Mahābhārata · Adhyāya 1.244
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.244.1
शासनात्पुरुषेन्द्रस्य बलेन महता बली ।
गिरौ रैवतके नित्यं बभूव विपृथुश्रवाः ॥ १.२४४.१ ॥
Por ordem do senhor dos homens, com um grande exército, o poderoso Vipṛthuśravas permanecia sempre no monte Raivataka.
1.244.2
प्रवासे वासुदेवस्य तस्मिन्हलधरोपमः ।
संबभूव तदा गोप्ता पुरस्य पुरवर्धनः ॥ १.२४४.२ ॥
Durante a ausência de Vāsudeva, tornou-se semelhante ao portador do arado, e então foi o protetor e o engrandecedor da cidade.
1.244.3
प्राप्य पाण्डवनिर्याणं निर्ययौ विपृथुश्रवाः ।
निशम्य पुरनिर्घोषं स्वमनीकमचोदयत् ॥ १.२४४.३ ॥
Ao saber da partida dos Pāṇḍavas, Vipṛthuśravas pôs-se a caminho; ouvindo o tumulto da cidade, fez avançar o seu próprio exército.
1.244.4
सोऽभिपत्य तदाध्वानं ददर्श पुरुषर्षभम् ।
निःसृतं द्वारकाद्वारादंशुमन्तमिवाम्बिरात् ॥ १.२४४.४ ॥
Então avançou apressadamente e viu na estrada o touro entre os homens, saindo do portão de Dvārakā, como o sol do céu.
1.244.5
सविद्युतमिवाम्भोदं प्रेक्षतां तं धनुर्धरम् ।
पार्थमानर्तयोधानां विस्मयः समपद्यत ॥ १.२४४.५ ॥
Ao contemplarem o arqueiro Pārtha, como uma nuvem com relâmpagos, surgiu o espanto entre os guerreiros dos Ānartas.
1.244.6
उदीर्णरथनागाश्वमनीकमभिवीक्ष्य तत् ।
उवाच परमप्रीता सुभद्रा भद्रभाषिणी ॥ १.२४४.६ ॥
Vendo aquele exército com carros, elefantes e cavalos em movimento, Subhadrā, muito satisfeita e de palavras auspiciosas, disse:
1.244.7
संग्रहीतुमभिप्रायो दीर्घकालकृतो मम ।
युध्यमानस्य सङ्ग्रामे रथं तव नरर्षभ ॥ १.२४४.७ ॥
Há muito tempo tenho a intenção de tomar o teu carro enquanto lutas na batalha, touro entre os homens.
1.244.8
ओजस्तेजोद्युतिबलैरन्वितस्य महात्मनः ।
पार्थ ते सारथित्वेन भविता शिक्षितास्म्यहम् ॥ १.२४४.८ ॥
Ó Pārtha, fui treinada para ser a auriga de ti, o de grande alma, dotado de vigor, esplendor, brilho e força.
1.244.9
एवमुक्तः प्रियां प्रीतः प्रत्युवाच नरर्षभः ।
चोदयाश्वानसंसक्तान्विश्तु विपृथोर्बलम् ॥ १.२४४.९ ॥
Assim interpelado, o melhor dos homens, satisfeito, respondeu à sua amada: 'Incita os cavalos sem obstáculos e entra no exército de Vipṛthu.'
1.244.10
बहुभिर्युध्यमानस्य तावकान्विजिघांसतः ।
पश्य बाहुबलं भद्रे शरान्विक्षिपतो मम ॥ १.२४४.१० ॥
Vê a força dos meus braços, ó bem-aventurada, enquanto luto contra muitos, desejando matar os teus homens e disparando flechas.
1.244.11
एवमुक्ता तदा भद्रा पार्थेन भरतर्षभ ।
चुचोद साश्वान्संहृष्टा ते ततो विविशुर्बलम् ॥ १.२४४.११ ॥
Assim interpelada por Pārtha, ó touro dos Bharatas, Bhadrā, exultante, incitou os cavalos, e eles entraram no exército.
1.244.12
तदाहतमहावाद्यं समुदग्रध्वजायुतम् ।
अनीकं विपृथोर्हृष्टं पार्थमेवान्ववर्तत ॥ १.२४४.१२ ॥
Ao soarem os grandes tambores, o exército de Vipṛthu, regozijado, com milhares de estandartes elevados, seguiu apenas Pārtha.
