മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.239.1
ततः कतिपयाहस्य तस्मिन्रैवतके गिरौ ।
वृष्ण्यन्धकानामभवदुत्सवो नृपसत्तम ॥ १.२३९.१ ॥
അതിനുശേഷം കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം ആ രൈവതക പർവതത്തിൽ വൃഷ്ണികൾക്കും അന്ധകർക്കും ഒരു ഉത്സവം നടന്നു, ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ.
1.239.2
तत्र दानं ददुर्वीरा ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ।
भोजवृष्ण्यन्धकाश्चैव महे तस्य गिरेस्तदा ॥ १.२३९.२ ॥
അവിടെ ആ പർവതോത്സവത്തിൽ ഭോജർ, വൃഷ്ണികൾ, അന്ധകർ എന്നീ വീരന്മാർ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ആയിരക്കണക്കിന് ദാനങ്ങൾ നൽകി.
1.239.3
प्रसादै रत्नचित्रैश्च गिरेस्तस्य समन्ततः ।
स देशः शोभितो राजन्कल्पवृक्षैश्च सर्वशः ॥ १.२३९.३ ॥
ഹേ രാജാവേ, ആ പർവതത്തിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള ആ പ്രദേശം രത്നചിത്രിതമായ പ്രാസാദങ്ങളാലും കല്പവൃക്ഷങ്ങളാലും എല്ലാഭാഗത്തും ശോഭിച്ചു.
1.239.4
वादित्राणि च तत्रान्ये वादकाः समवादयन् ।
ननृतुर्नर्तकाश्चैव जगुर्गेयानि गायनाः ॥ १.२३९.४ ॥
അവിടെ മറ്റു വാദകർ വാദ്യങ്ങൾ മുഴക്കി, നർത്തകർ നൃത്തം ചെയ്തു, ഗായകർ പാടേണ്ട ഗീതങ്ങൾ പാടി.
1.239.5
अलङ्कृताः कुमाराश्च वृष्णीनां सुमहौजसाम् ।
यानैर्हाटकचित्रैश्च चञ्चूर्यन्ते स्म सर्वशः ॥ १.२३९.५ ॥
മഹാബലശാലികളായ വൃഷ്ണികളുടെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട കുമാരന്മാരെ സ്വർണചിത്രിത വാഹനങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും ചുറ്റിച്ചു.
1.239.6
पौराश्च पादचारेण यानैरुच्चावचैस्तथा ।
सदाराः सानुयात्राश्च शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.२३९.६ ॥
പൗരന്മാരും കാൽനടയായും പലതരം വാഹനങ്ങളിലുമായി, ഭാര്യമാരോടും പരിവാരങ്ങളോടും കൂടി നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും എത്തി.
1.239.7
ततो हलधरः क्षीबो रेवतीसहितः प्रभुः ।
अनुगम्यमानो गन्धर्वैरचरत्रत्र भारत ॥ १.२३९.७ ॥
അപ്പോൾ കലപ്പ ധരിച്ച ബലരാമൻ, മത്തനായി, രേവതിയോടൊപ്പം, ഗന്ധർവന്മാരാൽ പിന്തുടരപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ഓ ഭാരതാ, ഇവിടെ സഞ്ചരിച്ചു.
1.239.8
तथैव राजा वृष्णीनामुग्रसेनः प्रतापवान् ।
अनुगीयमानो गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसहायवान् ॥ १.२३९.८ ॥
അതുപോലെ വൃഷ്ണികളുടെ പ്രതാപശാലിയായ രാജാവ് ഉഗ്രസേനൻ, ഗന്ധർവന്മാരാൽ പാടപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ആയിരം സ്ത്രീകളുടെ തുണയോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
1.239.9
रौक्मिणेयश्च साम्बश्च क्षीबौ समरदुर्मदौ ।
दिव्यमाल्याम्बरधरौ विजह्वातेऽमराविव ॥ १.२३९.९ ॥
രുക്മിണിയുടെ പുത്രനും സാംബനും, മത്തരായി, യുദ്ധത്തിൽ ഉഗ്രരായി, ദിവ്യമാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ച്, അമരന്മാരെപ്പോലെ വിഹരിച്ചു.
1.239.10
अक्रूरः सारणश्चैव गदो बभ्रुर्विदूरथः ।
निशठश्चारुदेष्णश्च पृथुर्विपृथुरेव च ॥ १.२३९.१० ॥
അക്രൂരൻ, സാരണൻ, ഗദൻ, ബഭ്രു, വിദൂരഥൻ, നിശഠൻ, ചാരുദേഷ്ണൻ, പൃഥു, വിപൃഥു എന്നിവരും.
