतुर्नर्तकाश्चैव जगुर्गेयानि गायनाः ॥ १.२३९.४ ॥
ત્યાં બીજા વાદકોએ વાદ્યો વગાડ્યા, નર્તકોએ નૃત્ય કર્યું અને ગાયકોએ ગાવાલાયક ગીતો ગાયાં.
1.239.5
अलङ्कृताः कुमाराश्च वृष्णीनां सुमहौजसाम् ।
यानैर्हाटकचित्रैश्च चञ्चूर्यन्ते स्म सर्वशः ॥ १.२३९.५ ॥
અતિ પરાક્રમી વૃષ્ણિઓના અલંકૃત કુમારોને સુવર્ણચિત્રિત વાહનોમાં સર્વત્ર ફેરવવામાં આવતા હતા.
1.239.6
पौराश्च पादचारेण यानैरुच्चावचैस्तथा ।
सदाराः सानुयात्राश्च शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.२३९.६ ॥
નગરજનો પણ પગે ચાલીને અને વિવિધ વાહનોમાં, પત્ની અને અનુચરો સહિત સેંકડો અને હજારોની સંખ્યામાં આવ્યા.
1.239.7
ततो हलधरः क्षीबो रेवतीसहितः प्रभुः ।
अनुगम्यमानो गन्धर्वैरचरत्रत्र भारत ॥ १.२३९.७ ॥
ત્યારે હળધર બલરામ, મદમસ્ત થઈને, રેવતી સાથે, ગંધર્વોથી અનુસરાતા, હે ભારત, અહીં વિચરવા લાગ્યા.
1.239.8
तथैव राजा वृष्णीनामुग्रसेनः प्रतापवान् ।
अनुगीयमानो गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसहायवान् ॥ १.२३९.८ ॥
એ જ રીતે વૃષ્ણિઓના પ્રતાપી રાજા ઉગ્રસેન, ગંધર્વોથી ગવાતા, હજારો સ્ત્રીઓની સહાયતા સાથે હતા.
1.239.9
रौक्मिणेयश्च साम्बश्च क्षीबौ समरदुर्मदौ ।
दिव्यमाल्याम्बरधरौ विजह्वातेऽमराविव ॥ १.२३९.९ ॥
રુક્મિણીનો પુત્ર અને સામ્બ, મદમસ્ત અને યુદ્ધમાં ઉન્મત્ત, દિવ્ય માળા અને વસ્ત્રો ધારણ કરી, અમરોની જેમ ક્રીડા કરવા લાગ્યા.
1.239.10
अक्रूरः सारणश्चैव गदो बभ्रुर्विदूरथः ।
निशठश्चारुदेष्णश्च पृथुर्विपृथुरेव च ॥ १.२३९.१० ॥
અક્રૂર, સારણ, ગદ, બભ્રુ, વિદૂરથ, નિશઠ, ચારુદેષ્ણ, પૃથુ અને વિપૃથુ પણ.
1.239.11
सत्यकः सात्यकिश्चैव भङ्गकारमहारवौ ।
हार्दिक्य उद्धवश्चैव ये चान्ये नानुकीर्तिताः ॥ १.२३९.११ ॥
સત્યક અને સાત્યકી, ભંગકાર અને મહારવ, હાર્દિક્ય અને ઉદ્ધવ પણ; અને જેમનાં નામ અહીં કહેવાયાં નથી તે અન્યો પણ.
1.239.12
एते परिवृताः स्त्रीभिर्गन्धर्वैश्च पृथक्पृथक् ।
तमुत्सवं रैवतके शोभयाञ्चक्रिरे तदा ॥ १.२३९.१२ ॥
આ સૌ સ્ત્રીઓ અને ગંધર્વોથી અલગ-અલગ ઘેરાયેલા, ત્યારે રૈવતક પર્વત પર તે ઉત્સવને શોભાવવા લાગ્યા.
1.239.13
वासदेवो ययौ तत्र सह स्त्रीभिर्मुदान्वितः ।
दत्त्वा दानं द्विजातिभ्यः परिव्राजमपश्यत ॥ १.२३९.१३ ॥
વાસુદેવ આનંદથી ભરેલા સ્ત્રીઓ સાથે ત્યાં ગયા. દ્વિજોને દાન આપીને તેમણે એક પરિવ્રાજકને જોયો.
1.239.14
चित्रकौतूहले तस्मिन्वर्तमाने महाद्भुते ।
वासुदेवश्च पार्थश्च सहितौ परिजग्मतुः ॥ १.२३९.१४ ॥
તે અદ્ભુત અને વિચિત્ર ઉત્સવ ચાલતો હતો ત્યારે વાસુદેવ અને પાર્થ બંને સાથે ફર્યા.
1.239.15
तत्र चङ्क्रममाणौ तौ वसुदेवसुतां शुभाम् ।
अलङ्कृतां सखीमध्ये भद्रां ददृशतुस्तदा ॥ १.२३९.१५ ॥
ત્યાં ફરતા એ બંનેએ ત્યારે સખીઓની વચ્ચે શણગારેલી સુંદર વસુદેવની પુત્રી ભદ્રાને જોઈ.
1.239.16
दृष्ट्वैव तामर्जुनस्य कन्दर्पः समजायत ।
तं तदैकाग्रमनसं कृष्णः पार्थमलक्षयत् ॥ १.२३९.१६ ॥
તેને જોતાં જ અર્જુનના મનમાં કામ જાગી ઊઠ્યો. ત્યારે કૃષ્ણે એકાગ્રચિત્ત પાર્થને જોયો.
1.239.17
अब्रवीत्पुरुषव्याघ्रः प्रसहन्निव भारत ।
वनेचरस्य किमिदं कामेनालोड्यते मनः ॥ १.२३९.१७ ॥
પુરુષવ્યાઘ્ર કૃષ્ણ જાણે હાસ્ય રોકતા હોય તેમ બોલ્યા: "હે ભારત, આ વનચરનું મન કામથી કેમ હલી રહ્યું છે?"
1.239.18
ममैषा भगिनी पार्थ सारणस्य सहोदरी ।
सुभद्रा नाम भद्रं ते पितुर्मे दयिता सुता।
यदि ते वर्तते बुद्धिर्वक्ष्यामि पितरं स्वयम् ॥ १.२३९.१८ ॥
"હે પાર્થ, આ મારી બહેન છે, સારણ (બલરામ)ની સગી બહેન, નામ સુભદ્રા. તારું કલ્યાણ થાઓ. આ મારા પિતાની લાડકી પુત્રી છે. જો તારું મન આ તરફ હોય તો હું પોતે પિતા સાથે વાત કરીશ."
1.239.19
दुहिता वसुदेवस्य वासुदेवस्य च स्वसा ।
रूपेण चैषा संपन्ना कमिवैषा न मोहयेत् ॥ १.२३९.१९ ॥
આ વસુદેવની પુત્રી અને વાસુદેવની બહેન છે; રૂપથી સંપન્ન આ કોને મોહિત ન કરે?
1.239.20
कृतमेव तु कल्याणं सर्वं मम भवेद्ध्रुवम् ।
यदि स्यान्मम वार्ष्णेयी महिषीयं स्वसा तव ॥ १.२३९.२० ॥
આ વાર્ષ્ણેયી મારી મહિષી બને, તો તે તારી બહેન હોવા છતાં મારું સઘળું કલ્યાણ ચોક્કસ સિદ્ધ થઈ ગયું સમજજે.
1.239.21
प्राप्तौ तु क उपायः स्यात्तं व्रवीहि जनार्दन ।
आस्थास्यामि तदा सर्वं यदि शक्यं नरेण तत् ॥ १.२३९.२१ ॥
પણ તેને મેળવવાનો ઉપાય શો છે? હે જનાર્દન, તે કહો. માણસથી શક્ય હશે તો હું બધું અનુસરીશ.
1.239.22
स्वयं वरः क्षत्रियाणां विवाहः पुरुषर्षभ ।
स च संशयितः पार्थ स्वभावस्यानिमित्ततः ॥ १.२३९.२२ ॥
હે પુરુષશ્રેષ્ઠ, ક્ષત્રિયોનો વિવાહ સ્વયંવર છે; હે પાર્થ, તે પણ તેના સ્વભાવના અનિશ્ચિત કારણોથી સંશયાસ્પદ છે.
1.239.23
प्रसह्य हरणं चापि क्षत्रियाणां प्रशस्यते ।
विवाहहेतुः शूराणामिति धर्मविदो विदुः ॥ १.२३९.२३ ॥
ક્ષત્રિયો માટે બળપૂર્વક હરણ પણ પ્રશંસનીય છે; શૂરવીરો માટે તે વિવાહનું કારણ છે, એમ ધર્મજ્ઞો જાણે છે.
1.239.24
स त्वमर्जुन कल्याणीं प्रसह्य भगिनीं मम ।
यतिरूपधरस्तं तु यथा कालविपाकता।
हर स्वयंवरे ह्यस्याः को वै वेद चिकीर्षितम् ॥ १.२३९.२४ ॥
તેથી હે અર્જુન, તું યતિનું રૂપ ધારણ કરીને, સમય પાક્યો હોય તેમ મારી કલ્યાણી બહેનનું બળપૂર્વક હરણ કર; સ્વયંવરમાં તેનો અભિપ્રાય કોણ જાણી શકે?
1.239.25
ततोऽर्जुनश्च कृष्णश्च विनिश्चित्येतिकृत्यताम् ।
शीघ्रगान्पुरुषानन्प्रेषयामासतुस्तदा ॥ १.२३९.२५ ॥
ત્યારે અર્જુન અને કૃષ્ણે શું કરવું તે નક્કી કરીને, ઝડપથી જનારા દૂતોને મોકલ્યા.
1.239.26
धर्मराजाय तत्सर्वमिन्द्रप्रस्थगताय वै ।
श्रुत्वैव च महाबाहुरनुजज्ञे समातृकः ॥ १.२३९.२६ ॥
ઇન્દ્રપ્રસ્થમાં ગયેલા ધર્મરાજને એ બધું જણાવવામાં આવ્યું. તે સાંભળીને મહાબાહુએ માતા સાથે સંમતિ આપી.
1.239.27
भीमसेनस्तु तच्छ्रुत्वा कृतकृत्यं स्म मन्यते ।
इत्येवं मनुजैरुक्तं कृष्णः श्रुत्वा महामतिः ॥ १.२३९.२७ ॥
ભીમસેને એ સાંભળીને પોતાનું કાર્ય સિદ્ધ થયું એમ માન્યું. મનુષ્યોએ આમ કહ્યું ત્યારે મહામતિ કૃષ્ણે સાંભળ્યું.
1.239.28
अनुज्ञाप्य तदा पार्थं हृदि स्थाप्य चिकीर्षितम् ।
इत्येवं मनुजैः सार्धं द्वारकां समुपेयिवान् ॥ १.२३९.२८ ॥
પછી પાર્થની રજા લઈને, મનમાં પોતાનો હેતુ રાખીને, આ રીતે મનુષ્યો સાથે કૃષ્ણ દ્વારકા પાછા ગયા.