ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.242
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.242.1
कुकुरान्धकवृष्णीनामपयानं च पाण्डवः ।
विनिश्चित्य ततः पार्थः सुभद्रामिदमब्रवीत् ॥ १.२४२.१ ॥
କୁକୁର, ଅନ୍ଧକ ଓ ବୃଷ୍ଣି ବଂଶର ପ୍ରସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚୟ କରି ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ପାର୍ଥ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
1.242.2
शृणु भद्रे यथाशास्त्रं हितार्थं मुनिभिः कृतम् ।
विवाहं बहुधा सत्सु वर्णानां धर्मसंयुतम् ॥ १.२४२.२ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ଶୁଣ: ହିତ ପାଇଁ ମୁନିମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ବର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ଧର୍ମଯୁକ୍ତ ବିବାହ ବହୁପ୍ରକାରେ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।
1.242.3
कन्यायास्तु पिता भ्राता माता मातुल एव वा ।
पितुः पिता पितुर्भ्राता दाने तु प्रभुतां गतः ॥ १.२४२.३ ॥
କନ୍ୟା ଦାନରେ ଅଧିକାର ପିତା, ଭ୍ରାତା, ମାତା, ମାତୁଳ କିମ୍ବା ପିତାମହ, ପିତୃବ୍ୟଙ୍କର ଥାଏ।
1.242.4
महोत्सवं पशुपतेर्द्रष्टुकामः पिता तव ।
अन्तर्द्वीपं गतो भद्रे पुत्रैः पौत्रैः सबान्धवैः ॥ १.२४२.४ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମ ପିତା ପଶୁପତିଙ୍କ ମହୋତ୍ସବ ଦେଖିବା ଇଚ୍ଛାରେ ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଓ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସହ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱୀପକୁ ଯାଇଛନ୍ତି।
1.242.5
मम चैव विशालाक्षि विदेशस्था हि बान्धवाः ।
तस्मात्सुभद्रे गान्धर्वो विवाहः पञ्चमः स्मृतः ॥ १.२४२.५ ॥
ହେ ବିଶାଳାକ୍ଷୀ, ମୋ ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଦେଶରେ ରହନ୍ତି; ତେଣୁ ହେ ସୁଭଦ୍ରେ, ଗାନ୍ଧର୍ବ ବିବାହ ପଞ୍ଚମ ବୋଲି କଥିତ।
1.242.6
समागमे तु कन्यायाः क्रियाः प्रोक्ताश्चतुर्विधाः ।
तेषां प्रवृत्तिं साधूनां शृणु माधवि तद्यथा ॥ १.२४२.६ ॥
କନ୍ୟାର ସମାଗମରେ ଚାରି ପ୍ରକାର କ୍ରିୟା କୁହାଯାଇଛି; ହେ ମାଧବୀ, ସାଧୁମାନଙ୍କର ସେହି ପ୍ରବୃତ୍ତି କିପରି, ତାହା ଶୁଣ।
1.242.7
वरमाहूय विधिना पित्रा दत्ता तथार्थिने ।
सा पत्नी तु परैरुक्ता सा वश्या तु पतिव्रता ॥ १.२४२.७ ॥
ବିଧି ଅନୁସାରେ ବରକୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ପିତା ଯାହାକୁ ଦାନ କଲେ, ସେ ପତ୍ନୀ କୁହାଯାଏ; ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ସେହିପରି କହନ୍ତି; ସେ ସ୍ୱାମୀର ବଶବର୍ତ୍ତିନୀ ଓ ପତିବ୍ରତା।
1.242.8
भृत्यानां भरणार्थाय आत्मनः पोषणाय च ।
दाने गृहीता या नारी सा भार्येति स्मृता बुधैः ॥ १.२४२.८ ॥
ଦାନରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ନାରୀ, ସେବକମାନଙ୍କ ଭରଣପୋଷଣ ଏବଂ ନିଜର ପୋଷଣ ପାଇଁ ଗୃହୀତ; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାହାକୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା କହନ୍ତି।
