مهابهاراتا · أدهيايا 1.244
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.244.1
शासनात्पुरुषेन्द्रस्य बलेन महता बली ।
गिरौ रैवतके नित्यं बभूव विपृथुश्रवाः ॥ १.२४४.१ ॥
بأمر سيد البشر، ومع جيش عظيم، كان البطل فيبريثوشرافاس مقيمًا دائمًا على جبل رايفاتاكا.
1.244.2
प्रवासे वासुदेवस्य तस्मिन्हलधरोपमः ।
संबभूव तदा गोप्ता पुरस्य पुरवर्धनः ॥ १.२४४.२ ॥
في غياب فاسوديفا، صار مثل حامل المحراث، وكان حينئذ حارس المدينة ومُنمّيها.
1.244.3
प्राप्य पाण्डवनिर्याणं निर्ययौ विपृथुश्रवाः ।
निशम्य पुरनिर्घोषं स्वमनीकमचोदयत् ॥ १.२४४.३ ॥
لما علم بخروج البانداڤا خرج فيبريثوشرافاس؛ وسمع ضجيج المدينة فحرّك جيشه إلى الأمام.
1.244.4
सोऽभिपत्य तदाध्वानं ददर्श पुरुषर्षभम् ।
निःसृतं द्वारकाद्वारादंशुमन्तमिवाम्बिरात् ॥ १.२४४.४ ॥
ثم اندفع إلى الأمام، فرأى على الطريق ثور الرجال خارجًا من باب دفاركا، كالشمس من السماء.
1.244.5
सविद्युतमिवाम्भोदं प्रेक्षतां तं धनुर्धरम् ।
पार्थमानर्तयोधानां विस्मयः समपद्यत ॥ १.२४४.५ ॥
وبينما كانوا ينظرون إلى الرامي فارتا، كالسحابة مع البرق، نشأ العجب في محاربي الآنارتا.
1.244.6
उदीर्णरथनागाश्वमनीकमभिवीक्ष्य तत् ।
उवाच परमप्रीता सुभद्रा भद्रभाषिणी ॥ १.२४४.६ ॥
فلما رأت ذلك الجيش يتصاعد بالعربات والفيلة والخيل، قالت سوبهدرا، وقد سُرّت جدًا، وكانت تتكلم بكلمات مباركة:
1.244.7
संग्रहीतुमभिप्रायो दीर्घकालकृतो मम ।
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे रथं तव नरर्षभ ॥ १.२४४.७ ॥
لقد عزمت منذ زمن طويل على الإمساك بعربتك وأنت تقاتل في المعركة، يا ثور الرجال.
1.244.8
ओजस्तेजोद्युतिबलैरन्वितस्य महात्मनः ।
पार्थ ते सारथित्वेन भविता शिक्षितास्म्यहम् ॥ १.२४४.८ ॥
يا بارثا، لقد تدربت لأكون سائقة عربتك، يا عظيم النفس المتصف بالقوة والبهاء والنور والبأس.
1.244.9
एवमुक्तः प्रियां प्रीतः प्रत्युवाच नरर्षभः ।
चोदयाश्वानसंसक्तान्विश्तु विपृथोर्बलम् ॥ १.२४४.९ ॥
فأجاب أفضل الرجال، مسروراً، حبيبته قائلاً: «احثّ الخيل دون عائق، وادخل جيش فيبرثو.»
1.244.10
बहुभिर्युध्यमानस्य तावकान्विजिघांसतः ।
पश्य बाहुबलं भद्रे शरान्विक्षिपतो मम ॥ १.२४४.१० ॥
انظري إلى قوة ذراعي يا مباركة، وأنا أقاتل الكثيرين، راغباً في قتل رجالك، ومطلقاً السهام.
1.244.11
एवमुक्ता तदा भद्रा पार्थेन भरतर्षभ ।
चुचोद साश्वान्संहृष्टा ते ततो विविशुर्बलम् ॥ १.२४४.११ ॥
فلما قالها لها بارثا، يا ثور البهاراتا، حثّت بهادرا الخيل فرحةً، فدخلوا الجيش.
1.244.12
तदाहतमहावाद्यं समुदग्रध्वजायुतम् ।
अनीकं विपृथोर्हृष्टं पार्थमेवान्ववर्तत ॥ १.२४४.१२ ॥
ولما دوّت الطبول العظيمة، تبع جيش فيبرثو المبتهج، بآلاف الرايات الشامخة، بارثا وحده.
