ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.24.1
सौतिरुवाच ।
स श्रुत्वाऽथात्मनो देहं सुपर्णः प्रेक्ष्य च स्वयम्।
शरीरप्रतिसंहारमात्मनः संप्रचक्रमे ॥ १.२४.१ ॥
ಸೌತಿ ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಸುಪರ್ಣನು ತನ್ನ ದೇಹದ ಕುರಿತು ಕೇಳಿ, ತಾನೇ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
1.24.2
न मे सर्वाणि भूतानि विभियुर्देहदर्शनात् ।
भीमरूपात्समुद्विग्रास्तस्मात्तेजस्तु संहरे ॥ १.२४.२ ॥
ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಭಯಪಡಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಭಯಂಕರ ರೂಪದಿಂದ ಅವು ಕಳವಳಗೊಂಡವು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.24.3
सौतिरुवाच ।
ततः कामगमः पक्षी कामवीर्यो विहंगमः।
अरुणं चात्मनः पृष्ठमारोप्य स पितुर्गृहात् ॥ १.२४.३ ॥
ಸೌತಿ ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವ, ಇಚ್ಛೆಯ ಬಲವುಳ್ಳ ಆ ಪಕ್ಷಿ ಅರುಣನನ್ನು ತನ್ನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿಕೊಂಡು ತಂದೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟಿತು.
1.24.4
मातुरन्तिकमागच्छत्परं तीरं महोदधेः ।
तत्रारुणश्च निक्षिप्तो पुरोदेशे महाद्युतेः ॥ १.२४.४ ॥
ಅವನು ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು; ಮಹಾಸಾಗರದ ಆಚೆಯ ದಡವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅರುಣನನ್ನು ಇಳಿಸಲಾಯಿತು.
1.24.5
सूर्यस्तेजोभिरत्युग्रैर्लोकान्दग्धुमना यदा ।
रुरुरुवाच।
किमर्थं भगवान्सूर्यो लोकान्दग्धुमनास्तदा ॥ १.२४.५ ॥
ಸೂರ್ಯನು ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಡಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದಾಗ, ರುರು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಭಗವಾನ್ ಸೂರ್ಯನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಡಲು ಬಯಸಿದನು?
1.24.6
किमस्तापहृतं देवैर्येनमं मन्युराविशत् ।
प्रमतिरुवाच।
चन्द्रार्काभ्यां यदा राहुराख्यातो ह्यमृतं पिबन् ॥ १.२४.६ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಯಾವ ಅಮೃತವನ್ನು ಕದ್ದರು, ಅದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ (ಸೂರ್ಯನಿಗೆ) ಕೋಪ ಆವರಿಸಿತು? ಪ್ರಮತಿ ಹೇಳಿದನು: ಅಮೃತ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ರಾಹುವನ್ನು ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯರು ಹೆಸರಿಸಿದಾಗ.
1.24.7
वैरानुबन्धं कृतवांश्चन्द्रादित्यौ तदाऽनघ ।
बाध्यमानं ग्रहेणाथ ह्यादित्यं मन्युराविशत् ॥ १.२४.७ ॥
ಓ ನಿಷ್ಕಳಂಕನೇ, ಆಗ ಅವನು ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯರೊಡನೆ ವೈರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡನು. ಗ್ರಹದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಸೂರ್ಯನ ಮೇಲೆ ಕೋಪ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.
1.24.8
सुरार्थाय समुत्पन्नो रोषो राहोस्तु मां प्रति ।
बह्वनर्थकरं पापमेकोऽहं समवाप्नुयाम् ॥ १.२४.८ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ರಾಹುವಿನ ಕೋಪ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಬಹಳ ಅನರ್ಥ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಪಾಪವನ್ನು ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಪಡೆಯುವೆನು.
1.24.9
सहाय एव कार्येषु न च कृच्छ्रेषु दृश्यते ।
पश्यन्ति ग्रस्यमानं मां सहन्ते वै दिवौकसः ॥ १.२४.९ ॥
ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕರು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ನುಂಗಲಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ದಿವಿವಾಸಿಗಳು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಾರೆ.
1.24.10
तस्माल्लोकविनाशार्थं ह्यवतिष्ठे न संशयः ।
एवं कृतमतिः सूर्यो ह्यस्तमभ्यगमद्गिरिम् ॥ १.२४.१० ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಲೋಕಗಳ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನಿಲ್ಲುವೆನು, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಗಿರಿಯ ಕಡೆ ಹೋದನು.
1.24.11
तस्माल्लोकविनाशाय संतापयत भास्करः ।
ततो देवानुपागम्य प्रोचुरेवं महर्षयः ॥ १.२४.११ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಲೋಕಗಳ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸಂತಾಪಗೊಳಿಸಿರಿ. ಆಗ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
1.24.12
आद्यार्धरात्रसमये सर्वलोकभयावहः ।
उत्पत्स्यते महान्दाहस्त्रैलोक्यस्य विनाशनः ॥ १.२४.१२ ॥
ಮೊದಲ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭಯ ತರುವ, ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಮಹಾ ದಾಹ ಉದಯಿಸುವುದು.
1.24.13
ततो देवाः सर्षिगणा उपगम्य पितामहम् ।
अब्रुवन्किमिवेहाद्य महद्दाहकृतं भयम् ॥ १.२४.१३ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಋಷಿಗಣಗಳೊಡನೆ ಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, "ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾದಾಹದಿಂದುಂಟಾದ ಈ ಭಯ ಎಂಥದು?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
1.24.14
न तावद्दृश्यते सूर्यः क्षयोऽयं प्रतिभाति च ।
उदिते भगवन्भानौ कथनेतद्भविष्यति ॥ १.२४.१४ ॥
"ಇನ್ನೂ ಸೂರ್ಯ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಈ ವಿನಾಶ ತೋರುತ್ತಿದೆ. ಭಗವನ್, ಸೂರ್ಯ ಉದಯಿಸಿದಾಗ ಇದು ಹೇಗೆ ಆಗುವುದು?"
1.24.15
एष लोकविनाशाय रविरुद्यन्तुमुद्यतः ।
दृश्यन्नेव हि लोकान्स भस्मराशीकरिष्यति ॥ १.२४.१५ ॥
"ಈ ಸೂರ್ಯ ಲೋಕಗಳ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಉದಯಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಅವನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಭಸ್ಮರಾಶಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವನು."
1.24.16
तस्य प्रतिविधानं च विहितं पूर्वमेव हि ।
कश्यपस्य सुतो धीमानरुणेत्यभिविश्रुतः ॥ १.२४.१६ ॥
"ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕಾರ ಮೊದಲೇ ವಿಹಿತವಾಗಿದೆ. ಕಶ್ಯಪನ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪುತ್ರ, ಅರುಣ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು, ಅದಕ್ಕೆ ಉಪಾಯವಾಗುವನು."
1.24.17
महाकायो महातेजाः स स्थास्यति पुरो रवेः ।
करिष्यति च सारथ्यं तेजश्चास्य हरिष्यति ॥ १.२४.१७ ॥
"ಮಹಾಕಾಯನೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಅವನು ಸೂರ್ಯನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುವನು, ಸಾರಥ್ಯ ಮಾಡುವನು, ಅವನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವನು."
1.24.18
लोकानां स्वस्ति चैवं स्यादृषीणां च दिवौकसाम् ।
प्रमतिरुवाच।
ततः पितामहाज्ञातः सर्वं चक्रे तदाऽरुणः ॥ १.२४.१८ ॥
"ಹೀಗೆ ಲೋಕಗಳಿಗೆ, ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಲಿ." ಎಂದು ಪ್ರಮತಿ ಹೇಳಿದ. ಆಗ ಪಿತಾಮಹನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅರುಣ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ.
1.24.19
उदितश्चैव सविता ह्यरुणेन समावृतः ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्सूर्यं मन्युराविशत् ॥ १.२४.१९ ॥
ಸವಿತೃ ಉದಯಿಸಿದನು; ಅವನು ಅರುಣನಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿದ್ದನು. ಸೂರ್ಯನಲ್ಲಿ ಮನ್ಯು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಈ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
1.24.20
अरुणश्च यथैवास्य सारथ्यमकरोत्प्रभुः ।
भूय एवापरं प्रश्नं शृणु पूर्वमुदाहृतम् ॥ १.२४.२० ॥
ಪ್ರಭುವಾದ ಅರುಣನು ಇವನಿಗೆ ಸಾರಥ್ಯ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ. ಈಗ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳು, ಹಿಂದೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು.