ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.239
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.239.1
ततः कतिपयाहस्य तस्मिन्रैवतके गिरौ ।
वृष्ण्यन्धकानामभवदुत्सवो नृपसत्तम ॥ १.२३९.१ ॥
ನಂತರ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಆ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕರಿಗೆ ಒಂದು ಉತ್ಸವ ನಡೆಯಿತು, ಓ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
1.239.2
तत्र दानं ददुर्वीरा ब्राह्मणेभ्यः सहस्रशः ।
भोजवृष्ण्यन्धकाश्चैव महे तस्य गिरेस्तदा ॥ १.२३९.२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪರ್ವತದ ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಭೋಜ, ವೃಷ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕ ವೀರರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.
1.239.3
प्रसादै रत्नचित्रैश्च गिरेस्तस्य समन्ततः ।
स देशः शोभितो राजन्कल्पवृक्षैश्च सर्वशः ॥ १.२३९.३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಪರ್ವತದ ಸುತ್ತಲಿನ ಆ ಪ್ರದೇಶವು ರತ್ನಚಿತ್ರಿತ ಅರಮನೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶೋಭಿಸಿತು.
1.239.4
वादित्राणि च तत्रान्ये वादकाः समवादयन् ।
ननृतुर्नर्तकाश्चैव जगुर्गेयानि गायनाः ॥ १.२३९.४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಇತರ ವಾದಕರು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನುಡಿಸಿದರು, ನರ್ತಕರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು, ಗಾಯಕರು ಹಾಡಬೇಕಾದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು.
1.239.5
अलङ्कृताः कुमाराश्च वृष्णीनां सुमहौजसाम् ।
यानैर्हाटकचित्रैश्च चञ्चूर्यन्ते स्म सर्वशः ॥ १.२३९.५ ॥
ಅತಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ವೃಷ್ಣಿ ಕುಮಾರರು ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ, ಚಿನ್ನದ ಚಿತ್ರಿತ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುತ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
1.239.6
पौराश्च पादचारेण यानैरुच्चावचैस्तथा ।
सदाराः सानुयात्राश्च शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १.२३९.६ ॥
ಪೌರರೂ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಾನಾ ಬಗೆಯ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ, ಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದರು.
1.239.7
ततो हलधरः क्षीबो रेवतीसहितः प्रभुः ।
अनुगम्यमानो गन्धर्वैरचरत्रत्र भारत ॥ १.२३९.७ ॥
ಆಗ ನೇಗಿಲನ್ನು ಹಿಡಿದ ಬಲರಾಮನು, ಮತ್ತನಾಗಿ, ರೇವತಿಯೊಡನೆ, ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಅನುಸರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಓ ಭಾರತ, ಇಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
1.239.8
तथैव राजा वृष्णीनामुग्रसेनः प्रतापवान् ।
अनुगीयमानो गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसहायवान् ॥ १.२३९.८ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿ ರಾಜ ಉಗ್ರಸೇನನು, ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಹಾಡಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಸಾವಿರ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.
1.239.9
रौक्मिणेयश्च साम्बश्च क्षीबौ समरदुर्मदौ ।
दिव्यमाल्याम्बरधरौ विजह्वातेऽमराविव ॥ १.२३९.९ ॥
ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮಗನು ಮತ್ತು ಸಾಂಬನು, ಮತ್ತರಾಗಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರರಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಅಮರರಂತೆ ಆಡಿದರು.
1.239.10
अक्रूरः सारणश्चैव गदो बभ्रुर्विदूरथः ।
निशठश्चारुदेष्णश्च पृथुर्विपृथुरेव च ॥ १.२३९.१० ॥
ಅಕ್ರೂರ, ಸಾರಣ, ಗದ, ಬಭ್ರು, ವಿದೂರಥ, ನಿಶಠ, ಚಾರುದೇಷ್ಣ, ಪೃಥು ಮತ್ತು ವಿಪೃಥು ಕೂಡ.
