مهابهاراتا · أدهيايا 1.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.24.1
सौतिरुवाच ।
स श्रुत्वाऽथात्मनो देहं सुपर्णः प्रेक्ष्य च स्वयम्।
शरीरप्रतिसंहारमात्मनः संप्रचक्रमे ॥ १.२४.१ ॥
قال سوتي: ثم إن سوباrna، لما سمع عن جسده ونظر إليه بنفسه، شرع في تقليص جسده.
1.24.2
न मे सर्वाणि भूतानि विभियुर्देहदर्शनात् ।
भीमरूपात्समुद्विग्रास्तस्मात्तेजस्तु संहरे ॥ १.२४.२ ॥
قال سوباrna: لم يخف جميع الكائنات من رؤية جسدي؛ فلما اضطربت من هيئتي المرعبة، سأسحب لذلك تألقي.
1.24.3
सौतिरुवाच ।
ततः कामगमः पक्षी कामवीर्यो विहंगमः।
अरुणं चात्मनः पृष्ठमारोप्य स पितुर्गृहात् ॥ १.२४.३ ॥
قال سوتي: ثم إن ذلك الطائر، الذي يسير حيث يشاء ويملك القوة متى شاء، حمل أرونا على ظهره وانطلق من بيت أبيه.
1.24.4
मातुरन्तिकमागच्छत्परं तीरं महोदधेः ।
तत्रारुणश्च निक्षिप्तो पुरोदेशे महाद्युतेः ॥ १.२४.४ ॥
ذهب إلى أمه ووصل إلى الشاطئ البعيد للمحيط العظيم؛ هناك أُنزل أرونا أمام ذي الضياء العظيم.
1.24.5
सूर्यस्तेजोभिरत्युग्रैर्लोकान्दग्धुमना यदा ।
रुरुरुवाच।
किमर्थं भगवान्सूर्यो लोकान्दग्धुमनास्तदा ॥ १.२४.५ ॥
عندما أراد الشمس، بأشعته الشديدة الحدة، إحراق العوالم، قال رورو: لأي سبب أراد الإله الشمس المبارك حينئذ أن يحرق العوالم؟
1.24.6
किमस्तापहृतं देवैर्येनमं मन्युराविशत् ।
प्रमतिरुवाच।
चन्द्रार्काभ्यां यदा राहुराख्यातो ह्यमृतं पिबन् ॥ १.२४.६ ॥
ما الأمرت الذي سرقته الآلهة، فدخل بسببه الغضب إليه (الشمس)؟ قال براماتي: حين أشار القمر والشمس إلى راهو الذي كان يشرب الأمرت.
1.24.7
वैरानुबन्धं कृतवांश्चन्द्रादित्यौ तदाऽनघ ।
बाध्यमानं ग्रहेणाथ ह्यादित्यं मन्युराविशत् ॥ १.२४.७ ॥
أيها الطاهر، عندئذٍ عقد عداوةً مع القمر والشمس. وحين أوجعه الشيطان الخاطف، دخل الغضب الشمسَ.
1.24.8
सुरार्थाय समुत्पन्नो रोषो राहोस्तु मां प्रति ।
बह्वनर्थकरं पापमेकोऽहं समवाप्नुयाम् ॥ १.२४.८ ॥
من أجل خير الآلهة نشأ غضب راهو نحوي. وحدي سأنال هذا الذنب الذي يجلب أذىً عظيماً.
1.24.9
सहाय एव कार्येषु न च कृच्छ्रेषु दृश्यते ।
पश्यन्ति ग्रस्यमानं मां सहन्ते वै दिवौकसः ॥ १.२४.९ ॥
يُرى المعاونون في الأعمال، لكنهم لا يُرون في الشدائد. يرون ابتلاعي فيحتملون ذلك، سكان السماء.