1.244.13
रथैर्बहुविधाकारैः सदश्वैश्च महाजवैः ।
किरन्तः शरवर्षाणि परिवव्रुर्धनञ्जयम् ॥ १.२४४.१३ ॥
Com carros de muitas formas e bons cavalos de grande velocidade, espalhando chuvas de flechas, cercaram Dhanañjaya.
1.244.14
तेषामस्त्राणि संवार्य दिव्यास्त्रेण महास्त्रवित् ।
आवृणोन्महदाकाशं शरैः परपुरञ्जयः ॥ १.२४४.१४ ॥
Repelindo as armas deles com uma arma divina, o conhecedor das grandes armas, conquistador de cidades inimigas, cobriu o vasto céu com flechas.
1.244.15
तेषां बाणान्महाबाहुर्मुकुटान्यङ्गदानि च ।
चिच्छेद निशितैर्बाणैः शरांश्चैव धनूंषि च ॥ १.२४४.१५ ॥
O de braços poderosos cortou com flechas afiadas as flechas deles, coroas, braçadeiras, hastes e arcos.
1.244.16
युगानीषान्वरूथानि यन्त्राणि विविधानि च ।
अजिघांसन्परान्पार्थश्चिच्छेद निशितैः शरैः ॥ १.२४४.१६ ॥
Sem desejar matar os inimigos, Pārtha cortou com flechas afiadas seus jugos, varas, coberturas de carros e diversas máquinas.
1.244.17
विधनुष्कान्विकवचान्विरथांश्च महारथान् ।
कृत्वा पार्थः प्रियां प्रीतः प्रेक्ष्यतामित्यदर्शयत् ॥ १.२४४.१७ ॥
Tendo deixado os grandes guerreiros sem arco, sem armadura e sem carro, Pārtha, satisfeito, mostrou-o à sua amada dizendo: «Olha».
1.244.18
सा दृष्ट्वा महदाश्चर्यं सुभद्रा पार्थमब्रवीत् ।
अवाप्तार्थाऽस्मि भद्रं ते याहि पार्थ यथासुखम् ॥ १.२४४.१८ ॥
Ao ver aquela grande maravilha, Subhadrā disse a Pārtha: «Meu propósito está alcançado. Que o bem te acompanhe; vai, Pārtha, como te aprouver».
1.244.19
स सक्तं पाण्डुपुत्रेण समीक्ष्य विपृथुर्बलम् ।
त्वरमाणोऽभिसंक्रम्य स्थीयतामित्यभाषत ॥ १.२४४.१९ ॥
Ao ver o exército unido ao filho de Pāṇḍu, avançou apressadamente e disse: "Que parem!"
1.244.20
ततः सेनापतेर्वाक्यं नात्यवर्तन्त यादवाः ।
सागरे मारुतोद्धूता वेलामिव महोर्मयः ॥ १.२४४.२० ॥
Então os Yādavas não transgrediram a palavra do comandante, assim como as grandes ondas agitadas pelo vento no oceano não ultrapassam a praia.
1.244.21
ततो रथवरात्तूर्णमवरुह्य नरर्षभः ।
अभिगम्य नरव्याघ्रं प्रहृष्टः परिषस्वजे ॥ १.२४४.२१ ॥
Então o touro entre os homens (Arjuna) desceu rapidamente do excelente carro, aproximou-se do tigre entre os homens e o abraçou com alegria.
1.244.22
सोऽब्रवीत्पार्थमासाद्य दीर्घकालमिदं तव ।
निवासमभिजानामि शङ्खचक्रगदाधरात् ॥ १.२४४.२२ ॥
Aproximando-se de Pārtha, disse: "Sei que esta tem sido há muito tempo a tua morada, junto àquele que porta a concha, o disco e a maça."
1.244.23
न मेऽस्त्यविदितं किंचिद्यद्यदाचितं त्वया ।
सुभद्रार्थं प्रलोभेन प्रीतस्तव जनार्दनः ॥ १.२४४.२३ ॥
Nada me é desconhecido do que pediste por causa de Subhadrā; Janārdana está satisfeito contigo por aquele atrativo.
1.244.24
प्राप्तस्य यतिलिङ्गेन वासितस्य धनञ्जय ।
बन्धुमानसि रामेण महेन्द्रावरजेन च ॥ १.२४४.२४ ॥
Ó Dhanañjaya, tu que vieste e moraste sob a aparência de asceta, és parente de Rāma e do irmão mais novo de Mahendra (Kṛṣṇa).
1.244.25
मामेव च सदाकाङ्क्षी मन्त्रिणं मधुसूदनः ।
अन्तरेण सुभद्रां च त्वां च तात धनञ्जय ॥ १.२४४.२५ ॥
Madhusūdana sempre desejou apenas a mim como conselheiro, além de Subhadrā e de ti, querido Dhanañjaya.
1.244.26
इमं रथवरं दिव्यं सर्वशस्त्रसमन्वितम् ।
इदमेवानुयात्रं च निर्दिश्य गदपूर्वजः ॥ १.२४४.२६ ॥
Apontando para este excelente carro divino, equipado com todas as armas, e para este séquito, o irmão mais velho de Gada (disse).
1.244.27
अन्तर्द्वीपं तदा वीर गतो वृष्णिसुखावहः ।
दीर्घकालावरुद्धं त्वां संप्राप्तं प्रियया सह ॥ १.२४४.२७ ॥
Então, ó herói, aquele que traz alegria aos Vṛṣṇis foi à ilha interior; tu, longamente retido, chegaste com a tua amada.
1.244.28
पश्यन्तु भ्रातरः सर्वे वज्रपाणिमिवामराः ।
आयाते तु दशार्हाणामृषभे शार्ङ्गधन्वनि ॥ १.२४४.२८ ॥
Quando chegou o touro dos Daśārhas, portador do arco Śārṅga, que todos os irmãos o vejam como os imortais veem o portador do raio.
1.244.29
भद्रामनुगमिष्यन्ति रत्नानि च वसूनि च ।
अरिष्टं याहि पन्थानं सुखी भव धनञ्जय ॥ १.२४४.२९ ॥
Joias e tesouros também seguirão Bhadrā. Segue pelo caminho auspicioso, ó Dhanañjaya, e sê feliz.
1.244.30
नष्टशोकैर्विशोकस्य सुहृद्भिः संगमोऽस्तु ते ॥ १.२४४.३० ॥
Que tu, livre de pesar, te reúnas com amigos cujas tristezas terminaram.
1.244.31
ततो विपृथुमामन्त्र्य पार्थः प्रीतोऽभिवाद्य च ।
कृष्णस्य मतमास्थाय कृष्णस्य रथमास्थितः ॥ १.२४४.३१ ॥
Então, despedindo-se de Vipṛthu e saudando-o respeitosamente, o satisfeito Pārtha, seguindo o conselho de Kṛṣṇa, subiu no carro de Kṛṣṇa.
1.244.32
पूर्वमेव तु पार्थाय कृष्णेन विनियोजितम् ।
सर्वरत्नसुसंपूर्णं सर्वभोगसमन्वितम् ॥ १.२४४.३२ ॥
Antes disso, Kṛṣṇa já havia providenciado para Pārtha um carro repleto de todas as joias e dotado de todos os prazeres.
1.244.33
रथेन काञ्चनाङ्गेन कल्पितेन यथाविधि ।
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना ॥ १.२४४.३३ ॥
Com um carro de adornos dourados, preparado segundo o rito, atrelado aos cavalos Śaibya e Sugrīva, adornado com uma guirlanda de redes de guizos.
1.244.34
सर्वशस्त्रोपपन्नेन जीमूतरवनादिना ।
ज्वलनार्चिःप्रकाशेन द्विषतां हर्षनाशिना ॥ १.२४४.३४ ॥
Com um carro totalmente equipado com todas as armas, de som semelhante ao trovão das nuvens, resplandecente como a chama do fogo, destruidor da alegria dos inimigos.
1.244.35
सन्नद्धः कवची खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
युक्तः सेनानुयात्रेण रथणारोप्य माधवीम्।
रथेनाकाशगेनैव पययौ स्वपुरं प्रति ॥ १.२४४.३५ ॥
Blindado, com a espada na mão, protetores de couro de gocha atados ao braço e aos dedos, seguido por seu exército, colocou Mādhavī (Subhadrā) no carro e partiu para sua cidade no carro que cruza o céu.
1.244.36
ह्रियमाणां तु तां दृष्ट्वा सुभद्रां सैनिका जनाः ।
विक्रोशन्तोऽद्रवन्सर्वे द्वारकामभितः पुरीम् ॥ १.२४४.३६ ॥
Ao vê-la sendo levada, os soldados e o povo, gritando, correram de todos os lados em direção à cidade de Dvārakā.
1.244.37
ते समासाद्य सहिताः सुधर्मामभितः सभाम् ।
सभापालस्य तत्सर्वमाचख्युः पार्थविक्रमम् ॥ १.२४४.३७ ॥
Chegando juntos à sala de assembleia Sudharmā, contaram ao guardião da sala todo o valor de Pārtha (Arjuna).
1.244.38
तेषां श्रुत्वा सभापालो भेरीं सान्नाहिकीं ततः ।
समाजघ्ने महाघोषां जाम्बूनदपरिष्कृताम् ॥ १.२४४.३८ ॥
Ao ouvi-los, o guardião da sala tocou então o tambor de convocação às armas, de som poderoso e adornado com ouro de Jāmbūnada.
1.244.39
क्षुब्धास्तेनाथ शब्देन भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा ।
अन्तर्द्वीपात्समुत्पेतुः सहसा सहितास्तदा।
अन्नपानमपास्याथ समापेतुः समन्ततः ॥ १.२४४.३९ ॥
Agitados por aquele som, os bhojas, vṛṣṇis e andhakas ergueram-se de repente, juntos, da ilha interior, deixaram comida e bebida e reuniram-se de todos os lados.
1.244.40
तत्र जाम्बूनदाङ्गानि स्पर्ध्यास्तरणवन्ति च ।
मणिविद्रुमचित्राणि ज्वलिताग्निप्रभाणि च ॥ १.२४४.४० ॥
Havia ali assentos de ouro de Jāmbūnada, com ricos tapetes, matizados de gemas e coral, e brilhando como fogo aceso.
1.244.41
भेजिरे पुरुषव्याघ्रा वृष्ण्यन्धकमहारथाः ।
सिंहासनानि शतशो धिष्ण्यानीव हुताशनाः ॥ १.२४४.४१ ॥
Os tigres entre os homens, grandes guerreiros dos vṛṣṇis e andhakas, sentaram-se em centenas de tronos, como fogos sacrificiais sobre seus altares.
1.244.42
तेषां समुपविष्टानां देवानामिव सन्नये ।
आचख्यौ चेष्टितं जिष्णोः सभापालः सहानुगः ॥ १.२४४.४२ ॥
A eles, sentados como na assembleia dos deuses, o guardião da sala, com seus auxiliares, contou os feitos de Jiṣṇu (Arjuna).
1.244.43
तच्छ्रुत्वा वृष्णिवीरास्ते मदसंरक्तलोचनाः ।
अमृष्यमाणाः पार्थस्य समुत्पेतुरहङ्कृताः ॥ १.२४४.४३ ॥
Ao ouvir isso, os heróis dos Vṛṣṇis, com os olhos vermelhos de embriaguez, incapazes de suportar Pārtha, ergueram-se cheios de orgulho.
1.244.44
योजयध्वं रथानाशु प्रासानाहरतेति च ।
धनूंषि च महार्हाणि कवचानि बृहन्ति च ॥ १.२४४.४४ ॥
"Atrelem rapidamente os carros, tragam lanças", e tragam também arcos preciosos e grandes armaduras.
1.244.45
सूतानुच्चुक्रुशुः केचिद्रथान्योजयतेति च ।
स्वयं च तुरगान्केचिदयुञ्जन्हेमभूषितान् ॥ १.२४४.४५ ॥
Alguns gritaram aos cocheiros: "Atrelem os carros!", e alguns mesmos atrelaram cavalos adornados de ouro.
1.244.46
रथेष्वानीयमानेषु कवचेषु ध्वजेषु च ।
अभिक्रन्दे नृवीराणां तदासीत्तुमुलं महत् ॥ १.२४४.४६ ॥
Enquanto carros, armaduras e estandartes eram trazidos, houve grande tumulto no clamor dos heróis.
1.244.47
वनमाली ततः क्षीबः कैलासशिखरोपमः ।
नीलवासा मदोत्सिक्त इदं वचनमब्रवीत् ॥ १.२४४.४७ ॥
Então Vanamālī, ébrio, semelhante ao cume do Kailāsa, vestido de azul, inchado de embriaguez, disse estas palavras.
1.244.48
किमिदं कुरुथाप्रज्ञास्तूष्णींभूते जनार्दने ।
अस्य भावमविज्ञाय संक्रुद्धा मोघगर्जिताः ॥ १.२४४.४८ ॥
"Insensatos! Por que fazeis isso enquanto Janārdana está calado? Sem conhecer sua intenção, enfurecidos, rugis em vão!"
1.244.49
एष तावदभिप्रायमाख्यातु स्वं महामतिः ।
यदस्य रुचिरं कर्तुं तत्कुरुध्वमतन्द्रिताः ॥ १.२४४.४९ ॥
Que este de grande mente declare primeiro a sua própria intenção; o que lhe for agradável, façam-no sem demora.
1.244.50
ततस्ते तद्वचः श्रुत्वा ग्राह्यरूपं हलायुधात् ।
तूष्णींभूतास्ततः सर्वे साधुसाध्विति चाब्रुवन् ॥ १.२४४.५० ॥
Então, ouvindo aquelas palavras aceitáveis do portador do arado, todos ficaram em silêncio e disseram: «Bem dito, bem dito».
1.244.51
समं वचो निशम्यैव बलदेवस्य धीमतः ।
पुनरेवसभामध्ये सर्वे ते समुपाविशन् ॥ १.२४४.५१ ॥
Tendo ouvido em uníssono as palavras do sábio Balarāma, todos voltaram a sentar-se no meio da assembleia.
1.244.52
ततोऽब्रवीद्वासुदेवं वचो रामः परन्तपः ।
त्रैलोक्यनाथ हे कृष्ण भूतभव्यभविष्यकृत्।
किमवागुपविष्टोऽसि प्रेक्षमाणो जनार्दन ॥ १.२४४.५२ ॥
Então Rāma (Balarāma), atormentador dos inimigos, disse estas palavras a Vāsudeva: «Ó senhor dos três mundos, ó Kṛṣṇa, criador do que é, do que foi e do que será, ó Janārdana, por que te sentas de cabeça baixa, apenas olhando?»
1.244.53
सत्कृतस्त्वत्कृते पार्थः सर्वैरस्माभिरच्युत ।
न च सोऽर्हति तां पूजां दुर्बुद्धिः कुलपांसनः ॥ १.२४४.५३ ॥
Ó Acyuta, por tua causa todos honramos Pārtha (Arjuna); mas aquele de mente perversa, vergonha de sua linhagem, não merece tal honra.
1.244.54
को हि तत्रैव भुक्तावान्नं भाजनं भेत्तुमर्हति ।
मन्यमानः कुले जातमात्मानं पुरुषः क्वचित् ॥ १.२४४.५४ ॥
Que homem, tendo comido de um recipiente, se julgaria digno de quebrá-lo, pensando ter nascido numa boa família?
1.244.55
इच्छन्नेव हि संबन्धं कृतं पूर्वं च मानयन् ।
को हि नाम भवेनार्थी साहसेन समाचरेत् ॥ १.२४४.५५ ॥
Quem, desejando a aliança e honrando o vínculo feito antes, agiria com temeridade sendo um buscador de fins?
1.244.56
सोऽवमन्य तथाऽस्माकमनादृत्य च केशवम् ।
प्रसह्य हृतवानद्य सुभद्रां मृत्युमात्मनः ॥ १.२४४.५६ ॥
Tendo nos insultado e desprezado também Keśava, hoje ele raptou Subhadrā à força, convocando a própria morte.
1.244.57
कथं हि शिरसो मध्ये कृतं तेन पदं मम ।
मर्षयिष्यामि गोविन्द पादस्पर्शमिवोरगः ॥ १.२४४.५७ ॥
Como pôde ele colocar o pé bem no meio da minha cabeça? Ó Govinda, como suportarei isso, como a serpente não suporta o toque de um pé?
1.244.58
अद्य निष्कौरवामेकः करिष्यामि वसुन्धराम् ।
न हि मे मर्षणीयोऽयमर्जुनस्य व्यतिक्रमः ॥ १.२४४.५८ ॥
Hoje, eu sozinho, tornarei a terra sem os Kauravas; esta transgressão contra Arjuna não posso tolerar.
1.244.59
तं तथा गर्जमानं तु मेघदुन्दुभिनिःस्वनम् ।
अन्वपद्यन्त ते सर्वे भोजवृष्ण्यन्धकास्तदा ॥ १.२४४.५९ ॥
Então todos os Bhoja, Vṛṣṇi e Andhaka o seguiram, enquanto ele rugia, sua voz como o trovão de tambores de nuvens.