மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.242
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.242.1
कुकुरान्धकवृष्णीनामपयानं च पाण्डवः ।
विनिश्चित्य ततः पार्थः सुभद्रामिदमब्रवीत् ॥ १.२४२.१ ॥
குகுரர், அந்தகர், வృஷ்ணிகளின் புறப்பாட்டைப் பற்றி முடிவுசெய்து, பாண்டவன் பார்த்தன் சுபத்ரையிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
1.242.2
शृणु भद्रे यथाशास्त्रं हितार्थं मुनिभिः कृतम् ।
विवाहं बहुधा सत्सु वर्णानां धर्मसंयुतम् ॥ १.२४२.२ ॥
நற்பெண்ணே, கேள்: நன்மைக்காக முனிவர்கள் சாஸ்திரப்படி பல வகையான திருமணங்களை நல்லோரிடையே வர்ணங்களுக்குத் தர்மத்துடன் நிறுவியுள்ளனர்.
1.242.3
कन्यायास्तु पिता भ्राता माता मातुल एव वा ।
पितुः पिता पितुर्भ्राता दाने तु प्रभुतां गतः ॥ १.२४२.३ ॥
கன்னியை வழங்குவதில் அதிகாரம் தந்தை, சகோதரன், தாய், மாமன் ஆகியோருக்கு உண்டு; அல்லது தந்தையின் தந்தை, தந்தையின் சகோதரனுக்கும் உண்டு.
1.242.4
महोत्सवं पशुपतेर्द्रष्टुकामः पिता तव ।
अन्तर्द्वीपं गतो भद्रे पुत्रैः पौत्रैः सबान्धवैः ॥ १.२४२.४ ॥
நற்பெண்ணே, உன் தந்தை பசுபதியின் பெரும் விழாவைக் காணும் விருப்பத்தால், மகன்கள், பேரன்கள், உறவினர்களுடன் தீவுக்குள் சென்றுள்ளார்.
1.242.5
मम चैव विशालाक्षि विदेशस्था हि बान्धवाः ।
तस्मात्सुभद्रे गान्धर्वो विवाहः पञ्चमः स्मृतः ॥ १.२४२.५ ॥
விசாலாட்சியே, என் உறவினர்களும் வெளிநாட்டில் வசிக்கின்றனர்; ஆகையால், சுபத்ரையே, கந்தர்வ திருமணம் ஐந்தாவதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.
1.242.6
समागमे तु कन्यायाः क्रियाः प्रोक्ताश्चतुर्विधाः ।
तेषां प्रवृत्तिं साधूनां शृणु माधवि तद्यथा ॥ १.२४२.६ ॥
கன்னியின் சேர்க்கையில் நான்கு வகையான சடங்குகள் கூறப்பட்டுள்ளன; மாதவியே, நல்லோர் அவற்றை எப்படிப் பின்பற்றுகின்றனர் என்பதைக் கேள்.
1.242.7
वरमाहूय विधिना पित्रा दत्ता तथार्थिने ।
सा पत्नी तु परैरुक्ता सा वश्या तु पतिव्रता ॥ १.२४२.७ ॥
முறைப்படி வரனை அழைத்துத் தந்தை அர்த்தி ஒருவருக்கு கொடுத்தால், அவள் மனைவி எனப்படுகிறாள்; பிறர் அவளை அவ்வாறே கூறுவர்; அவள் கணவனுக்கு அடங்கிய, கற்புடைய பெண்.
1.242.8
भृत्यानां भरणार्थाय आत्मनः पोषणाय च ।
दाने गृहीता या नारी सा भार्येति स्मृता बुधैः ॥ १.२४२.८ ॥
ஒருவர் தானமாகப் பெற்ற பெண், தன்னையும் சார்ந்தோரையும் பேணுவதற்காகப் பெறப்பட்டவள்; அவளை அறிஞர்கள் பாரியை என்று நினைவுகூர்கின்றனர்.
1.242.9
धर्मतो वरयित्वा तु आनीय स्वं निवेशनम् ।
न्यायेन दत्तातारुण्ये दाराः पितृकृताः स्मृताः ॥ १.२४२.९ ॥
தர்மப்படி வரனைத் தேர்ந்து, தம் இல்லத்திற்கு அழைத்துவந்து, நியாயமாக இளமைப் பருவம் வரை கொடுக்கப்பட்ட மனைவியர் தந்தையரால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டவர்கள் என நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.