1.239.11
सत्यकः सात्यकिश्चैव भङ्गकारमहारवौ ।
हार्दिक्य उद्धवश्चैव ये चान्ये नानुकीर्तिताः ॥ १.२३९.११ ॥
സത്യകനും സാത്യകിയും, ഭംഗകാരനും മഹാരവനും, ഹാർദിക്യനും ഉദ്ധവനും; മറ്റുള്ളവരും ഇവിടെ പേരെടുത്തു പറയപ്പെടാത്തവരും.
1.239.12
एते परिवृताः स्त्रीभिर्गन्धर्वैश्च पृथक्पृथक् ।
तमुत्सवं रैवतके शोभयाञ्चक्रिरे तदा ॥ १.२३९.१२ ॥
ഇവരെല്ലാം സ്ത്രീകളാലും ഗന്ധർവന്മാരാലും വെവ്വേറെ ചുറ്റപ്പെട്ടവരായി, അപ്പോൾ രൈവതക പർവതത്തിൽ ആ ഉത്സവത്തെ അലങ്കരിച്ചു.
1.239.13
वासदेवो ययौ तत्र सह स्त्रीभिर्मुदान्वितः ।
दत्त्वा दानं द्विजातिभ्यः परिव्राजमपश्यत ॥ १.२३९.१३ ॥
വാസുദേവൻ സന്തോഷത്തോടെ സ്ത്രീകളോടൊപ്പം അവിടേക്കു പോയി. ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം നൽകിയ ശേഷം ഒരു പരിവ്രാജകനെ കണ്ടു.
1.239.14
चित्रकौतूहले तस्मिन्वर्तमाने महाद्भुते ।
वासुदेवश्च पार्थश्च सहितौ परिजग्मतुः ॥ १.२३९.१४ ॥
ആ വിചിത്രവും അത്ഭുതകരവുമായ ഉത്സവം നടക്കുമ്പോൾ വാസുദേവനും പാർത്ഥനും ഒരുമിച്ച് സഞ്ചരിച്ചു.
1.239.15
तत्र चङ्क्रममाणौ तौ वसुदेवसुतां शुभाम् ।
अलङ्कृतां सखीमध्ये भद्रां ददृशतुस्तदा ॥ १.२३९.१५ ॥
അവിടെ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്ന അവർ ഇരുവരും അപ്പോൾ സഖിമാർക്കിടയിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട സുന്ദരിയായ വസുദേവപുത്രി ഭദ്രയെ കണ്ടു.
1.239.16
दृष्ट्वैव तामर्जुनस्य कन्दर्पः समजायत ।
तं तदैकाग्रमनसं कृष्णः पार्थमलक्षयत् ॥ १.२३९.१६ ॥
അവളെ കണ്ടമാത്രയിൽ അർജ്ജുനനിൽ കാമം ഉദിച്ചു. അപ്പോൾ ഏകാഗ്രമനസ്സായ പാർത്ഥനെ കൃഷ്ണൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
1.239.17
अब्रवीत्पुरुषव्याघ्रः प्रसहन्निव भारत ।
वनेचरस्य किमिदं कामेनालोड्यते मनः ॥ १.२३९.१७ ॥
പുരുഷവ്യാഘ്രനായ കൃഷ്ണൻ ചിരി അടക്കുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു: "ഭാരതാ, ഈ വനചരന്റെ മനസ്സ് കാമത്താൽ ഇളകുന്നത് എന്തിന്?"
1.239.18
ममैषा भगिनी पार्थ सारणस्य सहोदरी ।
सुभद्रा नाम भद्रं ते पितुर्मे दयिता सुता।
यदि ते वर्तते बुद्धिर्वक्ष्यामि पितरं स्वयम् ॥ १.२३९.१८ ॥
"പാർത്ഥാ, ഇവൾ എന്റെ സഹോദരിയാണ്, സാരണന്റെ (ബലരാമന്റെ) സഹോദരി, സുഭദ്ര എന്നു പേര്. നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ. ഇവൾ എന്റെ പിതാവിന്റെ പ്രിയപുത്രിയാണ്. നിന്റെ മനസ്സ് ഇതിലാണെങ്കിൽ ഞാൻ തന്നെ പിതാവിനോട് സംസാരിക്കാം."
1.239.19
दुहिता वसुदेवस्य वासुदेवस्य च स्वसा ।
रूपेण चैषा संपन्ना कमिवैषा न मोहयेत् ॥ १.२३९.१९ ॥
ഇവൾ വസുദേവന്റെ പുത്രിയും വാസുദേവന്റെ സഹോദരിയുമാണ്; രൂപസമ്പന്നയായ ഇവൾ ആരെയാണ് മോഹിപ്പിക്കാത്തത്?
1.239.20
कृतमेव तु कल्याणं सर्वं मम भवेद्ध्रुवम् ।
यदि स्यान्मम वार्ष्णेयी महिषीयं स्वसा तव ॥ १.२३९.२० ॥
ഈ വാർഷ്ണേയി എന്റെ മഹിഷിയായാൽ, ഇവൾ നിന്റെ സഹോദരിയാണെങ്കിലും, എന്റെ എല്ലാ മംഗളവും തീർച്ചയായും നിറവേറിയതായിരിക്കും.
1.239.21
प्राप्तौ तु क उपायः स्यात्तं व्रवीहि जनार्दन ।
आस्थास्यामि तदा सर्वं यदि शक्यं नरेण तत् ॥ १.२३९.२१ ॥
എന്നാൽ അവളെ നേടാൻ എന്തുപായമുണ്ട്? ജനാർദനാ, അത് പറയൂ. മനുഷ്യന് സാധ്യമാണെങ്കിൽ ഞാൻ എല്ലാം പാലിക്കും.
1.239.22
स्वयं वरः क्षत्रियाणां विवाहः पुरुषर्षभ ।
स च संशयितः पार्थ स्वभावस्यानिमित्ततः ॥ १.२३९.२२ ॥
ഹേ പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, ക്ഷത്രിയരുടെ വിവാഹം സ്വയംവരമാണ്; ഹേ പാർത്ഥാ, അതും അവളുടെ സ്വഭാവത്തിൽനിന്നുള്ള അപ്രതീക്ഷിത കാരണങ്ങളാൽ സംശയാസ്പദമാണ്.
1.239.23
प्रसह्य हरणं चापि क्षत्रियाणां प्रशस्यते ।
विवाहहेतुः शूराणामिति धर्मविदो विदुः ॥ १.२३९.२३ ॥
ക്ഷത്രിയർക്ക് ബലാൽക്കാരമായി കവർന്നെടുക്കുന്നതും പ്രശംസനീയമാണ്; ശൂരന്മാർക്ക് അത് വിവാഹത്തിന്റെ കാരണമെന്ന് ധർമ്മജ്ഞർ അറിയുന്നു.
1.239.24
स त्वमर्जुन कल्याणीं प्रसह्य भगिनीं मम ।
यतिरूपधरस्तं तु यथा कालविपाकता।
हर स्वयंवरे ह्यस्याः को वै वेद चिकीर्षितम् ॥ १.२३९.२४ ॥
അതിനാൽ അർജുനാ, നീ യതിയുടെ രൂപം ധരിച്ച്, കാലം പാകമായതുപോലെ എന്റെ കല്യാണിയായ സഹോദരിയെ ബലാൽക്കാരമായി കവർന്നുകൊൾക; സ്വയംവരത്തിൽത്തന്നെ അവളുടെ ഉദ്ദേശ്യം ആർക്കറിയാം?
1.239.25
ततोऽर्जुनश्च कृष्णश्च विनिश्चित्येतिकृत्यताम् ।
शीघ्रगान्पुरुषानन्प्रेषयामासतुस्तदा ॥ १.२३९.२५ ॥
അപ്പോൾ അർജ്ജുനനും കൃഷ്ണനും എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് നിശ്ചയിച്ച്, വേഗത്തിൽ പോകുന്ന ദൂതന്മാരെ അയച്ചു.
1.239.26
धर्मराजाय तत्सर्वमिन्द्रप्रस्थगताय वै ।
श्रुत्वैव च महाबाहुरनुजज्ञे समातृकः ॥ १.२३९.२६ ॥
ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിലുള്ള ധർമ്മരാജാവിനോട് അതെല്ലാം അറിയിച്ചു. അത് കേട്ടപ്പോൾ മഹാബാഹു അമ്മയോടൊപ്പം സമ്മതം നൽകി.
1.239.27
भीमसेनस्तु तच्छ्रुत्वा कृतकृत्यं स्म मन्यते ।
इत्येवं मनुजैरुक्तं कृष्णः श्रुत्वा महामतिः ॥ १.२३९.२७ ॥
ഭീമസേനൻ അത് കേട്ട് കൃതകൃത്യനായെന്ന് കരുതി. മനുഷ്യർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹാമതിയായ കൃഷ്ണൻ കേട്ടു.
1.239.28
अनुज्ञाप्य तदा पार्थं हृदि स्थाप्य चिकीर्षितम् ।
इत्येवं मनुजैः सार्धं द्वारकां समुपेयिवान् ॥ १.२३९.२८ ॥
അപ്പോൾ പാർത്ഥനോട് യാത്ര ചോദിച്ച്, ഉദ്ദേശ്യം മനസ്സിൽ വെച്ച്, ഇങ്ങനെ മനുഷ്യരോടൊപ്പം കൃഷ്ണൻ ദ്വാരകയിലേക്ക് മടങ്ങി.