மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.24.1
सौतिरुवाच ।
स श्रुत्वाऽथात्मनो देहं सुपर्णः प्रेक्ष्य च स्वयम्।
शरीरप्रतिसंहारमात्मनः संप्रचक्रमे ॥ १.२४.१ ॥
சௌதி கூறினார். அப்போது சுபர்ணன் தன் உடலைப் பற்றி கேட்டு, தானே அதைப் பார்த்து, தன் உடலைச் சுருக்கத் தொடங்கினான்.
1.24.2
न मे सर्वाणि भूतानि विभियुर्देहदर्शनात् ।
भीमरूपात्समुद्विग्रास्तस्मात्तेजस्तु संहरे ॥ १.२४.२ ॥
என் உடலைப் பார்த்ததால் எல்லா உயிர்களும் அஞ்சவில்லை. என் பயங்கர வடிவத்தால் அவை கலக்கமடைந்தன; ஆகவே நான் என் ஒளியைச் சுருக்குவேன்.
1.24.3
सौतिरुवाच ।
ततः कामगमः पक्षी कामवीर्यो विहंगमः।
अरुणं चात्मनः पृष्ठमारोप्य स पितुर्गृहात् ॥ १.२४.३ ॥
சௌதி கூறினார். பிறகு விரும்பியவாறு செல்லும், விரும்பிய வலிமையுடைய அந்தப் பறவை, அருணனைத் தன் முதுகில் ஏற்றிக்கொண்டு தந்தையின் இல்லத்திலிருந்து புறப்பட்டது.
1.24.4
मातुरन्तिकमागच्छत्परं तीरं महोदधेः ।
तत्रारुणश्च निक्षिप्तो पुरोदेशे महाद्युतेः ॥ १.२४.४ ॥
அவன் தாயின் அருகில் சென்றான்; பெரிய கடலின் மறுகரையை அடைந்தான். அங்கே மகாஒளியுடையவனின் முன்பகுதியில் அருணன் இறக்கிவிடப்பட்டான்.
1.24.5
सूर्यस्तेजोभिरत्युग्रैर्लोकान्दग्धुमना यदा ।
रुरुरुवाच।
किमर्थं भगवान्सूर्यो लोकान्दग्धुमनास्तदा ॥ १.२४.५ ॥
சூரியன் மிகக் கொடிய ஒளிக்கதிர்களால் உலகங்களை எரிக்க எண்ணியபோது, ருரு கூறினான்: அப்போது பகவான் சூரியன் எந்தக் காரணத்தால் உலகங்களை எரிக்க விரும்பினான்?
1.24.6
किमस्तापहृतं देवैर्येनमं मन्युराविशत् ।
प्रमतिरुवाच।
चन्द्रार्काभ्यां यदा राहुराख्यातो ह्यमृतं पिबन् ॥ १.२४.६ ॥
தேவர்கள் எந்த அமுதத்தைக் கவர்ந்தனர், அதனால் அவனை (சூரியனை) கோபம் ஆட்கொண்டது? பிரமதி கூறினான்: அமுதத்தைக் குடித்துக்கொண்டிருந்த ராகு, சந்திரனாலும் சூரியனாலும் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபோது.
1.24.7
वैरानुबन्धं कृतवांश्चन्द्रादित्यौ तदाऽनघ ।
बाध्यमानं ग्रहेणाथ ह्यादित्यं मन्युराविशत् ॥ १.२४.७ ॥
குற்றமற்றவனே, அப்போது அவன் சந்திரனுடனும் சூரியனுடனும் பகையை உண்டாக்கிக் கொண்டான். கிரகத்தால் துன்புறுத்தப்பட்ட சூரியன்மீது அப்போது கோபம் புகுந்தது.
1.24.8
सुरार्थाय समुत्पन्नो रोषो राहोस्तु मां प्रति ।
बह्वनर्थकरं पापमेकोऽहं समवाप्नुयाम् ॥ १.२४.८ ॥
தேவர்களின் நன்மைக்காக ராகுவின் கோபம் என்மீது எழுந்தது. பெரும் தீங்கை விளைவிக்கும் பாவத்தை நான் ஒருவனே அடைவேன்.
1.24.9
सहाय एव कार्येषु न च कृच्छ्रेषु दृश्यते ।
पश्यन्ति ग्रस्यमानं मां सहन्ते वै दिवौकसः ॥ १.२४.९ ॥
செயல்களில் உதவியாளர்கள் காணப்படுகிறார்கள்; ஆனால் துன்பத்தில் காணப்படுவதில்லை. என்னைப் பிடிக்கப்படுவதைக் கண்டும் வானுலகவாசிகள் அதைப் பொறுத்துக் கொள்கிறார்கள்.
1.24.10
तस्माल्लोकविनाशार्थं ह्यवतिष्ठे न संशयः ।
एवं कृतमतिः सूर्यो ह्यस्तमभ्यगमद्गिरिम् ॥ १.२४.१० ॥
ஆகவே, உலகங்களின் அழிவுக்காக நான் நிலைத்து நிற்பேன்; இதில் ஐயமில்லை. இவ்வாறு உறுதி கொண்ட சூரியன் அஸ்தகிரியை நோக்கிச் சென்றான்.
1.24.11
तस्माल्लोकविनाशाय संतापयत भास्करः ।
ततो देवानुपागम्य प्रोचुरेवं महर्षयः ॥ १.२४.११ ॥
ஆகவே, உலகங்களின் அழிவுக்காகச் சூரியனைத் துன்புறுத்துங்கள். அப்போது மகரிஷிகள் தேவர்களிடம் வந்து இவ்வாறு கூறினர்.
1.24.12
आद्यार्धरात्रसमये सर्वलोकभयावहः ।
उत्पत्स्यते महान्दाहस्त्रैलोक्यस्य विनाशनः ॥ १.२४.१२ ॥
முதல் நள்ளிரவு வேளையில் எல்லா உலகங்களுக்கும் அச்சம் தரும் பெரும் தீ எழும்; அது மூன்று உலகங்களையும் அழிக்கும்.
1.24.13
ततो देवाः सर्षिगणा उपगम्य पितामहम् ।
अब्रुवन्किमिवेहाद्य महद्दाहकृतं भयम् ॥ १.२४.१३ ॥
அப்போது தேவர்கள் முனிவர் கூட்டத்துடன் பிதாமகரை அணுகி, "இன்று இங்கே பெரும் தகிப்பால் உண்டான இந்த அச்சம் எதைப் போன்றது?" என்றனர்.
1.24.14
न तावद्दृश्यते सूर्यः क्षयोऽयं प्रतिभाति च ।
उदिते भगवन्भानौ कथनेतद्भविष्यति ॥ १.२४.१४ ॥
"இன்னும் சூரியன் தெரியவில்லை; ஆயினும் இந்த அழிவு தோன்றுகிறது. பகவானே, சூரியன் உதித்தபின் இது எப்படி நிகழும்?"
1.24.15
एष लोकविनाशाय रविरुद्यन्तुमुद्यतः ।
दृश्यन्नेव हि लोकान्स भस्मराशीकरिष्यति ॥ १.२४.१५ ॥
"இந்த சூரியன் உலகங்களை அழிக்கும் பொருட்டு உதிக்கத் தயாராக இருக்கிறான். தோன்றியவுடனேயே அவன் உலகங்களை சாம்பல் குவியலாக்குவான்."
1.24.16
तस्य प्रतिविधानं च विहितं पूर्वमेव हि ।
कश्यपस्य सुतो धीमानरुणेत्यभिविश्रुतः ॥ १.२४.१६ ॥
"அதற்குரிய பரிகாரம் முன்பே விதிக்கப்பட்டுள்ளது. காசியபரின் அறிவுள்ள மகன், அருணன் என்று புகழ்பெற்றவன், அதற்கு தீர்வாவான்."
1.24.17
महाकायो महातेजाः स स्थास्यति पुरो रवेः ।
करिष्यति च सारथ्यं तेजश्चास्य हरिष्यति ॥ १.२४.१७ ॥
"பெரிய உடலும் பெரும் ஒளியும் கொண்டவனாக அவன் சூரியனுக்கு முன்னே நிற்பான்; சாரதியாகச் செயல்பட்டு அவனுடைய ஒளியைக் குறைப்பான்."
1.24.18
लोकानां स्वस्ति चैवं स्यादृषीणां च दिवौकसाम् ।
प्रमतिरुवाच।
ततः पितामहाज्ञातः सर्वं चक्रे तदाऽरुणः ॥ १.२४.१८ ॥
"இவ்வாறு உலகங்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் நலன் உண்டாகட்டும்." என்று பிரமதி கூறினான். பின்னர் பிதாமகரின் ஆணைப்படி அருணன் அனைத்தையும் செய்தான்.
1.24.19
उदितश्चैव सविता ह्यरुणेन समावृतः ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्सूर्यं मन्युराविशत् ॥ १.२४.१९ ॥
சவிதா உதித்தார்; அவர் அருணனால் சூழப்பட்டிருந்தார். சூரியனில் கோபம் புகுந்த விதம் இவை அனைத்தும் உமக்குச் சொல்லப்பட்டன.
1.24.20
अरुणश्च यथैवास्य सारथ्यमकरोत्प्रभुः ।
भूय एवापरं प्रश्नं शृणु पूर्वमुदाहृतम् ॥ १.२४.२० ॥
பிரபுவான அருணன் இவருக்குத் தேரோட்டியாக இருந்ததும் அவ்வாறே. மீண்டும் முன்பு சொல்லப்பட்ட மற்றொரு கேள்வியைக் கேள்.