1.242.10
गान्धर्वेण विवाहेन रागात्पुत्रार्थकारणात् ।
आत्मनाऽनुगृहीता या वश्या सा तु प्रजावती ॥ १.२४२.१० ॥
காந்தர்வ மணத்தால், காதலால், மகனைப் பெறும் நோக்கத்தோடு, தானே ஏற்கப்பட்டவள்—அவள் அடங்கியவள், மக்கட்பேறு உடையவள்.
1.242.11
जनयेद्या तु भर्तारं जाया इत्येव नामतः ।
पत्नी भार्या च दाराश्च जाया चेति चतुर्विधाः ॥ १.२४२.११ ॥
கணவனுக்கு மகனைப் பெற்றுத்தரும் பெண் பெயரால் ஜாயா எனப்படுகிறாள்; பத்னி, பார்யா, தாரா, ஜாயா என்பன நால்வகை.
1.242.12
चतस्र एवाग्निसाक्ष्याः क्रियायुक्ताश्च धर्मतः ।
गान्धर्वस्तु क्रियाहीनो रागादेव प्रवर्तते ॥ १.२४२.१२ ॥
அக்னியை சாட்சியாகக் கொண்டு, சடங்குகளுடன், தர்மப்படி நடப்பவை நான்கே; காந்தர்வ மணம் சடங்கற்றது, காதலாலேயே நிகழ்கிறது.
1.242.13
सकामायाः सकामेन निर्मन्त्रो रहसि स्मृतः ।
मयोक्तमक्रियं चापि कर्तव्यं माधवि त्वया ॥ १.२४२.१३ ॥
ஆசையுள்ள பெண்ணுக்கும் ஆசையுள்ள ஆணுக்கும் இடையில், மந்திரமின்றி, தனிமையில் (திருமணம்) நினைவுகூரப்படுகிறது. நான் சடங்கின்றிச் சொன்னதையும், மாதவி, நீ செய்ய வேண்டும்.
1.242.14
अयनं चैव मासश्च ऋतुः पक्षस्तथा तिथिः ।
करणं च मुहूर्तं च लग्नसंपत्तथैव च ॥ १.२४२.१४ ॥
அயனம், மாதம், ருது, பக்ஷம், திதி, கரணம், முஹூர்த்தம் மற்றும் லக்ன சம்பத்தும் இவ்வாறே (கருதப்பட வேண்டும்).
1.242.15
विवाहस्य विशालाक्षि प्रशस्तं चोत्तरायणम् ।
वैशाखश्चैव मासानां पक्षाणां शुक्ल एव च ॥ १.२४२.१५ ॥
விசாலாக்ஷி, திருமணத்திற்கு உத்தராயணம் சிறந்தது; மாதங்களில் வைசாகமும், பக்ஷங்களில் சுக்லபக்ஷமும் சிறந்தவை.
1.242.16
नक्षत्राणां तथा हस्तस्तृतीया च तिथिष्वपि ।
लग्नो हि मकरः श्रेष्ठः करणानां बवस्तथा ॥ १.२४२.१६ ॥
நட்சத்திரங்களில் ஹஸ்தம், திதிகளில் திருதியையும் சிறந்தவை. லக்னங்களில் மகரம் சிறந்தது; கரணங்களில் பவமும் சிறந்தது.
1.242.17
मैत्रो मुहूर्तो वैवाह्य आवयोः शुभकर्मणि ।
सर्वसंपदियं भद्रे अद्य रात्रौ भविष्यति ॥ १.२४२.१७ ॥
நம் சுபகர்மத்திற்கு திருமணத்திற்குரிய மைத்ர முகூர்த்தம் உள்ளது. பத்ரையே, இன்று இரவு இந்த முழு வளமும் உண்டாகும்.
1.242.18
भगवानस्तमभ्येति आदित्यस्तपतां वरः ।
रात्रौ विवाहकालोऽयं भविष्यति न संशयः ॥ १.२४२.१८ ॥
ஒளிர்பவர்களில் சிறந்த பகவான் ஆதித்யன் அஸ்தமனத்தை நோக்கிச் செல்கிறார். இரவில் இதுவே திருமண நேரமாகும்; இதில் ஐயமில்லை.
1.242.19
नारायणोऽपि सर्वज्ञो नावबुध्येत विश्वकृत् ।
धर्मसङ्कटमापन्ने किं नु कृत्वा सुखं भवेत् ॥ १.२४२.१९ ॥
எல்லாம் அறிந்த, உலகைப் படைத்த நாராயணனும் தர்மசங்கடத்தில் சிக்கியவர்களை அறிய முடியாதிருக்கும்போது, எவ்வாறு சுகம் கிடைக்கும்?
1.242.20
मनोभवेन कामेन मोहितं मां प्रलापिनम् ।
प्रतिवाक्यं च मे देवि किं न वक्ष्यसि माधवि ॥ १.२४२.२० ॥
மனோபவனால் மோகிக்கப்பட்டு புலம்பும் என்னிடம், தேவி மாதவி, நீ ஏன் பதில் சொல்லவில்லை?
1.242.21
अर्जुनस्य वचः श्रुत्वा चिन्तयन्ती जनार्दनम् ।
नोवाच किंचिद्वचनं बाष्पदूषितलोचना ॥ १.२४२.२१ ॥
அர்ஜுனனின் சொற்களைக் கேட்டு ஜனார்தனனை நினைத்துக் கொண்டிருந்த அவள், கண்ணீரால் மங்கிய கண்களுடன் ஒரு சொல்லும் பேசவில்லை.
1.242.22
रागोन्मादप्रलापी सन्नर्जुनो जयतां वरः ।
चिन्तयामास पितरं प्रविश्य च लतागृहम् ॥ १.२४२.२२ ॥
ஆசையின் வெறியில் புலம்பிய, வெற்றியாளர்களில் சிறந்த அர்ஜுனன் தந்தையை எண்ணியபடி கொடிகளால் ஆன குடிலுக்குள் நுழைந்தான்.
1.242.23
चिन्तयानं तु कौन्तेयं मत्वा शच्या शचीपतिः ।
सहितो नारदाद्यैश्च मुनिभिश्च महामनाः ॥ १.२४२.२३ ॥
குந்தியின் மகன் கவலையில் இருப்பதை அறிந்து, சசியின் கணவனாகிய மகாமனம் கொண்ட இந்திரன், நாரதர் முதலிய முனிவர்களுடன் வந்தான்.
1.242.24
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च चारणैश्चापि गुह्यकैः ।
अरुन्धत्या वसिष्ठेन ह्याजगाम कुशस्थलीम् ॥ १.२४२.२४ ॥
கந்தர்வர்கள், அப்சரஸ்கள், சாரணர்கள், குஹ்யகர்களுடன், அருந்ததி மற்றும் வசிஷ்டருடன் அவன் குசஸ்தலியை வந்தடைந்தான்.
1.242.25
चिन्तितं च सुभद्रायाश्चिन्तयित्वा जनार्दनः ।
निद्रयापहृतज्ञानं रौहिणेयं विना तदा ॥ १.२४२.२५ ॥
சுபத்ராவின் எண்ணத்தை எண்ணிய ஜனார்த்தனர், அப்போது உறக்கத்தால் உணர்வு பறிக்கப்பட்ட ரௌஹிணேயனை (பலராமனை) விட்டு விட்டு.
1.242.26
सहाक्रूरेण शिनिना सत्यकेन गदेन च ।
वसुदेवेन देवक्या आहूकेन च धीमता ॥ १.२४२.२६ ॥
அக்ரூரன், சினி, சாத்யகி, கதன், வசுதேவன், தேவகியுடன், அறிவுள்ள ஆஹுகனுடன்.
1.242.27
आजगाम पुरीं रात्रौ द्वारकां स्वजनैर्वृतः ।
पूजयित्वा तु देवेशो नारदादीन्महायशाः ॥ १.२४२.२७ ॥
இரவில் தம் உறவினர்களால் சூழப்பட்டு துவாரகை நகருக்கு வந்தார்; தேவேசன், பெரும் புகழுடையவர் நாரதர் முதலியோரை வழிபட்டார்.
1.242.28
कुशलप्रश्नमुक्त्वा तु देवेन्द्रेणाभियाचितः ।
वैवाहिकीं क्रियां कृष्णः स तथेत्येवमुक्तवान् ॥ १.२४२.२८ ॥
நலம் விசாரித்த பின், தேவேந்திரனால் வேண்டப்பட்டபோது, திருமண சடங்கை கிருஷ்ணன் 'அப்படியே' என்று கூறினார்.
1.242.29
आहुको वसुदेवश्च सहाक्रूरः ससात्यकिः ।
अभिप्रणम्य शिरसा पाकशासनमब्रुवन्।
देवदेव नमस्तेस्तु लोकनाथ जगत्पते ॥ १.२४२.२९ ॥
ஆஹுகன், வசுதேவன், அக்ரூரன், சாத்யகி ஆகியோர் தலை வணங்கி பாகசாசனனிடம் கூறினர் — தேவதேவா, உமக்கு வணக்கம்; உலகநாதா, ஜகத்பதியே.
1.242.30
वयं धन्याः स्म सहितैर्बान्धवैः सहिताः प्रभो ।
कृतप्रसादास्तु वयं तव वाक्येन विश्वजित् ॥ १.२४२.३० ॥
ஐயனே, நாங்கள் பந்துக்களுடன் சேர்ந்து பாக்கியவான்கள்; உமது சொல்லால் நாங்கள் அருள் பெற்றோம், விசுவஜித்தே.
1.242.31
एवमुक्त्वा प्रसाद्यैनं पूजयित्वा प्रयत्नतः ।
महेन्द्रशासनात्सर्वे सहिता ऋषिभिस्तदा ॥ १.२४२.३१ ॥
இவ்வாறு கூறி, அவரை மகிழ்வித்து, முயற்சியுடன் அவரை வணங்கி, அப்போது மகேந்திரனின் ஆணையால் அனைத்து ரிஷிகளுடன் சேர்ந்து.
1.242.32
विवाहं कारयामासुः शक्रपुत्रस्य शास्त्रतः ।
अरुन्धती शची देवी रुग्मिणी देवकी तथा ॥ १.२४२.३२ ॥
இந்திரன் மகனின் திருமணத்தை சாஸ்திரப்படி நடத்தினர். தேவி அருந்ததி, சசி, ருக்மிணி, தேவகி ஆகியோரும் (இருந்தனர்).
1.242.33
दिव्यस्त्रीभिश्च सहिताः सुभद्रायाः शुभाः क्रियाः ।
अर्जुनेऽपि तथा सर्वाः क्रिया भद्राः प्रयोजयन् ॥ १.२४२.३३ ॥
தெய்வப் பெண்களுடன் சேர்ந்து சுபத்திரையின் மங்கல சடங்குகளை (நடத்தினர்). அர்ஜுனனுக்கும் அவ்வாறே எல்லா மங்கலச் சடங்குகளையும் நடத்தினர்.
1.242.34
महर्षिः काश्यपो होता सदस्या नारदादयः ।
पुण्याशिषः प्रयोक्तारः सर्वे ते हि तदार्जुने ॥ १.२४२.३४ ॥
மகரிஷி காசியபர் ஹோதாவாக இருந்தார்; நாரதர் முதலானோர் சபையினராக இருந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் அப்போது அர்ஜுனன் மீது புண்ணிய ஆசிகளை வழங்குபவர்களாக இருந்தனர்.
1.242.35
अभिषेकं तदा कृत्वा महेन्द्रः पाकशासनिम् ।
लोकपालैस्तु सहितः सर्वदेवैरभिष्टुतः ॥ १.२४२.३५ ॥
அப்போது மகேந்திரன் பாகசாசனியை (அர்ஜுனனை) அபிஷேகம் செய்தார். லோகபாலர்களுடனும் அனைத்து தேவர்களாலும் புகழப்பட்டவராக.
