Mahābhārata · Adhyāya 1.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.239.1
ततः कतिपयाहस्य तस्मिन्रैवतके गिरौ ।
वृष्ण्यन्धकानामभवदुत्सवो नृपसत्तम ॥ १.२३९.१ ॥
Então, após alguns dias, naquela montanha Raivataka houve uma festa dos Vṛṣṇis e Andhakas, ó melhor dos reis.
1.239.2
तत्र दानं ददुर्वीरा ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ।
भोजवृष्ण्यन्धकाश्चैव महे तस्य गिरेस्तदा ॥ १.२३९.२ ॥
Ali, na festa daquela montanha, os heróis dos Bhojas, Vṛṣṇis e Andhakas deram presentes aos brâmanes aos milhares.
1.239.3
प्रसादै रत्नचित्रैश्च गिरेस्तस्य समन्ततः ।
स देशः शोभितो राजन्कल्पवृक्षैश्च सर्वशः ॥ १.२३९.३ ॥
Ao redor daquela montanha, aquela região foi adornada por todos os lados com palácios enfeitados de joias e pinturas e com árvores dos desejos, ó rei.
1.239.4
वादित्राणि च तत्रान्ये वादकाः समवादयन् ।
ननृतुर्नर्तकाश्चैव जगुर्गेयानि गायनाः ॥ १.२३९.४ ॥
Ali outros músicos tocaram instrumentos juntos, os dançarinos dançaram e os cantores entoaram cantos dignos de serem cantados.
1.239.5
अलङ्कृताः कुमाराश्च वृष्णीनां सुमहौजसाम् ।
यानैर्हाटकचित्रैश्च चञ्चूर्यन्ते स्म सर्वशः ॥ १.२३९.५ ॥
Os jovens dos muito poderosos Vṛṣṇis, adornados, eram conduzidos por toda parte em veículos de ouro e de feitio variado.
1.239.6
पौराश्च पादचारेण यानैरुच्चावचैस्तथा ।
सदाराः सानुयात्राश्च शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.२३९.६ ॥
Os cidadãos também vieram a pé e em veículos de vários tipos, com suas esposas e séquitos, às centenas e aos milhares.
1.239.7
ततो हलधरः क्षीबो रेवतीसहितः प्रभुः ।
अनुगम्यमानो गन्धर्वैरचरत्रत्र भारत ॥ १.२३९.७ ॥
Então Balarāma, o portador do arado, embriagado, acompanhado de Revatī, seguido pelos Gandharvas, andou por aqui, ó Bhārata.
1.239.8
तथैव राजा वृष्णीनामुग्रसेनः प्रतापवान् ।
अनुगीयमानो गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसहायवान् ॥ १.२३९.८ ॥
Igualmente Ugrasena, o poderoso rei dos Vṛṣṇi, cantado pelos Gandharvas, estava acompanhado de mil mulheres.
1.239.9
रौक्मिणेयश्च साम्बश्च क्षीबौ समरदुर्मदौ ।
दिव्यमाल्याम्बरधरौ विजह्वातेऽमराविव ॥ १.२३९.९ ॥
O filho de Rukmiṇī e Sāmba, embriagados e ferozes na batalha, vestindo guirlandas e roupas divinas, divertiam-se como imortais.
1.239.10
अक्रूरः सारणश्चैव गदो बभ्रुर्विदूरथः ।
निशठश्चारुदेष्णश्च पृथुर्विपृथुरेव च ॥ १.२३९.१० ॥
Akrūra, Sāraṇa, Gada, Babhru, Vidūratha, Niśaṭha, Cārudeṣṇa, Pṛthu e Vipṛthu também.
1.239.11
सत्यकः सात्यकिश्चैव भङ्गकारमहारवौ ।
हार्दिक्य उद्धवश्चैव ये चान्ये नानुकीर्तिताः ॥ १.२३९.११ ॥
Satyaka e Sātyaki, Bhaṅgakāra e Mahārava, Hārdikya e Uddhava também; e os outros que não são aqui nomeados.
1.239.12
एते परिवृताः स्त्रीभिर्गन्धर्वैश्च पृथक्पृथक् ।
तमुत्सवं रैवतके शोभयाञ्चक्रिरे तदा ॥ १.२३९.१२ ॥
Cercados separadamente por mulheres e Gandharvas, então adornaram aquela festa no monte Raivataka.
1.239.13
वासदेवो ययौ तत्र सह स्त्रीभिर्मुदान्वितः ।
दत्त्वा दानं द्विजातिभ्यः परिव्राजमपश्यत ॥ १.२३९.१३ ॥
Vāsudeva foi até lá, cheio de alegria, com as mulheres. Tendo dado presentes aos duas vezes nascidos, viu um asceta errante.
1.239.14
चित्रकौतूहले तस्मिन्वर्तमाने महाद्भुते ।
वासुदेवश्च पार्थश्च सहितौ परिजग्मतुः ॥ १.२३९.१४ ॥
Enquanto aquela festa maravilhosa e prodigiosa decorria, Vāsudeva e Pārtha andaram juntos.
1.239.15
तत्र चङ्क्रममाणौ तौ वसुदेवसुतां शुभाम् ।
अलङ्कृतां सखीमध्ये भद्रां ददृशतुस्तदा ॥ १.२३९.१५ ॥
Caminhando por ali, os dois viram então a bela filha de Vasudeva, adornada, no meio de suas companheiras: Bhadrā.
1.239.16
दृष्ट्वैव तामर्जुनस्य कन्दर्पः समजायत ।
तं तदैकाग्रमनसं कृष्णः पार्थमलक्षयत् ॥ १.२३९.१६ ॥
Ao vê-la, o desejo por ela surgiu plenamente em Arjuna. Então Kṛṣṇa percebeu Pārtha, com a mente fixa em um único ponto.
1.239.17
अब्रवीत्पुरुषव्याघ्रः प्रसहन्निव भारत ।
वनेचरस्य किमिदं कामेनालोड्यते मनः ॥ १.२३९.१७ ॥
O tigre entre os homens, Kṛṣṇa, falou como se mal contivesse o riso: "Ó Bhārata, por que a mente deste habitante da floresta está sendo agitada pelo desejo?"
1.239.18
ममैषा भगिनी पार्थ सारणस्य सहोदरी ।
सुभद्रा नाम भद्रं ते पितुर्मे दयिता सुता।
यदि ते वर्तते बुद्धिर्वक्ष्यामि पितरं स्वयम् ॥ १.२३९.१८ ॥
"Ó Pārtha, esta é minha irmã, irmã de sangue de Sāraṇa (Balarāma), chamada Subhadrā. Que a boa sorte esteja contigo. Ela é a filha amada do meu pai. Se a tua intenção vai nessa direção, eu mesmo falarei com nosso pai."
1.239.19
दुहिता वसुदेवस्य वासुदेवस्य च स्वसा ।
रूपेण चैषा संपन्ना कमिवैषा न मोहयेत् ॥ १.२३९.१९ ॥
Ela é a filha de Vasudeva e a irmã de Vāsudeva; dotada de beleza, a quem não encantaria?
1.239.20
कृतमेव तु कल्याणं सर्वं मम भवेद्ध्रुवम् ।
यदि स्यान्मम वार्ष्णेयी महिषीयं स्वसा तव ॥ १.२३९.२० ॥
Se esta Vārṣṇeyī se tornar minha rainha principal, embora seja tua irmã, todo o meu bem estará certamente realizado.
1.239.21
प्राप्तौ तु क उपायः स्यात्तं व्रवीहि जनार्दन ।
आस्थास्यामि तदा सर्वं यदि शक्यं नरेण तत् ॥ १.२३९.२१ ॥
Mas que meio haveria para obtê-la? Diga-me isso, ó Janārdana; empreenderei tudo, se for possível a um homem.
1.239.22
स्वयं वरः क्षत्रियाणां विवाहः पुरुषर्षभ ।
स च संशयितः पार्थ स्वभावस्यानिमित्ततः ॥ १.२३९.२२ ॥
O casamento dos kṣatriyas se dá por svayaṃvara, ó melhor dos homens; e isso, ó Pārtha, é incerto, por causas imprevistas em sua natureza.
1.239.23
प्रसह्य हरणं चापि क्षत्रियाणां प्रशस्यते ।
विवाहहेतुः शूराणामिति धर्मविदो विदुः ॥ १.२३९.२३ ॥
Para os kṣatriyas, o rapto pela força também é louvado; para os heróis é causa de casamento, como sabem os conhecedores do dharma.
1.239.24
स त्वमर्जुन कल्याणीं प्रसह्य भगिनीं मम ।
यतिरूपधरस्तं तु यथा कालविपाकता।
हर स्वयंवरे ह्यस्याः को वै वेद चिकीर्षितम् ॥ १.२३९.२४ ॥
Assim, Arjuna, tomando a forma de um asceta, arrebata à força minha bem-aventurada irmã, quando o tempo amadurecer; pois quem conhece de fato a intenção dela no svayaṃvara?
1.239.25
ततोऽर्जुनश्च कृष्णश्च विनिश्चित्येतिकृत्यताम् ।
शीघ्रगान्पुरुषानन्प्रेषयामासतुस्तदा ॥ १.२३९.२५ ॥
Então Arjuna e Kṛṣṇa, decidindo o que fazer, enviaram imediatamente mensageiros velozes.
1.239.26
धर्मराजाय तत्सर्वमिन्द्रप्रस्थगताय वै ।
श्रुत्वैव च महाबाहुरनुजज्ञे समातृकः ॥ १.२३९.२६ ॥
Tudo isso foi comunicado ao rei Dharma, que tinha ido a Indraprastha; e o de braços poderosos, ao ouvir, deu seu consentimento junto com sua mãe.
1.239.27
भीमसेनस्तु तच्छ्रुत्वा कृतकृत्यं स्म मन्यते ।
इत्येवं मनुजैरुक्तं कृष्णः श्रुत्वा महामतिः ॥ १.२३९.२७ ॥
Bhīmasena, ao ouvir isso, considerou seu propósito cumprido; assim disseram os homens, e o de grande mente, Kṛṣṇa, ouviu.
1.239.28
अनुज्ञाप्य तदा पार्थं हृदि स्थाप्य चिकीर्षितम् ।
इत्येवं मनुजैः सार्धं द्वारकां समुपेयिवान् ॥ १.२३९.२८ ॥
Então, despedindo-se de Pārtha e guardando no coração o propósito, Kṛṣṇa voltou a Dvārakā com os homens.