1.244.13
रथैर्बहुविधाकारैः सदश्वैश्च महाजवैः ।
किरन्तः शरवर्षाणि परिवव्रुर्धनञ्जयम् ॥ १.२४४.१३ ॥
بعربات متعددة الأشكال وخيول أصيلة شديدة السرعة، يمطرون السهام، فحاصروا دهنجيا.
1.244.14
तेषामस्त्राणि संवार्य दिव्यास्त्रेण महास्त्रवित् ।
आवृणोन्महदाकाशं शरैः परपुरञ्जयः ॥ १.२४४.१४ ॥
صدّ أسلحتهم بسلاح إلهي، العارف بالأسلحة العظيمة، فاتح مدن الأعداء، وغطّى السماء الواسعة بالسهام.
1.244.15
तेषां बाणान्महाबाहुर्मुकुटान्यङ्गदानि च ।
चिच्छेद निशितैर्बाणैः शरांश्चैव धनूंषि च ॥ १.२४४.१५ ॥
قطع ذو الذراعين القويتين بسهام حادة سهامهم وتيجانهم وأساورهم، وكذلك الأسهم والقسي.
1.244.16
युगानीषान्वरूथानि यन्त्राणि विविधानि च ।
अजिघांसन्परान्पार्थश्चिच्छेद निशितैः शरैः ॥ १.२४४.१६ ॥
دون أن يرغب في قتل الأعداء، قطع بارثا بسهام حادة نيرانهم وأعمدتهم وأغطية عرباتهم وآلاتهم المتنوعة.
1.244.17
विधनुष्कान्विकवचान्विरथांश्च महारथान् ।
कृत्वा पार्थः प्रियां प्रीतः प्रेक्ष्यतामित्यदर्शयत् ॥ १.२४४.१७ ॥
بعد أن جعل كبار المحاربين على العربات بلا قوس ولا درع ولا عربة، سرّ بارثا فأراها لحبيبته قائلاً: «انظري».
1.244.18
सा दृष्ट्वा महदाश्चर्यं सुभद्रा पार्थमब्रवीत् ।
अवाप्तार्थाऽस्मि भद्रं ते याहि पार्थ यथासुखम् ॥ १.२४४.१८ ॥
ولما رأت تلك المعجزة العظيمة قالت سوبهدرا لبارثا: «قد بلغت غايتي. فليكن لك الخير، يا بارثا، فاذهب كما تشاء».
1.244.19
स सक्तं पाण्डुपुत्रेण समीक्ष्य विपृथुर्बलम् ।
त्वरमाणोऽभिसंक्रम्य स्थीयतामित्यभाषत ॥ १.२४४.१९ ॥
فلما رأى الجيش متحدًا بابن بانڈو، تقدم مسرعًا وقال: «قفوا.»
1.244.20
ततः सेनापतेर्वाक्यं नात्यवर्तन्त यादवाः ।
सागरे मारुतोद्धूता वेलामिव महोर्मयः ॥ १.२४४.२० ॥
فلم يتجاوز اليادوا كلمة القائد، كما لا تتجاوز الأمواج العظيمة التي يثيرها الريح في البحر الشاطئ.
1.244.21
ततो रथवरात्तूर्णमवरुह्य नरर्षभः ।
अभिगम्य नरव्याघ्रं प्रहृष्टः परिषस्वजे ॥ १.२४४.२१ ॥
ثم نزل ثور الرجال (أرجونا) بسرعة من العربة الفاخرة، واقترب من نمر الرجال، وعانقه بفرح.
1.244.22
सोऽब्रवीत्पार्थमासाद्य दीर्घकालमिदं तव ।
निवासमभिजानामि शङ्खचक्रगदाधरात् ॥ १.२४४.२२ ॥
فاقترب من بارثا وقال: «أعلم أن هذا كان مسكنك زمنًا طويلًا، عند حامل الصدفة والقرص والصولجان.»
1.244.23
न मेऽस्त्यविदितं किंचिद्यद्यदाचितं त्वया ।
सुभद्रार्थं प्रलोभेन प्रीतस्तव जनार्दनः ॥ १.२४४.२३ ॥
ليس عندي شيء يخفى من كل ما طلبته من أجل سوبهدرا؛ وجاناردانا راضٍ عنك بذلك الإغراء.
1.244.24
प्राप्तस्य यतिलिङ्गेन वासितस्य धनञ्जय ।
बन्धुमानसि रामेण महेन्द्रावरजेन च ॥ १.२४४.२४ ॥
يا دهنانجايا، أنت الذي جئت وسكنت في هيئة الزاهد، أنت قريب راما وأخي مهندرا الأصغر (كريشنا).
1.244.25
मामेव च सदाकाङ्क्षी मन्त्रिणं मधुसूदनः ।
अन्तरेण सुभद्रां च त्वां च तात धनञ्जय ॥ १.२४४.२५ ॥
كان مادوسودانا يتمنى دائماً أن أكون مستشاره وحدي، عدا سوبهادرا وأنت، يا تات دهانانجايا.
1.244.26
इमं रथवरं दिव्यं सर्वशस्त्रसमन्वितम् ।
इदमेवानुयात्रं च निर्दिश्य गदपूर्वजः ॥ १.२४४.२६ ॥
مشيراً إلى هذه العربة الإلهية الممتازة المزودة بكل الأسلحة، وإلى هذا الحاشية، قال الأخ الأكبر لغادا.
1.244.27
अन्तर्द्वीपं तदा वीर गतो वृष्णिसुखावहः ।
दीर्घकालावरुद्धं त्वां संप्राप्तं प्रियया सह ॥ १.२४४.२७ ॥
ثم، أيها البطل، ذهب جالب الفرح للفريشنيين إلى الجزيرة الداخلية؛ وأنت، المحتجز زمناً طويلاً، وصلت مع حبيبتك.
1.244.28
पश्यन्तु भ्रातरः सर्वे वज्रपाणिमिवामराः ।
आयाते तु दशार्हाणामृषभे शार्ङ्गधन्वनि ॥ १.२४४.२८ ॥
عندما يصل ثور الدشارهاس، حامل قوس شارنغا، فليرَه جميع الإخوة كما ينظر الخالدون إلى حامل الصاعقة.
1.244.29
भद्रामनुगमिष्यन्ति रत्नानि च वसूनि च ।
अरिष्टं याहि पन्थानं सुखी भव धनञ्जय ॥ १.२४४.२९ ॥
وستتبع بهدرا الجواهر والكنوز أيضاً. امضِ في الطريق المبارك، يا دهانانجايا، وكن سعيداً.
1.244.30
नष्टशोकैर्विशोकस्य सुहृद्भिः संगमोऽस्तु ते ॥ १.२४४.३० ॥
ليكن لك، يا من لا حزن له، لقاء مع أصدقاء زال حزنهم.
1.244.31
ततो विपृथुमामन्त्र्य पार्थः प्रीतोऽभिवाद्य च ।
कृष्णस्य मतमास्थाय कृष्णस्य रथमास्थितः ॥ १.२४४.३१ ॥
ثم ودّع فيبرithu وحيّاه باحترام، فمضى البارثا مسرورًا، متبعًا رأي كريشنا، وصعد إلى عربة كريشنا.
1.244.32
पूर्वमेव तु पार्थाय कृष्णेन विनियोजितम् ।
सर्वरत्नसुसंपूर्णं सर्वभोगसमन्वितम् ॥ १.२४४.३२ ॥
وكان كريشنا قد هيّأ مسبقًا للبارثا عربةً مليئةً بكل الجواهر ومزوّدةً بكل أنواع المتع.
1.244.33
रथेन काञ्चनाङ्गेन कल्पितेन यथाविधि ।
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना ॥ १.२४४.३३ ॥
بعربةٍ ذات زينةٍ من الذهب، مُعدّةٍ على الوجه المطلوب، مربوطةٍ إلى الجوادين شيبيا وسوغريفا، مزيّنةٍ بقلادةٍ من شبكة جلاجل.
1.244.34
सर्वशस्त्रोपपन्नेन जीमूतरवनादिना ।
ज्वलनार्चिःप्रकाशेन द्विषतां हर्षनाशिना ॥ १.२४४.३४ ॥
بعربةٍ مزودةٍ بكل الأسلحة، صوتها كرعد السحاب، لامعةٌ كلهب النار، تُفني سرور الأعداء.
1.244.35
सन्नद्धः कवची खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
युक्तः सेनानुयात्रेण रथणारोप्य माधवीम्।
रथेनाकाशगेनैव पययौ स्वपुरं प्रति ॥ १.२४४.३५ ॥
متدرّعًا، والسيف في يده، مربوطًا على ذراعه وأصابعه واقيًا من جلد الغوذا، والجيش يتبعه، أجلس مادهافي (سوبهادرا) على العربة، وانطلق نحو مدينته بتلك العربة السائرة في السماء.
1.244.36
ह्रियमाणां तु तां दृष्ट्वा सुभद्रां सैनिका जनाः ।
विक्रोशन्तोऽद्रवन्सर्वे द्वारकामभितः पुरीम् ॥ १.२४४.३६ ॥
ولما رأى الجند والناس سوبهادرا تُحمل بعيدًا، صرخوا وركضوا من كل جانب نحو مدينة دفارقا.
1.244.37
ते समासाद्य सहिताः सुधर्मामभितः सभाम् ।
सभापालस्य तत्सर्वमाचख्युः पार्थविक्रमम् ॥ १.२४४.३७ ॥
فوصلوا معًا إلى قاعة سوديهرما المحيطة بالمجلس، وأخبروا حارس القاعة بكل بطولة بارتها (أرجونا).
1.244.38
तेषां श्रुत्वा सभापालो भेरीं सान्नाहिकीं ततः ।
समाजघ्ने महाघोषां जाम्बूनदपरिष्कृताम् ॥ १.२४४.३८ ॥
ولما سمع حارس القاعة كلامهم قرع طبل الاستنفار للحرب، ذا الصوت العظيم والمزين بذهب جامبونادا.
1.244.39
क्षुब्धास्तेनाथ शब्देन भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा ।
अन्तर्द्वीपात्समुत्पेतुः सहसा सहितास्तदा।
अन्नपानमपास्याथ समापेतुः समन्ततः ॥ १.२४४.३९ ॥
فاضطرب بوج وفريشني وأندهكا لذلك الصوت، فنهضوا فجأة معًا من الجزيرة الداخلية، وتركوا الطعام والشراب، واجتمعوا من كل جانب.
1.244.40
तत्र जाम्बूनदाङ्गानि स्पर्ध्यास्तरणवन्ति च ।
मणिविद्रुमचित्राणि ज्वलिताग्निप्रभाणि च ॥ १.२४४.४० ॥
كانت هناك مقاعد من ذهب جامبونادا، ذات أغطية فاخرة، مزينة بالجواهر والمرجان، ومتلألئة كنار مشتعلة.
1.244.41
भेजिरे पुरुषव्याघ्रा वृष्ण्यन्धकमहारथाः ।
सिंहासनानि शतशो धिष्ण्यानीव हुताशनाः ॥ १.२४४.४१ ॥
جلس فرسان فريشني وأندهكا العظام، أسود البشر، على مئات العروش، كالنيران المقدسة على مذابحها.
1.244.42
तेषां समुपविष्टानां देवानामिव सन्नये ।
आचख्यौ चेष्टितं जिष्णोः सभापालः सहानुगः ॥ १.२४४.४२ ॥
وعلى مرأى منهم وهم جالسون كجمع الآلهة، روى حارس القاعة مع أعوانه أفعال جيشنو (أرجونا).
1.244.43
तच्छ्रुत्वा वृष्णिवीरास्ते मदसंरक्तलोचनाः ।
अमृष्यमाणाः पार्थस्य समुत्पेतुरहङ्कृताः ॥ १.२४४.४३ ॥
عند سماع ذلك، نهض أبطال الفريشنيين، وعيونهم محمرّة من السُّكر، غير قادرين على احتمال بارتها، ممتلئين بالكبرياء.
1.244.44
योजयध्वं रथानाशु प्रासानाहरतेति च ।
धनूंषि च महार्हाणि कवचानि बृहन्ति च ॥ १.२४४.४४ ॥
قائلين: «أسرجوا العربات سريعًا، وأحضروا الرماح»، وأحضروا أيضًا القِسِيّ الثمينة والدروع الكبيرة.
1.244.45
सूतानुच्चुक्रुशुः केचिद्रथान्योजयतेति च ।
स्वयं च तुरगान्केचिदयुञ्जन्हेमभूषितान् ॥ १.२४४.४५ ॥
صاح بعضهم في السائقين: «أسرجوا العربات!»، وبعضهم أسرج بنفسه الخيل المزينة بالذهب.
1.244.46
रथेष्वानीयमानेषु कवचेषु ध्वजेषु च ।
अभिक्रन्दे नृवीराणां तदासीत्तुमुलं महत् ॥ १.२४४.४६ ॥
وبينما كانت العربات والدروع والرايات تُحضَر، كان هناك ضجيج هائل من صيحات الأبطال.
1.244.47
वनमाली ततः क्षीबः कैलासशिखरोपमः ।
नीलवासा मदोत्सिक्त इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२४४.४७ ॥
فقال عندئذ فانامالي، المخمور، الشبيه بقمة كايلاسا، المرتدي ثيابًا زرقاء، المنتفخ بالسُّكر، هذه الكلمات.
1.244.48
किमिदं कुरुथाप्रज्ञास्तूष्णींभूते जनार्दने ।
अस्य भावमविज्ञाय संक्रुद्धा मोघगर्जिताः ॥ १.२४४.४८ ॥
«أيها الجهلاء! لماذا تفعلون هذا والجَنارْدَنُ صامت؟ لا تعلمون مقصده، فتزمجرون غضبًا عبثًا!»
1.244.49
एष तावदभिप्रायमाख्यातु स्वं महामतिः ।
यदस्य रुचिरं कर्तुं तत्कुरुध्वमतन्द्रिताः ॥ १.२४४.४९ ॥
فليُعلن هذا العظيم العقل رأيه أولًا؛ وما يرضيه فافعلوه دون تواني.
1.244.50
ततस्ते तद्वचः श्रुत्वा ग्राह्यरूपं हलायुधात् ।
तूष्णींभूतास्ततः सर्वे साधुसाध्विति चाब्रुवन् ॥ १.२४४.५० ॥
فلما سمعوا تلك الكلمات المقبولة من حامل المحراث، سكتوا جميعًا وقالوا: «أحسنتَ، أحسنتَ».
1.244.51
समं वचो निशम्यैव बलदेवस्य धीमतः ।
पुनरेवसभामध्ये सर्वे ते समुपाविशन् ॥ १.२४४.५१ ॥
ولما سمعوا جميعًا كلام بالارامة الحكيم، جلسوا من جديد في وسط المجلس.
1.244.52
ततोऽब्रवीद्वासुदेवं वचो रामः परन्तपः ।
त्रैलोक्यनाथ हे कृष्ण भूतभव्यभविष्यकृत्।
किमवागुपविष्टोऽसि प्रेक्षमाणो जनार्दन ॥ १.२४४.५२ ॥
فقال راما (بالارامة)، مُعذِّب الأعداء، لفاسوديفا هذه الكلمات: «يا سيد العوالم الثلاثة، يا كريشنا، يا خالق ما هو كائن وما كان وما سيكون، يا جاناردانا، لماذا تجلس مُطرِق الرأس تنظر فحسب؟»
1.244.53
सत्कृतस्त्वत्कृते पार्थः सर्वैरस्माभिरच्युत ।
न च सोऽर्हति तां पूजां दुर्बुद्धिः कुलपांसनः ॥ १.२४४.५३ ॥
يا أتشوتا، لأجلك أكرمنا جميعًا بارثا (أرجونا)؛ لكنّ ذلك الخبيث الرأي، عار قبيلته، لا يستحق ذلك التكريم.
1.244.54
को हि तत्रैव भुक्तावान्नं भाजनं भेत्तुमर्हति ।
मन्यमानः कुले जातमात्मानं पुरुषः क्वचित् ॥ १.२४४.५४ ॥
أيُّ رجلٍ، وقد أكل من ذلك الإناء ذاته، يظن نفسه مولودًا في أسرة كريمة فيحسب أنه أهلٌ لأن يكسره؟
1.244.55
इच्छन्नेव हि संबन्धं कृतं पूर्वं च मानयन् ।
को हि नाम भवेनार्थी साहसेन समाचरेत् ॥ १.२४४.५५ ॥
من يرغب في الصلة ويكرم ما عُقد من قبل، ثم يتصرف بتهور وهو طالب لغاية؟
1.244.56
सोऽवमन्य तथाऽस्माकमनादृत्य च केशवम् ।
प्रसह्य हृतवानद्य सुभद्रां मृत्युमात्मनः ॥ १.२४४.५६ ॥
لقد أهانَنا وازدرى كيشافا أيضًا، واليوم اختطف سوبهادرا بالقوة، مستدعيًا الموت لنفسه.
1.244.57
कथं हि शिरसो मध्ये कृतं तेन पदं मम ।
मर्षयिष्यामि गोविन्द पादस्पर्शमिवोरगः ॥ १.२४४.५७ ॥
كيف وضع قدمه في وسط رأسي؟ يا غوفيندا، كيف أحتمل هذا، كما لا تحتمل الحية مسّ قدم؟
1.244.58
अद्य निष्कौरवामेकः करिष्यामि वसुन्धराम् ।
न हि मे मर्षणीयोऽयमर्जुनस्य व्यतिक्रमः ॥ १.२४४.५८ ॥
اليوم سأجعل الأرض خالية من الكورافا وحدي؛ ولا أحتمل هذا التعدي على أرجونا.
1.244.59
तं तथा गर्जमानं तु मेघदुन्दुभिनिःस्वनम् ।
अन्वपद्यन्त ते सर्वे भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा ॥ १.२४४.५९ ॥
فتبعه حينئذ جميع البهوجا والفريشنيين والأندهاكا، وهو يزمجر بصوت كطبول الغيوم.