ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.242
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.242.1
कुकुरान्धकवृष्णीनामपयानं च पाण्डवः ।
विनिश्चित्य ततः पार्थः सुभद्रामिदमब्रवीत् ॥ १.२४२.१ ॥
ಕುಕುರ, ಅಂಧಕ, ವೃಷ್ಣಿಗಳ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಪಾಂಡವ ಪಾರ್ಥನು ಸುಭದ್ರೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.242.2
शृणु भद्रे यथाशास्त्रं हितार्थं मुनिभिः कृतम् ।
विवाहं बहुधा सत्सु वर्णानां धर्मसंयुतम् ॥ १.२४२.२ ॥
ಓ ಭದ್ರೆ, ಕೇಳು: ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮುನಿಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಪುರುಷರ ನಡುವೆ ಧರ್ಮಯುಕ್ತವಾದ ವಿವಾಹವನ್ನು ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.
1.242.3
कन्यायास्तु पिता भ्राता माता मातुल एव वा ।
पितुः पिता पितुर्भ्राता दाने तु प्रभुतां गतः ॥ १.२४२.३ ॥
ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರ ತಂದೆ, ಸಹೋದರ, ತಾಯಿ, ಮಾವ ಅಥವಾ ತಂದೆಯ ತಂದೆ, ತಂದೆಯ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಇರುತ್ತದೆ.
1.242.4
महोत्सवं पशुपतेर्द्रष्टुकामः पिता तव ।
अन्तर्द्वीपं गतो भद्रे पुत्रैः पौत्रैः सबान्धवैः ॥ १.२४२.४ ॥
ಓ ಭದ್ರೆ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಪಶುಪತಿಯ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಂತರ್ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.
1.242.5
मम चैव विशालाक्षि विदेशस्था हि बान्धवाः ।
तस्मात्सुभद्रे गान्धर्वो विवाहः पञ्चमः स्मृतः ॥ १.२४२.५ ॥
ಓ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ, ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳೂ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಸುಭದ್ರೆ, ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹವು ಐದನೆಯದು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
1.242.6
समागमे तु कन्यायाः क्रियाः प्रोक्ताश्चतुर्विधाः ।
तेषां प्रवृत्तिं साधूनां शृणु माधवि तद्यथा ॥ १.२४२.६ ॥
ಕನ್ಯೆಯ ಸಮಾಗಮದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಓ ಮಾಧವಿ, ಸಾಧುಗಳ ಆ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಕೇಳು.
1.242.7
वरमाहूय विधिना पित्रा दत्ता तथार्थिने ।
सा पत्नी तु परैरुक्ता सा वश्या तु पतिव्रता ॥ १.२४२.७ ॥
ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ವರನನ್ನು ಕರೆದು ತಂದೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ ಆಕೆ ಪತ್ನಿ ಎನಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಇತರರು ಆಕೆಯನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಆಕೆ ಪತಿಗೆ ವಶವರ್ತಿನಿಯಾದ ಪತಿವ್ರತೆ.
1.242.8
भृत्यानां भरणार्थाय आत्मनः पोषणाय च ।
दाने गृहीता या नारी सा भार्येति स्मृता बुधैः ॥ १.२४२.८ ॥
ದಾನವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಸ್ತ್ರೀ, ಸೇವಕರ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪೋಷಣೆಗಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು; ಆಕೆಯನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಭಾರ್ಯೆ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ.
1.242.9
धर्मतो वरयित्वा तु आनीय स्वं निवेशनम् ।
न्यायेन दत्तातारुण्ये दाराः पितृकृताः स्मृताः ॥ १.२४२.९ ॥
ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ವರನನ್ನು ಆರಿಸಿ, ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದು, ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಯೌವನದವರೆಗೂ ಕೊಟ್ಟ ಪತ್ನಿಯರು ತಂದೆಗಳಿಂದ ಏರ್ಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
1.242.10
गान्धर्वेण विवाहेन रागात्पुत्रार्थकारणात् ।
आत्मनाऽनुगृहीता या वश्या सा तु प्रजावती ॥ १.२४२.१० ॥
ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹದಿಂದ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ತಾನೇ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳು—ಆಕೆ ವಶವರ್ತಿನಿ, ಸಂತಾನವತಿ.
1.242.11
जनयेद्या तु भर्तारं जाया इत्येव नामतः ।
पत्नी भार्या च दाराश्च जाया चेति चतुर्विधाः ॥ १.२४२.११ ॥
ಗಂಡನಿಗೆ ಮಗನನ್ನು ಹೆರುವವಳು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜಾಯೆ ಎನಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಪತ್ನಿ, ಭಾರ್ಯೆ, ದಾರೆ, ಜಾಯೆ ಎಂಬವು ನಾಲ್ಕು ವಿಧ.
1.242.12
चतस्र एवाग्निसाक्ष्याः क्रियायुक्ताश्च धर्मतः ।
गान्धर्वस्तु क्रियाहीनो रागादेव प्रवर्तते ॥ १.२४२.१२ ॥
ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿಟ್ಟು, ಕ್ರಿಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ನಡೆಯುವವು ನಾಲ್ಕೇ; ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹ ಕ್ರಿಯಾರಹಿತ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
1.242.13
सकामायाः सकामेन निर्मन्त्रो रहसि स्मृतः ।
मयोक्तमक्रियं चापि कर्तव्यं माधवि त्वया ॥ १.२४२.१३ ॥
ಆಸೆಯುಳ್ಳ ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಆಸೆಯುಳ್ಳ ಪುರುಷನೊಂದಿಗೆ, ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ (ವಿವಾಹ) ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಮಾಧವಿ, ನಾನು ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೂ ನೀನು ಮಾಡಬೇಕು.
1.242.14
अयनं चैव मासश्च ऋतुः पक्षस्तथा तिथिः ।
करणं च मुहूर्तं च लग्नसंपत्तथैव च ॥ १.२४२.१४ ॥
ಅಯನ, ಮಾಸ, ಋತು, ಪಕ್ಷ, ತಿಥಿ, ಕರಣ, ಮುಹೂರ್ತ ಮತ್ತು ಲಗ್ನಸಂಪತ್ತು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ (ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು).
1.242.15
विवाहस्य विशालाक्षि प्रशस्तं चोत्तरायणम् ।
वैशाखश्चैव मासानां पक्षाणां शुक्ल एव च ॥ १.२४२.१५ ॥
ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ, ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಾಯಣ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ ವೈಶಾಖ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ ಕೂಡ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
1.242.16
नक्षत्राणां तथा हस्तस्तृतीया च तिथिष्वपि ।
लग्नो हि मकरः श्रेष्ठः करणानां बवस्तथा ॥ १.२४२.१६ ॥
ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಸ್ತ, ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ತೃತೀಯ ಕೂಡ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಲಗ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಮಕರ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಬವ ಕೂಡ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
1.242.17
मैत्रो मुहूर्तो वैवाह्य आवयोः शुभकर्मणि ।
सर्वसंपदियं भद्रे अद्य रात्रौ भविष्यति ॥ १.२४२.१७ ॥
ನಮ್ಮ ಶುಭಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮೈತ್ರ ಮುಹೂರ್ತವಿದೆ. ಭದ್ರೇ, ಇಂದು ರಾತ್ರಿ ಈ ಸರ್ವಸಂಪತ್ತು ಆಗುವುದು.
1.242.18
भगवानस्तमभ्येति आदित्यस्तपतां वरः ।
रात्रौ विवाहकालोऽयं भविष्यति न संशयः ॥ १.२४२.१८ ॥
ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗವಾನ್ ಆದಿತ್ಯನು ಅಸ್ತಮಯದತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ರಾತ್ರಿ ಇದೇ ವಿವಾಹಕಾಲವಾಗುವುದು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
1.242.19
नारायणोऽपि सर्वज्ञो नावबुध्येत विश्वकृत् ।
धर्मसङ्कटमापन्ने किं नु कृत्वा सुखं भवेत् ॥ १.२४२.१९ ॥
ಸರ್ವಜ್ಞ ವಿಶ್ವಕರ್ತ ನಾರಾಯಣನೂ ಧರ್ಮಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದವರನ್ನು ಅರಿಯಲಾರನು; ಹಾಗಾದರೆ ಏನು ಮಾಡಿ ಸುಖ ಸಿಗಬಹುದು?
1.242.20
मनोभवेन कामेन मोहितं मां प्रलापिनम् ।
प्रतिवाक्यं च मे देवि किं न वक्ष्यसि माधवि ॥ १.२४२.२० ॥
ಮನೋಭವನ ಕಾಮದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ, ದೇವಿ ಮಾಧವಿ, ನೀನು ಏಕೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದಿಲ್ಲ?
1.242.21
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा चिन्तयन्ती जनार्दनम् ।
नोवाच किंचिद्वचनं बाष्पदूषितलोचना ॥ १.२४२.२१ ॥
ಅರ್ಜುನನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
1.242.22
रागोन्मादप्रलापी सन्नर्जुनो जयतां वरः ।
चिन्तयामास पितरं प्रविश्य च लतागृहम् ॥ १.२४२.२२ ॥
ಅನುರಾಗದ ಉನ್ಮಾದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ವಿಜಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅರ್ಜುನನು ತಂದೆಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಲತಾಗೃಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
1.242.23
चिन्तयानं तु कौन्तेयं मत्वा शच्या शचीपतिः ।
सहितो नारदाद्यैश्च मुनिभिश्च महामनाः ॥ १.२४२.२३ ॥
ಕುಂತೀಪುತ್ರನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಶಚೀಪತಿ ಮಹಾಮನಸ್ವಿ ಇಂದ್ರನು ನಾರದಾದಿ ಮುನಿಗಳೊಡನೆ ಬಂದನು.
1.242.24
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च चारणैश्चापि गुह्यकैः ।
अरुन्धत्या वसिष्ठेन ह्याजगाम कुशस्थलीम् ॥ १.२४२.२४ ॥
ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರೆಯರು, ಚಾರಣರು, ಗುಹ್ಯಕರು ಮತ್ತು ಅರುಂಧತಿ ವಸಿಷ್ಠರೊಡನೆ ಅವನು ಕುಶಸ್ಥಲಿಗೆ ಬಂದನು.
1.242.25
चिन्तितं च सुभद्रायाश्चिन्तयित्वा जनार्दनः ।
निद्रयापहृतज्ञानं रौहिणेयं विना तदा ॥ १.२४२.२५ ॥
ಸುಭದ್ರೆಯ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದ ಜನಾರ್ದನನು, ಆಗ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರೌಹಿಣೇಯನನ್ನು (ಬಲರಾಮನನ್ನು) ಬಿಟ್ಟು.
1.242.26
सहाक्रूरेण शिनिना सत्यकेन गदेन च ।
वसुदेवेन देवक्या आहूकेन च धीमता ॥ १.२४२.२६ ॥
ಅಕ್ರೂರ, ಶಿನಿ, ಸಾತ್ಯಕಿ, ಗದ, ವಸುದೇವ, ದೇವಕಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಆಹುಕನೊಂದಿಗೆ.
1.242.27
आजगाम पुरीं रात्रौ द्वारकां स्वजनैर्वृतः ।
पूजयित्वा तु देवेशो नारदादीन्महायशाः ॥ १.२४२.२७ ॥
ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ದ್ವಾರಕಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ದೇವೇಶನು, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ನಾರದಾದಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
1.242.28
कुशलप्रश्नमुक्त्वा तु देवेन्द्रेणाभियाचितः ।
वैवाहिकीं क्रियां कृष्णः स तथेत्येवमुक्तवान् ॥ १.२४२.२८ ॥
ಕುಶಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ, ದೇವೇಂದ್ರನಿಂದ ಕೋರಲ್ಪಟ್ಟು, ವಿವಾಹ ವಿಧಿಯ ಕುರಿತು ಕೃಷ್ಣನು 'ಸರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
1.242.29
आहुको वसुदेवश्च सहाक्रूरः ससात्यकिः ।
अभिप्रणम्य शिरसा पाकशासनमब्रुवन्।
देवदेव नमस्तेस्तु लोकनाथ जगत्पते ॥ १.२४२.२९ ॥
ಆಹುಕ, ವಸುದೇವ, ಅಕ್ರೂರ, ಸಾತ್ಯಕಿ ತಲೆಬಾಗಿ ಪಾಕಶಾಸನನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು — ದೇವದೇವ, ನಮಸ್ಕಾರ; ಲೋಕನಾಥ, ಜಗತ್ಪತಿ.
1.242.30
वयं धन्याः स्म सहितैर्बान्धवैः सहिताः प्रभो ।
कृतप्रसादास्तु वयं तव वाक्येन विश्वजित् ॥ १.२४२.३० ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ನಾವು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಧನ್ಯರು; ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ವಿಶ್ವಜಿತ್.
1.242.31
एवमुक्त्वा प्रसाद्यैनं पूजयित्वा प्रयत्नतः ।
महेन्द्रशासनात्सर्वे सहिता ऋषिभिस्तदा ॥ १.२४२.३१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಆಗ ಮಹೇಂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ.
1.242.32
विवाहं कारयामासुः शक्रपुत्रस्य शास्त्रतः ।
अरुन्धती शची देवी रुग्मिणी देवकी तथा ॥ १.२४२.३२ ॥
ಇಂದ್ರಪುತ್ರನ ವಿವಾಹವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ನಡೆಸಿದರು. ದೇವಿ ಅರುಂಧತಿ, ಶಚಿ, ರುಕ್ಮಿಣಿ, ದೇವಕಿ ಕೂಡ.
1.242.33
दिव्यस्त्रीभिश्च सहिताः सुभद्रायाः शुभाः क्रियाः ।
अर्जुनेऽपि तथा सर्वाः क्रिया भद्राः प्रयोजयन् ॥ १.२४२.३३ ॥
ದಿವ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸುಭದ್ರೆಯ ಶುಭ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು (ನಡೆಸಿದರು). ಅರ್ಜುನನಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ಶುಭ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು.
1.242.34
महर्षिः काश्यपो होता सदस्या नारदादयः ।
पुण्याशिषः प्रयोक्तारः सर्वे ते हि तदार्जुने ॥ १.२४२.३४ ॥
ಮಹರ್ಷಿ ಕಾಶ್ಯಪರು ಹೋತೃರಾಗಿದ್ದರು; ನಾರದಾದಿಗಳು ಸದಸ್ಯರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಪುಣ್ಯ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡುವವರಾಗಿದ್ದರು.
1.242.35
अभिषेकं तदा कृत्वा महेन्द्रः पाकशासनिम् ।
लोकपालैस्तु सहितः सर्वदेवैरभिष्टुतः ॥ १.२४२.३५ ॥
ಆಗ ಮಹೇಂದ್ರನು ಪಾಕಶಾಸನಿಯನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದನು. ಲೋಕಪಾಲರೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತ.
1.242.36
किरीटाङ्गदहाराद्यैर्हस्ताभरणकुण्डलैः ।
भूषयित्वा तदा पार्थं द्वितीयमिव वासवम् ॥ १.२४२.३६ ॥
ಕಿರೀಟ, ಅಂಗದ, ಹಾರ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ, ಕೈ ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಆಗ ಪಾರ್ಥನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಎರಡನೆಯ ವಾಸವನಂತೆ.
1.242.37
पुत्रं परिष्वज्य तदा प्रीतिमाप पुरन्दरः ।
शछी देवी तदा भद्रामरुन्धत्यादिभिस्तथा ॥ १.२४२.३७ ॥
ಮಗನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿದಾಗ ಪುರಂದರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಆಗ ದೇವಿ ಶಚಿಯೂ, ಭದ್ರೆಯೂ, ಅರುಂಧತಿ ಮೊದಲಾದವರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.
1.242.38
कारयामास वैवाह्यमङ्गलान्यादवस्त्रियः ।
सहाप्सरोभिर्मुदिता भूषयित्वा स्वभूषणैः ॥ १.२४२.३८ ॥
ಯಾದವ ಸ್ತ್ರೀಯರು ವಿವಾಹ ಮಂಗಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಅಪ್ಸರೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ತಮ್ಮ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು.
1.242.39
पौलोमीमिव मन्यन्ते सुभद्रां तत्र योषितः ।
ततो विवाहो ववृधे कृतः सर्वगुणान्वितः ॥ १.२४२.३९ ॥
ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಪೌಲೋಮಿ (ಶಚಿ)ಯಂತೆ ಭಾವಿಸಿದರು. ಬಳಿಕ ಸರ್ವಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಿವಾಹವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಿತು.
1.242.40
तस्याः पाणिं गृहीत्वा तु मन्त्रैर्होमपुरस्कृतम् ।
सुभद्रया बभौ जिष्णुः शच्या इव शचीपतिः ॥ १.२४२.४० ॥
ಆಕೆಯ ಕೈಹಿಡಿದು, ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಮವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು, ಸುಭದ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಜಿಷ್ಣು (ಅರ್ಜುನ) ಶಚಿಯೊಂದಿಗೆ ಶಚೀಪತಿ (ಇಂದ್ರ) ಹೊಳೆದಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
1.242.41
सा जिष्णुमधिकं भेजे सुभद्रा चारुदर्शना ।
पार्थस्य सदृशी भद्रा रूपेण वयसा तथा ॥ १.२४२.४१ ॥
ಆ ಚಾರುದರ್ಶನೆ ಸುಭದ್ರೆ ಜಿಷ್ಣುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಬಹಳವಾಗಿ ಒಲಿದಳು. ಶುಭೆಯಾದ ಸುಭದ್ರೆ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಸಮಾನಳಾಗಿದ್ದಳು.
1.242.42
सुभद्रायाश्च पार्थोऽपि सदृशो रूपलक्षणैः ।
इत्यूचुश्च तदा देवाः प्रीताः सेन्द्रपुरोगमाः ॥ १.२४२.४२ ॥
ಸುಭದ್ರೆಯ ರೂಪಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನೂ ಸಮಾನನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಎಂದು ಆಗ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಸಂತುಷ್ಟ ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು.
1.242.43
एवं निवेश्य देवास्ते गन्धर्वैः साप्सरोगणैः ।
आमन्त्र्य यादवाः सर्वे विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.२४२.४३ ॥
ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸ್ಸಮೂಹಗಳೊಂದಿಗೆ (ವಿವಾಹವನ್ನು) ನೆರವೇರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಯಾದವರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೊರಟುಹೋದರು.
1.242.44
यादवाः पार्थमामन्त्र्य अन्तर्द्वीपं गतास्तदा ।
वासुदेवस्तदा पार्थमुवाच यदुनन्दनः ॥ १.२४२.४४ ॥
ಯಾದವರು ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಆಗ ಅಂತರ್ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಆಗ ಯದುನಂದನ ವಾಸುದೇವನು ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.242.45
द्वाविंशद्दिवसान्पार्थ इहोष्य भरतर्षभ ।
मामकं रथमारुह्य शैब्यसुग्रीवयोजितम् ॥ १.२४२.४५ ॥
ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಪಾರ್ಥ! ಇಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ದಿನಗಳು ಇರು. ಶೈಬ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವರು ಕಟ್ಟಿದ ನನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರು.
1.242.46
सुभद्रया सुखं पार्थ खाण्डवप्रस्थमाविश ।
यादवैः सहितः पश्चादागमिष्यामि भारत।
यतिवेषेण नियतो वस त्वं रुक्मिणीगृहे ॥ १.२४२.४६ ॥
ಪಾರ್ಥ! ಸುಭದ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು. ಭಾರತ! ನಾನು ಯಾದವರೊಂದಿಗೆ ನಂತರ ಬರುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಯತಿವೇಷದಲ್ಲಿ, ಸಂಯಮದಿಂದ ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸು.
1.242.47
एवमुक्त्वा प्रचक्राम अन्तर्द्वीपं जनार्दनः ।
कृतोद्वाहस्ततः पार्थः कृतकार्योऽभवत्तदा ॥ १.२४२.४७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಜನಾರ್ದನನು ಅಂತರ್ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಆಗ ವಿವಾಹ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಪಾರ್ಥನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದವನಾದನು.
1.242.48
तस्यां चोपगतो भावः पार्थस्य सुमहात्मनः ।
तस्मिन्भावः सुभद्राया अन्योन्यं समवर्धत ॥ १.२४२.४८ ॥
ಅವಳ ಮೇಲೆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಪ್ರೇಮ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅವನ ಮೇಲೆ ಸುಭದ್ರೆಯ ಪ್ರೇಮವೂ ಪರಸ್ಪರ ಬೆಳೆಯಿತು.
1.242.49
स तथा युयुजे वीरो भद्रया भरतर्षभः ।
अभिनिष्पन्नया रामः सीतयेव समन्वितः ॥ १.२४२.४९ ॥
ಆ ವೀರನು, ಭರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಹಾಗೆಯೇ ಭದ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದನು; ಪರಿಪೂರ್ಣಳಾದ ಸೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಮನು ಸೇರಿದಂತೆ.
1.242.50
अपि जिष्णुर्विजज्ञे तां ह्रीं श्रियं सन्नतिक्रियाम् ।
देवतानां वरस्त्रीणां रूपेण सदृशीं सतीम् ॥ १.२४२.५० ॥
ವಿಜಯಿ ಅರ್ಜುನನು ಅವಳಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆ, ಕಾಂತಿ, ವಿನಯದ ನಡತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು; ಅವಳು ದೇವಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಸಮಾನ ರೂಪದ ಸತಿ.
1.242.51
स प्रकृत्या श्रिया दीप्त्या संदिदीपे तयाऽधिकम् ।
उद्यत्सहस्रदीप्तांशुः शरदीव दिवाकरः ॥ १.२४२.५१ ॥
ಅವನು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಕಾಂತಿಯಿಂದ, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅವಳಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊಳೆದನು; ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ.
1.242.52
सा तु तं मनुजव्याघ्रमनुरक्ता यशस्विनी ।
कन्यापुरगता भूत्वा तत्परा समपद्यत ॥ १.२४२.५२ ॥
ಆ ಯಶಸ್ವಿನಿ, ಆ ನರವ್ಯಾಘ್ರನಲ್ಲಿ ಅನುರಕ್ತಳಾಗಿ, ಕನ್ಯೆಯರ ಅಂತಃಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ತಲ್ಲೀನಳಾದಳು.