1.242.36
किरीटाङ्गदहाराद्यैर्हस्ताभरणकुण्डलैः ।
भूषयित्वा तदा पार्थं द्वितीयमिव वासवम् ॥ १.२४२.३६ ॥
கிரீடம், தோள்வளை, ஹாரம் முதலியவற்றாலும், கை ஆபரணங்கள், குண்டலங்களாலும் அலங்கரித்து, அப்போது பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) இரண்டாம் வாசவனைப் போல.
1.242.37
पुत्रं परिष्वज्य तदा प्रीतिमाप पुरन्दरः ।
शछी देवी तदा भद्रामरुन्धत्यादिभिस्तथा ॥ १.२४२.३७ ॥
மகனை அணைத்துக் கொண்டபோது புரந்தரருக்கு மகிழ்ச்சி உண்டானது. அப்போது தேவி ஷசியும், பத்ரை, அருந்ததி முதலியோரும் அவ்வாறே மகிழ்ந்தனர்.
1.242.38
कारयामास वैवाह्यमङ्गलान्यादवस्त्रियः ।
सहाप्सरोभिर्मुदिता भूषयित्वा स्वभूषणैः ॥ १.२४२.३८ ॥
யாதவப் பெண்கள் திருமணத்திற்குரிய மங்கலச் சடங்குகளை நடத்தினர். அப்சரஸ்களுடன் மகிழ்ச்சியாக, தங்கள் சொந்த ஆபரணங்களால் அலங்கரித்துக் கொண்டு.
1.242.39
पौलोमीमिव मन्यन्ते सुभद्रां तत्र योषितः ।
ततो विवाहो ववृधे कृतः सर्वगुणान्वितः ॥ १.२४२.३९ ॥
அங்குள்ள பெண்கள் சுபத்ராவைப் பௌலோமி (ஷசி) போல் கருதினர். பின்னர் எல்லா நற்குணங்களுடன் கூடிய திருமணம் சிறப்புடன் நடைபெற்றது.
1.242.40
तस्याः पाणिं गृहीत्वा तु मन्त्रैर्होमपुरस्कृतम् ।
सुभद्रया बभौ जिष्णुः शच्या इव शचीपतिः ॥ १.२४२.४० ॥
அவளுடைய கையைப் பற்றி, மந்திரங்களுடன் ஹோமத்தை முன்னிறுத்தி, சுபத்ராவுடன் ஜிஷ்ணு (அர்ஜுனன்) ஷசியுடன் ஷசீபதி (இந்திரன்) விளங்கியது போல் விளங்கினான்.
1.242.41
सा जिष्णुमधिकं भेजे सुभद्रा चारुदर्शना ।
पार्थस्य सदृशी भद्रा रूपेण वयसा तथा ॥ १.२४२.४१ ॥
அழகிய தோற்றமுடைய அந்த சுபத்ரை ஜிஷ்ணுவை (அர்ஜுனனை) மிகவும் நேசித்தாள். மங்களகரமான சுபத்ரை அழகிலும் வயதிலும் பார்த்தனுக்கு ஒத்தவளாக இருந்தாள்.
1.242.42
सुभद्रायाश्च पार्थोऽपि सदृशो रूपलक्षणैः ।
इत्यूचुश्च तदा देवाः प्रीताः सेन्द्रपुरोगमाः ॥ १.२४२.४२ ॥
சுபத்ராவின் அழகும் அடையாளங்களும் போலவே பார்த்தனும் ஒத்தவனாக இருந்தான். இவ்வாறு அப்போது இந்திரனை முன்னிட்ட மகிழ்ந்த தேவர்கள் கூறினர்.
1.242.43
एवं निवेश्य देवास्ते गन्धर्वैः साप्सरोगणैः ।
आमन्त्र्य यादवाः सर्वे विप्रजग्मुर्यथागतम् ॥ १.२४२.४३ ॥
இவ்வாறு தேவர்கள் கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ் கூட்டங்களும் சேர்ந்து (திருமணத்தை) நிறைவேற்றி, யாதவர்கள் அனைவரிடமும் விடைபெற்று, வந்த வழியே சென்றனர்.
1.242.44
यादवाः पार्थमामन्त्र्य अन्तर्द्वीपं गतास्तदा ।
वासुदेवस्तदा पार्थमुवाच यदुनन्दनः ॥ १.२४२.४४ ॥
யாதவர்கள் பார்த்தனிடம் விடைபெற்று அப்போது அந்தர்த்வீபத்திற்குச் சென்றனர். அப்போது யதுக்களின் மகிழ்ச்சியான வாசுதேவன் பார்த்தனிடம் கூறினார்.
1.242.45
द्वाविंशद्दिवसान्पार्थ इहोष्य भरतर्षभ ।
मामकं रथमारुह्य शैब्यसुग्रीवयोजितम् ॥ १.२४२.४५ ॥
பாரதர்களில் காளையே, பார்த்தா! இங்கே இருபத்திரண்டு நாட்கள் தங்கு. என் தேரில் ஏறு; அதில் சைப்யனும் சுக்ரீவனும் பூட்டப்பட்டுள்ளனர்.
1.242.46
सुभद्रया सुखं पार्थ खाण्डवप्रस्थमाविश ।
यादवैः सहितः पश्चादागमिष्यामि भारत।
यतिवेषेण नियतो वस त्वं रुक्मिणीगृहे ॥ १.२४२.४६ ॥
பார்த்தா! சுபத்திரையுடன் மகிழ்ச்சியாக காண்டவப்பிரஸ்தத்தில் நுழை. பாரதா! நான் யாதவர்களுடன் பின்னர் வருவேன். நீ துறவி வேடத்தில், அடக்கத்துடன் ருக்மிணியின் இல்லத்தில் தங்கு.
1.242.47
एवमुक्त्वा प्रचक्राम अन्तर्द्वीपं जनार्दनः ।
कृतोद्वाहस्ततः पार्थः कृतकार्योऽभवत्तदा ॥ १.२४२.४७ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு ஜனார்தனன் அந்தர்த்வீபத்திற்குச் சென்றான். அப்போது திருமணம் முடித்த பார்த்தன் தன் காரியத்தை நிறைவேற்றியவனானான்.
1.242.48
तस्यां चोपगतो भावः पार्थस्य सुमहात्मनः ।
तस्मिन्भावः सुभद्राया अन्योन्यं समवर्धत ॥ १.२४२.४८ ॥
அவளிடத்தில் மகாத்மாவான பார்த்தனின் அன்பு எழுந்தது; அவனிடத்தில் சுபத்திரையின் அன்பும் ஒருவர்க்கொருவர் வளர்ந்தது.
1.242.49
स तथा युयुजे वीरो भद्रया भरतर्षभः ।
अभिनिष्पन्नया रामः सीतयेव समन्वितः ॥ १.२४२.४९ ॥
அவ்வாறு வீரனும் பரத குலத்தின் காளையுமான அவன் பத்ரையுடன் இணைந்தான்; முழுமை பெற்ற சீதையுடன் ராமன் இணைந்ததுபோல.
1.242.50
अपि जिष्णुर्विजज्ञे तां ह्रीं श्रियं सन्नतिक्रियाम् ।
देवतानां वरस्त्रीणां रूपेण सदृशीं सतीम् ॥ १.२४२.५० ॥
வெற்றியாளன் அர்ஜுனன் அவளில் நாணம், செல்வம், பணிவான நடத்தை ஆகியவற்றைக் கண்டான்; அவள் தேவமகளிருக்கு நிகரான அழகுடைய கற்புள்ளவள்.
1.242.51
स प्रकृत्या श्रिया दीप्त्या संदिदीपे तयाऽधिकम् ।
उद्यत्सहस्रदीप्तांशुः शरदीव दिवाकरः ॥ १.२४२.५१ ॥
அவன் இயல்பாலும், செல்வத்தாலும், ஒளியாலும் அவளால் மேலும் மிகுதியாக ஒளிர்ந்தான்; இலையுதிர்காலத்தில் ஆயிரம் கதிர்களுடன் உதிக்கும் சூரியனைப் போல.
1.242.52
सा तु तं मनुजव्याघ्रमनुरक्ता यशस्विनी ।
कन्यापुरगता भूत्वा तत्परा समपद्यत ॥ १.२४२.५२ ॥
புகழுடைய அவள், அந்த மனிதர்களில் புலியின் மீது பற்றுடையவளாய், கன்னியர் அறைக்குச் சென்று அவனிடமே ஈடுபட்டவளானாள்.