Mahābhārata · Adhyāya 1.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.24.1
सौतिरुवाच ।
स श्रुत्वाऽथात्मनो देहं सुपर्णः प्रेक्ष्य च स्वयम्।
शरीरप्रतिसंहारमात्मनः संप्रचक्रमे ॥ १.२४.१ ॥
Sauti disse: Então Suparṇa, tendo ouvido sobre o seu próprio corpo e tendo-o visto ele mesmo, começou a recolher o seu corpo.
1.24.2
न मे सर्वाणि भूतानि विभियुर्देहदर्शनात् ।
भीमरूपात्समुद्विग्रास्तस्मात्तेजस्तु संहरे ॥ १.२४.२ ॥
Suparṇa disse: Nem todos os seres se assustaram ao ver o meu corpo; agitados pela minha forma terrível, retirarei, portanto, o meu esplendor.
1.24.3
सौतिरुवाच ।
ततः कामगमः पक्षी कामवीर्यो विहंगमः।
अरुणं चात्मनः पृष्ठमारोप्य स पितुर्गृहात् ॥ १.२४.३ ॥
Sauti disse: Então aquela ave, que vai à vontade e tem força à vontade, colocou Aruṇa nas costas e partiu da casa do pai.
1.24.4
मातुरन्तिकमागच्छत्परं तीरं महोदधेः ।
तत्रारुणश्च निक्षिप्तो पुरोदेशे महाद्युतेः ॥ १.२४.४ ॥
Foi à presença da mãe e alcançou a margem distante do grande oceano; ali Aruṇa foi depositado diante do muito resplandecente.
1.24.5
सूर्यस्तेजोभिरत्युग्रैर्लोकान्दग्धुमना यदा ।
रुरुरुवाच।
किमर्थं भगवान्सूर्यो लोकान्दग्धुमनास्तदा ॥ १.२४.५ ॥
Quando o sol, com seus raios ferozes, pretendeu queimar os mundos, Ruru disse: Por que razão o bem-aventurado sol pretendeu então queimar os mundos?
1.24.6
किमस्तापहृतं देवैर्येनमं मन्युराविशत् ।
प्रमतिरुवाच।
चन्द्रार्काभ्यां यदा राहुराख्यातो ह्यमृतं पिबन् ॥ १.२४.६ ॥
Que néctar os deuses roubaram, pelo qual a ira se apoderou dele (o sol)? Pramati disse: Quando Rāhu, que bebia o néctar, foi nomeado pela lua e pelo sol.
1.24.7
वैरानुबन्धं कृतवांश्चन्द्रादित्यौ तदाऽनघ ।
बाध्यमानं ग्रहेणाथ ह्यादित्यं मन्युराविशत् ॥ १.२४.७ ॥
Ó sem mácula, então ele firmou um laço de inimizade com a lua e o sol. Atormentado pelo demônio que o agarrava, a ira entrou no sol.
1.24.8
सुरार्थाय समुत्पन्नो रोषो राहोस्तु मां प्रति ।
बह्वनर्थकरं पापमेकोऽहं समवाप्नुयाम् ॥ १.२४.८ ॥
Para o bem dos deuses, a ira de Rāhu surgiu contra mim. Eu sozinho obteria esse pecado que causa grande dano.
1.24.9
सहाय एव कार्येषु न च कृच्छ्रेषु दृश्यते ।
पश्यन्ति ग्रस्यमानं मां सहन्ते वै दिवौकसः ॥ १.२४.९ ॥
Os ajudantes aparecem nas tarefas, mas não nas dificuldades. Vendo-me ser agarrado, os habitantes do céu o suportam.
1.24.10
तस्माल्लोकविनाशार्थं ह्यवतिष्ठे न संशयः ।
एवं कृतमतिः सूर्यो ह्यस्तमभ्यगमद्गिरिम् ॥ १.२४.१० ॥
Portanto, para a ruína dos mundos, certamente me manterei firme, sem dúvida. Assim decidido, o sol foi em direção à montanha do ocaso.
1.24.11
तस्माल्लोकविनाशाय संतापयत भास्करः ।
ततो देवानुपागम्य प्रोचुरेवं महर्षयः ॥ १.२४.११ ॥
Portanto, para a ruína dos mundos, façam o sol arder. Então os grandes sábios aproximaram-se dos deuses e falaram assim.
1.24.12
आद्यार्धरात्रसमये सर्वलोकभयावहः ।
उत्पत्स्यते महान्दाहस्त्रैलोक्यस्य विनाशनः ॥ १.२४.१२ ॥
Na hora da primeira meia-noite surgirá um grande incêndio, trazendo medo a todos os mundos e destruindo os três mundos.
1.24.13
ततो देवाः सर्षिगणा उपगम्य पितामहम् ।
अब्रुवन्किमिवेहाद्य महद्दाहकृतं भयम् ॥ १.२४.१३ ॥
Então os deuses, junto com as multidões de sábios, aproximaram-se do Avô e disseram: "Que medo é este, causado pelo grande incêndio, que surgiu hoje aqui?"
1.24.14
न तावद्दृश्यते सूर्यः क्षयोऽयं प्रतिभाति च ।
उदिते भगवन्भानौ कथनेतद्भविष्यति ॥ १.२४.१४ ॥
"O sol ainda não se vê, e ainda assim esta destruição se manifesta. Ó bem-aventurado, quando o sol nascer, como isto acontecerá?"
1.24.15
एष लोकविनाशाय रविरुद्यन्तुमुद्यतः ।
दृश्यन्नेव हि लोकान्स भस्मराशीकरिष्यति ॥ १.२४.१५ ॥
"Este sol, prestes a nascer para a destruição dos mundos, reduzirá os mundos a um monte de cinzas assim que for visto."
1.24.16
तस्य प्रतिविधानं च विहितं पूर्वमेव हि ।
कश्यपस्य सुतो धीमानरुणेत्यभिविश्रुतः ॥ १.२४.१६ ॥
"O seu remédio já foi estabelecido antes: o sábio filho de Kaśyapa, renomado com o nome de Aruṇa."
1.24.17
महाकायो महातेजाः स स्थास्यति पुरो रवेः ।
करिष्यति च सारथ्यं तेजश्चास्य हरिष्यति ॥ १.२४.१७ ॥
"De grande corpo e grande esplendor, ele ficará diante do sol, atuará como cocheiro e tomará o seu brilho."
1.24.18
लोकानां स्वस्ति चैवं स्यादृषीणां च दिवौकसाम् ।
प्रमतिरुवाच।
ततः पितामहाज्ञातः सर्वं चक्रे तदाऽरुणः ॥ १.२४.१८ ॥
"Assim haja bem-estar para os mundos, os sábios e os habitantes do céu", disse Pramati. Então, por ordem do Avô, Aruṇa fez tudo.
1.24.19
उदितश्चैव सविता ह्यरुणेन समावृतः ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्सूर्यं मन्युराविशत् ॥ १.२४.१९ ॥
Savitṛ havia nascido, envolto por Aruṇa. Tudo isto foi-te contado, como a ira entrou no sol.
1.24.20
अरुणश्च यथैवास्य सारथ्यमकरोत्प्रभुः ।
भूय एवापरं प्रश्नं शृणु पूर्वमुदाहृतम् ॥ १.२४.२० ॥
E assim como o senhor Aruṇa foi seu cocheiro, assim foi. Agora ouve outra pergunta, a que foi feita antes.