1.24.10
तस्माल्लोकविनाशार्थं ह्यवतिष्ठे न संशयः ।
एवं कृतमतिः सूर्यो ह्यस्तमभ्यगमद्गिरिम् ॥ १.२४.१० ॥
لذلك، من أجل خراب العوالم سأثبت دون ريب. وهكذا عقد الشمس عزمه فمضى نحو الجبل الغربي.
1.24.11
तस्माल्लोकविनाशाय संतापयत भास्करः ।
ततो देवानुपागम्य प्रोचुरेवं महर्षयः ॥ १.२४.११ ॥
لذلك، لخراب العوالم، فلتُحرِقوا الشمس بحرّها. فأتى الحكماءُ العظام إلى الآلهة وقالوا هكذا.
1.24.12
आद्यार्धरात्रसमये सर्वलोकभयावहः ।
उत्पत्स्यते महान्दाहस्त्रैलोक्यस्य विनाशनः ॥ १.२४.१२ ॥
في وقت منتصف الليل الأول سينشب حريق عظيم يجلب الخوف إلى جميع العوالم ويدمّر العوالم الثلاثة.
1.24.13
ततो देवाः सर्षिगणा उपगम्य पितामहम् ।
अब्रुवन्किमिवेहाद्य महद्दाहकृतं भयम् ॥ १.२४.१३ ॥
فاقترب الآلهة مع جماعات الحكماء من الجد وقالوا: "ما هذا الخوف العظيم الناشئ عن الحريق هنا اليوم؟"
1.24.14
न तावद्दृश्यते सूर्यः क्षयोऽयं प्रतिभाति च ।
उदिते भगवन्भानौ कथनेतद्भविष्यति ॥ १.२४.१४ ॥
"لم تُرَ الشمس بعد، ومع ذلك يظهر هذا الفناء. أيها المبارك، إذا أشرقت الشمس فكيف سيكون هذا؟"
1.24.15
एष लोकविनाशाय रविरुद्यन्तुमुद्यतः ।
दृश्यन्नेव हि लोकान्स भस्मराशीकरिष्यति ॥ १.२४.१५ ॥
"هذه الشمس على وشك الطلوع لإفناء العوالم، وما إن تُرى حتى تحيل العوالم إلى كومة من رماد."
1.24.16
तस्य प्रतिविधानं च विहितं पूर्वमेव हि ।
कश्यपस्य सुतो धीमानरुणेत्यभिविश्रुतः ॥ १.२४.१६ ॥
"وقد قُرِّر علاجه من قبل: ابن كشياب الحكيم، المشهور باسم أرونا."
1.24.17
महाकायो महातेजाः स स्थास्यति पुरो रवेः ।
करिष्यति च सारथ्यं तेजश्चास्य हरिष्यति ॥ १.२४.१७ ॥
"عظيم الجسم، عظيم البهاء، سيقف أمام الشمس ويتولى سياقتها، ويسلب بهاءها."
1.24.18
लोकानां स्वस्ति चैवं स्यादृषीणां च दिवौकसाम् ।
प्रमतिरुवाच।
ततः पितामहाज्ञातः सर्वं चक्रे तदाऽरुणः ॥ १.२४.१८ ॥
"هكذا ليكن الخير للعوالم والحكماء وسكان السماء"، قال براماتي. ثم بأمر الجد فعل أرونا كل ذلك.
1.24.19
उदितश्चैव सविता ह्यरुणेन समावृतः ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्सूर्यं मन्युराविशत् ॥ १.२४.१९ ॥
طلع سافيترى، محاطًا بأرونا. وقد أُخبرت بكل هذا، كيف دخل الغضب الشمس.
1.24.20
अरुणश्च यथैवास्य सारथ्यमकरोत्प्रभुः ।
भूय एवापरं प्रश्नं शृणु पूर्वमुदाहृतम् ॥ १.२४.२० ॥
وكما كان الرب أرونا سائقه، هكذا كان. والآن اسمع سؤالًا آخر، الذي ذُكر من قبل.