1.242.9
धर्मतो वरयित्वा तु आनीय स्वं निवेशनम् ।
न्यायेन दत्तातारुण्ये दाराः पितृकृताः स्मृताः ॥ १.२४२.९ ॥
ଧର୍ମାନୁସାରେ ବର ବାଛି, ନିଜ ଗୃହକୁ ଆଣି, ନ୍ୟାୟରେ ଯୌବନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିଆଯାଇଥିବା ପତ୍ନୀମାନେ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥିରୀକୃତ ବୋଲି ସ୍ମୃତ।
1.242.10
गान्धर्वेण विवाहेन रागात्पुत्रार्थकारणात् ।
आत्मनाऽनुगृहीता या वश्या सा तु प्रजावती ॥ १.२४२.१० ॥
ଗାନ୍ଧର୍ବ ବିବାହରେ, ଅନୁରାଗରୁ, ପୁତ୍ରପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ, ନିଜେ ଅନୁଗ୍ରହୀତ ହୋଇଥିବା ଯେ, ସେ ବଶବର୍ତ୍ତିନୀ ଓ ସନ୍ତାନବତୀ।
1.242.11
जनयेद्या तु भर्तारं जाया इत्येव नामतः ।
पत्नी भार्या च दाराश्च जाया चेति चतुर्विधाः ॥ १.२४२.११ ॥
ଯେ ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦିଏ, ସେ ନାମରେ ଜାୟା କୁହାଯାଏ; ପତ୍ନୀ, ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଦାରା ଓ ଜାୟା—ଏହି ଚାରି ପ୍ରକାର।
1.242.12
चतस्र एवाग्निसाक्ष्याः क्रियायुक्ताश्च धर्मतः ।
गान्धर्वस्तु क्रियाहीनो रागादेव प्रवर्तते ॥ १.२४२.१२ ॥
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସାକ୍ଷୀ ରଖି, ବିଧି ସହିତ, ଧର୍ମାନୁସାରେ ହେଉଥିବା ବିବାହ ଚାରିଟି ହିଁ; ଗାନ୍ଧର୍ବ ବିବାହ ବିଧିହୀନ, କେବଳ ଅନୁରାଗରୁ ହୁଏ।
1.242.13
सकामायाः सकामेन निर्मन्त्रो रहसि स्मृतः ।
मयोक्तमक्रियं चापि कर्तव्यं माधवि त्वया ॥ १.२४२.१३ ॥
ଇଚ୍ଛାବତୀ ନାରୀର ଇଚ୍ଛାବାନ ପୁରୁଷ ସହ, ମନ୍ତ୍ରବିହୀନ, ନିର୍ଜନରେ (ବିବାହ) ସ୍ମୃତ ହୋଇଛି। ହେ ମାଧବୀ, ମୁଁ ବିଧିହୀନ ଭାବେ ଯାହା କହିଛି, ତାହା ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କରିବାକୁ ହେବ।
1.242.14
अयनं चैव मासश्च ऋतुः पक्षस्तथा तिथिः ।
करणं च मुहूर्तं च लग्नसंपत्तथैव च ॥ १.२४२.१४ ॥
ଅୟନ, ମାସ, ଋତୁ, ପକ୍ଷ, ତିଥି, କରଣ, ମୁହୂର୍ତ ଓ ଲଗ୍ନସମ୍ପତ୍ତି ମଧ୍ୟ ସେହିପରି (ବିଚାରଯୋଗ୍ୟ)।
1.242.15
विवाहस्य विशालाक्षि प्रशस्तं चोत्तरायणम् ।
वैशाखश्चैव मासानां पक्षाणां शुक्ल एव च ॥ १.२४२.१५ ॥
ହେ ବିଶାଳାକ୍ଷୀ, ବିବାହ ପାଇଁ ଉତ୍ତରାୟଣ ପ୍ରଶସ୍ତ; ମାସ ମଧ୍ୟରେ ବୈଶାଖ ଓ ପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶସ୍ତ।
1.242.16
नक्षत्राणां तथा हस्तस्तृतीया च तिथिष्वपि ।
लग्नो हि मकरः श्रेष्ठः करणानां बवस्तथा ॥ १.२४२.१६ ॥
ନକ୍ଷତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ହସ୍ତ, ତିଥି ମଧ୍ୟରେ ତୃତୀୟା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶସ୍ତ। ଲଗ୍ନ ମଧ୍ୟରେ ମକର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ କରଣ ମଧ୍ୟରେ ବବ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
1.242.17
मैत्रो मुहूर्तो वैवाह्य आवयोः शुभकर्मणि ।
सर्वसंपदियं भद्रे अद्य रात्रौ भविष्यति ॥ १.२४२.१७ ॥
ଆମ ଶୁଭକର୍ମ ପାଇଁ ବିବାହଯୋଗ୍ୟ ମୈତ୍ର ମୁହୂର୍ତ ଅଛି। ହେ ଭଦ୍ରେ, ଆଜି ରାତ୍ରିରେ ଏହି ସର୍ବ ସମ୍ପତ୍ତି ହେବ।
1.242.18
भगवानस्तमभ्येति आदित्यस्तपतां वरः ।
रात्रौ विवाहकालोऽयं भविष्यति न संशयः ॥ १.२४२.१८ ॥
ତାପଦାତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ଆଦିତ୍ୟ ଅସ୍ତ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ରାତ୍ରିରେ ଏହା ବିବାହ କାଳ ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
1.242.19
नारायणोऽपि सर्वज्ञो नावबुध्येत विश्वकृत् ।
धर्मसङ्कटमापन्ने किं नु कृत्वा सुखं भवेत् ॥ १.२४२.१९ ॥
ସର୍ବଜ୍ଞ ଓ ବିଶ୍ୱକର୍ତ୍ତା ନାରାୟଣ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମସଙ୍କଟରେ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଜାଣି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ତେବେ କ'ଣ କଲେ ସୁଖ ମିଳିବ?
1.242.20
मनोभवेन कामेन मोहितं मां प्रलापिनम् ।
प्रतिवाक्यं च मे देवि किं न वक्ष्यसि माधवि ॥ १.२४२.२० ॥
ମନୋଭବ କାମରେ ମୋହିତ ହୋଇ ପ୍ରଳାପ କରୁଥିବା ମୋତେ, ହେ ଦେବୀ ମାଧବୀ, ତୁମେ କାହିଁକି ଉତ୍ତର ଦେଉନାହଁ?
1.242.21
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा चिन्तयन्ती जनार्दनम् ।
नोवाच किंचिद्वचनं बाष्पदूषितलोचना ॥ १.२४२.२१ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି, ଲୁହରେ ଝାପ୍ସା ଆଖିରେ ସେ କିଛି କହିଲା ନାହିଁ।
1.242.22
रागोन्मादप्रलापी सन्नर्जुनो जयतां वरः ।
चिन्तयामास पितरं प्रविश्य च लतागृहम् ॥ १.२४२.२२ ॥
ରାଗର ଉନ୍ମାଦରେ ପ୍ରଳାପ କରୁଥିବା, ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନ ପିତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି ଲତାଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
1.242.23
चिन्तयानं तु कौन्तेयं मत्वा शच्या शचीपतिः ।
सहितो नारदाद्यैश्च मुनिभिश्च महामनाः ॥ १.२४२.२३ ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଚିନ୍ତାରେ ଜାଣି, ଶଚୀପତି ମହାମନା ଇନ୍ଦ୍ର ନାରଦ ଆଦି ମୁନିମାନଙ୍କ ସହ ଆସିଲେ।
1.242.24
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च चारणैश्चापि गुह्यकैः ।
अरुन्धत्या वसिष्ठेन ह्याजगाम कुशस्थलीम् ॥ १.२४२.२४ ॥
ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଚାରଣ ଓ ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ସହ, ଅରୁନ୍ଧତୀ ଓ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ସହିତ ସେ କୁଶସ୍ଥଳୀରେ ଆସିଲେ।
1.242.25
चिन्तितं च सुभद्रायाश्चिन्तयित्वा जनार्दनः ।
निद्रयापहृतज्ञानं रौहिणेयं विना तदा ॥ १.२४२.२५ ॥
ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଚିନ୍ତା ଚିନ୍ତା କରି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ସେତେବେଳେ ନିଦ୍ରାରେ ଜ୍ଞାନ ହରଣ ହୋଇଥିବା ରୌହିଣେୟ (ବଳରାମ) ବ୍ୟତୀତ।
1.242.26
सहाक्रूरेण शिनिना सत्यकेन गदेन च ।
वसुदेवेन देवक्या आहूकेन च धीमता ॥ १.२४२.२६ ॥
ଅକ୍ରୂର, ଶିନି, ସାତ୍ୟକି, ଗଦ, ବସୁଦେବ, ଦେବକୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଆହୁକଙ୍କ ସହିତ।
1.242.27
आजगाम पुरीं रात्रौ द्वारकां स्वजनैर्वृतः ।
पूजयित्वा तु देवेशो नारदादीन्महायशाः ॥ १.२४२.२७ ॥
ରାତ୍ରିରେ ନିଜ ସ୍ୱଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ ସେ ଦ୍ୱାରକା ନଗରୀକୁ ଆସିଲେ; ଦେବେଶ, ମହାଯଶସ୍ୱୀ ନାରଦାଦିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି।
1.242.28
कुशलप्रश्नमुक्त्वा तु देवेन्द्रेणाभियाचितः ।
वैवाहिकीं क्रियां कृष्णः स तथेत्येवमुक्तवान् ॥ १.२४२.२८ ॥
କୁଶଳ ପ୍ରଶ୍ନ କରି, ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁରୋଧ ହୋଇ, କୃଷ୍ଣ ବିବାହ କ୍ରିୟା ବିଷୟରେ 'ତଥାସ୍ତୁ' କହିଲେ।
1.242.29
आहुको वसुदेवश्च सहाक्रूरः ससात्यकिः ।
अभिप्रणम्य शिरसा पाकशासनमब्रुवन्।
देवदेव नमस्तेस्तु लोकनाथ जगत्पते ॥ १.२४२.२९ ॥
ଆହୁକ, ବସୁଦେବ, ଅକ୍ରୂର ଓ ସାତ୍ୟକି ମସ୍ତକ ନମାଇ ପାକଶାସନଙ୍କୁ କହିଲେ — ହେ ଦେବଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ହେ ଲୋକନାଥ, ହେ ଜଗତ୍ପତି।
1.242.30
वयं धन्याः स्म सहितैर्बान्धवैः सहिताः प्रभो ।
कृतप्रसादास्तु वयं तव वाक्येन विश्वजित् ॥ १.२४२.३० ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ବାନ୍ଧବମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ଧନ୍ୟ; ତୁମର ବାକ୍ୟରେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରାଯାଇଛି, ହେ ବିଶ୍ୱଜିତ୍।
1.242.31
एवमुक्त्वा प्रसाद्यैनं पूजयित्वा प्रयत्नतः ।
महेन्द्रशासनात्सर्वे सहिता ऋषिभिस्तदा ॥ १.२४२.३१ ॥
ଏପରି କହି, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ଯତ୍ନରେ ପୂଜା କରି, ସେତେବେଳେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ।
1.242.32
विवाहं कारयामासुः शक्रपुत्रस्य शास्त्रतः ।
अरुन्धती शची देवी रुग्मिणी देवकी तथा ॥ १.२४२.३२ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ବିବାହ ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଦେବୀ ଅରୁନ୍ଧତୀ, ଶଚୀ, ରୁକ୍ମିଣୀ, ଦେବକୀ ମଧ୍ୟ।
1.242.33
दिव्यस्त्रीभिश्च सहिताः सुभद्रायाः शुभाः क्रियाः ।
अर्जुनेऽपि तथा सर्वाः क्रिया भद्राः प्रयोजयन् ॥ १.२४२.३३ ॥
ଦିବ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳି ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କର ଶୁଭ କ୍ରିୟା (ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ)। ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ କ୍ରିୟା କରାଇଲେ।
1.242.34
महर्षिः काश्यपो होता सदस्या नारदादयः ।
पुण्याशिषः प्रयोक्तारः सर्वे ते हि तदार्जुने ॥ १.२४२.३४ ॥
ମହର୍ଷି କଶ୍ୟପ ହୋତା ଥିଲେ; ନାରଦ ଆଦି ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଉପରେ ପୁଣ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଥିଲେ।
1.242.35
अभिषेकं तदा कृत्वा महेन्द्रः पाकशासनिम् ।
लोकपालैस्तु सहितः सर्वदेवैरभिष्टुतः ॥ १.२४२.३५ ॥
ସେତେବେଳେ ମହେନ୍ଦ୍ର ପାକଶାସନିଙ୍କୁ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ) ଅଭିଷେକ କଲେ। ଲୋକପାଳଙ୍କ ସହିତ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହୋଇ।
1.242.36
किरीटाङ्गदहाराद्यैर्हस्ताभरणकुण्डलैः ।
भूषयित्वा तदा पार्थं द्वितीयमिव वासवम् ॥ १.२४२.३६ ॥
ମୁକୁଟ, ଅଙ୍ଗଦ, ହାର ଆଦିରେ ଏବଂ ହାତର ଅଳଙ୍କାର ଓ କୁଣ୍ଡଳରେ ସଜାଇ, ସେତେବେଳେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ) ଦ୍ୱିତୀୟ ବାସବ ଭଳି।
1.242.37
पुत्रं परिष्वज्य तदा प्रीतिमाप पुरन्दरः ।
शछी देवी तदा भद्रामरुन्धत्यादिभिस्तथा ॥ १.२४२.३७ ॥
ପୁତ୍ରକୁ ଆଳିଙ୍ଗନ କରି ସେତେବେଳେ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ହେଲା। ସେତେବେଳେ ଦେବୀ ଶଚୀ, ଭଦ୍ରା ଓ ଅରୁନ୍ଧତୀ ପ୍ରଭୃତି ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
1.242.38
कारयामास वैवाह्यमङ्गलान्यादवस्त्रियः ।
सहाप्सरोभिर्मुदिता भूषयित्वा स्वभूषणैः ॥ १.२४२.३८ ॥
ଯାଦବ ନାରୀମାନେ ବିବାହର ମଙ୍ଗଳ କର୍ମ କରାଇଲେ। ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ, ନିଜ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ ହୋଇ।
1.242.39
पौलोमीमिव मन्यन्ते सुभद्रां तत्र योषितः ।
ततो विवाहो ववृधे कृतः सर्वगुणान्वितः ॥ १.२४२.३९ ॥
ସେଠାର ନାରୀମାନେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପୌଲୋମୀ (ଶଚୀ) ପରି ଭାବିଲେ। ତା'ପରେ ସର୍ବଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ବିବାହ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
1.242.40
तस्याः पाणिं गृहीत्वा तु मन्त्रैर्होमपुरस्कृतम् ।
सुभद्रया बभौ जिष्णुः शच्या इव शचीपतिः ॥ १.२४२.४० ॥
ତାଙ୍କ ହାତ ଧରି, ମନ୍ତ୍ରସହ ହୋମକୁ ଆଗରେ ରଖି, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ସହିତ ଜିଷ୍ଣୁ (ଅର୍ଜୁନ) ଶଚୀଙ୍କ ସହିତ ଶଚୀପତି (ଇନ୍ଦ୍ର) ପରି ଶୋଭିଲେ।
1.242.41
सा जिष्णुमधिकं भेजे सुभद्रा चारुदर्शना ।
पार्थस्य सदृशी भद्रा रूपेण वयसा तथा ॥ १.२४२.४१ ॥
ସେହି ଚାରୁଦର୍ଶନା ସୁଭଦ୍ରା ଜିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ) ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ହେଲେ। ମଙ୍ଗଳା ସୁଭଦ୍ରା ରୂପ ଓ ବୟସରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ସମାନ ଥିଲେ।
1.242.42
सुभद्रायाश्च पार्थोऽपि सदृशो रूपलक्षणैः ।
इत्यूचुश्च तदा देवाः प्रीताः सेन्द्रपुरोगमाः ॥ १.२४२.४२ ॥
ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ରୂପଲକ୍ଷଣରେ ପାର୍ଥ ମଧ୍ୟ ସମାନ। ଏହିପରି ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ଆନନ୍ଦିତ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ।
1.242.43
एवं निवेश्य देवास्ते गन्धर्वैः साप्सरोगणैः ।
आमन्त्र्य यादवाः सर्वे विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.२४२.४३ ॥
ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା ଗଣଙ୍କ ସହିତ (ବିବାହ) ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ସମସ୍ତ ଯାଦବଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ ସେପରି ହିଁ ଚାଲିଗଲେ।
1.242.44
यादवाः पार्थमामन्त्र्य अन्तर्द्वीपं गतास्तदा ।
वासुदेवस्तदा पार्थमुवाच यदुनन्दनः ॥ १.२४२.४४ ॥
ଯାଦବମାନେ ପାର୍ଥଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ସେତେବେଳେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱୀପକୁ ଗଲେ। ସେତେବେଳେ ଯଦୁନନ୍ଦନ ବାସୁଦେବ ପାର୍ଥଙ୍କୁ କହିଲେ।
1.242.45
द्वाविंशद्दिवसान्पार्थ इहोष्य भरतर्षभ ।
मामकं रथमारुह्य शैब्यसुग्रीवयोजितम् ॥ १.२४२.४५ ॥
ହେ ଭରତର୍ଷଭ ପାର୍ଥ! ଏଠାରେ ବାଇଶ ଦିନ ରୁହ। ଶୈବ୍ୟ ଓ ସୁଗ୍ରୀବ ଯୋଡ଼ିଥିବା ମୋ ରଥରେ ଚଢ଼।
1.242.46
सुभद्रया सुखं पार्थ खाण्डवप्रस्थमाविश ।
यादवैः सहितः पश्चादागमिष्यामि भारत।
यतिवेषेण नियतो वस त्वं रुक्मिणीगृहे ॥ १.२४२.४६ ॥
ହେ ପାର୍ଥ! ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ସହିତ ସୁଖରେ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥରେ ପ୍ରବେଶ କର। ହେ ଭାରତ! ମୁଁ ଯାଦବମାନଙ୍କ ସହିତ ପରେ ଆସିବି। ତୁମେ ଯତି ବେଶରେ, ସଂଯମରେ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ଗୃହରେ ବାସ କର।
1.242.47
एवमुक्त्वा प्रचक्राम अन्तर्द्वीपं जनार्दनः ।
कृतोद्वाहस्ततः पार्थः कृतकार्योऽभवत्तदा ॥ १.२४२.४७ ॥
ଏହା କହି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱୀପ ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେତେବେଳେ ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ କରି ପାର୍ଥ କୃତକାର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
1.242.48
तस्यां चोपगतो भावः पार्थस्य सुमहात्मनः ।
तस्मिन्भावः सुभद्राया अन्योन्यं समवर्धत ॥ १.२४२.४८ ॥
ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ମହାତ୍ମା ପାର୍ଥଙ୍କର ଅନୁରାଗ ଜାତ ହେଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଅନୁରାଗ ମଧ୍ୟ ପରସ୍ପର ବଢ଼ିଲା।
1.242.49
स तथा युयुजे वीरो भद्रया भरतर्षभः ।
अभिनिष्पन्नया रामः सीतयेव समन्वितः ॥ १.२४२.४९ ॥
ସେ ବୀର, ଭରତବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହିପରି ଭଦ୍ରା ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ; ଯେପରି ପୂର୍ଣ୍ଣା ସୀତା ସହିତ ରାମ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
1.242.50
अपि जिष्णुर्विजज्ञे तां ह्रीं श्रियं सन्नतिक्रियाम् ।
देवतानां वरस्त्रीणां रूपेण सदृशीं सतीम् ॥ १.२४२.५० ॥
ବିଜୟୀ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କଠାରେ ଲଜ୍ଜା, ଶୋଭା ଓ ନମ୍ର ଆଚରଣ ଦେଖିଲେ; ସେ ସତୀ, ରୂପରେ ଦେବାଙ୍ଗନାଙ୍କ ସମାନ।
1.242.51
स प्रकृत्या श्रिया दीप्त्या संदिदीपे तयाऽधिकम् ।
उद्यत्सहस्रदीप्तांशुः शरदीव दिवाकरः ॥ १.२४२.५१ ॥
ସେ ସ୍ୱଭାବ, ଶୋଭା ଓ ତେଜରେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ; ଶରତରେ ସହସ୍ର କିରଣ ଧରି ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।
1.242.52
सा तु तं मनुजव्याघ्रमनुरक्ता यशस्विनी ।
कन्यापुरगता भूत्वा तत्परा समपद्यत ॥ १.२४२.५२ ॥
ସେ ଯଶସ୍ୱିନୀ, ସେହି ନରବ୍ୟାଘ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁରକ୍ତ ହୋଇ, କନ୍ୟାଅନ୍ତଃପୁରକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କରେ ଏକାଗ୍ର ହେଲେ।