1.239.11
सत्यकः सात्यकिश्चैव भङ्गकारमहारवौ ।
हार्दिक्य उद्धवश्चैव ये चान्ये नानुकीर्तिताः ॥ १.२३९.११ ॥
ಸತ್ಯಕ ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿ, ಭಂಗಕಾರ ಮತ್ತು ಮಹಾರವ, ಹಾರ್ದಿಕ್ಯ ಮತ್ತು ಉದ್ಧವ ಕೂಡ; ಇತರರೂ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಡದವರು.
1.239.12
एते परिवृताः स्त्रीभिर्गन्धर्वैश्च पृथक्पृथक् ।
तमुत्सवं रैवतके शोभयाञ्चक्रिरे तदा ॥ १.२३९.१२ ॥
ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಆಗ ರೈವತಕ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಆ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಶೋಭಿಸಿದರು.
1.239.13
वासदेवो ययौ तत्र सह स्त्रीभिर्मुदान्वितः ।
दत्त्वा दानं द्विजातिभ्यः परिव्राजमपश्यत ॥ १.२३९.१३ ॥
ವಾಸುದೇವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು. ದ್ವಿಜರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಿ ಒಬ್ಬ ಪರಿವ್ರಾಜಕನನ್ನು ಕಂಡನು.
1.239.14
चित्रकौतूहले तस्मिन्वर्तमाने महाद्भुते ।
वासुदेवश्च पार्थश्च सहितौ परिजग्मतुः ॥ १.२३९.१४ ॥
ಆ ಅದ್ಭುತ, ವಿಚಿತ್ರ ಉತ್ಸವ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥ ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸುತ್ತಾಡಿದರು.
1.239.15
तत्र चङ्क्रममाणौ तौ वसुदेवसुतां शुभाम् ।
अलङ्कृतां सखीमध्ये भद्रां ददृशतुस्तदा ॥ १.२३९.१५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆಗ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರ ನಡುವೆ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿದ್ದ ಸುಂದರಿ ವಸುದೇವನ ಮಗಳು ಭದ್ರೆಯನ್ನು ಕಂಡರು.
1.239.16
दृष्ट्वैव तामर्जुनस्य कन्दर्पः समजायत ।
तं तदैकाग्रमनसं कृष्णः पार्थमलक्षयत् ॥ १.२३९.१६ ॥
ಅವಳನ್ನು ಕಂಡ ಕೂಡಲೇ ಅರ್ಜುನನಲ್ಲಿ ಕಾಮ ಹುಟ್ಟಿತು. ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.
1.239.17
अब्रवीत्पुरुषव्याघ्रः प्रसहन्निव भारत ।
वनेचरस्य किमिदं कामेनालोड्यते मनः ॥ १.२३९.१७ ॥
ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ ಕೃಷ್ಣನು ನಗುವನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ ಹೇಳಿದನು: "ಭಾರತ, ಈ ವನಚರನ ಮನಸ್ಸು ಕಾಮದಿಂದ ಏಕೆ ಕಲಕಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ?"
1.239.18
ममैषा भगिनी पार्थ सारणस्य सहोदरी ।
सुभद्रा नाम भद्रं ते पितुर्मे दयिता सुता।
यदि ते वर्तते बुद्धिर्वक्ष्यामि पितरं स्वयम् ॥ १.२३९.१८ ॥
"ಪಾರ್ಥ, ಇವಳು ನನ್ನ ತಂಗಿ, ಸಾರಣನ (ಬಲರಾಮನ) ಸಹೋದರಿ, ಹೆಸರು ಸುಭದ್ರೆ. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಇವಳು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಪ್ರಿಯ ಮಗಳು. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಇದರತ್ತ ಇದ್ದರೆ ನಾನೇ ತಂದೆಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವೆ."
1.239.19
दुहिता वसुदेवस्य वासुदेवस्य च स्वसा ।
रूपेण चैषा संपन्ना कमिवैषा न मोहयेत् ॥ १.२३९.१९ ॥
ಇವಳು ವಸುದೇವನ ಮಗಳು ಮತ್ತು ವಾಸುದೇವನ ತಂಗಿ; ರೂಪದಿಂದ ಸಂಪನ್ನಳಾದ ಇವಳು ಯಾರನ್ನು ಮೋಹಿಸದಿರಾಳು?
1.239.20
कृतमेव तु कल्याणं सर्वं मम भवेद्ध्रुवम् ।
यदि स्यान्मम वार्ष्णेयी महिषीयं स्वसा तव ॥ १.२३९.२० ॥
ಈ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯಿ ನನ್ನ ಮಹಿಷಿಯಾದರೆ, ಇವಳು ನಿನ್ನ ತಂಗಿಯಾದರೂ, ನನ್ನ ಶುಭವೆಲ್ಲವೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನೆರವೇರಿದಂತೆಯೇ.
1.239.21
प्राप्तौ तु क उपायः स्यात्तं व्रवीहि जनार्दन ।
आस्थास्यामि तदा सर्वं यदि शक्यं नरेण तत् ॥ १.२३९.२१ ॥
ಆದರೆ ಅವಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಉಪಾಯವೇನು? ಜನಾರ್ದನ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಅನುಸರಿಸುವೆನು.
1.239.22
स्वयं वरः क्षत्रियाणां विवाहः पुरुषर्षभ ।
स च संशयितः पार्थ स्वभावस्यानिमित्ततः ॥ १.२३९.२२ ॥
ಓ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ವಿವಾಹವು ಸ್ವಯಂವರವೇ; ಓ ಪಾರ್ಥ, ಅದೂ ಸ್ವಭಾವದ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಸಂದೇಹಾಸ್ಪದವಾಗಿದೆ.
1.239.23
प्रसह्य हरणं चापि क्षत्रियाणां प्रशस्यते ।
विवाहहेतुः शूराणामिति धर्मविदो विदुः ॥ १.२३९.२३ ॥
ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಪಹರಿಸುವುದೂ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ; ಶೂರರಿಗೆ ಅದು ವಿವಾಹದ ಕಾರಣವೆಂದು ಧರ್ಮಜ್ಞರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
1.239.24
स त्वमर्जुन कल्याणीं प्रसह्य भगिनीं मम ।
यतिरूपधरस्तं तु यथा कालविपाकता।
हर स्वयंवरे ह्यस्याः को वै वेद चिकीर्षितम् ॥ १.२३९.२४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಅರ್ಜುನ, ನೀನು ಯತಿಯ ರೂಪ ಧರಿಸಿ, ಕಾಲ ಪಕ್ವವಾದಂತೆ ನನ್ನ ಕಲ್ಯಾಣಿ ತಂಗಿಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಪಹರಿಸು; ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲೇ ಅವಳ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲರು?
1.239.25
ततोऽर्जुनश्च कृष्णश्च विनिश्चित्येतिकृत्यताम् ।
शीघ्रगान्पुरुषानन्प्रेषयामासतुस्तदा ॥ १.२३९.२५ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗುವ ದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು.
1.239.26
धर्मराजाय तत्सर्वमिन्द्रप्रस्थगताय वै ।
श्रुत्वैव च महाबाहुरनुजज्ञे समातृकः ॥ १.२३९.२६ ॥
ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿದ್ದ ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹಾಬಾಹುವು ತಾಯಿಯೊಡನೆ ಸಮ್ಮತಿ ನೀಡಿದನು.
1.239.27
भीमसेनस्तु तच्छ्रुत्वा कृतकृत्यं स्म मन्यते ।
इत्येवं मनुजैरुक्तं कृष्णः श्रुत्वा महामतिः ॥ १.२३९.२७ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ಸಾಧಿತವಾಯಿತೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು. ಮನುಷ್ಯರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಮಹಾಮತಿ ಕೃಷ್ಣನು ಕೇಳಿದನು.
1.239.28
अनुज्ञाप्य तदा पार्थं हृदि स्थाप्य चिकीर्षितम् ।
इत्येवं मनुजैः सार्धं द्वारकां समुपेयिवान् ॥ १.२३९.२८ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು, ಹೀಗೆ ಮನುಷ್ಯರೊಡನೆ ಕೃಷ್ಣನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಮರಳಿದನು.