مهابهاراتا · أدهيايا 1.242
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.242.1
कुकुरान्धकवृष्णीनामपयानं च पाण्डवः ।
विनिश्चित्य ततः पार्थः सुभद्रामिदमब्रवीत् ॥ १.२४२.१ ॥
بعد أن قرر رحيل الكوكورا والأندهكا والفريشني، قال باريثا، البانداوي، لسوبهادرا هذه الكلمات.
1.242.2
शृणु भद्रे यथाशास्त्रं हितार्थं मुनिभिः कृतम् ।
विवाहं बहुधा सत्सु वर्णानां धर्मसंयुतम् ॥ १.२४२.२ ॥
اسمعي يا حسناء: وفقاً للشاسترا، أسس الحكماء الزواج لصالح الخير بأشكال كثيرة، متحداً بالدارما، بين الأخيار من الطبقات.
1.242.3
कन्यायास्तु पिता भ्राता माता मातुल एव वा ।
पितुः पिता पितुर्भ्राता दाने तु प्रभुतां गतः ॥ १.२४२.३ ॥
في تزويج الفتاة تكون السلطة للأب أو الأخ أو الأم أو الخال، أو لجد الأب أو أخي الأب.
1.242.4
महोत्सवं पशुपतेर्द्रष्टुकामः पिता तव ।
अन्तर्द्वीपं गतो भद्रे पुत्रैः पौत्रैः सबान्धवैः ॥ १.२४२.४ ॥
يا حسناء، والدك، راغباً في رؤية المهرجان الكبير لباشوباتي، ذهب إلى الجزيرة الداخلية مع أبنائه وأحفاده وذويه.
1.242.5
मम चैव विशालाक्षि विदेशस्था हि बान्धवाः ।
तस्मात्सुभद्रे गान्धर्वो विवाहः पञ्चमः स्मृतः ॥ १.२४२.५ ॥
يا واسعة العينين، أقاربي أيضاً يقيمون في الغربة؛ لذلك يا سوبهادرا، يُعد زواج الغاندهاروا الخامس.
1.242.6
समागमे तु कन्यायाः क्रियाः प्रोक्ताश्चतुर्विधाः ।
तेषां प्रवृत्तिं साधूनां शृणु माधवि तद्यथा ॥ १.२४२.६ ॥
في اتحاد الفتاة تُعلن أربعة أنواع من الطقوس؛ اسمعي يا مادهافي كيف يمارسها الأخيار.
1.242.7
वरमाहूय विधिना पित्रा दत्ता तथार्थिने ।
सा पत्नी तु परैरुक्ता सा वश्या तु पतिव्रता ॥ १.२४२.७ ॥
حين يدعو الأب الخاطب وفق الشعائر ويزوجها، تُسمّى زوجةً؛ ويقولون عنها ذلك أيضًا؛ وهي مطيعة لزوجها وزوجة وفية.
1.242.8
भृत्यानां भरणार्थाय आत्मनः पोषणाय च ।
दाने गृहीता या नारी सा भार्येति स्मृता बुधैः ॥ १.२४२.८ ॥
المرأة التي تُقبل هبةً، وتُؤخذ لإعالة الأتباع ولإعالة نفسها، يذكرها الحكماء بأنها زوجة، بهاريا.
1.242.9
धर्मतो वरयित्वा तु आनीय स्वं निवेशनम् ।
न्यायेन दत्तातारुण्ये दाराः पितृकृताः स्मृताः ॥ १.२४२.९ ॥
الزوجات اللواتي يُعطين وفق الدهرما، بعد اختيار الخاطب وإحضاره إلى بيت الأب، يُعطين بحق حتى نضج الشباب، ويُذكرن بأنهن زيجات دبّرها الآباء.
1.242.10
गान्धर्वेण विवाहेन रागात्पुत्रार्थकारणात् ।
आत्मनाऽनुगृहीता या वश्या सा तु प्रजावती ॥ १.२४२.१० ॥
من تُنال بزواج الغاندهروا، عن شوق، لأجل الإنجاب، ويكون هو قد أنعم عليها بإرادته، فهي مطيعة ولها ذرية.
1.242.11
जनयेद्या तु भर्तारं जाया इत्येव नामतः ।
पत्नी भार्या च दाराश्च जाया चेति चतुर्विधाः ॥ १.२४२.११ ॥
من تلد لزوجها ولدًا تُسمّى بالاسم جاياً؛ والباتني والبهاريا والدارا والجايا هي الأنواع الأربعة.
1.242.12
चतस्र एवाग्निसाक्ष्याः क्रियायुक्ताश्च धर्मतः ।
गान्धर्वस्तु क्रियाहीनो रागादेव प्रवर्तते ॥ १.२४२.१२ ॥
لا يُعقد إلا أربعة أنواع من الزواج بشهادة النار، مصحوبة بالشعائر وفق الدهرما؛ أما زواج الغاندهروا فلا شعائر فيه، ويقع من الشهوة وحدها.
1.242.13
सकामायाः सकामेन निर्मन्त्रो रहसि स्मृतः ।
मयोक्तमक्रियं चापि कर्तव्यं माधवि त्वया ॥ १.२४२.१३ ॥
المرأة الراغبة مع الرجل الراغب، بلا تعويذة، في السر، يُذكر على أنه جائز. وما قلته بلا طقس، فافعليه أنتِ أيضًا يا مادهوي.
1.242.14
अयनं चैव मासश्च ऋतुः पक्षस्तथा तिथिः ।
करणं च मुहूर्तं च लग्नसंपत्तथैव च ॥ १.२४२.१४ ॥
مسار الانقلاب، والشهر، والفصل، والنصف الشهري، واليوم القمري، والكرانا، والساعة المباركة، وكذلك الطالع المبارك.
1.242.15
विवाहस्य विशालाक्षि प्रशस्तं चोत्तरायणम् ।
वैशाखश्चैव मासानां पक्षाणां शुक्ल एव च ॥ १.२४२.१५ ॥
يا واسعة العينين، للزواج يُمدح الانقلاب الشمالي، ومن الشهور فيشاكها، ومن الأنصاف الشهرية الأبيض.
1.242.16
नक्षत्राणां तथा हस्तस्तृतीया च तिथिष्वपि ।
लग्नो हि मकरः श्रेष्ठः करणानां बवस्तथा ॥ १.२४२.१६ ॥
من المنازل القمرية الهستا، ومن الأيام القمرية الثالث أيضًا؛ والطالع الجدي هو الأفضل، ومن الكرانا أيضًا البافا.
1.242.17
मैत्रो मुहूर्तो वैवाह्य आवयोः शुभकर्मणि ।
सर्वसंपदियं भद्रे अद्य रात्रौ भविष्यति ॥ १.२४२.१७ ॥
لعملنا المبارك ساعة مايترا الملائمة للزواج؛ يا كريمة، ستكون كل هذه النعمة الليلة.
1.242.18
भगवानस्तमभ्येति आदित्यस्तपतां वरः ।
रात्रौ विवाहकालोऽयं भविष्यति न संशयः ॥ १.२४२.१८ ॥
الإله آديتيا الجليل، أفضل المتوهجين، يقترب من غروبه؛ في الليل سيكون هذا وقت الزواج، لا شك في ذلك.
1.242.19
नारायणोऽपि सर्वज्ञो नावबुध्येत विश्वकृत् ।
धर्मसङ्कटमापन्ने किं नु कृत्वा सुखं भवेत् ॥ १.२४२.१९ ॥
حتى نارايانا، الخالق العالم بكل شيء، لا يدرك من وقع في معضلة الواجب؛ فماذا عسى أن يجلب السعادة إذن؟
1.242.20
मनोभवेन कामेन मोहितं मां प्रलापिनम् ।
प्रतिवाक्यं च मे देवि किं न वक्ष्यसि माधवि ॥ १.२४२.२० ॥
لماذا لا تجيبينني أيتها الإلهة مادهافي، وأنا المحمول بالهوى المولود من إله الحب، أهذي؟
1.242.21
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा चिन्तयन्ती जनार्दनम् ।
नोवाच किंचिद्वचनं बाष्पदूषितलोचना ॥ १.२४२.२१ ॥
لما سمعت كلام أرجуна وهي تتأمل في جناردانا، وعيناها مغمورتان بالدموع، لم تنطق بشيء.
1.242.22
रागोन्मादप्रलापी सन्नर्जुनो जयतां वरः ।
चिन्तयामास पितरं प्रविश्य च लतागृहम् ॥ १.२४२.२२ ॥
دخل أرجуна، خير المنتصرين، وهو يهذي في جنون الهوى، مستحضرًا أباه، الكوخ المكسو بالأغصان.
1.242.23
चिन्तयानं तु कौन्तेयं मत्वा शच्या शचीपतिः ।
सहितो नारदाद्यैश्च मुनिभिश्च महामनाः ॥ १.२४२.२३ ॥
علم إندرا، زوج شاتشي، كبير النفس، أن ابن كونتي غارق في التفكير، فجاء مع ناراداً وسائر الحكماء.
1.242.24
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च चारणैश्चापि गुह्यकैः ।
अरुन्धत्या वसिष्ठेन ह्याजगाम कुशस्थलीम् ॥ १.२४२.२४ ॥
جاء إلى كوشاستالي مع الغاندهارفا والأبساراس والتشارانا والغوهياكا، ومع أروندهاتي وفاسيشتا.
1.242.25
चिन्तितं च सुभद्रायाश्चिन्तयित्वा जनार्दनः ।
निद्रयापहृतज्ञानं रौहिणेयं विना तदा ॥ १.२४२.२५ ॥
فكّر جاناردانا في فكرة سوبهادرا، ثم، دون راوهينيا (بالارامة) الذي سُلب وعيُه بالنوم.
1.242.26
सहाक्रूरेण शिनिना सत्यकेन गदेन च ।
वसुदेवेन देवक्या आहूकेन च धीमता ॥ १.२४२.२६ ॥
مع أكرورا وشيني وساتياكا وغادا وفاسوديفا وديفاكي والحكيم آهوكا.
1.242.27
आजगाम पुरीं रात्रौ द्वारकां स्वजनैर्वृतः ।
पूजयित्वा तु देवेशो नारदादीन्महायशाः ॥ १.२४२.२७ ॥
جاء ليلاً إلى مدينة دفاراكا محاطاً بذويه، وإله الآلهة ذو الشهرة العظيمة، بعد أن أكرم ناراداً وغيره.
1.242.28
कुशलप्रश्नमुक्त्वा तु देवेन्द्रेणाभियाचितः ।
वैवाहिकीं क्रियां कृष्णः स तथेत्येवमुक्तवान् ॥ १.२४२.२८ ॥
بعد أن سأل عن سلامته، وطلبه إله الآلهة، قال كريشنا بشأن طقوس الزفاف: «فليكن كذلك».
1.242.29
आहुको वसुदेवश्च सहाक्रूरः ससात्यकिः ।
अभिप्रणम्य शिरसा पाकशासनमब्रुवन्।
देवदेव नमस्तेस्तु लोकनाथ जगत्पते ॥ १.२४२.२९ ॥
انحنى آهوكا وفاسوديفا وأكرورا وساتياكي برؤوسهم وقالوا لإندرا، معاقب باكا: «تحية لك، يا إله الآلهة، يا رب العوالم، يا سيد الكون».
1.242.30
वयं धन्याः स्म सहितैर्बान्धवैः सहिताः प्रभो ।
कृतप्रसादास्तु वयं तव वाक्येन विश्वजित् ॥ १.२४२.३० ॥
نحن مباركون، أيها الرب، إذ اجتمعنا مع ذوينا؛ وقد نلنا رضاك بكلمتك، يا غالب الكل.
1.242.31
एवमुक्त्वा प्रसाद्यैनं पूजयित्वा प्रयत्नतः ।
महेन्द्रशासनात्सर्वे सहिता ऋषिभिस्तदा ॥ १.२४२.३१ ॥
وبعد أن قال هكذا، وأرضاه وأكرمه بعناية، عندئذٍ، بأمر ماهيندرا، اجتمع الجميع مع الحكماء.
1.242.32
विवाहं कारयामासुः शक्रपुत्रस्य शास्त्रतः ।
अरुन्धती शची देवी रुग्मिणी देवकी तथा ॥ १.२४२.३२ ॥
أقاموا زفاف ابن إندرا وفق الشاستر؛ والإلهات أروندهاتي وشاتشي وروكميني وديفاكي أيضًا.
1.242.33
दिव्यस्त्रीभिश्च सहिताः सुभद्रायाः शुभाः क्रियाः ।
अर्जुनेऽपि तथा सर्वाः क्रिया भद्राः प्रयोजयन् ॥ १.२४२.३३ ॥
ومع النساء السماويات أدّوا طقوس سوبهدرا المباركة؛ وكذلك لأرجونا أمروا بإجراء جميع الطقوس المباركة.
1.242.34
महर्षिः काश्यपो होता सदस्या नारदादयः ।
पुण्याशिषः प्रयोक्तारः सर्वे ते हि तदार्जुने ॥ १.२४२.३४ ॥
كان الحكيم العظيم كاشياب الكاهن المُقرّب، وكان ناراداً وغيره الحاضرين؛ وكلهم حينئذٍ نطقوا بالبركات المباركة على أرجونا.
1.242.35
अभिषेकं तदा कृत्वा महेन्द्रः पाकशासनिम् ।
लोकपालैस्तु सहितः सर्वदेवैरभिष्टुतः ॥ १.२४२.३५ ॥
ثم أجرى الإله العظيم إندرا تتويج باكاشاساني (أرجونا)، مصحوبًا بحماة العوالم ومُمجَّدًا من جميع الآلهة.
1.242.36
किरीटाङ्गदहाराद्यैर्हस्ताभरणकुण्डलैः ।
भूषयित्वा तदा पार्थं द्वितीयमिव वासवम् ॥ १.२४२.३६ ॥
وبعد أن زيّنوا بارثا (أرجونا) بالتاج والأساور والقلادة وما شابه، وبحلي الأيدي والأقراط، بدا بارثا عندئذٍ كأنه فاسافا (إندرا) الثاني.
1.242.37
पुत्रं परिष्वज्य तदा प्रीतिमाप पुरन्दरः ।
शछी देवी तदा भद्रामरुन्धत्यादिभिस्तथा ॥ १.२४२.३७ ॥
وعند احتضان ابنه نال بورندرا الفرح، وكذلك الإلهة شاتشي مع بهدرا وأرونداتي وسواهما.
1.242.38
कारयामास वैवाह्यमङ्गलान्यादवस्त्रियः ।
सहाप्सरोभिर्मुदिता भूषयित्वा स्वभूषणैः ॥ १.२४२.३८ ॥
أقامت نساء الياداڤا طقوس الزفاف المباركة، فرحات مع الأبساراس، متزينات بحليهن.
1.242.39
पौलोमीमिव मन्यन्ते सुभद्रां तत्र योषितः ।
ततो विवाहो ववृधे कृतः सर्वगुणान्वितः ॥ १.२४२.३९ ॥
وكانت النساء هناك يحسبن سوبهدرا كباولومي (شاتشي). ثم تمّ الزفاف المشتمل على كل الفضائل وازدهر.
1.242.40
तस्याः पाणिं गृहीत्वा तु मन्त्रैर्होमपुरस्कृतम् ।
सुभद्रया बभौ जिष्णुः शच्या इव शचीपतिः ॥ १.२४२.४० ॥
وإذ أخذ يدها بالتعاويذ، وقدّم قربان النار أمامهما، أشرق جيشنو (أرجونا) مع سوبهدرا كما يشرق شاتشيباتي (إندرا) مع شاتشي.
1.242.41
सा जिष्णुमधिकं भेजे सुभद्रा चारुदर्शना ।
पार्थस्य सदृशी भद्रा रूपेण वयसा तथा ॥ १.२४२.४१ ॥
فأحبّت سوبهدرا ذات المنظر الجميل جيشنو (أرجونا) حبًا عظيمًا. وكانت سوبهدرا المباركة تماثل بارثا في الجمال والسن.
1.242.42
सुभद्रायाश्च पार्थोऽपि सदृशो रूपलक्षणैः ।
इत्यूचुश्च तदा देवाः प्रीताः सेन्द्रपुरोगमाः ॥ १.२४२.४२ ॥
وكان بارثا أيضًا مماثلًا لسوبهدرا في الهيئة والسمات. هكذا قالت الآلهة المسرورة بقيادة إندرا.
1.242.43
एवं निवेश्य देवास्ते गन्धर्वैः साप्सरोगणैः ।
आमन्त्र्य यादवाः सर्वे विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.२४२.४३ ॥
وهكذا أتمّ الآلهة الأمر مع الغاندهاربا وجماعات الأبسارا، ثم ودّعوا جميع اليادافا ومضوا كما جاؤوا.
1.242.44
यादवाः पार्थमामन्त्र्य अन्तर्द्वीपं गतास्तदा ।
वासुदेवस्तदा पार्थमुवाच यदुनन्दनः ॥ १.२४२.४४ ॥
ودّع اليادافا بارثا ومضوا حينها إلى الجزيرة الداخلية؛ ثم خاطب فاسوديفا، فرح اليادو، بارثا.
1.242.45
द्वाविंशद्दिवसान्पार्थ इहोष्य भरतर्षभ ।
मामकं रथमारुह्य शैब्यसुग्रीवयोजितम् ॥ १.२४२.४५ ॥
يا بارثا، ثور البهاراتا، أقم هنا اثنين وعشرين يومًا، ثم اصعد عربتي المربوطة بشايبيا وسوجريفا.
1.242.46
सुभद्रया सुखं पार्थ खाण्डवप्रस्थमाविश ।
यादवैः सहितः पश्चादागमिष्यामि भारत।
यतिवेषेण नियतो वस त्वं रुक्मिणीगृहे ॥ १.२४२.४६ ॥
يا بارثا، ادخل خاندافابراستا مسرورًا مع سوبهادرا؛ يا بهارata، سأأتي لاحقًا مع اليادافا. أقم، ضابطًا لنفسك في هيئة الزاهد، في بيت روكميني.
1.242.47
एवमुक्त्वा प्रचक्राम अन्तर्द्वीपं जनार्दनः ।
कृतोद्वाहस्ततः पार्थः कृतकार्योऽभवत्तदा ॥ १.२४२.४७ ॥
قال ذلك ومضى جاناردانا إلى الجزيرة الداخلية؛ عندئذٍ كان بارثا، بعد أن تزوّج، قد أنجز مقصده.
1.242.48
तस्यां चोपगतो भावः पार्थस्य सुमहात्मनः ।
तस्मिन्भावः सुभद्राया अन्योन्यं समवर्धत ॥ १.२४२.४८ ॥
نشأ في نفسه حبّ بارثا العظيم النفس نحوها، وازداد حبّ سوبهادرا له، كلٌّ للآخر.
1.242.49
स तथा युयुजे वीरो भद्रया भरतर्षभः ।
अभिनिष्पन्नया रामः सीतयेव समन्वितः ॥ १.२४२.४९ ॥
وهكذا اتحد البطل، ثور البهاراتا، ببهدرا، كما اتحد راما بسيتا الكاملة.
1.242.50
अपि जिष्णुर्विजज्ञे तां ह्रीं श्रियं सन्नतिक्रियाम् ।
देवतानां वरस्त्रीणां रूपेण सदृशीं सतीम् ॥ १.२४२.५० ॥
لاحظ أرجونا المنتصر فيها الحياء والبهاء وحسن السلوك؛ كانت الفاضلة مساوية في الجمال لأفضل النساء السماويات.
1.242.51
स प्रकृत्या श्रिया दीप्त्या संदिदीपे तयाऽधिकम् ।
उद्यत्सहस्रदीप्तांशुः शरदीव दिवाकरः ॥ १.२४२.५१ ॥
بطبعه وبهائه وإشراقه ازداد تألقا بسببها، كالشمس ذات الألف شعاع إذ تشرق في الخريف.
1.242.52
सा तु तं मनुजव्याघ्रमनुरक्ता यशस्विनी ।
कन्यापुरगता भूत्वा तत्परा समपद्यत ॥ १.२४२.५२ ॥
تلك المشهورة، المتعلقة بذلك النمر بين البشر، ذهبت إلى حجرات الفتيات وتعلقت به تماما.