Mahābhārata · Adhyāya 1.242
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.242.1
कुकुरान्धकवृष्णीनामपयानं च पाण्डवः ।
विनिश्चित्य ततः पार्थः सुभद्रामिदमब्रवीत् ॥ १.२४२.१ ॥
Tendo decidido a partida dos Kukuras, Andhakas e Vṛṣṇis, então Pārtha, o Pāṇḍava, disse isto a Subhadrā.
1.242.2
शृणु भद्रे यथाशास्त्रं हितार्थं मुनिभिः कृतम् ।
विवाहं बहुधा सत्सु वर्णानां धर्मसंयुतम् ॥ १.२४२.२ ॥
Ouve, ó gentil: segundo as escrituras, os sábios estabeleceram o casamento para o bem, de muitas formas, unido ao dharma, entre os bons dos varṇas.
1.242.3
कन्यायास्तु पिता भ्राता माता मातुल एव वा ।
पितुः पिता पितुर्भ्राता दाने तु प्रभुतां गतः ॥ १.२४२.३ ॥
Na entrega de uma donzela, a autoridade cabe ao pai, ao irmão, à mãe ou ao tio materno, ou ao avô paterno ou ao irmão do pai.
1.242.4
महोत्सवं पशुपतेर्द्रष्टुकामः पिता तव ।
अन्तर्द्वीपं गतो भद्रे पुत्रैः पौत्रैः सबान्धवैः ॥ १.२४२.४ ॥
Ó gentil, teu pai, desejando ver a grande festa de Paśupati, foi à ilha interior com os filhos, netos e parentes.
1.242.5
मम चैव विशालाक्षि विदेशस्था हि बान्धवाः ।
तस्मात्सुभद्रे गान्धर्वो विवाहः पञ्चमः स्मृतः ॥ १.२४२.५ ॥
Ó de olhos grandes, também meus parentes vivem no estrangeiro; por isso, ó Subhadrā, o casamento gāndharva é declarado o quinto.
1.242.6
समागमे तु कन्यायाः क्रियाः प्रोक्ताश्चतुर्विधाः ।
तेषां प्रवृत्तिं साधूनां शृणु माधवि तद्यथा ॥ १.२४२.६ ॥
Na união com uma donzela, quatro tipos de ritos são declarados; ouve, ó Mādhavī, como os bons os praticam.
1.242.7
वरमाहूय विधिना पित्रा दत्ता तथार्थिने ।
सा पत्नी तु परैरुक्ता सा वश्या तु पतिव्रता ॥ १.२४२.७ ॥
Quando o pai, tendo convocado o noivo segundo o rito, a dá, ela é chamada esposa; outros também a chamam assim; ela é submissa e devotada ao marido.
1.242.8
भृत्यानां भरणार्थाय आत्मनः पोषणाय च ।
दाने गृहीता या नारी सा भार्येति स्मृता बुधैः ॥ १.२४२.८ ॥
A mulher recebida em dádiva, tomada para o sustento dos dependentes e para o seu próprio sustento, é lembrada pelos sábios como esposa, bhāryā.
1.242.9
धर्मतो वरयित्वा तु आनीय स्वं निवेशनम् ।
न्यायेन दत्तातारुण्ये दाराः पितृकृताः स्मृताः ॥ १.२४२.९ ॥
As esposas dadas segundo o dharma, tendo escolhido o noivo e levado-o para a própria casa, dadas legitimamente até a maturidade da juventude, são lembradas como arranjadas pelos pais.
1.242.10
गान्धर्वेण विवाहेन रागात्पुत्रार्थकारणात् ।
आत्मनाऽनुगृहीता या वश्या सा तु प्रजावती ॥ १.२४२.१० ॥
Aquela que, pelo casamento gāndharva, por desejo e com o fim de gerar filhos, é favorecida por ele de livre vontade, é dócil e abençoada com descendência.
1.242.11
जनयेद्या तु भर्तारं जाया इत्येव नामतः ।
पत्नी भार्या च दाराश्च जाया चेति चतुर्विधाः ॥ १.२४२.११ ॥
Aquela que dá um filho ao esposo chama-se pelo nome jāyā; patnī, bhāryā, dārā e jāyā são as quatro designações da esposa.
1.242.12
चतस्र एवाग्निसाक्ष्याः क्रियायुक्ताश्च धर्मतः ।
गान्धर्वस्तु क्रियाहीनो रागादेव प्रवर्तते ॥ १.२४२.१२ ॥
Apenas quatro casamentos se realizam com o fogo como testemunha, acompanhados de ritos, segundo o dharma; o casamento gāndharva é sem ritos e surge apenas da paixão.
1.242.13
सकामायाः सकामेन निर्मन्त्रो रहसि स्मृतः ।
मयोक्तमक्रियं चापि कर्तव्यं माधवि त्वया ॥ १.२४२.१३ ॥
Uma mulher desejosa com um homem desejoso, sem mantra, em segredo, é lembrado como válido. E o que eu disse sem rito, também deves fazer, Mādhavī.
1.242.14
अयनं चैव मासश्च ऋतुः पक्षस्तथा तिथिः ।
करणं च मुहूर्तं च लग्नसंपत्तथैव च ॥ १.२४२.१४ ॥
O caminho do solstício, o mês, a estação, a quinzena, o dia lunar, o karaṇa, o momento auspicioso e, igualmente, o ascendente favorável.
1.242.15
विवाहस्य विशालाक्षि प्रशस्तं चोत्तरायणम् ।
वैशाखश्चैव मासानां पक्षाणां शुक्ल एव च ॥ १.२४२.१५ ॥
Para o casamento, ó de olhos grandes, o solstício norte é louvado, e entre os meses Vaiśākha, e entre as quinzenas a clara.
1.242.16
नक्षत्राणां तथा हस्तस्तृतीया च तिथिष्वपि ।
लग्नो हि मकरः श्रेष्ठः करणानां बवस्तथा ॥ १.२४२.१६ ॥
Entre as mansões lunares, Hasta; entre os dias lunares, também o terceiro; o ascendente Capricórnio é o melhor, e entre os karaṇas também Bava.
1.242.17
मैत्रो मुहूर्तो वैवाह्य आवयोः शुभकर्मणि ।
सर्वसंपदियं भद्रे अद्य रात्रौ भविष्यति ॥ १.२४२.१७ ॥
Para o nosso rito auspicioso, o momento Maitra próprio para o casamento; ó bondosa, toda esta prosperidade acontecerá esta noite.
1.242.18
भगवानस्तमभ्येति आदित्यस्तपतां वरः ।
रात्रौ विवाहकालोऽयं भविष्यति न संशयः ॥ १.२४२.१८ ॥
O venerável Āditya, o melhor dos que ardem, aproxima-se do ocaso; à noite este será o tempo do casamento, não há dúvida.
1.242.19
नारायणोऽपि सर्वज्ञो नावबुध्येत विश्वकृत् ।
धर्मसङ्कटमापन्ने किं नु कृत्वा सुखं भवेत् ॥ १.२४२.१९ ॥
Até Nārāyaṇa, o onisciente criador do mundo, não perceberia quem caiu em um dilema do dever; o que, então, poderia trazer felicidade?
1.242.20
मनोभवेन कामेन मोहितं मां प्रलापिनम् ।
प्रतिवाक्यं च मे देवि किं न वक्ष्यसि माधवि ॥ १.२४२.२० ॥
Por que não me respondes, ó deusa Mādhavī, eu que estou confundido pelo desejo nascido do deus do amor e deliro?
1.242.21
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा चिन्तयन्ती जनार्दनम् ।
नोवाच किंचिद्वचनं बाष्पदूषितलोचना ॥ १.२४२.२१ ॥
Ao ouvir as palavras de Arjuna e pensando em Janārdana, com os olhos turvados pelas lágrimas, ela nada disse.
1.242.22
रागोन्मादप्रलापी सन्नर्जुनो जयतां वरः ।
चिन्तयामास पितरं प्रविश्य च लतागृहम् ॥ १.२४२.२२ ॥
Arjuna, o melhor dos vencedores, delirando na loucura da paixão, pensou em seu pai e entrou na alcova de trepadeiras.
1.242.23
चिन्तयानं तु कौन्तेयं मत्वा शच्या शचीपतिः ।
सहितो नारदाद्यैश्च मुनिभिश्च महामनाः ॥ १.२४२.२३ ॥
Sabendo que o filho de Kuntī estava absorto em pensamentos, Indra, esposo de Śacī, de grande espírito, veio com Nārada e outros sábios.
1.242.24
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च चारणैश्चापि गुह्यकैः ।
अरुन्धत्या वसिष्ठेन ह्याजगाम कुशस्थलीम् ॥ १.२४२.२४ ॥
Junto com gandharvas, apsarases, cāraṇas e guhyakas, e com Arundhatī e Vasiṣṭha, ele chegou a Kuśasthalī.
1.242.25
चिन्तितं च सुभद्रायाश्चिन्तयित्वा जनार्दनः ।
निद्रयापहृतज्ञानं रौहिणेयं विना तदा ॥ १.२४२.२५ ॥
Janārdana, tendo refletido sobre o pensamento de Subhadrā, então, sem Rauhiṇeya (Balarāma), cujo conhecimento fora arrebatado pelo sono.
1.242.26
सहाक्रूरेण शिनिना सत्यकेन गदेन च ।
वसुदेवेन देवक्या आहूकेन च धीमता ॥ १.२४२.२६ ॥
Junto com Akrūra, Śini, Satyaka, Gada, Vasudeva, Devakī e o sábio Āhuka.
1.242.27
आजगाम पुरीं रात्रौ द्वारकां स्वजनैर्वृतः ।
पूजयित्वा तु देवेशो नारदादीन्महायशाः ॥ १.२४२.२७ ॥
À noite, cercado por seus parentes, chegou à cidade de Dvārakā; e o senhor dos deuses, de grande fama, tendo honrado Nārada e os outros.
1.242.28
कुशलप्रश्नमुक्त्वा तु देवेन्द्रेणाभियाचितः ।
वैवाहिकीं क्रियां कृष्णः स तथेत्येवमुक्तवान् ॥ १.२४२.२८ ॥
Tendo perguntado sobre seu bem-estar, e sendo solicitado pelo senhor dos deuses, Kṛṣṇa disse sobre o rito nupcial: "Assim seja."
1.242.29
आहुको वसुदेवश्च सहाक्रूरः ससात्यकिः ।
अभिप्रणम्य शिरसा पाकशासनमब्रुवन्।
देवदेव नमस्तेस्तु लोकनाथ जगत्पते ॥ १.२४२.२९ ॥
Āhuka, Vasudeva, Akrūra e Sātyaki, inclinando a cabeça, disseram a Indra, castigador de Paka: "Homenagem a ti, deus dos deuses, senhor dos mundos, senhor do universo."
1.242.30
वयं धन्याः स्म सहितैर्बान्धवैः सहिताः प्रभो ।
कृतप्रसादास्तु वयं तव वाक्येन विश्वजित् ॥ १.२४२.३० ॥
Somos abençoados, ó senhor, unidos aos nossos parentes; fomos favorecidos pela tua palavra, ó conquistador de tudo.
1.242.31
एवमुक्त्वा प्रसाद्यैनं पूजयित्वा प्रयत्नतः ।
महेन्द्रशासनात्सर्वे सहिता ऋषिभिस्तदा ॥ १.२४२.३१ ॥
Tendo falado assim, tendo-o apaziguado e honrado com cuidado, então, por ordem de Mahendra, todos juntos com os sábios.
1.242.32
विवाहं कारयामासुः शक्रपुत्रस्य शास्त्रतः ।
अरुन्धती शची देवी रुग्मिणी देवकी तथा ॥ १.२४२.३२ ॥
Fizeram celebrar o casamento do filho de Indra segundo as escrituras; também as deusas Arundhatī, Śacī, Rukmiṇī e Devakī.
1.242.33
दिव्यस्त्रीभिश्च सहिताः सुभद्रायाः शुभाः क्रियाः ।
अर्जुनेऽपि तथा सर्वाः क्रिया भद्राः प्रयोजयन् ॥ १.२४२.३३ ॥
Junto com mulheres celestiais, realizaram os ritos auspiciosos de Subhadrā; e, da mesma forma, para Arjuna fizeram realizar todos os ritos auspiciosos.
1.242.34
महर्षिः काश्यपो होता सदस्या नारदादयः ।
पुण्याशिषः प्रयोक्तारः सर्वे ते हि तदार्जुने ॥ १.२४२.३४ ॥
O grande sábio Kāśyapa era o sacerdote oficiante, e Nārada e os demais a assembleia; todos pronunciaram bênçãos meritórias sobre Arjuna.
1.242.35
अभिषेकं तदा कृत्वा महेन्द्रः पाकशासनिम् ।
लोकपालैस्तु सहितः सर्वदेवैरभिष्टुतः ॥ १.२४२.३५ ॥
Então o grande Indra realizou a consagração de Pākaśāsani (Arjuna), acompanhado pelos guardiães do mundo e louvado por todos os deuses.
1.242.36
किरीटाङ्गदहाराद्यैर्हस्ताभरणकुण्डलैः ।
भूषयित्वा तदा पार्थं द्वितीयमिव वासवम् ॥ १.२४२.३६ ॥
Tendo adornado Pārtha (Arjuna) com diadema, braceletes, colar e outros, e com ornamentos para as mãos e brincos, então Pārtha pareceu um segundo Vāsava (Indra).
1.242.37
पुत्रं परिष्वज्य तदा प्रीतिमाप पुरन्दरः ।
शछी देवी तदा भद्रामरुन्धत्यादिभिस्तथा ॥ १.२४२.३७ ॥
Abraçando o filho, Purandara então sentiu alegria; e a deusa Śacī, com Bhadrā, Arundhatī e as demais, do mesmo modo.
1.242.38
कारयामास वैवाह्यमङ्गलान्यादवस्त्रियः ।
सहाप्सरोभिर्मुदिता भूषयित्वा स्वभूषणैः ॥ १.२४२.३८ ॥
As mulheres iadavas fizeram realizar os ritos auspiciosos do casamento, alegres com as apsarases, adornadas com suas próprias joias.
1.242.39
पौलोमीमिव मन्यन्ते सुभद्रां तत्र योषितः ।
ततो विवाहो ववृधे कृतः सर्वगुणान्वितः ॥ १.२४२.३९ ॥
As mulheres ali consideravam Subhadrā como Paulomī (Śacī). Então o casamento, dotado de todas as qualidades, floresceu e foi realizado.
1.242.40
तस्याः पाणिं गृहीत्वा तु मन्त्रैर्होमपुरस्कृतम् ।
सुभद्रया बभौ जिष्णुः शच्या इव शचीपतिः ॥ १.२४२.४० ॥
Tomando-lhe a mão com mantras, a oferenda de fogo à frente, Jiṣṇu (Arjuna) brilhou com Subhadrā como Śacīpati (Indra) com Śacī.
1.242.41
सा जिष्णुमधिकं भेजे सुभद्रा चारुदर्शना ।
पार्थस्य सदृशी भद्रा रूपेण वयसा तथा ॥ १.२४२.४१ ॥
Aquela Subhadrā de bela aparência dedicou-se muito a Jiṣṇu (Arjuna). A auspiciosa Subhadrā era igual a Pārtha em beleza e em idade.
1.242.42
सुभद्रायाश्च पार्थोऽपि सदृशो रूपलक्षणैः ।
इत्यूचुश्च तदा देवाः प्रीताः सेन्द्रपुरोगमाः ॥ १.२४२.४२ ॥
E Pārtha era igualmente semelhante a Subhadrā em forma e sinais. Assim disseram então os deuses, satisfeitos e liderados por Indra.
1.242.43
एवं निवेश्य देवास्ते गन्धर्वैः साप्सरोगणैः ।
आमन्त्र्य यादवाः सर्वे विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.२४२.४३ ॥
Assim, os deuses, junto com os gandharvas e as hostes de apsarases, concluíram tudo; então, despedindo-se de todos os Yādavas, partiram como tinham vindo.
1.242.44
यादवाः पार्थमामन्त्र्य अन्तर्द्वीपं गतास्तदा ।
वासुदेवस्तदा पार्थमुवाच यदुनन्दनः ॥ १.२४२.४४ ॥
Despedindo-se de Pārtha, os Yādavas então partiram para a ilha interior; e então Vāsudeva, alegria dos Yadus, falou a Pārtha.
1.242.45
द्वाविंशद्दिवसान्पार्थ इहोष्य भरतर्षभ ।
मामकं रथमारुह्य शैब्यसुग्रीवयोजितम् ॥ १.२४२.४५ ॥
Pārtha, touro dos Bharatas, fica aqui vinte e dois dias; depois sobe no meu carro, atrelado com Śaibya e Sugrīva.
1.242.46
सुभद्रया सुखं पार्थ खाण्डवप्रस्थमाविश ।
यादवैः सहितः पश्चादागमिष्यामि भारत।
यतिवेषेण नियतो वस त्वं रुक्मिणीगृहे ॥ १.२४२.४६ ॥
Pārtha, entra felizmente em Khāṇḍavaprastha com Subhadrā; Bhārata, eu virei depois com os Yādavas. Habita, controlado, sob a forma de asceta, na casa de Rukmiṇī.
1.242.47
एवमुक्त्वा प्रचक्राम अन्तर्द्वीपं जनार्दनः ।
कृतोद्वाहस्ततः पार्थः कृतकार्योऽभवत्तदा ॥ १.२४२.४७ ॥
Dito isso, Janārdana partiu para a ilha interior; então Pārtha, tendo casado, cumprira o seu propósito.
1.242.48
तस्यां चोपगतो भावः पार्थस्य सुमहात्मनः ।
तस्मिन्भावः सुभद्राया अन्योन्यं समवर्धत ॥ १.२४२.४८ ॥
Nela surgiu o afeto do magnânimo Pārtha, e por ele o afeto de Subhadrā cresceu, mutuamente.
1.242.49
स तथा युयुजे वीरो भद्रया भरतर्षभः ।
अभिनिष्पन्नया रामः सीतयेव समन्वितः ॥ १.२४२.४९ ॥
Assim o herói, touro dos Bharatas, uniu-se a Bhadrā, como Rāma se uniu à perfeita Sītā.
1.242.50
अपि जिष्णुर्विजज्ञे तां ह्रीं श्रियं सन्नतिक्रियाम् ।
देवतानां वरस्त्रीणां रूपेण सदृशीं सतीम् ॥ १.२४२.५० ॥
Arjuna, o vencedor, percebeu nela pudor, esplendor e conduta graciosa; a virtuosa era igual em beleza às melhores mulheres celestiais.
1.242.51
स प्रकृत्या श्रिया दीप्त्या संदिदीपे तयाऽधिकम् ।
उद्यत्सहस्रदीप्तांशुः शरदीव दिवाकरः ॥ १.२४२.५१ ॥
Pela natureza, esplendor e brilho ele resplandeceu ainda mais por causa dela, como o sol de mil raios que surge no outono.
1.242.52
सा तु तं मनुजव्याघ्रमनुरक्ता यशस्विनी ।
कन्यापुरगता भूत्वा तत्परा समपद्यत ॥ १.२४२.५२ ॥
Aquela ilustre mulher, devotada ao tigre entre os homens, foi aos aposentos das donzelas e voltou-se inteiramente para ele.